MEHMET TALAAT PASHA ,RESPONSIBLE FOR ARMENIAN GENOCIDES MURDERED IN BERLIN 1874 SEPTEMBER 1- 1921 MARCH 15

 

MEHMET TALAAT PASHA ,RESPONSIBLE FOR ARMENIAN GENOCIDES MURDERED IN BERLIN 1874 SEPTEMBER 1- 1921 MARCH 15

Mehmet Talaat Pasha (1874-1921) (also known as Talaat Bey) was the principal architect of the Armenian Genocide. Born in Edirne (Adrianople), Talaat became a telegrapher at a young age. He was active in the Young Turk movement seeking to overthrow Sultan Abdul Hamid (Abdulhamit) II. He joined the Committee of Union and Progress (CUP) and quickly emerged a leader in the secret organization. His profession gave him access to the principal means of communication in his era and his assignment as Chief Secretary of Posts and Telegraphs in Salonika (now Thessaloniki, Greece) placed him at the hub of Turkish revolutionary plotting. After the 1908 Young Turk Revolution, Talaat became one of the most influential politicians of the Ottoman Empire. In 1909 he was appointed Minister of the Interior and then Minister of Posts. By 1912 he was Secretary General of the CUP, which the following year seized complete power in the Ottoman Empire. The 1913 coup saw the rise of the so-called Young Turk triumvirate consisting of Talaat as Minister of the Interior, Enver as Minister of War, and Jemal as Minister of the Marine.

Talaat was one of the main advocates of the Turkification of the Ottoman Empire. As Minister of the Interior, he assumed primary responsibility for planning and implementing the Armenian Genocide. He employed the system of provincial administration subordinate to his direct authority as the main instrument for carrying out the deportations. The 1915 orders for the eviction of the Armenians from their homes carried his signature, much as subsequent orders clarifying the originally disguised intentions of the deportations as annihilation also bear his name. Talaat personally supervised the process and his ability to operate a telegraph machine enhanced his capacity to carry out the policies of his government through direct and secret communications to other CUP cohorts specifically assigned provincial administrative posts to receive and carry out the orders. This method of operation circumvented the machinery of the central government and permitted a handful of CUP fanatics to subvert the state in order to carry out their criminal conspiracy. The organized and scheduled depopulation of Armenians from one town after another carried out with complete surprise and minimal cost, their systematic liquidation once moved to remote locations, and the methodical plunder of their properties demonstrated Talaat's capacity for calculated cruelty and only increased his power and prestige in the CUP. Talaat went so far as to expressly order the destruction of young Armenian orphans. In February 1917 Talaat became Grand Vizier, earning him the title Pasha. He resigned his post in October 1918 as the empire neared total defeat.

Aware of the consequences he faced because of the declared intentions of the Allied Powers to hold him and his associates responsible for the extermination of the Armenians, Talaat fled to Germany where he lived under an assumed name. During the tribunal convened in Constantinople by the post-war Ottoman government, Talaat was tried in absentia, found guilty of capital crimes, including massacre, and was condemned to death. Whereas Germany refused to extradite him, Talaat was identified and gunned down in Berlin in 1921 by Soghomon Tehlirian, an Armenian whose extended family had disappeared from its native town of Erzinjan. Talaat's assassination caused a furor, and Tehlirian's trial became a major media event exposing the knowledge of the German government about the Armenian massacres, which had been kept from the German public during the war. The jury, hearing the eyewitness testimony of German officers, acquitted Tehlirian. As for Talaat's remains, they were returned to Istanbul in 1943 by Nazi Germany and given burial with full honors.

Assassination, 1921

The headline of a 16 March 1921 New York Times article, announcing Talaat Pasha's assassination by Soghomon Tehlirian.

See also: Operation Nemesis

Before the assassination, the British intelligence services identified Talaat in Stockholm, where he had gone for a few days. The British intelligence first planned to apprehend him in Berlin, where he was planning to return, but then changed its mind because it feared the complications this would create in Germany. Another view in British intelligence was that Talaat should be apprehended by the Royal Navy at sea while returning from Scandinavia by ship. In the end, it was decided to let him return to Berlin, find out what he was trying to accomplish with his activities abroad, and to establish direct contact with him before giving the final verdict.[47] This was achieved with the help of Aubrey Herbert.

The British intelligence service established contact with its counterpart in the Soviet Union to evaluate the situation. Talaat Pasha's plans made the Russian officials as anxious as the British. The two intelligence services collaborated and signed between them the 'death warrant' of Talaat. Information concerning his physical description and his whereabouts was forwarded to their men in Germany.[47][page needed]

It was decided that Armenian revolutionaries should carry out the verdict.[47] Talaat was assassinated with a single bullet on 15 March 1921 as he came out of his house in Hardenbergstrasse, Charlottenburg. His assassin was an Armenian Revolutionary Federation member from Erzurum named Soghomon Tehlirian.[48] Soghomon Tehlirian admitted committing the shooting, but after a cursory two-day trial, he was found innocent by a German court on grounds of temporary insanity because of the traumatic experience he had gone through during the genocide.[49]

Legacy

Post mortem

Shortly after the assassination of Talaat in March 1921, the "Posthumous Memoirs of Talaat" were published in the October volume of The New York Times Current History.[50] In his memoir,

Talaat admitted to purposefully deporting the Armenians to the Ottoman Empire's eastern provinces in a prepared scheme. He however blamed Armenian civilians themselves for the deportations, implying the civilian population could have caused a revolution.[51][52]

Tomb of Talaat Pasha in the cemetery of Monument of Liberty, Istanbul

He was buried in the Turkish Cemetery in Berlin. In 1943, his remains were taken to Istanbul and reburied in Monument of Liberty in Şişli, Istanbul.[53] His return to Turkey was very welcomed by the Turkish society[54] and to the funeral ceremony attended representatives of the Turkish political sphere as well as the German diplomatic corps in Turkey.[55]

Hans-Lukas Kieser states that many Jews engaged in "open propaganda for him and CUP causes" despite Talaat's involvement in genocide, and that this continued even after Talaat's death into the late twentieth century.[56]

Modern views

Talaat Pasha is widely considered one of the main authors of the Armenian Genocide by historians.[57]

Within modern Turkey, criticism also focuses on Talaat and the rest of the Three Pashas for causing the Ottoman Empire's entry into World War I and its subsequent partitioning by the Allies. Turkey's founder Mustafa Kemal Atatürk widely criticized Talaat Pasha and his colleagues for their policies during and immediately prior to the First World War.[58]

Talaat Pasha is viewed as a "great statesman, skillful revolutionary, and farsighted founding father" in Turkey, where many schools, streets, and mosques are named after him.[59]

ARMENIAN GENOCIDES BY OTTOMON EMPIRE /1895 Hamidian massacres

 

ARMENIAN GENOCIDES BY OTTOMON EMPIRE /1895 Hamidian massacres

ஆர்மீனிய இனப்படுகொலை, ஆர்மேனிய இனப்படுகொலை அல்லது ஆர்மேனிய பெரும் இனவழிப்பு (Armenian Genocide) என்பது ஒட்டோமான் பேரரசுக் காலத்தில் ஆர்மீனியர்களை வலிந்து திட்டமிடப்பட்டு படுகொலை செய்யப்பட்ட நிகழ்வு ஆகும். இது முதலாம் உலகப் போருக்குப் பின்னர் நிகழ்ந்தது.[8] பெரும் படுகொலைகளாகவும், சாவுக்கு இட்டுச்சென்ற வெளியேற்றங்களாகவும் இது நிகழ்ந்தது. இதில் ஒன்றில் இருந்து ஒன்று அரை மில்லியன் ஆர்மேனியர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டார்கள். இக்காலப்பகுதியில் ஆர்மீனியர்களைத் தவிர அசிரியர்கள், மற்றும் கிரேக்கர்களும் ஒட்டோமான் பேரரசினால் படுகொலை செய்யப்பட்டனர்.[9]

இவ்வினப்படுகொலை 1915 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 24 ஆம் நாள் ஆரம்பமாகியது. இந்நாளில் ஆர்மீனியக் கல்விமான்கள் மற்றும் சமூகத் தலைவர்கள் 250 பேரை ஒட்டோமான் இராணுவத்தினர் கொன்ஸ்டண்டீனப்போல் நகரில் கைது செய்தனர்[10]. அதன் பின்னர் இராணுவத்தினர் ஆர்மீனியப் பொதுமக்களை அவர்களின் இருப்பிடங்களில் இருந்து வெளியேற்றி பல நூறு மைல்களுக்கு அப்பால் உள்ள பாலைநிலத்துக்கு (தற்போதைய சிரியா) நடைப்பயணமாக அழைத்துச் சென்றனர். அவர்களுக்கு உணவோ, நீரோ வழங்கப்படவில்லை. வயது, மற்றும் பால் வேறுபாடின்றிப் பலர் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். பெரும்பான்மையான ஆர்மீனியர்கள் புலம்பெயர்ந்து பல நாடுகளில் வசிப்பது இப்படுகொலைகளில் இருந்து தப்பியவர்களே.

ஒட்டோமான் பேரரசின் பின்னர் ஆட்சிக்கு வந்த தற்போதைய துருக்கிக் குடியரசு இந்நிகழ்வை இனப்படுகொலை எனக் கூறுவதை மறுத்து வருகிறது[11]. அண்மைக் காலத்தில், இந்த இனப்படுகொலைகளை அங்கீகரிக்கப் பல நாடுகளும் அமைப்புகளும் துருக்கியைக் கோரி வருகின்றன. இது வரையில் 20 நாடுகள் இக்காலப்பகுதியில் இடம்பெற்ற படுகொலைகள் இனப்படுகொலைகளே என அதிகாரபூர்வமாக அறிவித்துள்ளன.[12]

இருபதாம் நூற்றாண்டில் நடந்த இனப் படுகொலைகளில் ஆர்மீனிய இனப் படுகொலையே, முதல் இனப் படுகொலை என போப் ஆண்டவர் பிரான்சிசு கருத்து தெரிவித்துள்ளார்.[13]

அமெரிக்க நாடாளுமன்றத்தின் பிரதிநிதிகள் சபையில் 29 அக்டோபர் 2019 (செவ்வாய்க் கிழமை) அன்று, 20-ஆம் நூற்றாண்டில் தற்கால துருக்கியின் உதுமானியப் பேரரசு தன் படைபலத்தால் ஆர்மீனிய மக்களைக் கொன்றது இனப்படுகொலையே என்று தீர்மானம் நிறைவேற்றியது.[14][15] ஆனால் துருக்கி நாட்டு அதிபர் ஆர்மீனிய இனப்படுகொலைக்கு எச்சான்றும் இல்லை என மறுத்துள்ளார்.[1

To the right, Eghisapet Sultanian, great grandmother of musician Derek Sherinian during the 1895 Hamidian massacres

The Hamidian massacres (Armenian: Համիդյան ջարդեր, Turkish: Hamidiye Katliamı, French: Massacres hamidiens), also referred to as the Armenian Massacres of 1894–1896^[2] were massacres of Armenians in the Ottoman Empire that took place in the mid-1890s. It was estimated casualties ranged from 80,000 to 300,000,^[3] resulting in 50,000 orphaned children.^[4] The massacres are named after Sultan Abdul Hamid II, who, in his efforts to maintain the imperial domain of the collapsing Ottoman Empire, reasserted Pan-Islamism as a state ideology.^[5] Although the massacres were aimed mainly at the Armenians, they turned into indiscriminate anti-Christian pogroms in some cases, such as the Diyarbekir massacre, where, at least according to one contemporary source, up to 25,000 Assyrians were also killed.^[6]

The massacres began in the Ottoman interior in 1894, before becoming more widespread in the following years. Between 1894 and 1896 was when the majority of the murders took place. The massacres began tapering off in 1897, following international condemnation of Abdul Hamid. The harshest measures were directed against the long persecuted Armenian community as calls for civil reform and better treatment from the government went ignored. The Ottomans made no allowances for the victims' age or gender, and massacred all with brutal force.^[7] This occurred at a time when the telegraph could spread news around the world, and the massacres received extensive coverage in the media of Western Europe and North America.

“My grandmother’s mother, Yeghisapet, lost her husband to the massacres. The [Ottoman] Turks killed all the men in the Armenian villages, and thus, the women—their wives—were forced to take up arms and fight back.  I have a photograph of my great grandmother, some time after March, with gun in hand.  But my grandma was only two or three years old at the time. A family friend had promised to take my grandma out of Turkey and bring her safely to Boston[, Massachusetts], where his acquaintances would care for her.  Turns out, that family friend, once in Boston, gave my grandma away to a very wealthy Armenian family.  Yeghisapet miraculously survived the Genocide, and after many years of searching for her child, finally found her. “

KOKKATI SOLAI MASSACRE IN SRILANKA GENOCIDES HELD 1991 JUNE 12

KOKKATI SOLAI MASSACRE IN 

SRILANKA GENOCIDES HELD 1991 JUNE 12

.ஈழத் தமிழர்களின் வாழ்வில் வரலாற்றில் மறக்க முடியாத படுகொலை நிகழ்வுகளில் கொக்கட்டிச்சோலைப் படுகொலையும் ஒன்று. கிழக்கு ஈழத்தை மாத்திரமின்றி ஒட்டுமொத்த ஈழத்தையும் உலுக்கிய அப் படுகொலை குறித்து உலகமே அதிர்ந்தது. ஈழத் தமிழ் இனத்தை இன அழிப்புச் செய்யும் நோக்கில் முன்னெடுக்கப்பட்ட அந்தப் படுகொலை நிகழ்ந்து 33 வருடங்கள் ஆகிவிட்டன.

கொக்கட்டி மரங்கள் நிறைந்த கொக்கட்டிச்சோலை மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தின் மண்முனை தென்மேற்கு பிரதேசச் செயலாளர் பிரிவில் உள்ள பிரதேசம். ஈழத்தில் சுயம்புலிங்கம் கோயிலாக அமைந்துள்ள தான்தோன்றீச்சரத்தைக் கொண்ட இந்தப் பிரதேசம் அழகிய விவசாய கிராமங்களாகும்.

கொக்கட்டிப் பிரதேசமே குருதியில் நனைந்த கொக்கட்டிச்சோலைப் படுகொலையை மட்டக்களப்பு இறால்பண்ணை படுகொலை என்றும் நினைவுகூறப்படுகிறது. இலங்கையின் முன்னாள் ஜனாதிபதி ஜே.ஆர். ஜெயவர்த்தனவின் திட்டமிட்ட அன அழிப்பு நடவடிக்கைளில் கொக்கட்டிச்சோலைப் படுகொலையும் ஒரு குரூரமாகும்.

1987ஆம் ஆண்டில் தை 28,29 மற்றும் 30 ஆகிய நாட்களில் இலங்கை அரசின் விசேட அதிரடிப்படைகள் நடத்திய கோர இனப்படுகொலை அதுவாகும். கொக்கட்டிச்சோலை பிரதேசத்தில் உள்ள கிராமங்கே இரத்ததினால் உறைந்த அந்தப் படுகொலையில் 150க்கும் மேற்பட்டவர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். 12பேருக்கு என்ன நடந்தது என்று தெரியாமலே காணாமல் போயினர். கொக்கட்டிச்சோலைக் கிராமங்களை இலங்கை அரசின் விசேட படைகள் சுற்றி வளைக்க வான் வழியாகவும் தாக்குதல்கள் நடத்தப்பட்டன.

மண்முனைத்துறைக்கும் மகிழடித் தீவுக்கும் இடையில் உள்ள இறால் பண்ணையில் பணியில் ஈடுபட்டுக்கொண்டிருந்தவர்ளைதான் முதலில் படுகொலை செய்தனர் அதிரடிப்படையினர். அன்று இறால் பண்ணையே இரத்தப் பண்ணையாக மாறியது என்று எழுதுகிறார் மணலாறு விஜயன். அந்த மக்களை கைது செய்து தமது துப்பாக்கிளால் சுட்டு வெறிதீர்த்த பின் ரயரிட்டு எரித்து தமது இனவெறியை தீர்த்துக் கொண்டனர் அதிரடிப்படையினர்.

இறால் பண்ணையில் தொடங்கிய இரத்தவேடடை தலைக்குடா, மகிழடித்தீவு, முனைக்காடு, மகிழடித்தீவு, தாண்டியடி, கொக்கட்டிச்சோலை, அம்பிளாந்துறை என்று தொடர்ந்தது. பிரதேசத்தின் கிராமங்களை சுற்றி வளைத்த அதிரடிப்படையினர் எதரில் வந்தவர்கள் எல்லோரையும் வெட்டி வீசினர். கிராமம் அல்லோலகல்லோலமானது. படகுகளில் தப்பிச் சென்ற அப்பாவி மக்களை வான்வழியாக துரத்தித் துரத்தி சுட்டுக்கொன்றழித்தனர்.

வீட்டுக்கு வீடு மரணம். கொன்றழிக்கப்பட்டவர்கள் எல்லாம் உறவினர். ஒரு வீட்டில் பலர் கொலை. குடும்பம் குடும்பாக கொன்றொழிக்கப்பட்ட கொக்கட்டிச்சோலைப் படுகொலை எளிதில் மறக்கவோ எளிதில் ஆறவோ முடியாத பெரும் காயமாக நிகழ்ந்தது. ஒரு சிலரை தவிர அத்தனை பேரையும் அழித்தனர் இலங்கை அதிரடிப்படையினர்.

பலரை சிறைப்பிடித்த அதிரடிப்படையினர் அவர்களை மிகவும் மோசமாக சித்திரவதை செய்து துடிதுடிக்க கொன்று போட்ட கொடூரச் செயல்களை உயிர் தப்பிய சிலரது வாக்குமூலங்களில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. அத்துடன் படுகொலை செய்யப்பட்டவர்களது சடலங்கள் அனைத்தையும் தடயம் தெரியாமல் அதிரடிப்படையினர் அழித்தனர்.

கொக்கட்டிச்சோலைப்படுகொலை நடந்தேறி இன்றைக்கு 29 வருடங்கள் கழிந்துவிட்டன என்று கூறுவதைவிடவும் அந்தக் கொடூரப் படுகொலைக்காய் நீதிக்கு காத்திருந்து 29 வருடங்கள் என்று கூறலாம். ஈழத்தில் தமிழ் இனத்திற்கு எதிராக நடந்த இன அழிப்புப் படுகொலைகள் பலவும் விசாரணை நடக்கிறது என்றும் விசாரணை இல்லை என்றும் இழுத்தபடிப்பதைப் போல இலங்கை அரசுகள் கொக்கட்டிச்சோலைப் படுகொலையையும் கடந்து 29 வருடங்கள்.

கொக்கட்டிச்சோலைப் படுகொலைகள் சர்வதேள அளவில் இலங்கை அரசின் இன அழிப்பு முகத்தை அம்பலம் செய்தது. யோசப் பரராச சிங்கம் இந்தப் படுகொலைக்கு உதிராக சர்வதேச அளவில் குரல் எழுப்பி கவனப்படுத்தினார். அவரது கடுமையான முயற்சியினால் இப்படுகொலை குறித்து சர்வதேச அரங்கில் அதிகம் பேசப்பட்டது. அதனாலேயே ஜே.ஆர். அரசு ஒரு கண்துடைப்பு நாடகத்தை அரங்கேற்றியது.

படையினர் பொறுப்பின்றி நடந்து அப்பாவிகளை பலியாக காரணமாக இருந்துள்ளனர் என்றும் அவர்களுக்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என்று சொன்னபோதும் அந்த அறிக்கையுடன் கொக்கட்டிச்சோலைப் படுகொலை விவகாரத்தை அன்றைய இலங்கை அரசு மறைக்க முனைந்தது. படைகளைகளுக்கு தண்டனையை ஆணைக்குழு அறிக்கையில் பரிந்துரை செய்ய ஜே.ஆர். அரசு அவர்களுக்கு பதவி உயர்வை வழங்கி வேறு மாவட்டங்களுக்கு இடமாற்றம் செய்து இனழிப்பு படுகொலைகளை ஊக்குவித்தது.

கொக்கட்டிச்சோலைப் படுகொலையை மட்டக்களப்பில் மாத்திரமின்றி ஒட்டுமொத்த ஈழமும் சர்வதேச அளவிலும் நினைவுகூரல் நிகழ்வுகள் ஆண்டுதோறும் இடம்பெற்று வருகின்றன. இன்றைய தினம் மட்டக்களப்பில் கொக்கட்டிச்சோலை மண்டபத்தில் நினைவு நிகழ்வு இடம்பெறுகின்றது. அத்துடன் பிரதேசத்தில் உள்ள ஆலயங்களில் உயிர் நீத்தவர்களின் ஆத்மா சாந்தியடைய பிரார்த்தனையும் இடம்பெறுகிறது.

மட்டக்களப்பு மண்ணிலிருந்து ஈழத் தமிழ் மக்களை துடைத்தெறிந்து அந்த மண்ணை அபகரிப்பதற்காகவே இந்த தாக்குதல் மேற்கொள்ளப்பட்டது. ஒரு அரசியல் நோக்கம் கருதிய இராணுவ நடவடிக்கையே கொக்கட்டிச்சோலைப் படுகொலை. மிகவும் நன்கு திட்டமிட்ட இன அழிப்பாக அன்றைய அரசால் தனது படை எந்திரத்தின் மூலம் நடாத்தப்பட்ட கொக்கட்டிச்சோலைப் படுகொலைகள் ஈழத் தமிழ் மக்களின் நெஞ்சில் ஆறாத காயமாக நிலைத்துவிட்டது.







.

GENOCIDES OF ARMENIYANS CONDUCTED BY OTTOMON DYNASTY FROM 1915 APRIL 24 ONWARDS TILL 1923 -15 LAKHS MURDERED

GENOCIDES OF ARMENIYANS 

CONDUCTED BY OTTOMON DYNASTY FROM 1915 APRIL 24 ONWARDS  TILL 1923 

-15 LAKHS MURDERED

ஆர்மீனிய இனப்படுகொலை, ஆர்மேனிய இனப்படுகொலை அல்லது ஆர்மேனிய பெரும் இனவழிப்பு (Armenian Genocide) என்பது ஒட்டோமான் பேரரசுக் காலத்தில் ஆர்மீனியர்களை வலிந்து திட்டமிடப்பட்டு படுகொலை செய்யப்பட்ட நிகழ்வு ஆகும். இது முதலாம் உலகப் போருக்குப் பின்னர் நிகழ்ந்தது.[8] பெரும் படுகொலைகளாகவும், சாவுக்கு இட்டுச்சென்ற வெளியேற்றங்களாகவும் இது நிகழ்ந்தது. இதில் ஒன்றில் இருந்து ஒன்று அரை மில்லியன் ஆர்மேனியர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டார்கள். இக்காலப்பகுதியில் ஆர்மீனியர்களைத் தவிர அசிரியர்கள், மற்றும் கிரேக்கர்களும் ஒட்டோமான் பேரரசினால் படுகொலை செய்யப்பட்டனர்.[9]

இவ்வினப்படுகொலை 1915 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 24 ஆம் நாள் ஆரம்பமாகியது. இந்நாளில் ஆர்மீனியக் கல்விமான்கள் மற்றும் சமூகத் தலைவர்கள் 250 பேரை ஒட்டோமான் இராணுவத்தினர் கொன்ஸ்டண்டீனப்போல் நகரில் கைது செய்தனர்[10]. அதன் பின்னர் இராணுவத்தினர் ஆர்மீனியப் பொதுமக்களை அவர்களின் இருப்பிடங்களில் இருந்து வெளியேற்றி பல நூறு மைல்களுக்கு அப்பால் உள்ள பாலைநிலத்துக்கு (தற்போதைய சிரியா) நடைப்பயணமாக அழைத்துச் சென்றனர். அவர்களுக்கு உணவோ, நீரோ வழங்கப்படவில்லை. வயது, மற்றும் பால் வேறுபாடின்றிப் பலர் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். பெரும்பான்மையான ஆர்மீனியர்கள் புலம்பெயர்ந்து பல நாடுகளில் வசிப்பது இப்படுகொலைகளில் இருந்து தப்பியவர்களே.

ஒட்டோமான் பேரரசின் பின்னர் ஆட்சிக்கு வந்த தற்போதைய துருக்கிக் குடியரசு இந்நிகழ்வை இனப்படுகொலை எனக் கூறுவதை மறுத்து வருகிறது[11]. அண்மைக் காலத்தில், இந்த இனப்படுகொலைகளை அங்கீகரிக்கப் பல நாடுகளும் அமைப்புகளும் துருக்கியைக் கோரி வருகின்றன. இது வரையில் 20 நாடுகள் இக்காலப்பகுதியில் இடம்பெற்ற படுகொலைகள் இனப்படுகொலைகளே என அதிகாரபூர்வமாக அறிவித்துள்ளன.[12]

இருபதாம் நூற்றாண்டில் நடந்த இனப் படுகொலைகளில் ஆர்மீனிய இனப் படுகொலையே, முதல் இனப் படுகொலை என போப் ஆண்டவர் பிரான்சிசு கருத்து 
தெரிவித்துள்ளார்.[13]

அமெரிக்க நாடாளுமன்றத்தின் பிரதிநிதிகள் சபையில் 29 அக்டோபர் 2019 (செவ்வாய்க் கிழமை) அன்று, 20-ஆம் நூற்றாண்டில் தற்கால துருக்கியின் உதுமானியப் பேரரசு தன் படைபலத்தால் ஆர்மீனிய மக்களைக் கொன்றது இனப்படுகொலையே என்று தீர்மானம் நிறைவேற்றியது.[14][15] ஆனால் துருக்கி நாட்டு அதிபர் ஆர்மீனிய இனப்படுகொலைக்கு எச்சான்றும் இல்லை என மறுத்துள்ளார்.[16]

துருக்கியைச் சேர்ந்த ஓட்டோமன் பேரரசு, முதல் உலகப்போர் தொடங்கும் சமயத்தில் தங்களது இருப்பினைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள அந்தப் போரில் ஈடுபட முடிவு செய்தது. ஏற்கெனவே இழந்த செல்வாக்கினை மீட்க இது உதவும் என்று நம்பி அவர்கள் அதில் இறங்கினர். முதல் உலகப்போரில் ஜெர்மனியோடு களம் கண்டது ஓட்டோமன். உள்நாட்டில் அதிகாரச்சண்டை அந்நாட்டிற்கு மற்றொரு தலைவலியாக அமைந்தது. இந்த நிலையில் நிறைய புரட்சி

இயக்கங்கள், நாடு முழுவதும் பலவாறாகத் தோன்றின. இதற்கெல்லாம் காரணம் யார் என்று ஆராய்ந்தபோது, ஆர்மீனியர்கள்தான் என்று விழித்துக்கொண்டது. இதற்கிடையே முதல் உலகப்போர் தொடங்கியது. போரில் ஜெர்மனியோடு சேர்ந்த துருக்கி தோல்வியடைந்தது. இதனால், ஆர்மீனியர்கள் மீது மிகவும் கோபமடைந்தனர் ஓட்டோமன் பேரரசைச் சேர்ந்தவர்கள். ராணுவத்தின் மூலம் அவர்களின் ஆயுதங்கள் பறிக்கப்பட்டு, துரோகிகள் என அவர்கள் குற்றம்சாட்டப்பட்டு, கைது செய்து கொல்லப்பட்டனர். இவ்வாறாக 1915 முதல் 1918-ம் ஆண்டுவரை ஓட்டோமன் அரசு, ஆர்மீனியர்களைக் கொன்றது. 5 முதல் 12 லட்சம் ஆர்மீனியர்கள் இதில் கொல்லப்பட்டனர். முதல் உலகப்போரில் ஆஸ்ரியர்கள் 2.5 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்டோர் கொல்லப்பட்டனர். இவர்களுக்கு அடுத்து, கிரேக்கர்களும் கொல்லப்பட்டனர். 20-ம் நூற்றாண்டில் நடந்த இனப்படுகொலைகளில் ஆர்மீனிய இனப்படுகொலையே, முதல் இனப் படுகொலை என போப் ஆண்டவர் பிரான்சிஸ் கருத்து தெரிவித்தார். ஒட்டமன் துருக்கிய ஆட்சியில் ஆர்மீனியர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டமைதான் இருபதாம் நூற்றாண்டின் முதலாவது இனப்படுகொலை என்று பாப்பரஸர் பிரான்ஸிஸ் பகிரங்கமாக விபரித்துள்ளார்.

.

ஆர்மீனிய கத்தோலிக்கருடன் பாப்பரசர்
அந்தப் படுகொலையின் நூறாவது ஆண்டு நிறைவைக் குறிக்கும் வகையிலான பூசை வழிபாடு ஒன்றில் உரையாற்றிய பாப்பரசர், ''நடந்த தீயதை மறுதலித்தல், காயங்களுக்கு மருந்திட மறுத்தலுக்கு சமனாகும்'' என்று கூறினார்.

இரு வருடங்களுக்கு முன்னதாக இந்த சம்பவத்தை பாப்பரசர் இனப்படுகொலை என்று கூறியபோது, துருக்கி அதனை கடுமையாக எதிர்த்தது. 
முதலாம் உலகப் போரால் தூண்டப்பட்ட, உள்நாட்டு மோதல்களின் ஒரு பகுதியே இந்த மரணங்கள் என்று அது கூறியது. ஒட்டமன் படைகளால், திட்டமிட்ட வகையில், தமது மக்கள் 15 லட்சம் பேர்வரை கொல்லப்பட்டதாக ஆர்மீனியர்கள் கூறுகின்றனர்.



ஆர்மீனிய இனப்படுகொலை 1915 1923. செர்ஜி கோர்ச்சனோவ்
சில வரலாற்றாசிரியர்கள் இனப்படுகொலை வரலாற்றில் இரண்டு காலங்களை வேறுபடுத்துகிறார்கள். முதல் கட்டத்தில் (1878-1914) பணி அடிமைப்படுத்தப்பட்ட மக்களின் நிலப்பரப்பைத் தக்க வைத்துக் கொண்டு வெகுஜன வெளியேற்றத்தை ஏற்பாடு செய்தால், 1915-1922 ஆம் ஆண்டில் பான்-துர்க்கிசம் திட்டத்தை செயல்படுத்தத் தடையாக இருந்த இன மற்றும் அரசியல் ஆர்மீனிய குலத்தின் அழிவு மிக முக்கியமானது. முதலாம் உலகப் போருக்கு முன்னர், ஆர்மீனிய தேசியக் குழுவின் அழிவு எங்கும் நிறைந்த ஒற்றைக் கொலைகளின் வடிவத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்டது, சில பகுதிகளில் ஆர்மீனியர்கள் அவ்வப்போது படுகொலை செய்யப்பட்டதோடு, அவர்கள் முழுமையான பெரும்பான்மையைக் கொண்டிருந்தனர் (சசூனில் படுகொலை, 1895 இலையுதிர்காலத்திலும் குளிர்காலத்திலும் பேரரசு முழுவதும் படுகொலைகள், இஸ்தான்புல்லில் படுகொலை வாங் பகுதி).

காப்பகங்களில் கணிசமான பகுதி அழிக்கப்பட்டுவிட்டதால், இந்த பிரதேசத்தில் வாழும் மக்களின் ஆரம்ப எண்ணிக்கை ஒரு சர்ச்சைக்குரிய விடயமாகும். ஒட்டோமான் பேரரசில் XIX நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில், முஸ்லிமல்லாதவர்கள் 56% மக்கள் தொகையில் உள்ளனர் என்பது அறியப்படுகிறது.

ஆர்மீனிய தேசபக்தரின் கூற்றுப்படி, 1878 இல், மூன்று மில்லியன் ஆர்மீனியர்கள் ஒட்டோமான் பேரரசில் வாழ்ந்தனர். 1914 ஆம் ஆண்டில், துருக்கியின் ஆர்மீனிய தேசபக்தர் நாட்டில் 1,845,450 பேர் என ஆர்மீனியர்களின் எண்ணிக்கையை மதிப்பிட்டனர். 1894-1896ல் நடந்த படுகொலை, துருக்கியில் இருந்து ஆர்மீனியர்களின் விமானம் மற்றும் இஸ்லாமிற்கு கட்டாயமாக மதமாற்றம் காரணமாக ஆர்மீனிய மக்கள் தொகை ஒரு மில்லியனுக்கும் அதிகமாக குறைந்துள்ளது.

1908 புரட்சிக்குப் பின்னர் ஆட்சிக்கு வந்த இளம் துருக்கியர்கள் தேசிய விடுதலை இயக்கத்தை கொடூரமாக அடக்குவதற்கான கொள்கையைத் தொடர்ந்தனர். சித்தாந்தத்தில், ஒட்டோமனிசத்தின் பழைய கோட்பாடு பான்-துர்க்கிசம் மற்றும் பான்-இஸ்லாமியம் ஆகியவற்றின் குறைவான கடுமையான கருத்துக்களால் மாற்றப்பட்டது. மக்களை வலுக்கட்டாயமாக நிறுத்துவதற்கான பிரச்சாரம் தொடங்கப்பட்டது, துருக்கி அல்லாத அமைப்புகளுக்கு தடை விதிக்கப்பட்டது.

ஏப்ரல் 1909 இல், சிலிசியன் படுகொலை நடந்தது, அதான் மற்றும் அலெப்போ விலேட்களில் இருந்து ஆர்மீனியர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டது. சுமார் 30 ஆயிரம் பேர் படுகொலைக்கு பலியானார்கள், அவர்களில் ஆர்மீனியர்கள் மட்டுமல்ல, கிரேக்கர்கள், சிரியர்கள் மற்றும் கல்தேயர்களும் இருந்தனர். பொதுவாக, இந்த ஆண்டுகளில், இளம் துருக்கியர்கள் "ஆர்மீனிய பிரச்சினைக்கு" ஒரு முழுமையான தீர்வுக்கு வழி வகுத்தனர்.

பிப்ரவரி 1915 இல், ஒரு சிறப்பு அரசாங்கக் கூட்டத்தில், இளம் துருக்கிய சித்தாந்தவியலாளர் டாக்டர் நாஜிம் பே ஆர்மீனிய மக்களை முழுமையாகவும் பரவலாகவும் அழிப்பதற்கான ஒரு திட்டத்தை வகுத்தார்: “ஆர்மீனிய தேசத்தை முற்றிலுமாக அழிக்க வேண்டியது அவசியம், ஒரு ஆர்மீனியனை நம் நிலத்தில் விடாமல்.“ ஆர்மீனியன் ”என்ற வார்த்தை கூட நீக்கப்பட வேண்டும். நினைவகம் ... "

ஏப்ரல் 24, 1915, இப்போது ஆர்மீனிய இனப்படுகொலையின் பாதிக்கப்பட்டவர்களை நினைவுபடுத்தும் நாளாக கொண்டாடப்படுகிறது, ஆர்மீனிய அறிவுசார், மத, பொருளாதார மற்றும் அரசியல் உயரடுக்கின் வெகுஜன கைதுகள் கான்ஸ்டான்டினோப்பிளில் தொடங்கியது, இது ஆர்மீனிய கலாச்சாரத்தின் மிக முக்கியமான நபர்களின் விண்மீன் முழுவதையும் அழிக்க வழிவகுத்தது. ஆர்மீனிய புத்திஜீவிகளின் 800 க்கும் மேற்பட்ட பிரதிநிதிகள் கைது செய்யப்பட்டு பின்னர் கொல்லப்பட்டனர், இதில் எழுத்தாளர்கள் கிரிகர் சோஹ்ராப், டேனியல் வருஷன், சியாமண்டோ, ரூபன் சேவக் உட்பட. நண்பர்களின் மரணத்தை சகித்துக்கொள்ளாமல், சிறந்த இசையமைப்பாளர் கோமிட்டாஸ் மனதை இழந்தார்.

மே-ஜூன் 1915 இல், மேற்கு ஆர்மீனியாவில் ஆர்மீனியர்களின் படுகொலை மற்றும் நாடுகடத்தல் தொடங்கியது.

ஒட்டோமான் பேரரசின் ஆர்மீனிய மக்களுக்கு எதிரான ஒரு உலகளாவிய மற்றும் முறையான பிரச்சாரம் ஆர்மீனியர்களை பாலைவனத்திற்கு வெளியேற்றுவது மற்றும் அடுத்தடுத்த மரணதண்டனைகள், கொள்ளையர்களின் கும்பல்களிலிருந்து மரணம் அல்லது பசி அல்லது தாகத்தால் இறந்தது. பேரரசின் கிட்டத்தட்ட அனைத்து முக்கிய மையங்களிலிருந்தும் ஆர்மீனியர்கள் நாடு கடத்தப்பட்டனர்.

ஜூன் 21, 1915 அன்று, நாடுகடத்தலின் இறுதிச் செயலின் போது, \u200b\u200bஅவரது முக்கிய ஊக்கமளித்த உள்துறை அமைச்சர் தலாத் பாஷா, ஒட்டோமான் பேரரசின் கிழக்கு பிராந்தியத்தின் பத்து மாகாணங்களில் வாழ்ந்த “அனைத்து ஆர்மீனியர்களையும் விதிவிலக்கு இல்லாமல்” வெளியேற்ற உத்தரவிட்டார், தவிர, மாநிலத்திற்கு பயனுள்ளதாக இருப்பதைக் கண்டறிந்தவர்கள் தவிர. இந்த புதிய உத்தரவுக்கு இணங்க, நாடுகடத்தல் "பத்து சதவிகிதக் கொள்கையின்" படி மேற்கொள்ளப்பட்டது, அதன்படி ஆர்மீனியர்கள் இப்பகுதியில் உள்ள முஸ்லிம்களில் 10% ஐ விட அதிகமாக இருக்கக்கூடாது.

துருக்கிய ஆர்மீனியர்களை வெளியேற்றும் மற்றும் அழிக்கும் செயல்முறை 1920 இல் சிலிசியாவுக்கு திரும்பிய அகதிகளுக்கு எதிராக தொடர்ச்சியான இராணுவ பிரச்சாரங்களுடன் முடிவடைந்தது, செப்டம்பர் 1922 இல் ஸ்மிர்னா (நவீன இஸ்மீர்) படுகொலையின் போது, \u200b\u200bமுஸ்தபா கெமலின் கட்டளைக்குட்பட்ட துருப்புக்கள் ஸ்மிர்னாவில் ஆர்மீனிய காலாண்டில் வெட்டப்பட்டபோது, மேற்கத்திய சக்திகளின் அழுத்தத்தின் கீழ், அவர்கள் தப்பிப்பிழைத்தவர்களை வெளியேற்ற அனுமதித்தனர். கடைசியாக எஞ்சியிருக்கும் சிறிய சமூகமான ஸ்மிர்னாவின் ஆர்மீனியர்களின் அழிவுடன், துருக்கியின் ஆர்மீனிய மக்கள் தங்கள் வரலாற்று தாயகத்தில் கிட்டத்தட்ட இல்லாமல் போய்விட்டனர். எஞ்சியிருக்கும் அகதிகள் உலகம் முழுவதும் சிதறி, பல டஜன் நாடுகளில் புலம்பெயர்ந்தோரை உருவாக்குகின்றனர்.

இனப்படுகொலையால் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கையின் தற்போதைய மதிப்பீடுகள் 200 ஆயிரம் (சில துருக்கிய ஆதாரங்கள்) முதல் 2 மில்லியனுக்கும் அதிகமான ஆர்மீனியர்கள் வரை வேறுபடுகின்றன. பல வரலாற்றாசிரியர்கள் 1 முதல் 1.5 மில்லியன் மக்கள் வரை பாதிக்கப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கையை மதிப்பிடுகின்றனர். 800 ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்டோர் அகதிகளாக மாறினர்.

பாதிக்கப்பட்டவர்கள் மற்றும் தப்பிப்பிழைத்தவர்களின் சரியான எண்ணிக்கையை தீர்மானிக்க கடினமாக உள்ளது, ஏனெனில் 1915 ஆம் ஆண்டில், கொலைகள் மற்றும் படுகொலைகளில் இருந்து தப்பி ஓடியதால், பல ஆர்மீனிய குடும்பங்கள் தங்கள் நம்பிக்கையை மாற்றிக்கொண்டன (சில ஆதாரங்களின்படி, 250 ஆயிரத்திலிருந்து 300 ஆயிரம் மக்கள் வரை).

பல ஆண்டுகளாக, உலகெங்கிலும் உள்ள ஆர்மீனியர்கள் இனப்படுகொலையின் உண்மையை அதிகாரப்பூர்வமாகவும் நிபந்தனையுமின்றி அங்கீகரிக்க சர்வதேச சமூகத்திற்காக முயற்சித்து வருகின்றனர். 1915 ஆம் ஆண்டின் பயங்கரமான சோகத்தை அங்கீகரித்து கண்டனம் செய்த முதல் சிறப்பு ஆணை உருகுவே நாடாளுமன்றத்தால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது (ஏப்ரல் 20, 1965). ஆர்மீனிய இனப்படுகொலை தொடர்பான சட்டங்கள், ஆணைகள் மற்றும் முடிவுகள் பின்னர் ஐரோப்பிய நாடாளுமன்றம், ரஷ்யாவின் மாநில டுமா, பிற நாடுகளின் பாராளுமன்றங்கள், குறிப்பாக சைப்ரஸ், அர்ஜென்டினா, கனடா, கிரீஸ், லெபனான், பெல்ஜியம், பிரான்ஸ், சுவீடன், சுவிட்சர்லாந்து, ஸ்லோவாக்கியா, நெதர்லாந்து, போலந்து, ஜெர்மனி வெனிசுலா, லிதுவேனியா, சிலி, பொலிவியா, அத்துடன் வத்திக்கான்.

40 க்கும் மேற்பட்ட அமெரிக்க மாநிலங்கள், ஆஸ்திரேலிய மாநிலமான நியூ சவுத் வேல்ஸ், கனேடிய மாகாணங்களான பிரிட்டிஷ் கொலம்பியா மற்றும் ஒன்டாரியோ (டொராண்டோ நகரம் உள்ளடக்கியது), சுவிஸ் மண்டலங்கள் ஜெனீவா மற்றும் வாட், வேல்ஸ் (கிரேட் பிரிட்டன்), சுமார் 40 இத்தாலிய கம்யூன்கள், டஜன் கணக்கான சர்வதேச மற்றும் தேசிய அமைப்புகள், உலக தேவாலயங்கள் கவுன்சில், மனித உரிமைகள் லீக், எலி வீசல் மனிதாபிமான அறக்கட்டளை, அமெரிக்காவின் யூத சமூகங்களின் ஒன்றியம் உட்பட.

ஏப்ரல் 14, 1995 அன்று, ரஷ்ய கூட்டமைப்பின் ஸ்டேட் டுமா "1915-1922 இல் ஆர்மீனிய மக்களின் இனப்படுகொலையைக் கண்டித்து" ஒரு அறிக்கையை ஏற்றுக்கொண்டது.

ஒட்டோமான் பேரரசில் 1.5 மில்லியன் ஆர்மீனியர்களை அமெரிக்க அரசாங்கம் அழிக்கிறது, ஆனால் அதை இனப்படுகொலை என்று அழைக்க மறுக்கிறது.

அமெரிக்காவின் ஆர்மீனிய சமூகம் ஆர்மீனிய மக்களின் இனப்படுகொலையை அங்கீகரிக்கும் காங்கிரஸின் தீர்மானத்தை நீண்ட காலமாக நிறைவேற்றியுள்ளது.

இந்த சட்டமன்ற முயற்சியை முன்னெடுப்பதற்கான முயற்சிகள் காங்கிரசில் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட முறை மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன, ஆனால் அவை வெற்றிக்கு முடிசூட்டப்படவில்லை.

ஆர்மீனியாவிற்கும் துருக்கிக்கும் இடையிலான உறவுகளை இயல்பாக்குவதில் இனப்படுகொலையை அங்கீகரிப்பதற்கான பிரச்சினை.

ஆர்மீனியாவும் துருக்கியும் இன்னும் இராஜதந்திர உறவுகளை ஏற்படுத்தவில்லை, உத்தியோகபூர்வ அங்காராவின் முயற்சியின் பேரில் 1993 முதல் ஆர்மீனிய-துருக்கிய எல்லை மூடப்பட்டுள்ளது.

ஆர்மீனிய இனப்படுகொலை பற்றிய குற்றச்சாட்டுகளை துருக்கி பாரம்பரியமாக நிராகரிக்கிறது, ஆர்மீனியர்களும் துருக்கியர்களும் 1915 துயரத்திற்கு பலியானார்கள் என்றும், ஒட்டோமான் பேரரசில் ஆர்மீனிய இனப்படுகொலைக்கு சர்வதேச அங்கீகாரம் வழங்குவதற்கான செயல்முறைக்கு இது மிகவும் உணர்திறன் என்றும் கூறுகிறது.

1965 ஆம் ஆண்டில், இனப்படுகொலையால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு ஒரு நினைவுச்சின்னம் எக்மியாட்ஜினில் உள்ள கத்தோலிக்கோசேட் பிரதேசத்தில் அமைக்கப்பட்டது. 1967 ஆம் ஆண்டில், சிட்ஸெர்னகாபெர்ட் மலையில் (லாஸ்டோச்ச்கினா கோட்டை) யெரெவனில் நினைவு வளாகத்தின் கட்டுமானப் பணிகள் நிறைவடைந்தன. 1995 ஆம் ஆண்டில், ஆர்மீனிய இனப்படுகொலையின் அருங்காட்சியகம் மற்றும் நிறுவனம் நினைவு வளாகத்திற்கு அருகில் கட்டப்பட்டது.

ஆர்மீனிய இனப்படுகொலையின் 100 வது ஆண்டுவிழாவிற்காக முழு உலகின் ஆர்மீனியர்களின் குறிக்கோள் "நினைவில் கொள்ளுங்கள் மற்றும் தேவை", மற்றும் சின்னம் - மறந்து-என்னை-இல்லை. எல்லா மொழிகளிலும் உள்ள இந்த மலர் ஒரு குறியீட்டு பொருளைக் கொண்டுள்ளது - நினைவில் கொள்ளுங்கள், மறந்துவிடாதீர்கள், நினைவூட்ட வேண்டாம். மலர் கோப்பை அதன் 12 பைலன்களுடன் சிட்செர்க்பர்ட் நினைவுச்சின்னத்தை வரைபடமாக சித்தரிக்கிறது. இந்த சின்னம் 2015 முழுவதும் தீவிரமாக பயன்படுத்தப்படும்.

ஆர்ஐஏ நோவோஸ்டி மற்றும் திறந்த மூலங்களின் தகவல்களின் அடிப்படையில் இந்தத் தொடர் தயாரிக்கப்பட்டது

உற்சாகமான அன்போடு கல்வாரிக்குச் சென்றோம்,
  இருண்ட யுகங்களில் நாங்கள் தனியாகப் போராடினோம்.
  நம் இரத்தத்தால் நரகத்தை குடிக்க முடியுமா?
  மற்றும் அவரது ஊதா விளக்குகளை வெளியே வைக்கவும் ...
“ஆர்மீனிய புல்லட்டின்”, 1916. எண் 47

ஏப்ரல் 24 அன்று, துருக்கிய அதிகாரிகள் வெகுஜன படுகொலைகள், கைது மற்றும் ஆர்மீனியர்களை கான்ஸ்டான்டினோப்பிளில் இருந்து நாடு கடத்தத் தொடங்கினர்.
  அதைத் தொடர்ந்து, இந்த தேதி ஆர்மீனிய இனப்படுகொலையால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு நினைவுகூறும் நாளாக இருக்கும். ஒட்டோமான் பேரரசில் ஆர்மீனியர்களை பெருமளவில் அழிப்பதைக் குறிக்க “இனப்படுகொலை” என்ற சொல் ஒரு காலத்தில் (அதன் ஆசிரியர் ரஃபேல் லெம்கின்) முன்மொழியப்பட்டது, அப்போதுதான் நாஜி ஜெர்மனி ஆக்கிரமித்த பிரதேசங்களில் யூதர்களை அழிப்பது அதே சொல் என்று அழைக்கப்பட்டது. அது எப்படி இருந்தது என்பது பற்றி மேலும் ...

1890 களில் துருக்கியர்களால் ஆர்மீனியர்கள் படுகொலை தொடங்கியது. இந்த இனப்படுகொலையில் ஸ்மிர்னாவில் நடந்த படுகொலை மற்றும் 1918 இல் காகசஸில் துருக்கிய துருப்புக்களின் நடவடிக்கைகள் ஆகியவை அடங்கும்.




மே 24, 1915 இன் கூட்டுப் பிரகடனத்தில், அதனுடன் இணைந்த நாடுகள் (கிரேட் பிரிட்டன், பிரான்ஸ் மற்றும் ரஷ்யா), ஆர்மீனியர்களின் வெகுஜனக் கொலைகள் வரலாற்றில் முதல்முறையாக மனிதகுலத்திற்கு எதிரான குற்றமாக அங்கீகரிக்கப்பட்டன.



ஒட்டோமான் பேரரசில் ஆர்மீனியர்களின் இனப்படுகொலையுடன், அசீரியர்களின் இனப்படுகொலையும், போண்டிக் கிரேக்கர்களின் இனப்படுகொலையும் நிகழ்ந்தன.

துருக்கியர்கள் ஒரு தேசமாக இல்லாதபோது ஆர்மீனியர்கள் நவீன துருக்கியின் பிரதேசத்தில் வாழ்ந்தனர். ஆர்மீனிய எத்னோஸ் கிமு ஆறாம் நூற்றாண்டால் உருவாக்கப்பட்டது. இ. நவீன கிழக்கு துருக்கி மற்றும் ஆர்மீனியாவின் பிராந்தியத்தில், அராரத் மலை மற்றும் வான் ஏரி ஆகியவை அடங்கும். கிறிஸ்தவத்தை ஒரு அரச மதமாக அதிகாரப்பூர்வமாக ஏற்றுக்கொண்ட முதல் நாடு ஆர்மீனியா. முஸ்லிம்களின் (அரபு அப்பாஸிட்ஸ், செல்ஜுக் மற்றும் ஓகுஸ் துருக்கியர்கள், பெர்சியர்கள்) ஏராளமான படையெடுப்புகளின் போது கிறிஸ்தவத்தை கைவிட விரும்பாத ஆர்மீனியர்களின் மத மோதல் மற்றும் பேரழிவு தரும் போர்கள் ஆர்மீனிய மக்களின் எண்ணிக்கையில் கணிசமான குறைவுக்கு வழிவகுத்தன.




20 ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பம் வரை, "துருக்கியர்கள்" (டர்க்) என்ற இனப்பெயர் பெரும்பாலும் கேவலமான அர்த்தத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டது. "துருக்கியர்கள்" அனடோலியாவின் துருக்கிய மொழி பேசும் விவசாயிகள் என்று அழைக்கப்பட்டனர், அவர்களின் அறியாமையை அவமதித்தனர்.

ஆர்மீனியர்கள் ஒட்டோமான் பேரரசின் ஒரு பகுதியாக மாறியபோது, \u200b\u200bமுஸ்லிம்கள் அல்ல, அவர்கள் இரண்டாம் தர குடிமக்களாக கருதப்பட்டனர் - ஜிம்மிஸ். ஆர்மீனியர்கள் ஆயுதங்களை எடுத்துச் செல்ல தடை விதிக்கப்பட்டது, அவர்கள் அதிக வரி செலுத்த வேண்டியிருந்தது. கிறிஸ்தவ ஆர்மீனியர்களுக்கு நீதிமன்றத்தில் சாட்சியமளிக்க உரிமை இல்லை.




நகரங்களில் தீர்க்கப்படாத சமூகப் பிரச்சினைகள் மற்றும் விவசாயத்தில் வளங்களுக்கான போராட்டம் ஆகியவற்றால் ஆர்மீனியர்களுக்கு எதிரான விரோதப் போக்கு அதிகரித்தது. முஹாஜிர்கள் - காகசஸிலிருந்து வந்த முஸ்லீம் அகதிகள் (காகசியன் போர் மற்றும் 1877-78 ரஸ்ஸோ-துருக்கியப் போருக்குப் பிறகு) மற்றும் புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட பால்கன் மாநிலங்களின் வருகையால் நிலைமை சிக்கலானது. கிறிஸ்தவர்களால் தங்கள் நிலங்களிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்ட அகதிகள் தங்கள் வெறுப்பை உள்ளூர் கிறிஸ்தவர்களுக்கு மாற்றினர். இவை அனைத்தும் ஒட்டோமான் பேரரசில் தொடங்கிய பிரச்சினைகள் “ஆர்மீனிய பிரச்சினை” என்று அழைக்கப்படுவதற்கு வழிவகுத்தன.

1894-1896 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கிய படுகொலைகள், நூறாயிரக்கணக்கான ஆர்மீனியர்களின் உயிரைக் கொன்றன, மூன்று முக்கிய அத்தியாயங்களைக் கொண்டிருந்தன: சசூனில் படுகொலை, 1895 இலையுதிர்காலத்திலும் குளிர்காலத்திலும் பேரரசு முழுவதும் ஆர்மீனியர்களின் படுகொலைகள் மற்றும் இஸ்தான்புல் மற்றும் வான் பிராந்தியத்தில் நடந்த படுகொலைகள் உள்ளூர் ஆர்மீனியர்களின் எதிர்ப்புக்கள்.




சசுனா பிராந்தியத்தில், குர்திஷ் தலைவர்கள் ஆர்மீனிய மக்களுக்கு அஞ்சலி செலுத்தினர். அதே நேரத்தில், ஒட்டோமான் அரசாங்கம் குர்திஷ் கொள்ளைகளின் உண்மைகளை வைத்து, அதுவரை மன்னிக்கப்பட்ட மாநில வரிக் கடன்களை திருப்பிச் செலுத்தக் கோரியது. அடுத்த ஆண்டு, குர்துகள் மற்றும் ஒட்டோமான் அதிகாரிகள் ஆர்மீனியர்கள் வரி செலுத்த வேண்டும் என்று கோரினர், ஆனால் எதிர்ப்பை எதிர்கொண்டனர், நான்காவது இராணுவப் படைகள் அடக்க அனுப்பப்பட்டன. குறைந்தது 3,000 பேர் கொல்லப்பட்டனர்.

செப்டம்பர் 1895 இல் தீர்க்கப்படாத ஆர்மீனிய பிரச்சினைகளை எதிர்த்து, ஆர்மீனியர்கள் ஒரு பெரிய ஆர்ப்பாட்டத்தை நடத்த முடிவு செய்தனர், ஆனால் காவல்துறையினர் தங்கள் வழியில் வந்தனர். தீ பரிமாற்றத்தின் விளைவாக, டஜன் கணக்கான ஆர்மீனியர்கள் கொல்லப்பட்டனர் மற்றும் நூற்றுக்கணக்கானவர்கள் காயமடைந்தனர். காவல்துறையினர் ஆர்மீனியர்களைப் பிடித்து மென்பொருளிடம் ஒப்படைத்தனர் - இஸ்தான்புல்லின் இஸ்லாமிய கல்வி நிறுவனங்களின் மாணவர்கள், அவர்களை அடித்து கொலை செய்தனர். படுகொலை அக்டோபர் 3 வரை தொடர்ந்தது.




அக்டோபர் 8 ஆம் தேதி, ட்ராப்ஸோனில் முஸ்லிம்கள் சுமார் ஆயிரம் ஆர்மீனியர்களைக் கொன்று உயிருடன் எரித்தனர். ஒட்டோமான் அதிகாரிகளால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட கிழக்கு துருக்கியில் ஆர்மீனியர்களின் தொடர்ச்சியான படுகொலைகளுக்கு இந்த நிகழ்வு முன்னோடியாக அமைந்தது: எர்சின்கான், எர்சுரம், குமியுஷ்கான், பேபர்ட், உர்பா மற்றும் பிட்லிஸ்.

ஆர்மீனிய மொழியில் இருந்து மொழிபெயர்ப்பு

1. பாரசீக மேஷாலி ஹாஜி இப்ராஹிம் பின்வருமாறு கூறினார்:

"மே 1915 இல், ஆளுநர் தக்சின் பே, செட்பாஷி அம்ர்வான்லி ஐயூப்-ஓக்லு காதிரை அவரிடம் அழைத்து, கான்ஸ்டான்டினோப்பிளிடமிருந்து பெறப்பட்ட உத்தரவைக் காட்டி, அவர் கூறினார்:" நான் உள்ளூர் ஆர்மீனியர்களை உங்களிடம் ஒப்படைக்கிறேன், அவர்களை கெமக்கிற்கு அழைத்துச் செல்கிறேன், அங்கே குர்துகள் அவர்களைத் தாக்குவார்கள் மற்றவர்கள். நீங்கள் அவர்களைப் பாதுகாக்க விரும்புவதற்காக நீங்கள் காண்பிப்பீர்கள், தாக்குபவர்களுக்கு எதிராக நீங்கள் ஒன்று அல்லது இரண்டு முறை ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்துவீர்கள், ஆனால் இறுதியில், அவர்களுடன் நீங்கள் சமாளிக்க முடியாது என்பதைக் காண்பிப்பீர்கள், நீங்கள் வெளியேறி திரும்பி வருவீர்கள். ” சற்று யோசித்து, காதிர் கூறினார்:

“கை, கால்களால் பிணைக்கப்பட்ட ஆடுகளையும் ஆட்டுக்குட்டிகளையும் படுகொலை செய்ய நீங்கள் கட்டளையிடுகிறீர்கள்; அது எனக்குப் பொருந்தாத கொடுமை; நான் ஒரு சிப்பாய், என்னை எதிரிக்கு எதிராக அனுப்புங்கள், ஒன்று அவர் என்னை ஒரு புல்லட் மூலம் அடிப்பார், நான் தைரியமாக வீழ்வேன், அல்லது நான் அவரை அடித்து என் நாட்டை காப்பாற்றுவேன், அப்பாவிகளின் இரத்தத்தில் என் கைகளை அழுக்குவதற்கு நான் ஒருபோதும் ஒப்புக்கொள்ள மாட்டேன். ” ஆளுநர் இந்த உத்தரவுக்கு கீழ்ப்படிய வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார், ஆனால் தாராளமான காதிர் அதை மறுத்துவிட்டார். பின்னர் ஆளுநர் மிர்சா-பெக் வெரான்ஷெர்லியை அழைத்து அவரை மேற்கண்ட திட்டத்தை முன்வைத்தார். இவரும் கொல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை என்றும் கூறினார். ஏற்கனவே இதுபோன்ற நிலைமைகளில், ஆர்மீனியர்களை அவர்கள் வழியில் இறந்து விடுவார்கள் என்று நீங்கள் கூறினீர்கள், மெசொப்பொத்தேமியா ஒரு சூடான நாடு, அவர்கள் அதைத் தாங்க முடியாது, அவர்கள் இறந்துவிடுவார்கள். ஆனால் கவர்னர் வலியுறுத்தினார், மிர்சா இந்த வாய்ப்பை ஏற்றுக்கொண்டார். மிர்சா கொடூரமான செயலுடன் முழுமையாக இணங்கினார். நான்கு மாதங்களுக்குப் பிறகு அவர் 360 ஆயிரம் பொய்களுடன் எர்ஸூரம் திரும்பினார்; அவர் தக்ஷினுக்கு 90 ஆயிரமும், கார்ப்ஸ் கமாண்டர் மஹ்மூத் காமிலுக்கு 90 ஆயிரமும், டிஃபெர்டாருக்கு 90 ஆயிரமும், மீஹ்தார், சீஃபுல்லா மற்றும் கூட்டாளிகளுக்கு 90 ஆயிரமும் கொடுத்தார். இருப்பினும், இந்த செல்வத்தை பிரிக்கும் போது, \u200b\u200bஅவர்களுக்கு இடையே ஒரு சர்ச்சை எழுந்தது, ஆளுநர் மிர்சாவை கைது செய்தார். உலகத்தை ஆச்சரியப்படுத்தும் வகையில் இதுபோன்ற வெளிப்பாடுகளை வெளியிடுவதாக மிர்சா அச்சுறுத்தினார்; பின்னர் அவர் விடுவிக்கப்பட்டார். ” ஐயுப்-ஓக்லு காதிர் என் மிர்சா வெரான்ஷெர்லி இந்த கதையை பாரசீக மஷாதி ஹாஜி இப்ராஹிமிடம் தனிப்பட்ட முறையில் கூறினார்.

2. ஒட்டக ஓட்டுநர் பாரசீக கர்பலே அலி-மெமட் பின்வருமாறு கூறினார்: “நான் வெடிமருந்துகளை எர்சின்கானிலிருந்து எர்சுரூமுக்கு கொண்டு சென்றேன். ஜூன் 1915 இல், நான் கோதுர்ஸ்கி பாலத்தை நெருங்கியபோது, \u200b\u200bஎன் கண்களுக்கு முன்பாக ஒரு அற்புதமான காட்சி தோன்றியது. எண்ணற்ற மனித சடலங்கள் ஒரு பெரிய பாலத்தின் 12 இடைவெளிகளை நிரப்பின, ஆற்றின் அணைப்பால் அது பாதையை மாற்றி பாலத்தை கடந்து ஓடியது. பார்ப்பது பயங்கரமாக இருந்தது; நான் என் கேரவனுடன் நீண்ட நேரம் நின்றேன், அதே நேரத்தில் இந்த சடலங்கள் பயணம் செய்தன, என்னால் பாலத்தின் வழியாக செல்ல முடிந்தது. ஆனால் பாலம் முதல் ஜினிஸ் வரை, முழு வீதியும் முதியவர்கள், பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளின் சடலங்களால் ஏற்கனவே சிதைந்து, வீங்கி, துர்நாற்றம் வீசியது. சாலையோரம் செல்ல முடியாத ஒரு பயங்கரமான துர்நாற்றம்; இந்த துர்நாற்றத்திலிருந்து என் இரண்டு ஒட்டகங்களும் நோய்வாய்ப்பட்டு இறந்துவிட்டன, நான் என் வழியை மாற்ற வேண்டியிருந்தது. முன்னோடியில்லாத மற்றும் கொடூரமான குற்றத்தின் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் மற்றும் தடயங்கள் இவை. இவை அனைத்தும் ஆர்மீனியர்களின் சடலங்கள், துரதிர்ஷ்டவசமான ஆர்மீனியர்கள். ”

3. அலப்தார் இப்ராஹிம்-எஃபெண்டி பின்வருமாறு கூறினார்: “கான்ஸ்டான்டினோப்பிளில் இருந்து ஆர்மீனியர்களை வெளியேற்றுவது குறித்து மிகவும் கடினமான மற்றும் அவசர உத்தரவு பெறப்பட்டது: 14 முதல் 65 வயது வரையிலான அனைத்து ஆண்களையும் இரக்கமின்றி வெட்டுவது, குழந்தைகள், வயதானவர்கள் மற்றும் பெண்களைத் தொடாதே, ஆனால் வெளியேறி பணம் செலுத்துங்கள் முகமதிய மதத்திற்குள். "

டி.எஸ்.ஜி.ஏ ஆர்ம், எஸ்.எஸ்.ஆர், எஃப். 57, ஒப். 1, டி, 632, எல். 17-18.

எம்.ஜி. நெர்சிசியன், எம் .1982, பக். 311-313 இன் ஆசிரியரின் கீழ் “ஒட்டோமான் பேரரசில் ஆர்மீனிய இனப்படுகொலை” இல்

  1914-1918 ஆம் ஆண்டின் ஆர்மீனிய இனப்படுகொலை  1914-1918 இல் மேற்கு ஆர்மீனியா, சிலிசியா மற்றும் ஒட்டோமான் பேரரசின் பிற பகுதிகளின் ஆர்மீனிய மக்களை பெருமளவில் நாடுகடத்தல் மற்றும் அழித்தல். ஆர்மீனிய இனப்படுகொலையின் மிகப்பெரிய அலை ஹயோட்ஸ் ஜுகெர்னை சந்திக்கிறார்,  இது துருக்கியின் ஆளும் வட்டங்களால் ஒழுங்கமைக்கப்பட்டு செயல்படுத்தப்பட்டது - முதல் உலகப் போரின் போர்வையில் இளம் துருக்கியர்கள். ஆர்மீனியர்களை அழிப்பதற்கான துருக்கிய கொள்கை பல காரணிகளால் தீர்மானிக்கப்பட்டது, அவற்றில் மிக முக்கியமானது பான்-துர்க்கிசம் மற்றும் பான்-இஸ்லாமியம் ஆகியவற்றின் சித்தாந்தமாகும், அவை 19 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் இருந்து ஒட்டோமான் பேரரசின் ஆளும் வட்டங்களால் கூறப்பட்டன. பான்-இஸ்லாமியத்தின் ஆக்கிரோஷமான சித்தாந்தம் முஸ்லிமல்லாதவர்களிடம் அதன் சகிப்பின்மைக்கு குறிப்பிடத்தக்கதாக இருந்தது, வெளிப்படையான தேசியவாதத்தை பரப்பியது மற்றும் துருக்கியரல்லாத அனைத்து மக்களையும் வெளியேற்ற வேண்டும் என்று அழைப்பு விடுத்தது.

போருக்குள் நுழைந்த துருக்கிய இளம் அரசாங்கம் "பெரிய துரான்" ஐ செயல்படுத்துவதற்கான தொலைநோக்கு திட்டங்களைக் கொண்டிருந்தது. குறிப்பாக, இது டிரான்ஸ் காக்காசியா, வடக்கு காகசஸ், மத்திய ஆசியா, கிரிமியா மற்றும் வோல்கா பகுதியை பேரரசுடன் இணைக்க வேண்டும். இந்த திட்டத்தை செயல்படுத்தும் வழியில், அரசாங்கம் முதன்மையாக ஆர்மீனிய மக்களை அழிக்க வேண்டும், அவர்கள் ரஷ்ய நோக்குநிலையைக் கொண்டிருந்தனர் மற்றும் பான்-துர்க்கிசத்தின் ஆக்கிரமிப்பு திட்டங்களை எதிர்த்தனர். முதல் உலகப் போர் வெடிப்பதற்கு முன்பே ஆர்மீனிய மக்களை அழிக்க ஒரு திட்டத்தை இளம் துருக்கியர்கள் உருவாக்கத் தொடங்கினர். ஏற்கனவே காங்கிரஸின் முடிவுகளில்
  கட்சி   “ஒற்றுமையும் முன்னேற்றமும்”  1911 ஆம் ஆண்டில், தெசலோனிகியில், பேரரசின் துருக்கியரல்லாத மக்களை வலுக்கட்டாயமாக நிறுத்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கை முன்வைக்கப்பட்டது. இதற்குப் பிறகு, துருக்கியின் இராணுவ மற்றும் அரசியல் வட்டங்கள் பேரரசின் ஆர்மீனிய மக்களை முற்றிலுமாக அழிக்கும் யோசனைக்கு வந்தன. 1914 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில், ஆர்மீனியர்களுக்கு எதிராக எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கைகள் குறித்து அரசாங்கம் சிறப்பு உத்தரவை அனுப்பியது. யுத்தம் தொடங்குவதற்கு முன்னர் இந்த உத்தரவு அனுப்பப்பட்டது என்பது சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி ஆர்மீனியர்களின் அழிவு ஒரு திட்டமிட்ட நடவடிக்கை என்பதையும் குறிப்பாக இராணுவச் சட்டத்தால் கட்டளையிடப்படவில்லை என்பதையும் குறிக்கிறது. அக்டோபர் 1914 இல், தலீட் வெளியுறவு மந்திரி தலைமையில் ஒரு கூட்டம் நடைபெற்றது, இதன் போது ஒரு சிறப்பு அமைப்பு அமைக்கப்பட்டது - "மூன்று நிர்வாகக் குழு", இது ஆர்மீனிய மக்கள் படுகொலைக்கு ஒப்படைக்கப்பட்டது. இது இளம் துருக்கிய தலைவர்களான நாஜிம், பெஹெடி ஷாகிர் மற்றும் ஷ்யுக்ரி ஆகியோரால் ஆனது. இந்த கொடூரமான குற்றத்தை பெற்றெடுத்த பின்னர், இளம் துருக்கியர்களின் தலைவர்கள் யுத்தம் அதை செயல்படுத்த ஒரு வசதியான சந்தர்ப்பம் என்று உறுதியாக நம்பினர். இதுபோன்ற ஒரு வசதியான சந்தர்ப்பம் இனி “பெரிய சக்திகளின் தலையீடு, அதே போல் செய்தித்தாள்களின் எதிர்ப்பு போன்றவையும் எந்தவிதமான விளைவுகளையும் ஏற்படுத்தாது, ஏனெனில் அவை ஒரு உண்மையை எதிர்கொண்டு அதன் மூலம் பிரச்சினையைத் தீர்க்கும் ...” என்று நாஜிம் அப்பட்டமாகக் கூறினார். ஆர்மீனியர்கள் அதனால் யாரும் பிழைக்கவில்லை. ”

ஆர்மீனிய மக்களை அழிப்பதை மேற்கொண்ட பின்னர், துருக்கியின் ஆளும் வட்டங்கள் பல குறிக்கோள்களைப் பின்தொடர்ந்தன - முதலாவதாக, ஆர்மீனிய பிரச்சினையை அகற்றுவதற்காக, துருக்கியின் விவகாரங்களில் ஐரோப்பிய சக்திகளின் தலையீடுகளுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கும், துருக்கியர்கள் அதன் மூலம் பொருளாதார போட்டியில் இருந்து விடுவிக்கப்படுவார்கள், மேலும் அவர்கள் ஆர்மீனியர்களின் அனைத்து சொத்துக்களையும் மாற்றுவர், முழு காகசஸையும் கைப்பற்றுவதற்கான பாதை, "துனிசிசத்தின் உயர் யோசனைகளை செயல்படுத்துவதை" நோக்கியது. "மூன்று நிர்வாகக் குழு"பரந்த அதிகாரங்கள், ஆயுதங்கள் மற்றும் பணம் ஆகியவற்றைப் பெற்றது. அதிகாரிகள் சிறைச்சாலைகள் மற்றும் பிற குற்றவியல் பிரிவுகளிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்ட குற்றவாளிகளால் உருவாக்கப்பட்ட சிறப்புப் பிரிவுகளை ஒழுங்கமைக்கத் தொடங்கினர், அவை ஆர்மீனிய மக்களின் வெகுஜன படுகொலைகளில் பங்கேற்க வேண்டும்.

போரின் முதல் நாளிலிருந்து, கட்டுப்பாடற்ற ஆர்மீனிய எதிர்ப்பு பிரச்சாரம் துருக்கியில் வெளிப்பட்டது. துருக்கிய மக்கள் ஆர்மீனியர்கள் விரும்பவில்லை என்ற எண்ணத்தால் ஈர்க்கப்பட்டனர்
துருக்கிய இராணுவத்தின் அணிகளில் பணியாற்றுங்கள், அவர்கள் எதிரிக்கு உதவ தயாராக உள்ளனர். ஆர்மீனிய படையினர் பெருமளவில் வெளியேறியதைப் பற்றியும், துருக்கிய இராணுவத்தின் பின்புறத்தை அச்சுறுத்திய ஆர்மீனியர்களின் எழுச்சிகளைப் பற்றியும் தவறான தகவல்கள் பரப்பப்பட்டன. ஆர்மீனியர்களுக்கு எதிராக இயக்கப்பட்ட இந்த தடையற்ற தேசியவாத பிரச்சாரம் குறிப்பாக காகேசிய முன்னணியில் துருக்கிய இராணுவத்தின் முதல் கடுமையான தோல்விகளுக்குப் பின்னர் தீவிரமடைந்தது. பிப்ரவரி 1915 இல் இராணுவ  துருக்கிய இராணுவத்தில் பணியாற்றும் அனைத்து ஆர்மீனியர்களையும் அழிக்க உத்தரவிட்டது (போரின் ஆரம்பத்தில் 18 முதல் 45 வயதுடைய சுமார் 60 ஆயிரம் ஆர்மீனியர்கள், அதாவது ஆர்மீனிய மக்களில் மிகவும் போர் தயார் பகுதி, துருக்கிய இராணுவம் வரை அழைக்கப்பட்டது). இந்த உத்தரவு முன்னோடியில்லாத கொடுமையுடன் செயல்படுத்தப்பட்டது.

விரைவில், ஆர்மீனிய புத்திஜீவிகளுக்கும் ஒரு அடி கிடைத்தது. ஏப்ரல் 24 மற்றும் அடுத்த நாட்களில், சுமார் 800 எழுத்தாளர்கள், ஊடகவியலாளர்கள், மருத்துவர்கள், விஞ்ஞானிகள், பாதிரியார்கள் கைது செய்யப்பட்டு துருக்கிய எம்.பி.க்கள் உட்பட கான்ஸ்டான்டினோப்பிளில் அனடோலியாவின் ஆழத்திற்கு நாடு கடத்தப்பட்டனர். விசாரணையும் விசாரணையும் இன்றி கைது செய்யப்பட்டவர்கள் நாடுகடத்தப்பட்டனர், அவர்களில் சிலர் வழியில் இறந்தனர், மற்ற பகுதி அவர்கள் சென்றடைந்ததும். இனப்படுகொலையின் பலியானவர்கள் எழுத்தாளர்கள் கிரிகோர் சோஹ்ராப், டேனியல் வருஜன், சியாமண்டோ, ரூபன் சர்தாரியன், ரூபன் சேவக், அர்தாஷஸ் ஹருதுயன்யன், தல்கடின்ட்ஸி, யெருகான், டிக்ரான் செகுரியன், ஸ்ம்பாட் புராட், விளம்பரதாரர்கள் மற்றும் ஆசிரியர்கள் நசரெட் தடாவரியன், டிரான் ஒலேகார்ட் .. சிறந்த ஆர்மீனிய இசையமைப்பாளர் கோமிடாஸ், கடினமான ஆன்மீகத்தை எதிர்க்க முடியவில்லை
அனுபவங்கள், மனதை இழந்தன. செல்வாக்குமிக்க தலையீட்டின் மூலம், அவர் கான்ஸ்டான்டினோப்பிளில் உள்ள ஒரு மனநல மருத்துவ மனைக்கு திரும்பப்பட்டார், பின்னர் பாரிஸுக்கு திரும்பினார், அங்கு அவர் இறந்தார். ஜூன் 1915 இல், புத்திஜீவிகளின் 20 பிரபல பிரதிநிதிகள், ஹன்ச்சாக்கியன் கட்சியின் உறுப்பினர்கள் கான்ஸ்டான்டினோப்பிளின் சதுரங்களில் ஒன்றில் தூக்கிலிடப்பட்டனர். கான்ஸ்டான்டினோப்பிளின் ஆர்மீனிய புத்திஜீவிகளை அழிப்பதன் மூலம், துருக்கிய அதிகாரிகள் உண்மையில் துருக்கியின் ஆர்மீனிய மக்களை தலை துண்டித்தனர். மே-ஜூன் 1915 இல், மேற்கு ஆர்மீனியாவின் மக்கள் (வான், எர்ஸ்ரம், பிட்லிஸ், கார்பர்ட், செபாஸ்டியா, டயர்பெக்கிரி பகுதிகள்), சிலிசியா மற்றும் கை ஆகியவற்றின் வெகுஜன வெளியேற்றம் மற்றும் அழித்தல் தொடங்கியது. அனடோலியா மற்றும் பிற இடங்கள். ஆர்மீனிய மக்களை வெளியேற்றுவது ஏற்கனவே அதன் அழிவின் இலக்கைப் பின்தொடர்ந்துள்ளது.

துருக்கியில் உள்ள அமெரிக்க தூதர் குறிப்பிட்டார்: “நாடுகடத்தலின் உண்மையான நோக்கம் கொள்ளை மற்றும் அழிவு. இது ஒரு புதிய கொலை முறை. துருக்கிய அதிகாரிகள் வெளியேற்றுவதற்கான ஆணையை வெளியிட்டால், அவர்கள் ஒரு முழு தேசத்திற்கும் மரண தண்டனை விதித்திருக்கிறார்கள் என்று பொருள். அவர்கள் இதை தெளிவாக உணர்ந்து என்னுடன் குறிப்பாக உரையாடினர், இந்த உண்மையை மறைக்க முயற்சிக்கவில்லை. ” (“ஒட்டோமான் பேரரசில் ஆர்மீனிய இனப்படுகொலை”, 1991, பக். 11): வெளியேற்றத்தின் உண்மையான நோக்கம் துருக்கியின் நட்பு நாடான ஜெர்மனிக்கும் தெரிந்தது. துருக்கியில் ஜேர்மன் தூதர் ஜி. வாங்கன்ஹெய்ம் தனது அரசாங்கத்திற்கு முதலில் அறிவித்தார், முதலில் ஆர்மீனியர்களை நாடுகடத்தப்படுவது காகசியன் முன்னணிக்கு அருகிலுள்ள பகுதிகளை மட்டுமே பாதித்திருந்தால், பின்னர் துருக்கிய அதிகாரிகள் இந்த நடவடிக்கைகளை நாட்டின் படையெடுப்பிற்கு விரிவுபடுத்தத் தொடங்கினர். எதிரி. இந்த நடவடிக்கைகள், நாடுகடத்தப்படும் முறை, தூதர் சுருக்கமாக, துருக்கிய அரசாங்கம் இலக்கை பின்பற்றியது என்பதைக் குறிக்கிறது
துருக்கிய அரசுக்குள் ஆர்மீனிய மக்களின் அழிவு. துருக்கியின் வெவ்வேறு பிராந்தியங்களில் உள்ள ஜெர்மன் தூதர்களால் துருக்கியின் நடவடிக்கைகளுக்கும் இதே மதிப்பீடு வழங்கப்பட்டது. ஜூலை 1915 இல், சாம்சனின் ஜேர்மன் துணைத் தூதர் அனடோலியாவின் வயலெட்டுகளில் மேற்கொள்ளப்பட்ட நாடுகடத்தல் முழு ஆர்மீனிய மக்களையும் அழிக்க அல்லது இஸ்லாமியமயமாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது என்று அறிவித்தது. அதே நேரத்தில், ஜேர்மன் தூதர் டிராபிசன் ஆர்மீனிய மக்களை வெளியேற்றுவது குறித்து அறிக்கை அளித்து, இளம் துருக்கியர்கள் இதற்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க விரும்புகிறார்கள் என்பதையும் வலியுறுத்தினார்.

ஆர்மீனியர்கள் தங்கள் நிரந்தர வதிவிடத்திலிருந்து நாடுகடத்தப்பட்டனர், வணிகர்களில் பேரரசின் ஆழம், மெசொப்பொத்தேமியா மற்றும் சிரியா ஆகிய நாடுகளுக்குச் சென்றனர், அங்கு அவர்களுக்கு சிறப்பு முகாம்கள் உருவாக்கப்பட்டன. ஆர்மீனியர்கள் வசிக்கும் இடத்திலும் நாடுகடத்தப்பட்ட பாதையிலும் அழிக்கப்பட்டனர். அவர்களின் வணிகர்கள் துருக்கிய மற்றும் குர்திஷ் கொள்ளையர் குழுக்களால் தாக்கப்பட்டனர், இதன் விளைவாக துரதிர்ஷ்டவசமான நாடுகடத்தப்பட்டவர்களில் ஒரு பகுதியினர் மட்டுமே அந்த இடத்தை அடைந்தனர். மிக பெரும்பாலும், மெசொப்பொத்தேமியாவின் பாலைவனங்களை அடைந்த ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் முகாம்களிலிருந்து வெளியே கொண்டு செல்லப்பட்டு மணலில் கொல்லப்பட்டனர். மறுபுறம், நூறாயிரக்கணக்கான மக்கள் பசி, நோய் மற்றும் தொற்றுநோயால் இறந்து கொண்டிருந்தனர். துருக்கிய கொலைகாரர்களின் நடவடிக்கைகள் குறிப்பாக கொடூரமானவை, ஏனெனில் இளம் துருக்கிய தலைவர்கள் அவர்களிடம் கோரினர். இவ்வாறு, உள்துறை அமைச்சர் தலீட், அலெப்போவின் ஆளுநருக்கு அனுப்பிய ரகசிய தந்தி ஒன்றில், ஆர்மீனியர்களின் இருப்பை முடிவுக்குக் கொண்டுவருமாறு கோரினார், தரையிலோ அல்லது வருத்தத்திலோ கவனம் செலுத்தவில்லை, இந்த தேவைகள் கண்டிப்பாக கடைபிடிக்கப்பட்டன. இந்த நிகழ்வுகளின் நேரில் கண்டவர்கள், இனப்படுகொலை மற்றும் நாடுகடத்தலில் இருந்து தப்பியவர்கள், ஆர்மீனிய மக்களின் மீது விழுந்த துன்பங்கள் பற்றிய ஏராளமான விளக்கங்களை விட்டுவிட்டனர். ஆங்கில செய்தித்தாள் நிருபர் தி டைம்ஸ்  செப்டம்பர் 1915 இல் அவர் இவ்வாறு அறிவித்தார்: “சாம்சூன் மற்றும் டிராபிசன், ஹார்ட் மற்றும் ஐன்டாப், மராஷ் மற்றும் எர்ஸ்ரம் ஆகியோரிடமிருந்து இந்த அட்டூழியங்களைப் பற்றிய அதே தகவல்கள் வந்துள்ளன: இரக்கமின்றி சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட, சிலுவையில் அறையப்பட்ட, கழுத்தை நெரித்து அழைத்துச் செல்லப்பட்ட ஆண்கள்
தொழிலாளர் பட்டாலியன்கள், சிறைபிடிக்கப்பட்ட மற்றும் வலுக்கட்டாயமாக இஸ்லாமியமயமாக்கப்பட்ட குழந்தைகளைப் பற்றி, நாட்டின் எல்லைப்பகுதியில் பாலியல் பலாத்காரம் செய்யப்பட்டு அடிமைத்தனத்திற்கு விற்கப்பட்ட பெண்கள், சம்பவ இடத்திலேயே கொல்லப்பட்டனர், அல்லது தங்கள் குழந்தைகளுடன் பாலைவனத்தில் நாடுகடத்தப்பட்டனர், அங்கு மொசூலின் மேற்கு நோக்கி, உணவும் இல்லை. நீர் ... இந்த துரதிர்ஷ்டவசமான பல பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தங்கள் இலக்கை அடையவில்லை ... ” எர்ஸ்கி முதல் எர்ஸ்ரம் வரை துருக்கிய இராணுவத்திற்காக ஒட்டகங்களுடன் ஆயுதங்களை வழங்கிய ஈரானிய ஒருவர் சாட்சியமளித்தார்: “ஜூன் 1915 இல், நான் ஹோட்டுரி பாலத்தை நெருங்கியபோது, \u200b\u200bஒரு திகிலூட்டும் படத்தைக் கண்டேன். பாலத்தின் 12 வளைவுகளின் கீழ், அனைத்தும் சடலங்கள் மற்றும் தண்ணீரில் நிரம்பியிருந்தன, அதன் போக்கை மாற்றி, வேறு திசையில் பாய்ந்தன ... இருப்பினும், பாலம் முதல் சாலை வரை அனைத்தும் சடலங்களால் நிரம்பியுள்ளன: பெண்கள், வயதானவர்கள், குழந்தைகள். ” அக்டோபர் 1916 இல், காவ்காஸ்கோய் ஸ்லோவோ செய்தித்தாளில் ஒரு கடிதம் வெளியிடப்பட்டது, இது பாஸ்கா (வர்டோ பள்ளத்தாக்கு) கிராமத்தில் ஆர்மீனியர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டதை விவரித்தது, ஆசிரியர் ஒரு சாட்சிக் கணக்கை மேற்கோள் காட்டினார் ... “துரதிர்ஷ்டவசமான மக்களிடமிருந்து மதிப்புமிக்க பொருட்கள் அனைத்தும் எவ்வாறு அகற்றப்பட்டன என்பதை நாங்கள் கண்டோம், பின்னர் அவர்கள் ஆடைகளை கழற்றினர் சிலர் சம்பவ இடத்திலேயே கொல்லப்பட்டனர், மற்றவர்கள் தொலைதூர இடங்களுக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டு அங்கு கொல்லப்பட்டனர். பயத்தில் ஒருவருக்கொருவர் தழுவிய மூன்று பெண்களை நாங்கள் பார்த்தோம், அவர்களை ஒருவருக்கொருவர் பிரிக்க இயலாது, மூவரும் கொல்லப்பட்டனர். மலைகள் மற்றும் பள்ளத்தாக்குகள் மீது விவரிக்க முடியாத அழுகை, அழுகை, நாங்கள் திகிலடைந்தோம், எங்கள் நரம்புகளில் இரத்தம் உறைந்தது. ” சிலிசியாவின் ஆர்மீனிய மக்களில் பெரும்பான்மையினரும் காட்டுமிராண்டித்தனமான அழிவுக்கு உட்படுத்தப்பட்டனர்.

ஆர்மீனியர்களின் படுகொலை அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளிலும் தொடர்ந்தது. முகாம்களில் இருந்த ஆயிரக்கணக்கான ஆர்மீனியர்கள் அழிக்கப்பட்டனர்   ராஸ் உல் அய்னி, டீயர் ஈஸ் சோரி  கிழக்கு ஆர்மீனியாவில் ஆர்மீனியர்களின் படுகொலைகளை ஒழுங்கமைக்க இளம் துருக்கியர்கள் முயன்றனர், அங்கு உள்ளூர் மக்களுக்கு கூடுதலாக, மேற்கு ஆர்மீனியாவிலிருந்து ஏராளமான அகதிகள் திரண்டனர். 1916 இல் டிரான்ஸ் காக்காசியாவுக்கு எதிராக ஒரு பிரச்சாரத்தைத் தொடங்கி, துருக்கிய துருப்புக்கள் கிழக்கு ஆர்மீனியா மற்றும் அஜர்பைஜானின் பல இடங்களில் ஆர்மீனிய மக்களின் படுகொலைகளையும் படுகொலைகளையும் ஏற்பாடு செய்தன. செப்டம்பர் 1918 இல், பாகுவைக் கைப்பற்றிய பின்னர், துருக்கிய படையெடுப்பாளர்கள், அஜர்பைஜான் தேசியவாதிகளுடன் சேர்ந்து, உள்ளூர் ஆர்மீனியர்களின் படுகொலையை ஏற்பாடு செய்தனர்
மக்கள் தொகையில். அக்டோபர் 1918 இல், பாகுவில் ஆர்மீனியர்களின் படுகொலைகளுக்கு நேரில் கண்ட சாட்சியாக இருந்த ஒரு பிரபலமான மருத்துவர் எழுதிய கட்டுரை காவ்காஸ்கோய் ஸ்லோவோ செய்தித்தாளில் வெளியிடப்பட்டது: “செப்டம்பர் 15, ஞாயிற்றுக்கிழமை, காலை 9 மணிக்கு, துருக்கியர்கள் மலைகளிலிருந்து எங்களைத் தாக்கினர் ... ஷாம்கிங்கியில் இருந்து தொடங்கி , வொரொன்டோவ்ஸ்காயா மற்றும் நகரத்தின் பிற முக்கிய வழிகள் - வர்த்தகம், தொலைபேசி, எல்லா இடங்களிலும் கடைசி நூல் வரை கொள்ளை நடந்தது, சொத்து, ஆய்வகங்கள், கடைகள், மருந்தகங்கள் மற்றும் குடியிருப்புகள் காட்டுமிராண்டித்தனமாக அழிக்கப்பட்டது ... கிட்டத்தட்ட ஆர்மீனியர்கள் மட்டுமே கொல்லப்பட்டனர் ... சுமார் 30 ஆயிரம் ஆர்மீனியர்கள் கொல்லப்பட்டனர். ஆர்மீனியர்களின் சடலங்கள் நகரம் முழுவதும் சிதறிக்கிடந்தன, அவை அனைத்தும் சேகரிக்கப்படும் வரை பல நாட்கள் சிதைந்தன. பாலியல் பலாத்காரம் செய்யப்பட்ட சிறுமிகளும் பெண்களும் மிகைலோவ்ஸ்கி மருத்துவமனையில் நிறைந்திருந்தது. அனைத்து இராணுவ மருத்துவமனைகளும் காயமடைந்த ஆர்மீனியர்களால் நிறைந்திருந்தன. இந்த காட்டுமிராண்டித்தனம் மூன்று நாட்கள் நீடித்தது, ஆர்மீனியர்களைக் கொன்று கொள்ளையடிப்பதே அவர்களின் குறிக்கோளாக இருந்தது.

1920 துருக்கிய பிரச்சாரத்தின்போது, \u200b\u200bதுருக்கிய துருப்புக்கள் அலெக்ஸாண்ட்ராபோலைக் கைப்பற்றின. அலெக்ஸாண்ட்ராபோலில் மற்றும் பிராந்தியத்தின் கிராமங்களில், துருக்கிய படையெடுப்பாளர்கள் கொடுமைகளைச் செய்தனர், பொதுமக்களை அழித்தனர், சொத்துக்களைக் கொள்ளையடித்தனர். ஆர்மீனியாவின் புரட்சிகர குழுவில் பெறப்பட்ட ஒரு அறிக்கை இவ்வாறு கூறியது: “அலெக்ஸாண்ட்ராபோல் மற்றும் அகல்கலாக் பகுதிகளில் 30 கிராமங்கள் கொல்லப்பட்டன, மேலும் உயிர் பிழைத்தவர்கள் மிகவும் மோசமான நிலையில் இருந்தனர். மற்ற அறிக்கைகள் அலெக்ஸாண்ட்ரபோல் பிராந்தியத்தில் உள்ள மற்ற கிராமங்களின் நிலையை விவரித்தன: “எல்லா கிராமங்களும் சூறையாடப்பட்டன, தானியங்கள் இல்லை, துணிகளும் இல்லை, எரிபொருளும் இல்லை. கிராமத்தின் வீதிகள் உடல்களால் நிரம்பியிருந்தன, பசியும் குளிரும் வலுவடைந்து மேலும் மேலும் பலியானன ... கூடுதலாக, குற்றவாளிகள் தங்கள் கைதிகளை கேலி செய்தனர், மக்களை இன்னும் மோசமாக தண்டிக்க முயன்றனர், மீண்டும் திருப்தி அடையவில்லை, அவர்களுக்கு பல்வேறு வேதனைகளை ஏற்படுத்தினர், பெற்றோரை கட்டாயப்படுத்தினர் மரணதண்டனை செய்பவர்களுக்கு அவர்களின் 8-9 வயது மகள்களைக் கொடுக்க ... ”

1921 ஜனவரியில், சோவியத் ஆர்மீனியா அரசாங்கம் துருக்கிய வெளியுறவு ஆணையரிடம் அலெக்ஸாண்ட்ராபோலில் உள்ள துருக்கிய துருப்புக்கள் “அமைதியான உழைக்கும் மக்களுக்கு எதிராக தொடர்ந்து கொலைகள், வன்முறைகள் மற்றும் கொள்ளைகளைச் செய்கின்றன” என்று புகார் கூறின. ("கிரேட் அக்டோபர் சோசலிச புரட்சி மற்றும் ஆர்மீனியாவில் சோவியத் சக்தியின் வெற்றி." ஆவணங்களின் தொகுப்பு. 1960, பக். 438, 447, 455). துருக்கிய காட்டுமிராண்டித்தனத்தால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் பல்லாயிரக்கணக்கான ஆர்மீனியர்கள். படையெடுப்பாளர்கள் அலெக்ஸாண்ட்ராபோலின் பகுதிக்கு பெரும் பொருள் சேதத்தையும் ஏற்படுத்தினர்.

1918-1820 ஆண்டுகளில். இந்த மையம் ஆர்மீனியர்களின் படுகொலைகள் மற்றும் படுகொலைகளின் இடமாக மாறியது கராபக் சுஷி. செப்டம்பர் 25, 1918 அஜர்பைஜானியின் ஆதரவுடன் துருக்கிய துருப்புக்கள்
முசாவடிஸ்டுகள் சுஷியைக் கைப்பற்றினர், ஆனால் முதலாம் உலகப் போரில் துருக்கி தோல்வியடைந்த பின்னர், அவர்கள் சுஷியை விட்டு வெளியேற வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. டிசம்பர் 1918 இல், ஆங்கிலேயர்கள் சுஷிக்குள் நுழைந்தனர். கராபாக்கின் மஸ்கோவாடிஸ்ட் லெப்டினன்ட் கவர்னர் நியமிக்கப்பட்டார் கோஸ்ரோவ்-பெக் சுல்தானோவ். துருக்கிய இராணுவ பயிற்றுநர்களின் உதவியுடன், அவர் குர்திஷ் அதிர்ச்சி துருப்புக்களை உருவாக்கினார், அவை, முசாவத் புள்ளிவிவர இராணுவ பிரிவுகளுடன் சேர்ந்து, சுஷியின் ஆர்மீனிய பகுதியில் நிறுத்தப்பட்டன. கலவரக்காரர்களின் படைகள் தொடர்ந்து நிரப்பப்பட்டு நகரத்தில் பல துருக்கிய அதிகாரிகள் இருந்தனர். ஜூன் 1919 இல், முதல் படுகொலைகள் சுஷியில் நிகழ்ந்தன, ஜூன் 5 அன்று இரவு நகரத்திலும், அண்டை கிராமங்களிலும் சுமார் 500 பேர் கொல்லப்பட்டனர். மார்ச் 23, 1920 அன்று, துருக்கிய-முசாவத் கும்பல்கள் சுஷியின் ஆர்மீனியர்களைக் கொடூரமாக படுகொலை செய்தன, இது 30 ஆயிரம் மக்களைக் கொன்றது, மேலும் நகரத்தின் ஆர்மீனிய பகுதி எரிக்கப்பட்டது. பின்னர் தப்பியவர்கள் இனப்படுகொலை 1915-1916 சிலிசியாவின் ஆர்மீனியர்கள்துருக்கியின் தோல்விக்குப் பின்னர் அரபு நாடுகளில் தஞ்சம் புகுந்தவர்கள் தங்கள் தாயகத்திற்குத் திரும்பத் தொடங்கினர். நட்பு நாடுகளுக்கிடையேயான ஒப்பந்தத்தின் மூலம், சிலிசியா பிரான்சின் செல்வாக்கு மண்டலத்தில் சேர்க்கப்பட்டது. 1919 ஆம் ஆண்டில், 1920 களில் சுமார் 120-130 ஆயிரம் ஆர்மீனியர்கள் சிலிசியாவில் வாழ்ந்தனர். இந்த எண்ணிக்கை 160 ஆயிரத்தை எட்டியது. சிலிசியாவில் விநியோகிக்கப்பட்ட பிரெஞ்சு துருப்புக்களின் கட்டளை ஆர்மீனிய மக்களின் பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்த எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை, சில இடங்களில் துருக்கியின் சக்தி நிலைத்திருந்தது, முஸ்லிம்கள் நிராயுதபாணியாக்கப்படவில்லை, இது ஆர்மீனியர்களுக்கு எதிராக வன்முறையைச் செய்த கெமாலிஸ்டுகளால் பயன்படுத்தப்பட்டது. 1920 ஜனவரியில், மராஷில் நடந்த 20 நாட்களில், சுமார் 11 ஆயிரம் ஆர்மீனியர்கள் இறந்தனர், மீதமுள்ளவர்கள் சிரியாவுக்குச் சென்றனர். பின்னர் துருக்கியர்கள் 6 ஆயிரம் ஆர்மீனியர்கள் இருந்த அச்சினை தோற்கடித்தனர். ஆச்சினின் ஆர்மீனியர்கள் 7 மாதங்கள் பிடிவாதமாக எதிர்த்தனர், ஆனால் அக்டோபரில் எதிரி நகரத்தை கைப்பற்ற முடிந்தது.

1919 இன் ஆரம்பத்தில், ஆர்மீனியர்களின் எச்சங்கள் அலெப்போவை அடைந்தன Urfa, சுமார் 6 ஆயிரம் பேர். ஏப்ரல் 1, 1920 அன்று, கெமாலிஸ்ட் படைகள் ஐன்டாப்பை தோற்கடித்தன, 15 நாள் தற்காப்புக்கு நன்றி, அவர்கள் படுகொலைகளைத் தவிர்க்க முடிந்தது. இருப்பினும், பிரெஞ்சு துருப்புக்கள் சிலிசியாவை விட்டு வெளியேறியபோது, \u200b\u200bஐன்டாப்பின் ஆர்மீனியர்கள் 1920 ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் சிலிசியாவை விட்டு சிரியா செல்ல வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. 1920 ஆம் ஆண்டில், கெமலிஸ்டுகள் ஜெய்டூனில் மீதமுள்ள ஆர்மீனியர்களை அழித்தனர். இதனால், சிலிசியாவின் ஆர்மீனிய மக்களை அழிக்க இளம் துருக்கியர்களின் பணியை கெமலிஸ்டுகள் நிறைவு செய்தனர். ஆர்மீனிய இனப்படுகொலையில் கடைசியாக கிரேக்க-துருக்கியப் போரின்போது (1919-1922) துருக்கியின் மேற்குப் பகுதிகளில் ஆர்மீனியர்கள் கொல்லப்பட்டனர். ஆகஸ்ட்-செப்டம்பர் 1921 இல், துருக்கிய துருப்புக்கள் போரில் ஒரு திருப்புமுனையை ஏற்படுத்தி கிரேக்க இராணுவத்திற்கு எதிராக ஒரு பொதுத் தாக்குதலைத் தொடங்கின. செப்டம்பர் 9, 1922 இல், துருக்கியர்கள் உள்ளூர் ஆர்மீனிய மற்றும் கிரேக்க மக்களின் படுகொலைகளுக்குள் நுழைந்து ஏற்பாடு செய்தனர், இஸ்மீர் துறைமுகத்தில் நிற்கும் ஆர்மீனிய மற்றும் கிரேக்க அகதிகளுடன் கப்பல்களை மூழ்கடித்தனர்.

துருக்கிய அதிகாரிகள் ஏற்பாடு செய்த ஆர்மீனிய இனப்படுகொலையின் விளைவாக, சுமார் 1.5 மில்லியன் ஆர்மீனியர்கள் இறந்தனர், சுமார் 600 ஆயிரம் ஆர்மீனியர்கள் அகதிகளாக மாறினர், அவர்கள் உலகின் பல நாடுகளில் சிதறி, இருக்கும் சமூகங்களை நிரப்புகிறார்கள், புதியவர்களை உருவாக்குகிறார்கள். இனப்படுகொலை காரணமாக மேற்கு ஆர்மீனியா  அதன் சொந்த ஆர்மீனிய மக்களை இழந்தது. துருக்கிய இளம் தலைவர்கள் இந்த குற்றத்தின் போது தங்கள் மனநிறைவை மறைக்கவில்லை. துருக்கியில் அங்கீகாரம் பெற்ற ஜேர்மன் தூதர்கள் தங்கள் அரசாங்கத்திற்கு ஏற்கனவே 1915 ஆகஸ்டில் உள்துறை மந்திரி டேலீட், "ஆர்மீனியர்களுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகள் நடைமுறையில் ஏற்கனவே முடிந்துவிட்டன, இனி இல்லை" என்று வெட்கத்துடன் அறிவித்ததாக அறிவித்தனர். ஒட்டோமான் பேரரசில் ஆர்மீனிய இனப்படுகொலையைச் செய்ய துருக்கிய கொலையாளிகள் நிர்வகித்த இந்த ஒப்பீட்டு எளிமை, வளர்ந்து வரும் அழிவு அச்சுறுத்தலுக்கு முன்னால் ஆர்மீனிய கட்சிகள் மற்றும் ஆர்மீனிய மக்களின் ஆயத்தமற்ற தன்மையால் விளக்கப்படுகிறது. ஆர்மீனிய மக்களில் மிகவும் போர்-தயார் பகுதியை அணிதிரட்டிய பின்னர் கலகக்காரர்களின் நடவடிக்கைகள் எளிமைப்படுத்தப்பட்டன - ஆண்கள், அதே போல் கான்ஸ்டான்டினோப்பிளின் புத்திஜீவிகளின் கலைப்பு. நாடுகடத்தல் உத்தரவுக்கு அடிபணிவதும் ஒரு பங்கைக் கொண்டிருந்தது, சில பொது மற்றும் எழுத்தர் வட்டாரங்களின்படி, கீழ்ப்படியாமை பாதிக்கப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்கும். இருப்பினும், சில இடங்களில், ஆர்மீனிய மக்கள் துருக்கிய கலவரக்காரர்களுக்கு வீர எதிர்ப்பைக் காட்டினர். வேனின் ஆர்மீனியர்கள், தற்காப்புக்குத் திரும்பி, எதிரிகளின் தாக்குதல்களை வெற்றிகரமாகத் திருப்பி, ரஷ்ய துருப்புக்கள் மற்றும் ஆர்மீனிய தன்னார்வப் படையினரின் வருகை வரை நகரத்தை தங்கள் கைகளில் வைத்திருந்தனர். எதிரிக்கு எதிரான ஆயுத எதிர்ப்பை, பல மடங்கு வலிமையுடன், ஆர்மீனியர்கள் ஷாபின் கராகிசர், முஷ், சசுன், ஷடாக் ஆகியோர் வழங்கினர். 40 பகல் மற்றும் இரவுகளில் சுவீடியிலுள்ள சாசா மலையின் பாதுகாவலர்களின் வீரப் போர் தொடர்ந்தது. ( "மூசா டாக் 40 நாட்கள்." எஃப். வெர்பெல்). 1915 ஆம் ஆண்டின் ஆர்மீனியர்களின் தற்காப்புப் போர்கள் ஆர்மீனிய மக்களின் தேசிய விடுதலைப் போராட்டத்தின் வீர பக்கங்களாகும், இது சில ஆர்மீனிய மக்களின் மறுமலர்ச்சியின் இரட்சிப்பிற்கு பங்களித்தது.

ஆர்மீனிய இனப்படுகொலை துருக்கியின் ஆளும் வட்டங்களால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது, மேலும் அவர்கள் XX நூற்றாண்டின் முதல் இனப்படுகொலையின் குற்றவாளிகள். பொறுப்பின் ஒரு பகுதி கைசர் ஜெர்மனியின் அரசாங்கமும் ஆகும், இது வரவிருக்கும் குற்றங்களை அறிந்திருந்தது மட்டுமல்லாமல், அதை செயல்படுத்தவும் பங்களித்தது. ஜேர்மன் ஏகாதிபத்தியத்தின் உடந்தையாக ஜெர்மனியின் முற்போக்கான புத்திஜீவிகளின் பிரதிநிதிகளால் குறிப்பிடப்பட்டது ஜே. லெப்சியஸ், ஏ. வெக்னர், சி. லிப்க்னெக்ட்  முதலியன துருக்கியர்களால் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆர்மீனிய இனப்படுகொலை ஆர்மீனிய மக்களின் பொருள் மற்றும் ஆன்மீக கலாச்சாரத்திற்கு பெரும் சேதத்தை ஏற்படுத்தியது.

1915-16 ஆண்டுகளில். அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளில், ஆர்மீனிய தேவாலயங்கள் மற்றும் கோயில்களில் சேமிக்கப்பட்ட ஆயிரக்கணக்கான கையெழுத்துப் பிரதிகள் அழிக்கப்பட்டன, நூற்றுக்கணக்கான வரலாற்று மற்றும் கட்டடக்கலை நினைவுச்சின்னங்கள் அழிக்கப்பட்டன, மக்களின் ஆலயங்கள் துஷ்பிரயோகம் செய்யப்பட்டன. துருக்கியில் வரலாற்று மற்றும் கட்டடக்கலை நினைவுச்சின்னங்களின் அழிவு இன்றுவரை தொடர்கிறது.

ஆர்மீனிய மக்கள் அனுபவித்த இந்த சோகம் வாழ்க்கையின் அனைத்து அம்சங்களிலும் சமூக நடத்தைகளிலும் ஆழமான அடையாளத்தை விட்டு, வரலாற்று நினைவகத்தில் உறுதியான இடத்தைப் பெற்றுள்ளது. இனப்படுகொலையின் தாக்கம் நேரடி பாதிக்கப்பட்டவர்களின் தலைமுறை மற்றும் அடுத்தடுத்த தலைமுறையினரால் உணரப்பட்டது. துருக்கிய கொலையாளிகளின் மிருகத்தனமான குற்றத்தை முற்போக்கான உலக சமூகம் கண்டனம் செய்தது (அவர்கள் பழமையான நாகரிக மக்களில் ஒருவரை அழிக்க முயன்றனர்). சமூக-அரசியல், கலாச்சார பிரமுகர்கள், பல நாடுகளின் விஞ்ஞானிகள் இனப்படுகொலையை கண்டனம் செய்தனர், இது மனிதகுலத்திற்கு எதிரான கடுமையான குற்றம் என்று வர்ணித்தனர், மேலும் ஆர்மீனிய மக்களுக்கு, குறிப்பாக உலகின் பல நாடுகளில் தஞ்சம் அடைந்த அகதிகளுக்கு மனிதாபிமான உதவிகளையும் வழங்கினர். முதலாம் உலகப் போரில் துருக்கி தோற்கடிக்கப்பட்ட பின்னர், இளம் துருக்கிய தலைவர்கள் துருக்கியை ஒரு அழிவுகரமான போருக்கு இழுத்ததாக குற்றம் சாட்டப்பட்டு அவர்கள் மீது விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட்டது. போர்க்குற்றவாளிகளுக்கு எதிரான குற்றச்சாட்டுகளில் ஆர்மீனிய இனப்படுகொலையின் அமைப்பு மற்றும் செயல்படுத்தல் ஆகியவை அடங்கும். எவ்வாறாயினும், துருக்கி தோல்வியடைந்த பின்னர் அவர்கள் நாட்டிலிருந்து தப்பிக்க முடிந்ததால், சில இளம் துர்க் தலைவர்களுக்கு இந்த தண்டனை வழங்கப்படவில்லை. அவற்றில் சிலவற்றின் தண்டனை (   என்றார் கலீம் மற்றும் பலர்.) பின்னர் ஆர்மீனிய தேசிய அவென்ஜர்களின் கைகளால் மேற்கொள்ளப்பட்டது.

இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு, இனப்படுகொலை மனிதகுலத்திற்கு எதிரான மிக மோசமான குற்றம் என்று விவரிக்கப்பட்டது. இனப்படுகொலை தொடர்பான சட்ட ஆவணங்களின் அடிப்படையை உருவாக்கிய கொள்கைகள் நியூரம்பெர்க் சர்வதேச இராணுவ தீர்ப்பாயத்தால் உருவாக்கப்பட்டது. பின்னர், ஐ.நா இனப்படுகொலை தொடர்பான தொடர் முடிவுகளை ஏற்றுக்கொண்டது, அவற்றில் முக்கியமானது இனப்படுகொலை குற்றத்தைத் தடுக்கும் மற்றும் தண்டிப்பதற்கான மாநாடு (1948) மற்றும் போர்க்குற்றங்கள் மற்றும் மனிதகுலத்திற்கு எதிரான குற்றங்களுக்கான சட்டரீதியான வரம்புகளைப் பயன்படுத்தாதது தொடர்பான மாநாடு, இது 1968 இல் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.

1989 இல் தன்னாட்சி சோவியத் சோசலிச குடியரசின் உச்ச சபை  இனப்படுகொலை தொடர்பான சட்டத்தை நிறைவேற்றியது, அதன்படி மேற்கு ஆர்மீனியா மற்றும் துருக்கியில் ஆர்மீனிய இனப்படுகொலை மனிதகுலத்திற்கு எதிரான குற்றமாக கண்டிக்கப்பட்டது. துருக்கியில் ஆர்மீனிய இனப்படுகொலையைக் கண்டித்து ஒரு தீர்மானத்தை நிறைவேற்றுவதற்கான கோரிக்கையுடன் உச்சநீதிமன்றம் சோவியத் ஒன்றியத்தின் உச்ச சோவியத் பக்கம் திரும்பியது. ஆகஸ்ட் 23, 1990 அன்று தன்னாட்சி சோவியத் சோசலிச குடியரசின் உச்ச கவுன்சில் ஏற்றுக்கொண்ட ஆர்மீனியாவின் சுதந்திரப் பிரகடனம் கூறுகிறது:"ஒட்டோமான் துருக்கி மற்றும் மேற்கு ஆர்மீனியாவில் ஆர்மீனிய இனப்படுகொலையின் சர்வதேச அங்கீகாரத்தை ஆர்மீனியா குடியரசு ஆதரிக்கிறது."

ஆர்மீனிய இனப்படுகொலை - காரணங்கள், நிலைகள், பாதிக்கப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கை, முடிவுகள். உலக அங்கீகாரம் - ஆர்மீனிய இனப்படுகொலையை எந்த நாடுகள் அங்கீகரித்தன என்பதைக் கண்டறியவும்.

ஒவ்வொரு ஆண்டும், ஏப்ரல் 24 அன்று, உலகெங்கிலும் உள்ள மில்லியன் கணக்கான ஆர்மீனியர்கள் ஆர்மீனிய இனப்படுகொலை என்று அழைக்கப்படும் ஒரு பயங்கரமான நிகழ்வில் இறந்த தங்கள் முன்னோர்களின் நினைவை மதிக்கிறார்கள். இந்த இரத்தக்களரி நிகழ்வின் நினைவாக, இனப்படுகொலையை அங்கீகரித்த ரஷ்யா மற்றும் பிற நாடுகளின் முக்கிய சேனல்களில் பல வீடியோக்கள் ஒளிபரப்பப்பட்டன. படமாக்கப்பட்ட மற்றும் காட்டப்பட்ட பல காட்சிகளில், மிக முக்கியமானது மில்லியன் கணக்கான லைவ்ஸ் என அழைக்கப்படும் வீடியோ கிளிப் ஆகும். வீடியோவின் கதை ஆர்மீனிய மக்களின் வரலாற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டது, எந்தவிதமான சிதைவுகளும் சிதைவுகளும் இல்லாமல், இறந்தவர்களின் மூதாதையர்கள் ஒவ்வொரு நிமிடமும் அவர்களுடன் சுமக்கும் அனைத்து வலிகளும். இந்த திரைப்படத்தில் உலக கலாச்சாரத்தின் நட்சத்திரங்களான மொன்செராட் கபாலே, மரியம் மெரபோவா மற்றும் பலர் கலந்து கொண்டனர்.

இந்த வீடியோவைத் தவிர, ரஷ்யாவில் டி.என்.டி தொலைக்காட்சி சேனலில் காட்டப்பட்டது, இதில் சேனலின் நட்சத்திரங்கள் பங்கேற்றனர். உலகெங்கிலும், இனப்படுகொலையை அங்கீகரித்த நாடுகளில், இந்த தேதியைக் குறிக்க பல நிகழ்வுகள் நடத்தப்பட்டுள்ளன. உதாரணமாக, கலிஃபோர்னிய நகரமான க்ளென்டேலில் உள்ள ஒரு பள்ளியில், ஒரு நிகழ்வு நடைபெற்றது, இதன் முக்கிய விருந்தினர் இனப்படுகொலையில் இருந்து தப்பிய ஒரு உள்ளூர்வாசி, அந்த கடினமான நேரத்தில் உயிர் பிழைத்த கதையை அனைவருக்கும் முன்வைத்தார். பாரிஸில், ஆர்மீனிய மக்களை நினைவில் வைத்துக் கொள்ளவும், க honor ரவிக்கவும், துக்கப்படுத்தவும் வலியுறுத்தி நிகழ்வுகள் நடத்தப்பட்டன. உலகெங்கிலும் உள்ள பல கண்காட்சிகள், மாநாடுகள், தொண்டு மாலை, விளையாட்டு நிகழ்வுகள், போட்டிகள் மற்றும் இசை நிகழ்ச்சிகள் அந்த பயங்கரமான நிகழ்வில் இறந்தவர்களின் நினைவை மதிக்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன.



பலவிதமான மன்றங்களைப் படித்த பின்னர், அவர்களில் பெரும்பாலோர் இந்த சம்பவத்தைப் பற்றி ஏறக்குறைய அறிந்திருக்கிறார்கள், வரலாற்று ஆதாரங்களை ஆராயாமல், அவதூறு மற்றும் தவறான முடிவுகளை எடுக்கலாம். இத்தகைய கொடூரமான நிகழ்வுகளின் உண்மையான காரணத்தால் பல வரலாற்றாசிரியர்கள் இன்னமும் குழப்பமடைந்துள்ளனர், ஆனால் அவர்கள் ஒன்றில் ஒன்றுபட்டுள்ளனர் - இந்த இனப்படுகொலை செய்யப்பட்ட கொடுமை, மனிதகுலத்தின் மற்றொரு பெரிய அளவிலான இனப்படுகொலையுடன் - ஹோலோகாஸ்ட் உடன் ஒப்பிடுக.

இனப்படுகொலைக்கான காரணங்கள்.
பெரும்பாலான வரலாற்று ஆதாரங்கள் மற்றும் குறிப்புகளைப் பார்க்கும்போது, \u200b\u200bஇந்த நிகழ்விற்கான காரணங்களை நீங்களே கண்டுபிடிக்க முயற்சி செய்யலாம். மத வேறுபாடுகளின் அடிப்படையில் விரோதப் போக்கு பெரும்பாலான போர்கள், இரத்தக்களரி மற்றும் இனப்படுகொலைகளுக்கு அடிப்படைக் காரணமாக அமைந்தது என்பது யாருக்கும் ரகசியமல்ல. தற்போது, \u200b\u200bஇந்த தலைப்பு பொருத்தமானது, உலகெங்கிலும் உள்ள நாடுகள் நாகரிகமாக இருக்க முயற்சித்தாலும், பல்வேறு மதங்களின் பிரதிநிதிகளை பொறுத்துக்கொள்ளும். நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, விசுவாசம் மற்றும் மற்றொரு கடவுளை வணங்குதல் என்ற கருப்பொருள் ஒரு இரத்தக்களரி யுத்தத்திற்கு தூண்டுதலாக இருக்கலாம், இது கருதப்படுகிறது படுகொலை,  இல் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது 1915  துருக்கியர்கள்.

1299 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்ட ஒட்டோமான் அரசு, பல்வேறு நிலங்களை கைப்பற்றுவதன் மூலம் அதன் உடைமைகளை அதிகரித்தது, மேலும் 1453 இல் கான்ஸ்டான்டினோப்பிள் வீழ்ச்சியடைந்த பின்னர் அது ஒட்டோமான் பேரரசு என்று அறியப்பட்டது. சுலைமான் மகத்துவத்தின் ஆட்சியின் போது, \u200b\u200bஒட்டோமான் பேரரசு முன்னோடியில்லாத உயரங்களை எட்டியது மற்றும் உலகின் மிகப்பெரிய நாடாக மாறியது. ஒட்டோமான் பேரரசு  இது 6 நூற்றாண்டுகளுக்கும் மேலாக ஐரோப்பாவையும் கிழக்கையும் இணைக்கும் மாநிலமாக இருந்து வருகிறது. 1924 இல் சமாதான ஒப்பந்தம் கையெழுத்திட்ட பிறகு, பேரரசு "துருக்கிய குடியரசு" என்ற அதிகாரப்பூர்வ பெயரைப் பெற்றது அல்லது வெறுமனே துருக்கி. துருக்கிய வரலாற்றில், சுலைமான் தி மாக்னிஃபிசென்ட் மிகவும் மதிப்பிற்குரிய மற்றும் பாராட்டப்பட்ட ஆட்சியாளராக இருந்தார். இப்போது வரை, துருக்கியில் ஆளும் ஒட்டோமான் வம்சத்தின் குடும்ப உறுப்பினர்களுக்கு சொந்தமான மசூதிகள் மற்றும் டோகாபாக்கள் உள்ளன. பல தொடர்கள் மற்றும் திரைப்படங்கள் சுலைமான் தி மாக்னிஃபிசென்ட் ஆட்சியின் நிகழ்வுகளை விவரிக்கும் படமாக்கப்பட்டுள்ளன. சாம்ராஜ்யம் ஒரு பன்னாட்டு மற்றும் பன்மொழி அரசாகக் கருதப்பட்டதால், இஸ்லாமியம் தவிர பிற மதங்களுக்கு வெறித்தனமான அவமதிப்பு இல்லாததே சுலைமானின் ஆட்சியின் ஒரு தனித்துவமான அம்சமாகும். ஆனால் முஸ்லிம்கள் மற்ற மதங்களின் பிரதிநிதிகளை "இரண்டாம் தர மக்கள்" என்று கருதினார்கள், ஒழுக்கமான வாழ்க்கைக்கு எந்த உரிமையும் கொடுக்கவில்லை என்பதை நீங்கள் அறிந்து கொள்ள வேண்டும். கிழக்கு அனடோலியாவில் 1514 இல் ஷியைட் படுகொலைக்குப் பின்னர், நாற்பதாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட மக்கள் இறந்த செலிமின் ஆட்சியின் போது நிகழ்ந்த சம்பவங்களுக்குப் பிறகுதான், அதாவது புறஜாதியினருக்கான அணுகுமுறை மோசமடைந்தது.

15 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில், ஒட்டோமான் பேரரசிற்கும் பெர்சியாவிற்கும் இடையே ஒரு தற்காலிக சண்டை ஏற்பட்டது. இரு மாநிலங்களும் ஆர்மீனிய நிலத்தை "இழுத்தன", போர்நிறுத்தத்தின் போது ஒட்டோமான் பேரரசிற்கு நிலத்தின் மேற்குப் பகுதியான பெர்சியா-கிழக்கு வழங்கப்பட்டது என்று முடிவு செய்யப்பட்டது. ஆர்மீனிய மக்களுடன் இந்த நிகழ்வுக்குப் பிறகு என்ன நடந்தது என்பதை துன்புறுத்தல் மற்றும் மீள்குடியேற்றம் தவிர வேறு எதுவும் அழைக்க முடியாது.

முதல் பால்கன் போரில் துருக்கியின் தோல்வியின் விளைவாக ஆர்மீனிய மக்கள் மீது துருக்கியர்களின் ஆக்கிரமிப்பு நடவடிக்கைகள் தொடங்கியது. தோல்வியால் துருக்கியர்கள் திகைத்துப்போனார்கள், நீண்ட காலமாக தங்களுக்குச் சொந்தமான ஐரோப்பிய உடைமைகளுக்கு இனி துருக்கியுடன் எந்த தொடர்பும் இல்லை. துருக்கியின் எதிரிகளுடன் பக்கபலமாக ஆர்மீனியர்கள் எடுத்த முடிவு பல ஆண்டுகால விரோதத்திற்கு அடித்தளமாக அமைந்தது.

ஆர்மீனிய மக்கள் மீது நடத்தப்பட்ட படுகொலைக்கு "வேர்" மற்றும் அடிப்படைக் காரணம் இராணுவ உத்திகள் அல்ல, ஆனால் ஆர்மீனிய மக்களின் மதம் என்று பல வரலாற்றாசிரியர்கள் நம்புகின்றனர். 301 ஆம் ஆண்டில், ஆர்மீனியர்கள் உலகில் முதன்முதலில் கிறிஸ்தவத்தை அரச மதமாக ஏற்றுக்கொண்டு அதை இன்னும் கடைப்பிடிக்கின்றனர். ஆர்மீனியர்கள் மற்றும் துருக்கிய அரசாங்கத்தின் கருத்துக்களின் மோதலின் போது, \u200b\u200bஅனைத்து நம்பிக்கைகளையும் ஏற்றுக்கொள்வதற்கான சுலைமான் மகத்துவத்தின் யோசனையின் எந்த தடயமும் இல்லை. துருக்கியர்கள் தங்கள் விசுவாசத்தின் வெறியர்களாக மாறினர், மேலும் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு ஒரு கடவுளை அங்கீகரிக்கவில்லை. துருக்கிய ஆட்சியாளர்கள் தங்கள் வரலாற்று தாய்நாட்டில் உள்ள அனைத்து டர்க்குகளையும் மீண்டும் ஒன்றிணைக்க “சரியான யோசனையை” கடைப்பிடித்தனர், மேலும் இந்த மறு ஒருங்கிணைப்புக்கு முக்கிய தடையாக ஆர்மீனிய மக்களும் இருந்தனர். அவர்களின் குறிக்கோள்களையும் கனவுகளையும் அடைய, ஒட்டோமான் பேரரசு இன அழிப்பைச் செய்ய முடிவு செய்தது, இது மீளமுடியாத விளைவுகளை ஏற்படுத்தியது. இனப்படுகொலை ஒரு நிகழ்வாகவும் ஒரு நாளின் முடிவாகவும் மாறவில்லை; ஒரு டஜன் ஆண்டுகளுக்கும் மேலான நிகழ்வுகள் இந்த நடவடிக்கைக்கு வழிவகுத்தன. அதிகாரப்பூர்வமற்ற தரவுகளின்படி, ஆர்மீனிய மக்களுக்கு எதிரான செயலற்ற நடவடிக்கைகள் 1876 ஆம் ஆண்டில் கொடுங்கோலன் சுல்தான் இரண்டாம் அப்துல்-ஹமீத் ஆட்சியின் போது தோன்றின. மேலும், இந்த பிரச்சினையின் நுணுக்கங்களையும் விவரங்களையும் ஆராய்ந்து பார்த்தால், ஆர்மீனிய மக்களின் அமைதி மற்றும் சுதந்திரம் குறித்து கையொப்பமிடப்பட்ட அனைத்து ஆவணங்களையும் ஒட்டோமான் பேரரசு புறக்கணித்தது என்பதை நீங்கள் அறிந்து கொள்ள வேண்டும். வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், ஒட்டுமொத்த ஆர்மீனிய மக்களுக்கு எதிரான இத்தகைய இரத்தக்களரி, கொடூரமான குற்றம் துருக்கிய ஆட்சியாளர்களின் விருப்பம் மற்றும் சுல்தான் சுலைமானின் கீழ் இருந்ததைப் போலவே அவர்கள் இன்னும் ஒரு பெரிய மற்றும் சக்திவாய்ந்த சக்தி என்பதை முழு உலகிற்கும் நிரூபிப்பதற்கான ஒரு வழியாகும்.

ஆகவே, ஆர்மீனிய இனப்படுகொலையின் இரண்டு முக்கிய காரணங்கள் நெருக்கமாகப் பின்னிப் பிணைந்துள்ளன:

மதம். ஆர்மீனியர்கள் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்த விரும்பினர், ஆனால் அவர்களின் விருப்பத்திற்கு எதிராக மதமாக மாற்றப்படக்கூடாது.
நிலத்தின் புவியியல் இருப்பிடம். ஆர்மீனிய மக்களும் ஆர்மீனிய குடியரசும் போரின் ஏற்ற தாழ்வுகளில் இருந்தன, அவை துருக்கியர்களுக்கு ஒரு தடையாக இருந்தன.
.இனப்படுகொலையின் நிலைகள்.
வரலாற்றில் எந்தவொரு பெரிய அளவிலான நிகழ்வுகளையும் பற்றி பேசுகையில், இந்த நிகழ்வுகள் எந்த கட்டங்களில் பிரிக்கப்பட்டன என்பதை அறிந்து கொள்வது அவசியம். இனப்படுகொலை விதிவிலக்கல்ல மற்றும் பல கட்டங்களையும் நிகழ்வுகளையும் உள்ளடக்கியது:

நிலை 1 1876-1914
1877-1878 ஆம் ஆண்டு ருஸ்ஸோ-துருக்கியப் போர் வெடிப்பதற்கு ஒரு முக்கிய காரணம், ஆர்மீனிய இன மக்கள் மீது ஒட்டோமான்களின் மனிதாபிமானமற்ற மற்றும் அநியாய அணுகுமுறை என்பது இரகசியமல்ல. இந்த சிக்கலைப் படிக்கும் பல வரலாற்றாசிரியர்கள், ஆர்மீனியர்கள் தங்கள் வரலாற்று நிலங்களிலிருந்து ஒட்டோமன்களால் துன்புறுத்தப்பட்டதன் ஆரம்பம் சாதாரண மனித விரோதத்தைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை என்று கூறுகின்றனர். மேலும், ஒட்டோமான்கள் தோல்வியுற்றவர்களாகப் பழகுவதில்லை மற்றும் எந்த இராணுவப் போரிலும் தோற்கடிக்கப்படுவதில்லை. ரஷ்ய-துருக்கியப் போரில் ஏற்பட்ட தோல்வி துருக்கியர்களை மேலும் உற்சாகப்படுத்தியதுடன், ஆர்மீனியர்கள் அவர்களுடைய “சிவப்பு துணியாக” மாறினர். பிரான்சில் ஒரு செய்தித்தாளில், முதல் கட்டத்தின் நிகழ்வுகளுக்குப் பிறகு, ஒரு அறியப்படாத எழுத்தாளரின் குறிப்பு வெளியிடப்பட்டது, அதில் எழுதப்பட்டது: “... கான்ஸ்டான்டினோப்பிள் கைப்பற்றப்பட்டதிலிருந்து நான்கு நூற்றாண்டுகளுக்கும் மேலாகிவிட்டது, மற்றும் துருக்கியர்கள் நாடோடிகளாக, அவர்களின் கொள்ளை மற்றும் கொலைகளில் வாழ்ந்து வருகின்றனர். வெறுப்பு மற்றும் கோபத்தால் வலுப்படுத்தப்பட்ட எதுவும், அத்துடன் ஒரு காலத்தில் பெரும் பேரரசின் பரிதாபகரமான சூரிய அஸ்தமனம் ஆகியவற்றால் இவை அனைத்தும் மோசமடைந்தது ”


சுல்தான் சுலைமானின் காலத்தில், ஒட்டோமான் பஜாரில் மட்டுமல்ல, ஐரோப்பா முழுவதிலுமிருந்து அனைத்து செய்திகளும் வெளியீடுகளும் உரையாடல்களும் கிசுகிசுக்களும் ஒட்டோமான் பேரரசின் பார்வையாளர்களால் கேட்கப்பட்டன என்பதை நீங்கள் அறிந்து கொள்ள வேண்டும். இந்த "பாரம்பரியம்" பாதுகாக்கப்பட்டது, ஒட்டோமான் ஆட்சியாளர்கள் பாரிஸில் எழுதப்பட்டதை உடனடியாக அறிந்தனர், அவர்கள் இத்தகைய அநியாயங்கள் மற்றும் ஐரோப்பாவின் ஆதரவின்மை ஆகியவற்றால் ஆத்திரமடைந்தனர்.

முதல் ருஸ்ஸோ-துருக்கியப் போரின் முடிவுகளைத் தொடர்ந்து, பேர்லின் அமைதி ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது, இது ரஷ்யா, இங்கிலாந்து, ஜெர்மனி, பிரான்ஸ் மற்றும் இத்தாலி போன்ற சக்திகள் இப்போது "பாதுகாவலர்களாக" செயல்படுகின்றன மற்றும் ஆர்மீனிய மக்களின் அனைத்து அரசியல் மற்றும் இனப் பிரச்சினைகளையும் ஒழுங்குபடுத்துகின்றன. ஒட்டோமான்கள் இந்த ஒப்பந்தத்தை புறக்கணித்தனர், 1878 ஆம் ஆண்டில் அப்போதைய ஒட்டோமான் பேரரசு ஆட்சேபனைக்குரிய ஆர்மீனியர்களை துன்புறுத்துவதற்கும் அழிப்பதற்கும் முதல் கட்டத்தைத் தொடங்கியது. தண்டனை நடவடிக்கைகளின் முதல் குறிப்பு 1894-1896 வரை உள்ளது. ஆசியா மைனரில் நடந்த படுகொலைகள் மற்றும் கொலைகளின் விளைவாக, 350 ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட ஆர்மீனியர்கள் இறந்தவர்களாகக் கருதப்பட்டனர், எத்தனை ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் காப்பாற்றப்பட்டார்கள் என்று கணக்கிட முடியாது, ஒட்டோமான்களிடமிருந்து தங்களுக்கும் அவர்களது குடும்பங்களுக்கும் ஒரு அமைதியான இருப்பைத் தேர்வுசெய்கிறது.

நிலை 2, 1909
  ஒரு முழு தேசத்திற்கும் எதிரான சரியான மற்றும் ஓரளவிற்கு வெற்றிகரமான செயல்களை அனுபவித்து, ஒட்டோமான்கள் "வெற்றி" நெருங்கிவிட்டதாக நம்பினர். 10 வருடங்களுக்கும் மேலாக, ஆர்மீனிய மக்கள் வாழ்ந்தனர், நீங்கள் அதை நிச்சயமாக அழைக்க முடிந்தால், அமைதியாக. இதேபோன்ற இன நடவடிக்கைகள் கவனிக்கப்படவில்லை, ஆர்மீனியர்கள் முழு குடும்பத்தினரால் படுகொலை செய்யப்படவில்லை.


ஆனால் 1909 ஆம் ஆண்டில், இந்த கற்பனை மந்தமான மற்றும் அமைதியான வாழ்க்கைக்கான நம்பிக்கை சரிந்தது. ஒட்டோமான் பேரரசின் புதிய ஆட்சியாளர்களின் வருகையுடன் (வரலாற்றில் அவர்கள் இளம் துருக்கியர்கள் என்று குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்), ஆர்மீனிய மக்கள் மீண்டும் தங்கள் வாழ்க்கையிலும் தங்கள் மக்களின் வாழ்க்கையிலும் அச்சத்தைக் கண்டனர். இளம் துருக்கியர்களின் புதிய (அல்லது நன்கு மறக்கப்பட்ட பழைய) கொள்கை ஆர்மீனிய மக்களை முற்றிலுமாக அழிப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டது. துருக்கியர்கள் தங்கள் தந்தையர் மற்றும் தாத்தாக்களின் கருத்துக்களை மதித்து, தங்கள் ஆட்சியை கொலைகள் மற்றும் இரத்தக்களரிகளால் தொடங்கினர். ஆகவே 1909 ஆம் ஆண்டில் அதானில் 30 ஆயிரம் பேர் கொல்லப்பட்டனர், அவர்கள் அனைவரும் ஆர்மீனிய இனக்குழுவின் பிரதிநிதிகள். இந்த நடவடிக்கை ஒட்டோமான்கள் மீதான ஐரோப்பாவின் அணுகுமுறையை மோசமாக்கியதுடன், ஆர்மீனியர்களை ஆதரிக்க அழைப்பு விடுத்த நாடுகளின் அணுகுமுறையை மோசமாக்கியது. இந்த நடவடிக்கைகள் அனைத்தும் ஒரு போரை முன்வைத்தன, ஆனால் இது என்ன கொடூரமான நிகழ்வுகளுக்கு வழிவகுக்கும் என்று யாரும் நினைத்திருக்க முடியாது. ஒட்டுமொத்த தேசத்திற்கும் எதிரான அனைத்து நிகழ்வுகளுக்கும் பின்னர், பயமுறுத்திய குடிமக்கள் தங்கள் பக்கத்தை எடுத்துக் கொள்வார்கள் என்றும் ஒரு டஜன் ஆண்டுகளுக்கும் மேலான நிகழ்வுகளை மறந்துவிடுவார்கள் என்றும் ஒட்டோமன்கள் தவறாக நம்பினர். ரஷ்யாவிற்கு எதிரான போரில் ஒட்டோமான் பேரரசுடன் இணைந்து கொள்ள ஆர்மீனிய அரசியல் சமூகங்கள் மற்றும் அமைப்புகள் மறுத்ததே கடைசி வைக்கோல். இதற்கு பதிலளிக்கும் விதமாக, இளம் துருக்கியர்கள் ஆர்மீனிய மக்களின் இன அழிப்புக்கு உத்தரவிட்டதோடு, ஆர்மீனியர்களின் வாழ்க்கையிலும் வரலாற்றிலும் மிக பயங்கரமான கட்டத்தைத் தொடங்கினர்.
நிலை 3 1915-1923
  ஒட்டோமன்களின் கூற்றுப்படி, மிகவும் கொடூரமான, சுறுசுறுப்பான மற்றும் இனப்படுகொலையின் பயனுள்ள நிலை 3 வது காலகட்டமாகும். ஒட்டோமான் ஆட்சியாளர்கள் ஆரம்பத்தில் ஆர்மீனிய பிரபுக்கள், பாதிரியார்கள், வங்கியாளர்கள் மற்றும் கலைஞர்களின் அழிவை வலியுறுத்தினர். இது தற்செயலாக செய்யப்படவில்லை, ஒட்டோமன்களின் நடைமுறைக் கணக்கீடுகளின்படி, பிரபுக்களை அழித்து, அவர்கள் ஆர்மீனிய மக்களுக்கு கேட்கப்படுவதற்கும் காப்பாற்றப்படுவதற்கும் வாய்ப்பை இழந்தனர். கிழக்கு அனடோலியாவின் ஒரு பகுதியில், முழு ஆர்மீனிய மக்களும் கூடி முகாம்களுக்கு "விரட்டப்பட்டனர்". இந்த முகாம்கள் பின்னர் ஆஷ்விட்ஸ் யூத முகாமுடன் ஒப்பிடப்பட்டன. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, இருப்பின் நிலைமைகளும் படைப்பின் சாரமும் ஒருவருக்கொருவர் வேறுபடவில்லை. சில மாதங்களுக்குள், ஆர்மீனிய மக்களில் பெரும்பாலோர் பட்டினி, கொடுமைப்படுத்துதல், வாழ்க்கை நிலைமைகளின் பற்றாக்குறை மற்றும் நோய்களுக்கான சிகிச்சையால் இறந்தனர். தற்போது, \u200b\u200bஇந்த பிரதேசத்தில் யாரும் வசிக்கவில்லை, அங்கு எதுவும் வளரவில்லை, அரேபியர்கள் இந்த இடத்தை கேவலமாகக் கருதுகின்றனர், ஏனென்றால் பூமியின் மேற்பரப்பில் நூறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் அந்த நேரத்தில் விழுந்தவர்களின் எலும்புகள் தோன்றும்.


மக்களைக் கொல்லும் இந்த காட்டு, மிருகத்தனமான முறை மட்டும் பயன்படுத்தப்படவில்லை. மற்ற பகுதிகளில், ஆர்மீனியர்கள் பலவந்தமாக படகுகள் மற்றும் கப்பல்களில் தரையிறக்கப்பட்டனர், அதன் பிறகு இந்த கப்பல்கள் வேண்டுமென்றே ஒட்டோமான்களால் மூழ்கடிக்கப்பட்டன. இதன் விளைவாக, மேலும் ஆயிரக்கணக்கானோர் கருங்கடலின் நீரில் மூழ்கினர்.

அழிப்பதற்கான மற்றொரு முறை ஆர்மீனிய மக்களின் ஒவ்வொரு குடிமகனும் கொல்லப்பட்டது. குர்திஷ் துருப்புக்களால் பலர் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர், அவர்களின் உடல்கள் ஆற்றில் வீசப்பட்டன.

ஆர்மீனிய மக்களையும் ஆர்மீனிய குடிமக்களையும் அழிப்பதற்கான இத்தகைய கொடூரமான வழிமுறைகளைத் தேர்ந்தெடுத்ததற்கு நன்றி, உத்தியோகபூர்வ ஆதாரங்களின்படி, பாதிக்கப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கை மொத்தம் 1.5 மில்லியனுக்கும் அதிகமானதாகும். இந்த தலைப்புக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு வரலாற்று மூலத்திலும், கட்டுரையிலும், எண்கள் மாறுகின்றன, ஏனென்றால் ஒட்டோமான் அரசின் ஆட்சியாளர்களின் விருப்பமும் கோபமும் காரணமாக எத்தனை பேர் வீழ்ந்தார்கள் என்பது தெளிவாகவும் அதிகாரப்பூர்வமாகவும் தெரியவில்லை.

ஆர்மீனிய மக்கள் கடைசியாக தலை குனிந்து தங்கள் கருத்துக்கள், சுதந்திரம் மற்றும் சுதந்திரத்திற்காக போராடியது குறிப்பிடத்தக்கது. ஆர்மீனியர்களின் இந்த மோதலானது மூசா டாக் நகரில் நடந்த போர்களால் சாட்சியமளிக்கப்படுகிறது, அங்கு ஆர்மீனியர்கள் ஐம்பது நாட்களுக்கு மேலாக பாதுகாப்புகளை வைத்திருந்தனர்; வான் மற்றும் முஷ் நகரங்களின் பாதுகாப்பு. இந்த நகரங்களில், நகரங்களின் எல்லையில் ரஷ்ய இராணுவம் தோன்றும் வரை ஆர்மீனியர்கள் வெளியே இருந்தனர்.

ஆர்மீனியர்கள் இத்தகைய மிருகத்தனமான வழிமுறைகளுக்கு வரமுடியவில்லை, அனைத்து விரோதங்களும் முடிந்தபின், ஒட்டோமான் ஆட்சியாளர்களை அழிக்க ஒரு நடவடிக்கை உருவாக்கப்பட்டது, அவர்கள் அப்பாவி மக்களை அழிக்க முடிவு செய்தனர். ஆகவே, 1921 மற்றும் 1922 ஆம் ஆண்டுகளில், இனப்படுகொலை குறித்து முடிவெடுத்த மூன்று பாஷாக்கள் ஆர்மீனிய வீரர்கள் மற்றும் தேசபக்தர்களால் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர்.

முடிவுகள் மற்றும் விளைவுகள்.
உலகெங்கிலும் உள்ள நூற்றுக்கணக்கான நாடுகளைச் சேர்ந்த பல வரலாற்றாசிரியர்கள் இந்த இரத்தக்களரி நடவடிக்கைகளின் முக்கிய முடிவுக்குப் பிறகு ஆர்மீனிய மக்களின் ஒற்றுமையைக் கருதுகின்றனர். இஸ்ரேலிய செய்தித்தாள்களில் ஒன்றில், 2000 களின் முற்பகுதியில் ஒரு கட்டுரை வெளிவந்தது, அதில் ஆசிரியர் ஆர்மீனிய மற்றும் யூத மக்களை ஒப்பிட்டார்: “... ஆர்மீனியர்களையும் யூதர்களையும் விட உலகில் ஒன்றுபட்ட மக்கள் யாரும் இல்லை. இரு மக்களும் தங்கள் வரலாற்றில் பயங்கரமான விஷயங்களை அனுபவித்தார்கள், விழவில்லை. அவர்கள் கவலையற்ற வாழ்க்கைக்காக கஷ்டப்பட்டு கெஞ்சினார்கள். ”

பல ஆண்டுகளாக துருக்கியர்களும் துருக்கிய அரசாங்கமும் இந்த நிகழ்வுகளை மறுத்து உண்மைகளை சிதைத்ததாகக் கூறினர் என்பதையும், ஆர்மீனிய மக்கள் துருக்கியர்களை இழிவுபடுத்த விரும்பும் பொய்யர்கள் என்பதையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். துருக்கியை ஐரோப்பிய கவுன்சிலில் சேர்ப்பதைத் தடுக்கும் ஒரே உண்மை, ஆர்மீனிய மக்களின் இனப்படுகொலையை அங்கீகரிக்க விரும்பாததுதான்.

தற்போது, \u200b\u200bஆர்மீனிய இனப்படுகொலையுடன் வரலாறு எந்த வகையிலும் எதிரொலிக்காத ஒரு ஆர்மீனிய குடும்பம் கூட இல்லை என்று நம்பப்படுகிறது. பெரிய பாட்டி மற்றும் பெரிய தாத்தாக்கள், தொலைதூர உறவினர்கள் மற்றும் குடும்ப உறுப்பினர்கள், குறைந்தது யாராவது, ஆனால் அந்த பயங்கரமான நிகழ்வில் அவதிப்பட்டனர். எனவே, அதே ஆர்மீனியர்களின் சந்ததியினருக்கும், ஆர்மீனிய மக்களுக்கும் உண்மையை மனிதகுலத்திற்கு தெரிவிப்பது மரியாதைக்குரிய விஷயம். இறுதியில் இருந்து, ஆர்மீனியர்கள் போராடுகிறார்கள் இனப்படுகொலை அங்கீகாரம் உலகம் முழுவதும். அவர்களுக்கு முக்கியமானது அனுதாபம் அல்ல, அவர்கள் கிட்டத்தட்ட அழிக்கப்பட்டார்கள் என்பதை ஒப்புக்கொள்வது அவர்களுக்கு முக்கியம், பின்னர் இந்த உண்மையை பல ஆண்டுகளாக மறுத்தனர்.

ஆர்மீனிய இனப்படுகொலையை அங்கீகரித்த நாடுகள்.
தற்போது, \u200b\u200bபல நாடுகள் ஒட்டோமான்களால் ஆர்மீனிய இனப்படுகொலையை அங்கீகரிக்கும் தீர்மானத்தை ஏற்றுள்ளன. இந்த நாடுகளில் பின்வருவன அடங்கும்:



அவர் தனது ஆட்சிக் காலத்தில் அனைத்து ஐரோப்பிய நாடுகளையும் தனது முன்மாதிரியையும் அவரது அரசின் முன்மாதிரியையும் பின்பற்ற அழைத்தார் என்பது அனைவரும் அறிந்த உண்மை. "... தன்னை மதிக்கத் தொடங்கவும், நீண்டகாலமாக உறுதிப்படுத்தப்பட்ட வரலாற்று உண்மையை ஏற்றுக்கொள்ளவும்" என்று சர்க்காசி துருக்கிக்கு அறிவுறுத்தினார். சர்காசியின் கூற்றுப்படி, இனப்படுகொலை மறுப்பு குற்றவியல்  - முழு ஆர்மீனிய மக்களுக்கு எதிராக 1915 இல் நடந்த பயங்கரமான சோகத்தை அங்கீகரிப்பதற்கான மற்றொரு குறிப்பிடத்தக்க படியாகும். நட்பு நாடுகளிடமிருந்து எந்த பதிலும் கிடைக்கவில்லை, ஆனால் பல்வேறு நாடுகளில் சிறிது நேரம் கழித்து, இனப்படுகொலை மறுப்பதை குற்றவாளியாக்கும் மசோதாக்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு கையெழுத்திடத் தொடங்கின. உதாரணமாக, சைப்ரஸில் அத்தகைய சட்டம் கையெழுத்திட்ட பிறகு, இனப்படுகொலையை மறுத்ததற்கான ஒரு தண்டனை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது, அதாவது 5 ஆண்டுகள் சிறைத்தண்டனை மற்றும் சுமார் 10,000 யூரோ அபராதம்.

உலகெங்கிலும் வாழும் பல ஆர்மீனியர்களின் கூற்றுப்படி, இந்த குற்றம் கவனிக்கப்படாமல் போகிறது என்பது அவர்களுக்கு முக்கியமானது. ஆர்மீனியாவின் ஜனாதிபதி கூறுகிறார்: "அவரது கருத்து வேறுபாடு மற்றும் விடாமுயற்சியால், ஆர்மீனிய மக்கள் தடுத்திருக்கலாம் மற்றும் பிற மக்களின் இனப்படுகொலைகளைத் தடுக்கிறார்கள்."

78 கருத்துகள்
சக படைப்பாளிகள் மற்றும் தளத்தின் "கீப்பர்கள்", ஹலோ. நான் உங்கள் தளத்தில் தடுமாறினேன், அது மிகவும் ஒழுக்கமானதாக தோன்றுகிறது, "தவறான" வார்த்தைகள் இல்லை, சத்தியப்பிரமாணம் செய்வது, துரதிர்ஷ்டவசமாக, பல ஆர்மீனிய தளங்களில் காணப்படுகிறது, எனவே நான் பதிவுசெய்தேன், படித்தேன், சில "செய்திகளை" பார்த்தேன், சுவாரஸ்யமான புள்ளிகள் உள்ளன, இங்கே பதில்களின் போதுமான அளவு மற்றும் இந்த பதில்களின் உரிமையாளர்களின் போதுமான தன்மை ஆகியவற்றை எதிர்பார்த்து எழுத முடிவு செய்தேன். குறைந்த பட்சம் சுயமரியாதை உள்ளவர்கள் ஒருபோதும் உமிழ்நீர் மற்றும் ஆபாசங்களைத் தெளிப்பதில்லை என்று நான் இப்போதே எச்சரிக்கிறேன் - இது சக்தியற்ற தன்மையின் ஒரு குறிகாட்டியாகும் ... கூறப்படும் ஆபாசங்களிலிருந்து (அவர்கள் இருக்க மாட்டார்கள் என்று நான் நம்புகிறேன்) நான் குளிர்ச்சியாகவும் சூடாகவும் இல்லை, ஆனால் இதுபோன்ற கல்வியறிவின்மை மற்றும் முட்டாள்தனம், “நான் ஒரு சில முட்டாள்களைக் காட்டுக்குள்ளாக்கினேன்” போன்ற திருப்தியான புன்னகையுடன் புறப்படுவேன் ... ஆகவே உண்மையான சக்திகள் இருந்தால், வேலை மற்றும் பாதுகாப்புக்காக அவர்கள் சொல்வது போல் கடுமையாக, தயாராக இருங்கள். நான் மீண்டும் சொல்கிறேன், ஒரு உண்மையான கலந்துரையாடலை நான் நம்புகிறேன், ஏனென்றால் நான் ஆர்மீனிய மக்களுடன் மிக நீண்ட காலமாக பரிச்சயமானவனாக இருந்தேன், இப்போது என்ன நடக்கிறது என்றாலும், எனக்கு ஒரு விளக்கத்தைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை, இன்னும் “உண்மையான மனிதர்கள்”, கல்வியறிவுள்ளவர்கள், உலகத்தைப் பற்றிய பார்வை மற்றும் தர்க்கம் மக்களின் ...

நான் அஜர்பைஜானைச் சேர்ந்தவன், நான் துருக்கியில் வசிக்கிறேன், நான் ஒரு துருக்கியன் என்று கருதுகிறேன், “அஜர்பைஜானி” என்றால் அஜர்பைஜான் என்ற நிலத்தில் வாழும் ஒரு துருக்கியர் என்று நான் மட்டுமே கூறுவேன். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அமெரிக்காவில் வாழும் ஹாய் தங்களை அமெரிக்கர்களாக கருதுவதில்லை? அல் நான் தவறா?

மூலம், உங்கள் மக்கள் (அவர் தன்னை அப்படி அழைக்கிறார்) ஹாய் பல நூற்றாண்டுகளாக ஆர்மீனியா என்று அழைக்கப்படும் பிரதேசத்தில் வாழ்கிறார், ஆர்மீனியர்கள் அல்ல ... இது எனது முற்றிலும் தனிப்பட்ட பார்வை, நாங்கள், துருக்கியர்கள், அனடோலியா, அஜர்பைஜான், கிரேக்கத்தில் வாழ்கிறோம், ஆனால் இல்லை நம்மை அனடோலியா, கிரேக்கர்கள் போன்றவர்கள் என்று அழைக்கவும். எனவே, இது விவாதத்திற்கு ஒரு தலைப்பு அல்ல.

இப்போது வெளியிடப்பட்ட கட்டுரைக்கு, நான் தவறாக நினைக்கவில்லை என்றால், 09/21/2015, ஆண்டு, "1915 ஆம் ஆண்டின் ஆர்மீனிய இனப்படுகொலை. ஒட்டோமான் பேரரசில், ”மற்றும் வேறு சில வெளியீடுகள். நான் கேட்க விரும்பும் சில எளிய கேள்விகள் இருந்தன, பதில்களைப் பெறலாம் என்ற நம்பிக்கையில். மூலம், இரண்டு கருத்துகளை கூற நான் பயப்படவில்லை ...

1) முதலில், நீங்கள் அரசை "பேரரசு" என்று அழைக்கிறீர்கள், அது ஒருபோதும் அதை அப்படி அழைக்கவில்லை என்றாலும், எல்லா ஆவணங்களிலும் "டெவ்லெட்" என்ற வார்த்தையும் அதன் வழித்தோன்றல்களும் பயன்படுத்தப்பட்டன. மீண்டும், உஸ்மான்லா டெவ்லெட்டி தொடர்பாக "பேரரசு" என்ற சொல் சரியான வழி என்பதைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை என்ற எனது முற்றிலும் தனிப்பட்ட கருத்து, ஏகாதிபத்தியவாதிகளால் துல்லியமாக வழங்கப்பட்ட "பெயர் அழைத்தல்", வரலாற்றில் அதன் பங்கைக் குறைக்கும் பொருட்டு, அது எடுக்கப்பட்டது தனிநபர்களைப் புரிந்துகொள்வது மற்றும் படிப்பது.
2) ஒட்டோமான்கள் முஸ்லீம் அல்ல, மற்ற மக்களிடம் பொறுமையற்றவர்கள் என்று கூறப்படுகிறது, அவர்கள் 1514 ஆம் ஆண்டில் ஒருவித “ஷியைட் படுகொலை” பற்றி பேசுகிறார்கள். உக்ரேனியர்கள் சொல்வது போல், hvilinka க்காக இதைச் சொல்லலாம் ... சரி, எனவே 1514 க்குப் பிறகு ஷியாக்கள் ஏன் வெட்டப்படவில்லை? ஆக, எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அவர்களும் 1514 க்குப் பிறகு மிக நீண்ட காலம் உஸ்மான்லி டெவ்லெட்டியில் வாழ்ந்தார்கள்? 1514 வது ஆண்டு, இது கல்திரான் போரின் ஆண்டு, ஒட்டோமான்களுக்கும் சஃபெவி மாநிலத்திற்கும் இடையில், ஆம் வெற்றி மேற்கு துருக்கியர்களுக்கு கிடைத்தது, ஆனால் நாங்கள் என்ன வகையான படுகொலைகளைப் பற்றி பேசுகிறோம், மனிதர்களே ???
3) "... ஆர்மீனிய மக்களுக்கு எதிரான துருக்கியர்களின் ஆக்கிரமிப்பு நடவடிக்கைகள் முதல் பால்கன் போரில் துருக்கியின் தோல்வியின் விளைவாக தொடங்கியது ...". ஆமாம், இது ஒரு தோல்வி, நாங்கள் அதை மறுக்கவில்லை, "துருக்கியர்கள் தோல்வியால் திகைத்துப்போனார்கள், நீண்ட காலமாக அவர்களிடம் இருந்த ஐரோப்பிய உடைமைகள் இனி துருக்கியுடன் ஒன்றும் செய்யவில்லை" என்பதனால் அதை மறுக்க முடியாது. இது விரோதத்திற்கு அடித்தளத்தை அமைத்தது. ... இதை லேசாகச் சொல்வதென்றால், சிரிப்பு, அதை வேறு எங்கும் குறிப்பிட வேண்டாம், ஏனென்றால் அதை நியாயப்படுத்த இது வேலை செய்யாது. நண்பர்களே, இந்த குறிப்பு எனக்கு வேதனையளிக்காதது போல, ஒட்டோமான் மாநிலம் முதல் பால்கனுக்கு முன்பே நிலத்தை இழந்து கொண்டிருந்தது, எடுத்துக்காட்டாக கிரிமியா. ஏன் "ஆக்கிரமிப்பு நடவடிக்கை" இல்லை?
4) “ஆகவே, ஆர்மீனியர்களின் இனப்படுகொலைக்கான இரண்டு முக்கிய காரணங்கள் நெருக்கமாகப் பின்னிப் பிணைந்துள்ளன:
  மதம். ஆர்மீனியர்கள் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்த விரும்பினர், ஆனால் அவர்களின் விருப்பத்திற்கு எதிராக மதமாக மாற்றப்படக்கூடாது.
  நிலத்தின் புவியியல் இருப்பிடம். ஆர்மீனிய மக்களும் ஆர்மீனிய குடியரசும் போரின் ஏற்ற தாழ்வுகளில் இருந்தன, அவை துருக்கியர்களுக்கு ஒரு தடையாக இருந்தன. ”
  பெரிய, குறைவான ஆபத்து ... நண்பர்களே, எனவே நீங்கள் இந்த நம்பிக்கையை 301 ஆம் ஆண்டிலிருந்து வெளிப்படுத்தினீர்கள், நீங்களே சொல்கிறீர்கள், நன்றாக, உங்கள் உடல்நிலைக்கு, ஆனால் 11 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து அதை மறந்துவிடாதீர்கள், மேலும் நீங்கள் முன்பே தோண்டினால் , துருக்கியர்கள் ஆர்மீனியாவையும், மக்கள் வாழ்ந்த ஆர்மீனியாவின் நிலத்தையும் தங்களை “ஹாய்” என்று அழைத்துக் கொண்டனர், 1299 முதல் நீங்கள் வெறுத்த ஒட்டோமன்கள் வந்தார்கள். அப்படியானால் அவர்கள் ஏன் உங்களை வெட்டவில்லை? சரி, நாங்கள் மிகவும் சகிப்புத்தன்மையற்றவர்கள் என்பதால். வாய்ப்பின் நன்மை, வெட்டப்பட்டது, நான் விரும்பவில்லை ... ஓ, இது எல்லாம் இளம் துருக்கியர்கள், சுல்தான் ஹமீத் போன்றவர்களின் கொள்கையுடன் தொடங்கியது. ஆனால் அவர்கள் ஏன் தங்கள் காலத்தில் மற்ற “முஸ்லிமல்லாதவர்களை” குறைக்கவில்லை? சரி, குறைந்தது அதே யூதர்களா? ஏதோ மீண்டும் ஒன்றாக ஒட்டவில்லை ... பார் மற்றும் "படுகொலை" எதுவும் இல்லை, இல்லையா?
  நாம் எந்த வகையான "குடியரசு" பற்றி பேசுகிறோம்? தயவுசெய்து அறிவொளி.
5) “ரஷ்யாவிற்கு எதிரான போரில் ஒட்டோமான் பேரரசுடன் இணைந்து கொள்ள ஆர்மீனிய அரசியல் சமூகங்கள் மற்றும் அமைப்புகள் மறுத்ததே கடைசி வைக்கோல்” எப்படி எழுந்து நிற்பது? சில இராணுவ பிரிவுகளை முன்னிலைப்படுத்துவதில்? தெளிவுபடுத்துங்கள்.

சரி, இப்போது நான் கேள்விகளைத் தடுத்து நிறுத்துவேன், பதில்களுக்காக காத்திருக்கிறேன். கட்டுரை ஒட்டுமொத்தமாக ஆவணங்களின் எந்த அறிகுறியும் இல்லாமல் அறிக்கைகளால் நிரம்பியுள்ளது. ஆனால் தோழர் எர்டோகன் பரிந்துரைத்தார், உங்கள் மற்றும் எங்கள் வரலாற்றாசிரியர்களின் ஒரு “சபையை” உருவாக்கி, எங்கள் காப்பகங்களின் ஆவணங்களைத் தோண்டி, உறுதிப்படுத்தலைக் கண்டுபிடித்து, நாங்கள் (மேற்கோள்) “எங்கள் தவறுகளை எதிர்கொள்ளத் தயாராக இருக்கிறோம்” ... ஆனால் நான் புரிந்து கொண்டபடி, இல்லை உங்களிடம் வரலாற்றாசிரியர்கள் உள்ளனர்.

ஆமாம், வத்திக்கான், ஆவணங்களை "வகைப்படுத்துதல்" போன்ற மற்றொரு கட்டுரை என் கவனத்திற்கு வந்தது "இனக் கொலை". தயவுசெய்து பிரதிகள் கொடுங்கள் ...

ஆல் தி பெஸ்ட் ...

ரஷ்ய மக்களை குறிக்கும் மித்ருஷ் மித்ருஷ்கின் பெயருக்கு பின்னால் மறைந்திருக்கும் மிருகத்தை தோழர் !!! தோழரே, உங்கள் உரையில் நீங்கள் அதை ஒரு ஹாய்-மிருகம் என்று எவ்வாறு வரையறுத்தீர்கள் என்று நான் உங்களை அழைக்கிறேன், இந்த கருத்தை வெளியிடுவதன் மூலம் அதன் பெயரை மறைக்கும் ஒரு மிருகம் தான், இந்த கதையை உலகம் முழுவதும் ஆதரித்தது! ஆனால் நீங்கள் மிருகத்தை வெட்டினீர்கள், உங்கள் பெயரின் ஒரு தடயத்தை கூட விட்டுவிடாமல் மறைந்துவிட்டீர்கள், கதையில் உள்ளதைப் போலவே விலங்குகளும் எதையும் நல்லதாக விடாது! மற்றொரு விஷயத்தைக் கவனியுங்கள், உங்களுடன் ஒரு நபர் கூட கருத்துகளின் விவாதத்தில் நுழையவில்லை, நீங்கள் அதற்கு தகுதியற்றவர் அல்ல!

அன்புள்ளவரே, என் பிரதிவாதி ... இறுதியாக எனக்கு ஒருவித எதிர்வினை கிடைத்ததில் நான் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைகிறேன். உண்மையில் இந்த தளத்தை யாரும் படிக்கவில்லை என்று நான் நினைக்கிறேன் ... உங்களுக்கு பதிலளிப்பதன் மூலம், “உமிழ்நீர் மற்றும் பாய் தெளிப்பான்களுடன்” ஒரு முறை விவாதத்திற்கு செல்ல வேண்டாம் என்ற எனது வார்த்தையை எதிர்த்துப் போவேன் ... நீங்கள் அதே நரம்பில் தொடருவீர்கள் - கொடியை உங்கள் கைகளில் பிடித்துக் கொள்ளுங்கள் என் மனநிறைவான புன்னகை உங்களைப் பற்றி கனவு காணட்டும் ... இப்போது, \u200b\u200bவரிசையில்:

1) என்னை "மிருகம்" என்று அழைப்பது நீங்கள் என்னை அவமானப்படுத்த முயற்சிக்கிறீர்கள். என் கருத்தில், என் கருத்தில் மட்டுமல்ல, ஒரு அகநிலை பார்வை இருக்கலாம், ஆனால் பொதுவாக எல்லா வகையான இயற்கை ஆய்வுகளிலிருந்தும் (“விலங்குகளின் உலகில்”, பார், பழைய பிரச்சினைகள்) தொடர்கிறது என்றாலும், முழு “விலங்கு மக்களும்” உங்களைப் போன்ற பாடங்களை விட மிகவும் உன்னதமானவர்கள் "மக்கள்" பிரிவில். மிருகங்கள், குறைந்த பட்சம், அர்த்தமுள்ளதாக வரவில்லை, ஏதாவது செய்ய போதுமான வலிமை இல்லாத இடத்தில் முட்டாள்தனமாக வேண்டாம். அவர்களிடமிருந்து ஒரு எடுத்துக்காட்டு எடுக்க முயற்சிக்கவும். ஓ நன்றாக ...
2) "ரஷ்ய" மக்களை எந்தப் பக்கத்திலிருந்து நெசவு செய்ய விரும்புகிறீர்கள்? ஏன்? சரி, நான் என்னை மித்ருஷ் மித்ருஷ்கின் அல்ல, ஆனால் மம்மடோவ் என்று அழைப்பேன், என்ன மாறும்? நான் எப்படியும் சரியாக இருப்பேன் ... என்ன, இல்லையா? அப்படியானால், எனது மனித கேள்விகளில் ஒன்றையாவது பதிலளிக்கவும். முடியாது ??? ஹஹா ... இப்போது, \u200b\u200bஇந்த உரையாடலில் நீங்கள் ஏன் ரஷ்யர்களை கவர்ந்தீர்கள் என்பது எனக்குத் தெரியும். துரதிர்ஷ்டவசமாக, அவர்கள் இல்லாமல் நீங்கள் எதுவும் செய்ய முடியாது, அல்லது, நீங்கள் இதைப் பற்றிப் பேசவில்லை என்றால் ...
3) இன்னும், நான் மித்ருஷாவைக் கூட அழைத்தேன், ஆனால் உங்களை எவ்வாறு கண்ணியப்படுத்துவது? “யாரும் என்னை எந்த வகையிலும் அழைக்கவில்லை” ... சரி, அது அப்படியே மாறிவிடும், உங்கள் பதிலைப் பாருங்கள் ... மேலும் நான் கருப்பு மற்றும் வெள்ளை நிறத்தில் எழுதினேன், நான் அஜர்பைஜானைச் சேர்ந்தவன், துருக்கியில் வசிக்கிறேன். எனது உண்மையான பெயரை எழுதினால் என்ன மாறும்? நீங்கள் ஒரு பாசுகாவுடன் என்னிடம் வருவீர்களா ???
4) நான் காயின் மிருகங்களை அழைக்கவில்லை, அவர்களை அவமானப்படுத்தவில்லை, நான் தொடரமாட்டேன், கடவுள் தடைசெய்கிறார், மற்ற மக்களுடன் நான் ஒருபோதும் கேவலமாகப் பயன்படுத்துவதில்லை. இப்போது, \u200b\u200bஉங்கள் மக்கள் தங்களை எப்படி அழைப்பது என்பது உங்களுக்கு பிடிக்கவில்லை என்றால், நான் உங்கள் மருத்துவர் அல்ல.
5) உங்கள் வார்த்தைகளை நான் மேற்கோள் காட்டுகிறேன், "... கட்டுரைக்கு உலகம் முழுவதும் ஆதரவு கிடைத்தது!". சரி, முதலில், உலகம் முழுவதும் இந்த “வரலாற்றை” ஆதரிக்கவில்லை, ஆனால் ஆர்மீனிய லாபி மிகவும் வலுவாக இருக்கும் இடத்தில் அல்லது ஆதரிக்கப்பட வேண்டியவர்கள் மட்டுமே இந்த கதையை ஆதரிக்க வேண்டியவர்களைச் சார்ந்து இருக்கிறார்கள் ... இது கூட முக்கியமல்ல என்றாலும் . என்னைப் பொறுத்தவரை, மேற்கூறிய “வரலாற்றின்” உண்மைத்தன்மையை நான் சந்தேகிப்பது முக்கியம், எனவே கேள்விகளைக் கேளுங்கள். சாதாரண மனித எதிர்வினை, உங்களுக்கு இது தெரிந்திருக்கவில்லையா?! மார்ஷல் ஜுகோவ் கூறியது போல், "நான் ஒரு முட்டாள் அல்ல" என்று நான் கேள்விகளைக் கேட்கிறேன், அவற்றுக்கு பதிலளிக்கும்படி கேட்டுக்கொள்கிறேன் ... ஆனால் நீங்கள் போக்குகள் மற்றும் ஒரே மாதிரியானவற்றை உடைக்கவில்லை.
6) பொதுவாக, அதிக அல்லது குறைவான புத்திசாலித்தனமான, நன்கு படித்த ஆர்மீனியன் ஏன் இந்த விஷயத்தில் விவாதங்களுக்குள் நுழைவதில்லை என்பது சுவாரஸ்யமானது. இரண்டு பதில்கள் உள்ளன. முதலாவது, புத்திசாலித்தனமான மற்றும் நன்கு படித்த ஆர்மீனியர்கள் இல்லாததால். ஆனால் இது, கடவுளுக்கு நன்றி, அப்படியல்ல ... இரண்டாவது பதில் என்னவென்றால், ஒரு சிறிய புத்திசாலி நபர், அவர் ஆர்மீனிய, சீன, ரஷ்ய அல்லது பப்புவா புதிய கினியனாக இருந்தாலும் சரி, அழைக்கப்படுபவர்கள் யாரும் இல்லை என்பதை நன்கு புரிந்துகொள்கிறார்கள். இனப்படுகொலை எதுவும் இல்லை. இந்த கேள்விக்கான உங்கள் பதிலை நான் முன்கூட்டியே எதிர்பார்க்கிறேன், "இதுபோன்ற நபர்கள் உங்களுடன் பேசுவதற்கு நீங்கள் தகுதியற்றவர் அல்ல", நன்றாக, அது போல ... இரண்டு முறை ஹாஹா ...

நீங்கள், அன்பே யாருடைய பெயரும் எந்த வகையிலும் இல்லை (சரி, நான் உங்களை எவ்வாறு தொடர்புகொள்வேன் ???) எனது கருத்துக்களை மீண்டும் படிக்கும்படி நான் உங்களுக்கு அறிவுறுத்துகிறேன், குறிப்பாக கேட்கப்பட்ட கேள்விகள், அவற்றில் ஏதேனும் ஒன்றையாவது பதிலளிக்க முயற்சி செய்யுங்கள். உங்களால் முடியாவிட்டால், “பன்றி இறைச்சியுடன் அணிகளில் செல்ல வேண்டாம்” என்ற ரஷ்ய (!!!) பழமொழியை நான் உங்களுக்கு நினைவூட்டுகிறேன் ... நான் அப்படிச் சொல்லவில்லை, இது ஒரு ரஷ்ய பழமொழி ...

மூலம், இறுதியில், க்ளெப் ஜெக்லோவ் கோர்படோமுக்கு பதிலளிக்கும் கடைசி காட்சிகளில் ஒன்றான “சந்திப்பு இடத்தை மாற்ற முடியாது” திரைப்படத்தைப் பார்க்க நான் உங்களுக்கு அறிவுறுத்துகிறேன் - “பன்றி உங்களுடன் குரைக்காது, ஆனால் கேப்டன் ஜெக்லோவ் பேசுகிறார்” ... ஒரு போதனை காட்சி ...

நன்றாக பேக்கோவா ...

ஒரு விலங்கு நீங்கள் உண்மையிலேயே சரியானவர், நீங்கள் ஒரு விலங்கை எப்படி தேர்வு செய்தாலும், நீங்கள் ஒரு மிருகமாக இருப்பீர்கள்! விசுவாசிகளின் தலையில் குழப்பத்தை அறிமுகப்படுத்தும் உங்கள் வெளியீட்டின் தலையங்க அலுவலகத்திலிருந்து உங்கள் ஸ்வான் உரையாடல் யாரும் கேட்காத ஒரு சில்லி! எனவே மிருகம் ஒரு பாட்டில் தண்ணீரை எடுத்து கழுதை கழுவி அமைதியாக இருங்கள்! உங்கள் மிருகத்தை நான் கவனிக்க விரும்புகிறேன், என் வார்த்தைகள் உங்களை இழிவுபடுத்தும் முயற்சி அல்ல! ஒரு மிருகம் ஒரு மிருகம் அல்லது விலங்கு என்று அழைக்கப்படுவதால் அதை எவ்வாறு புண்படுத்த முடியும்))!! ஒரு நபரை மட்டுமே புண்படுத்தவோ அவமதிக்கவோ முடியும், ஆனால் நான் இங்குள்ளவர்களைப் பார்க்கவில்லை; அதாவது ஒரு மிருகத்துடன் உரையாடல்!

உங்கள் துருக்கி எங்கே))))), எர்டோகனுடன் கலந்துகொண்டு அடுத்த ஆண்டு துருக்கிய பொருளாதாரத்தை இணைக்க முயற்சிக்கிறீர்கள்))))! கேளுங்கள், நீங்கள் ஒரு விசுவாசமற்ற இளம் விலங்கு, ரஷ்யாவிலிருந்து மற்றொரு பெரிய ஆச்சரியம் அடுத்த ஆண்டு உங்களுக்கு காத்திருக்கிறது! ஆமாம், நீங்கள் ஏற்கனவே நீங்களே செல்கிறீர்கள், அடுத்த வருடம் நீங்கள் ஒரு விலங்கு வைத்திருக்க மாட்டீர்கள்! வரலாற்று ரீதியாக, துருக்கிய அரசு இல்லை! எல்லைப் பாதுகாப்பில் அதன் நாய் காதலனாக ஐரோப்பா உங்களுக்காக உருவாக்கியுள்ளது !!! துருக்கி என்பது நான் பொய் சொன்ன ஒரு மாநிலம், அது ஒருபோதும் இருந்ததில்லை, இந்த நூற்றாண்டில் இருக்காது)), நீங்கள் உங்கள் கண்களால் விலங்கைப் பார்ப்பீர்கள்.

மேற்கோள்: மித்ருஷா மித்ருஷ்கின்

ஒன்று தயாராக உள்ளது ... நிர்வாகம், நீங்கள் இதைப் படிக்கிறீர்களா?


இது எதற்காக தயாராக உள்ளது? ஒரு சாதாரண விவாதத்திற்காக நீங்கள் ஒரு கருத்தை எழுதுகிறீர்கள், இது வெளிப்படையாக ஆத்திரமூட்டும் சொற்றொடர்களையும் தீர்ப்புகளையும் கொண்டுள்ளது. இதிலிருந்து நீங்கள் கட்டுரையை ஆக்கபூர்வமாக விவாதிக்க வரவில்லை, ஆனால் ஒரு மோதலுக்கு மக்களைத் தூண்டுவதற்காக தான் என்று முடிவு செய்யலாம் ...
அன்புள்ள மெஸ்ரோப்,

நான் மறைக்க மாட்டேன், என் அறிக்கையில் ஒரு சிறிய பகுதி கிண்டல் உள்ளது, ஆனால் அவமானங்கள் தொடங்கினால், நான் ஒரு திருப்தியான புன்னகையுடன் வெளியேறுவேன் என்ற வார்த்தைகளுடன் எனது முதல் செய்தியைத் தொடங்கினேன் ... சரி? அவர்கள் என்னை மட்டையிலிருந்து அழைக்க ஆரம்பித்தார்கள். பெயரிடப்படாத குடிமகனின் அறிக்கைகளில் ஆக்கபூர்வமான தன்மை எங்கே?

நான் சாக்குப்போக்கு கூறவில்லை, இது, முதலில், இரண்டாவதாக, எனது கடிதங்கள் ஓரளவிற்கு ஆத்திரமூட்டும்வை என்று எனக்குத் தெரியும், எனவே என்னை வாயை மூடிக்கொள்ளுங்கள். அவரது குற்றமற்றவர் என்று உறுதியாக தெரியாத ஒருவர் மட்டுமே வாதிடுவதில்லை, ஆனால் எனக்குள் எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கிறது. எனவே முட்டாள்தனத்தை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு சாதாரணமாக விவாதிப்போம். வருகிறதா?

தளத்தின் உலகத்தின் அன்பான பயனர்களே, இந்த மித்ருஷ்கின் ஆத்திரமூட்டல்களுக்கு பதிலளிக்க வேண்டாம்! இணைய இடத்தில் இருந்தாலும் வெறுப்பு, பரஸ்பர மோதல்களைத் தூண்டுவதற்காக பணம் பெறும் பூதம் இது. இந்த தோழரின் சுயவிவரம் அவர் துருக்கியைச் சேர்ந்தவர் என்பதைக் குறிக்கிறது, ஆனால் அதே நேரத்தில் அவர் நல்ல ரஷ்ய மொழியில் எழுதுகிறார். உலகெங்கிலும் இதுபோன்ற பெயரிடப்படாத "விசைப்பலகை வீராங்கனைகளின்" முழு இராணுவமும் உள்ளது. அவர் தனது எஜமானர்களின் கட்டளைகளை வெறுமனே நிறைவேற்றுகிறார். எனது கருத்துக்கு பதிலளிக்கும் விதமாக, இந்த ஆத்திரமூட்டல் தன்னை ரஷ்யன் என்று பாசாங்கு செய்து, ஆர்மீனிய-துருக்கிய மோதலின் வரலாற்றை மட்டுமே புரிந்து கொள்ள விரும்புகிறது என்று ஆச்சரியப்படுவதில்லை, இது உண்மை இல்லை.

ஒரு வயதான யூத பெண் ஒடெசாவுக்கு ஒரு மகளிர் மருத்துவ நிபுணரிடம் வருகிறார். ஒரு மகளிர் மருத்துவ நிபுணர் ஒரு இளம் மருத்துவர், அந்த நிறுவனத்திலிருந்து தான் ... மேலும் ஒரு யூதருக்கு, இது ஒரு மகளிர் மருத்துவ நிபுணரின் முதல் வருகை. எங்கள் இளம் மருத்துவர் அவளை பரிசோதித்து, தேவையான மருந்துகளை எழுதுகிறார். சிறிய யூதர் எழுந்து, குணமடைந்து, ஏற்கனவே அலுவலக வாசலை விட்டு வெளியேறி மருத்துவரிடம் கூறுகிறார்:
- மகனே (முதல் எழுத்துக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து), நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்கள் என்று அம்மாவுக்குத் தெரியுமா?

அன்பே நீ என் நிர்வாகி, நல்ல நாள் ... உங்கள் மம்மிக்கு நீங்கள் இங்கே என்ன செய்கிறீர்கள் என்று தெரியாது என்று நினைக்கிறேன், இல்லையெனில் அவள் அறியாமை மற்றும் கவனக்குறைவுக்காக அவள் கழுதையைத் துளைத்திருப்பார். எனது முதல் முறையீட்டை நீங்கள் படித்தீர்கள், அது கருப்பு மற்றும் வெள்ளை நிறத்தில் நான் அஜர்பைஜானைச் சேர்ந்தவன், நான் துருக்கியில் வசிக்கிறேன் என்று கூறுகிறது. நான் ரஷ்யன் அல்ல, நான் எதையும் புரிந்து கொள்ள விரும்பவில்லை, எனக்காக நான் நீண்ட காலமாக புரிந்து கொண்டேன் சிகாவின் இனப்படுகொலை, அஸ்கானுமெஸ்?

மேலும், இன மோதல்களைத் தூண்டுவதாக என்னைக் குற்றம் சாட்டுவது அவமரியாதைக்குரியது. நான் மீண்டும் சொல்வதில் சோர்வாக இருக்கிறேன், எனது முதல் செய்தியில் இரண்டு கேள்விகள் உள்ளன, அதற்கான பதில்களைக் கண்டறிந்தால், அவர்கள் உங்களை முட்டாளாக்குகிறார்கள், ஆர்மீனியர்கள், ஓ, நீங்கள் எவ்வளவு முட்டாள்தனமாகப் பயன்படுத்துகிறீர்கள், பயன்படுத்துகிறீர்கள், நீங்கள் உண்மையிலேயே, துரதிர்ஷ்டவசமாக, இதைப் பற்றிப் பேசுங்கள். பூமி - அதை சிறப்பாக, பெரிய அளவில் பயன்படுத்துபவர் யாரும் இல்லை. அத்தகைய மக்கள் மட்டுமே அத்தகைய பிரதேசத்தில் வாழ வேண்டும் என்று கோருவது - இது தேசியவாதம், பேரினவாதம் போன்றவை, இந்த விதிமுறைகளில் நான் வலுவாக இல்லை. வாழ்க, கடவுளின் பொருட்டு, நீங்கள் எங்கு வேண்டுமானாலும், இந்த நிலங்களில் உள்ள அரசின் சட்டங்களைப் பின்பற்றுங்கள். அவ்வளவுதான் நான் சொல்ல விரும்புகிறேன். 19 ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் மற்றும் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், நீங்கள் ஏகாதிபத்திய ரஷ்யாவைப் பற்றிச் சென்றபோது, \u200b\u200bநீங்கள் வாழ்ந்த அரசின் சட்டங்களை நீங்கள் பின்பற்றவில்லை, கலவரங்களையும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட ஆயுத இயக்கத்தையும் கூட பின்பற்றவில்லை, எனவே நீங்கள் நடவடிக்கைகளை எடுக்க வேண்டியிருந்தது ... எல்லாம், அதற்கு மேல் எதுவும் இல்லை! !! வேறு ஏதாவது இருந்ததா? நிரூபிக்கவும், நான் கேட்ட கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்கவும், "காலியாக இருந்து காலியாக மாற்றுவதில்" ஈடுபட வேண்டாம். "பதில் சொல்லாதீர்கள், இது ஒரு ஆத்திரமூட்டல், ஒரு பூதம் (கடவுளின் பொருட்டு, இந்த பெயர் என்ன, விளக்கு), பணத்தைச் சம்பாதிப்பது" போன்ற பதில்களிலிருந்து விலகிச் செல்வது "- நான் சொல்வது சரிதான் என்பதை நீங்கள் மட்டுமே நிரூபிக்கிறீர்கள் !!!

எனவே, தோழர் நிர்வாகம், நண்பர் (கடவுள் தடைசெய்கிறார், நிச்சயமாக), வலிமை இருக்கிறது (இந்த விஷயத்தில், அறிவு) - வெற்றி (இந்த விஷயத்தில், கேள்விகளுக்கு நேரடியாக பதிலளிக்கவும்), இல்லை - புகை மூங்கில், கொடியை உங்கள் கைகளில் பிடித்துக் கொள்ளுங்கள். உங்களைப் போன்றவர்களுக்கு நன்றி, ஆர்மீனிய மக்கள் தொல்லைகளையும் துரதிர்ஷ்டங்களையும் தாங்குகிறார்கள் என்பதை மறந்துவிடாதீர்கள்.

வாருங்கள் ...

கேளுங்கள், என் அன்பான துர்க், நான் உங்களுக்கு ஏதாவது நிரூபிக்க முயற்சிக்கப் போவதில்லை, நான் பூதங்களுக்கு உணவளிக்க மாட்டேன் ... ஆர்மீனியர்கள் நீங்கள் இல்லாமல் பல நூற்றாண்டுகளாக வாழ்ந்து வருகிறார்கள், பல நூற்றாண்டுகளாக வாழ்வார்கள். உங்கள் முட்டாள்தனமான கருத்துக்களுக்கு இங்கு பதிலளிப்பதில் எந்த அர்த்தமும் இல்லை, அஜெரிஸ் மற்றும் துருக்கியர்கள் யார், அவர்கள் என்ன திறன் கொண்டவர்கள் என்பது அனைவருக்கும் தெரியும். கீழே விழுந்த ரஷ்ய விமானம் இதற்கு கூடுதல் உறுதிப்படுத்தல் ஆகும். எனவே, உங்கள் மானிட்டரில் மேலும் உட்கார்ந்து, நூற்றுக்கணக்கான இடதுசாரி கட்டுரைகளை அச்சிட்டு, உங்களை துருக்கிய ராபின் ஹூட் என்று காட்டிக் கொள்ளுங்கள். உங்கள் பிரார்த்தனை இல்லாமல் நாங்கள் வாழ்வோம் ...

இன்னும் ஒன்று தயாராக உள்ளது ... பெரிதாக ஒன்றைப் பெறுவோம்.

நிர்வாகிகளின் வேண்டுகோள் என்னவென்றால், தங்களை மேற்கோள் காட்டி உண்மைகளை கூறப் பழகும் “நட்பு” மாநிலங்களின் பிரதிநிதிகளைத் தடுக்க வேண்டும் ... இதுபோன்ற ஆளுமைகளின் பொருள் உந்துதலுடன் நான் உடன்படுகிறேன், மேலும் ஒழுங்கின் முதுகெலும்பு உரையில் தெளிவாகத் தெரியும், நான் இந்த புள்ளிவிவரங்களைத் தடுத்து, அதன் விளைவாக குவியல்களை அகற்றுவேன் என்று நினைக்கிறேன் அவர்களின் நடவடிக்கைகள்

அபிலார்டோ, நீங்கள் எழுதியது கூட உங்களுக்கு புரிந்ததா? உண்மையில் யாரும் அதிகமாகவோ அல்லது குறைவாகவோ தீவிரமானவர்கள், விவாதிக்கக்கூடியவர்கள், வாய்வீச்சு அல்லவா? நீங்கள் கூச்சலிடுவது, கலகம் செய்வது, குற்றம் சாட்டுவது, மற்றவற்றுடன், காரணமின்றி ... நான் கேள்விகளைக் கேட்டேன் - அவற்றுக்கு பதில்கள் இல்லையென்றால், இவை அனைத்தும் உங்கள் அழுகை இனப்படுகொலை என்பது ஊதியம் பெறாத ஒரு விபச்சாரியின் அழுகையைத் தவிர வேறில்லை. சரி, மற்றொரு ஒப்பீடு நினைவுக்கு வரவில்லை. இதன் பொருள் நீங்கள் பொய் சொல்கிறீர்கள், இதன் பொருள் நீங்கள் தந்திரமானவர் என்று அர்த்தம், ஏனென்றால் நீங்கள் நேரடி பதில்களைத் தவிர்க்கிறீர்கள். நான் "ஒழுங்குப்படி" எழுதுகிறேன், ஒழுங்கு மூலம் அல்ல, அவர்கள் எனக்கு பணம் செலுத்துகிறார்களா, அல்லது அவர்கள் எனக்கு பணம் செலுத்துகிறார்களா என்பது முக்கியமல்ல. "விவாதம்" என்ற வார்த்தையின் சாராம்சம் உங்களுக்கு புரிகிறதா? இது எவ்வாறு கட்டப்பட்டுள்ளது? இவை ஒரு பக்கத்தின் கேள்விகள் மற்றும் மறுபுறத்தின் பதில்கள், பின்னர் நேர்மாறாக. இது எளிது, ஆனால் நீங்கள் எளிமையான விஷயங்களைப் புரிந்து கொள்ள விரும்பவில்லை. செக்மேட், தோழர், செக்மேட் ...

இன்னொன்று தயாராக உள்ளது ...

"நான் சொல்ல விரும்புவது அவ்வளவுதான். 19 ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் - 20 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், நீங்கள் ஏகாதிபத்திய ரஷ்யாவைப் பற்றிச் சென்றபோது, \u200b\u200bநீங்கள் வாழ்ந்த அரசின் சட்டங்களையும், கலவரங்களையும், ஆயுதமேந்திய இயக்கத்தையும் கூட நீங்கள் பின்பற்றவில்லை, எனவே நான் அதை உங்களுக்குப் பயன்படுத்த வேண்டியிருந்தது நடவடிக்கைகள் ... எல்லாம், வேறு எதுவும் இல்லை !!! வேறு ஏதாவது இருந்ததா? நிரூபிக்கவும், நான் கேட்ட கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்கவும், "காலியாக இருந்து காலியாக மாற்றுவதில்" ஈடுபட வேண்டாம்.

பொலுச்செட்ஸ்யா, 1.5 மில்லியன் ஆர்மன்ஸ்கி ஜென்ஷ்சின், டிடே, ஸ்டாரிகோவ் ஜஸ்லுஜிலி அட்ஸ்குயு ஸ்மர்ட் ", பெஸ் சூடா ஐ ஸ்லெட்ஸ்ட்வியா இஸ்-ஸா டோகோ சோட்டோ ஜிலி நா ஸ்வோய் ரோடின், ஒக்குபிரோவன்னோய் துர்காமி நான் நெ ஹோட்டல் ஸ்லெடோவக்" டூரெட்சம்காட்? டா எட்டோ கோனெக்னோ நெ ஜெனோட்ஸிட், எட்டோ பைலா கார நெபஸ்னயா. டோக்டா ஜெனோட்ஸிடா நெ பைவெட் வி பிரிரோட். I golodniy mladenets, kotorogo mat "ubila vinovat sam v tom chto razdrazal mat" svoim krikom. ஸ்கோல் "கோ இரு துர்கி நி ஸ்டாரலிஸ்" ஓப்ரோவர்நட் "எட்டோட் ஃபாக்ட், - ஃபக்ட் ஜெனோடிசா ஆர்மியன்ஸ்கோகோ நரோடா வி டர்ட்சி. ஒரு ஸ்வெரெம் நஸ்வான் தக் கக் டை பொட்டோமோக் தி கோட்டோ ஸ்வர்ஸ்கி யுவில் மில்லியனி நி கெம் கெம் நெப்போவின்னி லுடி ஐ ப்ரோடோல்வாஷேவ் நாஸ்டாவ்ஷேவ். ஸ்வர், "யார் டை?

யா ஸ்காஜு த்லியா ஸ்ராவ்னேனியா, ஸ்காஹெம், டேவே ஸ்ரோசிம் பரு யதெர்னிஹ் குண்டு நா ஸ்டாம்புல் ஐ அங்கரு ஸா டு சோட்டோ துர்கி சபிலி சமோலெட். togda ty mozhet poymesh. ஹோத்யா வ்ரியட் லி.

Adminu rekomenduyu udalit "posty stavyaschiye pod somneniya fakt genotsida i blokirovat" takih pol "zovateley

பரேவ், ஜார்ஜ் தான்,

முதலாவதாக - எந்தவொரு தந்திரமும் ஏளனமும் இல்லாமல் கடவுள் பார்க்கிறார் - உங்கள் ஆக்கபூர்வமான அணுகுமுறை, பாய் இல்லாத அணுகுமுறை, ஆதாரமற்ற குற்றச்சாட்டுகள், அழுகை போன்றவற்றுக்கு நான் நன்றி சொல்ல விரும்புகிறேன். உங்கள் கேள்விகளுக்கான பதில்கள் ஆரம்பத்தில் ஆரம்பத்தில் என் கதைகளில் ("மிருகம்" என்ற தலைப்பில் கூட) இருந்தாலும், நன்றி எப்படியும் ...

இப்போது, \u200b\u200bமீண்டும் மீண்டும்:
1) ஆர்மீனிய மக்கள் இல்லை. ஹாய் மக்கள், கொக்கி அல்லது வஞ்சகத்தால், அவர்கள் வாழும் நிலங்களை "தங்களுக்குள் நசுக்க" முயற்சிக்கின்றனர். இந்த நிலங்கள் பண்டைய காலங்களிலிருந்து ஆர்மீனியா என்று அழைக்கப்படுகின்றன. உதாரணமாக நான் கூறுவேன் (நான் இன்னும் துல்லியமாக மீண்டும் கூறுவேன்) - துருக்கியர்கள் அனடோலியாவுக்கு வந்து, அதை தங்கள் தாயகமாக மாற்றினர், அவர்களே துருக்கியர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டனர், மேலும் அந்த நாடு துருக்கி (T? Rkler / T? Rkiye) என்று அழைக்கப்பட்டது. அது தாயகம், ஹாய் வாழும் நிலங்கள் - இது மற்றொரு கேள்வி, ஆனால் தோண்டப்பட்டு “பெரிய ஆர்மீனிய தேசத்திற்கு” சொந்தமானது என்று கூறப்படும் இரண்டு கூழாங்கற்களை என் மூக்கின் கீழ் குத்த வேண்டியதில்லை. ஆனால் இது ஒரு முன்னுரை மட்டுமே.
2) சுமார் ஒன்றரை மில்லியன் ஆர்மீனியர்கள் ... நானும் பிரச்சினையை மூடினேன். முதலாவதாக, நாஜிக்கள் யூதர்களைக் கொன்றபோது (அவர்கள் மட்டுமல்ல), எரிவாயு அறைகள், தகனம் போன்றவை இருந்தபோதிலும், பத்திரத்தின் தடயங்கள் இன்னும் இருந்தன, அவை செயலுக்கு சான்றாக இருந்தன. இரண்டாவதாக, நீங்கள் சொல்வது சரி என்று ஒரு கணம் சொல்லலாம். ஒன்றரை மில்லியன் சடலங்களை நீங்கள் கற்பனை செய்ய முடியுமா? நான் அவற்றை எங்கே வைக்கலாம்? எங்கு புதைக்க வேண்டும், எரிக்க வேண்டும், ஒரு தடயமும் இல்லாமல் கவனிக்கவா? காட்டு, கண்டுபிடி! மூன்றாவதாக, ஒட்டோமான் மாநிலத்தில், குறிப்பிட்ட இடைவெளியில், மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு எப்போதும் மேற்கொள்ளப்பட்டு ஆவணங்கள் இன்னும் காப்பகங்களில் சேமிக்கப்படுகின்றன, தயவுசெய்து நீங்கள் வரலாம், பார்க்கலாம், மறுபரிசீலனை செய்யலாம். எனவே, யூசுப் ஹலாச்சோக்லுவின் ஒரு படைப்பில், 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியிலும் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியிலும் நாட்டின் கிழக்கின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பிலிருந்து புள்ளிவிவரங்கள் துல்லியமாக கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. சரி, ஒன்றரை மில்லியன் ஆர்மீனியர்கள் இல்லை, இந்த எண்ணிக்கையில் மூன்றில் ஒரு பங்கு மட்டுமே கணக்கிடப்பட்டது. எனவே, ஆர்மீனியர்கள் மூன்று முறை கொல்லப்பட்டனர் என்று மாறிவிடும்? சரி, ஹலாச்சோக்லு துருக்கியர்கள், துருக்கியின் "ஒழுங்குப்படி" வேலை செய்கிறார்கள், மீண்டும், ஒரு நிமிடம் சொல்லலாம். எனவே காப்பகம் திறக்கப்பட்டுள்ளது, வாருங்கள், பாருங்கள், ஆராயுங்கள். சரி, நீங்கள் காப்பகத்தை நம்ப முடியாது, உங்கள் ஆதாரத்தை கொடுங்கள் !!! பக்கச்சார்பற்ற சான்றுகள், "வத்திக்கான் இனப்படுகொலை பற்றிய ஆவணங்களை வகைப்படுத்தும்" போன்ற அறிக்கைகள் அல்ல ... அவை காட்டட்டும் !!! ஆனால் இல்லை, “நண்பரே, ஒரு புகைப்பழக்கத்தை விடுங்கள், ஆனால் பதிலில் ம silence னம் காட்டுங்கள்” ... இது சேர்க்காது, நல்லது, இது உங்களுடன் சேர்க்காது, என் நண்பரே, நல்லவர்.
3) ஆர்மீனியர்களிடையே ஏன் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் இருந்தார்கள் - எனவே நீங்களே என்னை மேற்கோள் காட்டினீர்கள் ...உங்கள் ஹயேவ் தலைவர்களைப் போன்ற ஒரு முட்டாள்தனமாக இருப்பதற்கு வெகு தொலைவில் இருக்கிறார், ஆனால், மாறாக, புத்திசாலி நபர், அவர் சிக்கலில் சிக்க மாட்டார், ஏனென்றால் அவர் குறிப்பை தெளிவாக புரிந்து கொண்டார். இரண்டாவதாக, குதிகால் நடுங்குகிறது, இல்லையா?! :) உங்களுக்குத் தெரியும், கன்பூசியஸ், "சில நேரங்களில், ஒரு தேசத்தை சரிசெய்ய, அதை முற்றிலுமாக அழிக்க வேண்டியது அவசியம், ஆண் மற்றும் பெண் குழந்தைகளில் ஒரு சிறிய பகுதியை விட்டுவிடுகிறது, இதனால் கிளையினங்கள் தொடர்கின்றன," இது அவருடைய வார்த்தைகளுக்கு கொஞ்சம் இலவச விளக்கம், நிச்சயமாக. மனித ரீதியாக, என்னால் அவருடன் உடன்பட முடியவில்லை, ஆனால் உங்களைப் போன்றவர்களைப் பார்த்தபோது, \u200b\u200bஅந்த முதியவர் சொல்வது சரி என்று நான் நினைக்க ஆரம்பிக்கிறேன், ஓ, எவ்வளவு சரி ...

புத்தகங்களைப் படியுங்கள், தோழரே, நானும், ஓஸ்டாப் பெண்டர் சொன்னது போல், "... நான் சோர்வாக இருக்கிறேன், சாப்பிட விரும்புகிறேன் ..." உங்கள் கேள்விகளுக்கு நான் பதிலளித்தேன், மறுபரிசீலனை செய்வது எப்படி?!

டோகாசடெல் "stva est" I oni predstavleny vsemu miru. Fakt genotsida priznan pochti vsey Evropoy, Kanadoy, I mnogimi drugimi stranami. டொய்டெட் டெலோ நான் அமெரிக்கா செய்கிறேன். எட்டோ வோப்ரோஸ் வ்ரேமேனி நான் அரசியல். U shtatov voennie bazy v turtsii, ih pridetsya ubrat ", oni ne hotyat, no ves" mir eto priznaet v itoge, potomu kak pravdu ne skroesh, a tem bolee takoe zhestokoe slodeyanie. நாசெட் இஸ்ப்ராவ்லெனியா நாட்ஸி எட்டோ கொனெக்னோ கசெட்ஸ்யா டர்கோவ், இல்லை எட்டோ வாம் நே போமோசெட், டி.கே. nasilie i zhestokost "i turkov v krovi i eto ne ispravit" takim metodom, tol "ko esli istrebit" vsyu natsiyu, no ni armyane ni kto drugoy na takoy metod ne sposobny potomu kak, dazhe esli eto predzavit takoe ne pozvolit "ih chelovecheskaya natura. துர்கி - டிக்கி லுடி நான் நிகோக்டா நெ ஸ்டானட் லியுட்" மை. எட்டோ கக் ஸ்வேரி, யு கோட்டோரி இன்ஸ்டிங்க்ட் யூபிவாட் ", சோட்டோபி எஸ்" எஸ்ட் ". இல்லை யு டர்கோவ் எஷ்சே ஹுஷே. யா சோக்லாசென் டெம் ச்டோ துர்கி ஜாவோவாலி நைனேஷ்னியு டர்ட்சியு, ஐ டாட் ஃபக்ட் ச்டோ நா டெரிஸ்டோரி டர்ட்சி போச்ச்டி நெ ஆஸ்டலோஸ் "ஹ்ரிஸ்டியன், ஐ ப்ரோடோல்ஜாயுத்ஸ்யா கோனெனியா தாஷே நா குர்தோவ் கோவோரிட் ஸா செபியா சிவெர்ஹெம். துர்கி. sya Turku eto vse ravno chto polozhit "golovu v past" l "vu. Lev somknet chelyusti odin raz, pust" dazhe sluchayno. இல்லை eto ne vse. துர்கி கே டோமு ஜெ ட்ரூஸி, டி.கே. dazhe ne mogut priznat ", to chto sovershili. Voyna voynoy, no ubivat" detey, zhenschin i starikov eto zverstvo. துர்கி ஐ டர்ட்சியா இச்சடியா அடா, வி தியாவோலி, வாஸ் நுஜ்னோ டெர்ஷாட் "வி ஜடோசெனி சோட்டோபி ஓஸ்டல்" நொய் மிர் நே ஸ்ட்ராடல். யா போனிமாயு ச்டோ எட்டோ ஸ்டெலாலி நெ வ்சே துர்கி, நோ டாட் ஃபக்ட் சோட்டோ போல் "ஷின்ஸ்டோ துர்கோவ் போடெர்ஷிவேட் மற்றும் அரசியல்வாதி ஓஸ்னாச்சேட் சோட்டோ போல்" ஷின்ஸ்டோ துர்கோவ் நே ரஸ்காயாயுத்ஸ்யா. A naoborot podderzhivayut eto i znachit yavlyayutsya potentsial "no opasnimi dlya vsego chelovechestva.

Kstati, ya mnogo chitayu i ne nahozhu zamechaniye umestnim. நி ஓடின் என்பது பொரியாடோக்னிஹ், ஒப்ரஸோவானிஹ் இன்டெல்லெஜென்ட்னி டர்கோவ், கோய் போச்ச்டி நெட், அவ் மொயெம் போனிமானி டர்கோவ் வூப்ஷே தாகிஹ் பைவாட், நெ ஸ்டால் பை டட் சோட்டோ-டு பிசாட் "க்ரோம் ஸ்லோவ் சோஷலேனியா ஐ ரஸ்காயனி. \u003d ஹயாட்ஸி

ஜார்ஜ், அறிவியலைப் பற்றி படியுங்கள், சரி, அது இடைக்காலத்தில் இருந்ததைப் பற்றி அல்ல, ஆனால் தற்போதைய நேரத்தில் அதன் அர்த்தம் பற்றி. நீங்கள் அதிகமாகவோ அல்லது குறைவாகவோ கேள்விகளைக் கேட்கக்கூடிய ஒரு பையன் என்பதை நான் காண்கிறேன், ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக நீங்கள் எல்லா வகையான முட்டாள்தனங்களுடனும் மூளைத் தாக்கப்பட்டிருக்கிறீர்கள், முதன்மையாக “பெரிய ஆர்மீனிய மக்களின் தேசியவாதம்”. மன்னிக்கவும், மன்னிக்கவும் ...

நான் இனி உங்களுடன் வாதிட மாட்டேன், மன்னிக்கவும், நான் காலியாக இருந்து காலியாக நிரம்பி வழிய விரும்பவில்லை. மீண்டும் மீண்டும் ஒரு கேள்வியைக் கேட்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது:

என்று அழைக்கப்பட்டால் இனப்படுகொலை ஒரு யதார்த்தமாக இருக்கும், துருக்கிய அரசாங்கம் ஏன் இத்தகைய நம்பிக்கையுடன் அனைவரையும் இந்த பிரச்சினையை ஆராய அழைக்கிறது?

எளிமையான கேள்வி, அதை நீங்களே கேட்டு பதில்களைத் தேடுங்கள், புத்தகங்களைப் படியுங்கள், இவை நீங்கள் வெறுக்கிற துருக்கியர்களின் புத்தகங்களாக இருந்தாலும், இன்னும் படிக்க, உண்மையைத் தேடுங்கள். எனவே நீங்கள் இன்னும் ஒரு இளைஞன் என்பதை நான் புரிந்துகொள்கிறேன், எனவே பாடலுடன் முன்னேறுங்கள்.

“மிருகம்” என்ற உங்கள் வரையறையைப் பொறுத்தவரை, அது என்னைப் புன்னகைக்கச் செய்கிறது, ஒரு புன்னகை கூட இல்லை.

மூலம், இன்று கோஜாலி படுகொலை, படுகொலை, மிருகங்களாக இருந்தபோது, \u200b\u200bபெண்கள், குழந்தைகள், வயதானவர்கள் உட்பட 600 க்கும் மேற்பட்ட நிராயுதபாணிகளைக் கொன்ற மோசமான, அசிங்கமான, கோழைத்தனமான உயிரினங்கள். மூலம், இதே படுகொலைக்கு எல்லா ஆதாரங்களும் உள்ளன ... அவர்களைப் போல இருக்க வேண்டாம், முயற்சி செய்யுங்கள், குறைந்தபட்சம், குற்றவாளிகளுக்கு அவர்கள் தகுதியானதைப் பெறுவார்கள்.

மன்னிக்கவும், ஆனால் நான் இனி உங்களுக்கு பதிலளிக்க மாட்டேன் ...

யாரையாவது இன்னும் தீவிரமாகப் பார்ப்போம் ...

V turtsii vse dokazatel "stva narochno unichtozheny turetskim pravitel" stvom, eto i ezhu yasno. போய்டோமு ஓனி நான் பிரிக்லாஷயுத். நெட் ஸ்மிஸ்லா டுடா எஹாட், டா எஷே ஐ ஜிஸ்னென்னோ ஓபஸ்னோ. ஷோலஸ்டிகோய், ஸ்வஸ்திகோய் ஐ ஓஸ்டல் வி ஹோட்ஷலே நே பைலோ ரெஸ்னி, ஒரு பைலா சமோசாச்சிட்டா நான் தலி வோஸ்மோஜ்னோஸ்ட் "வ்செம் ஜெலாயுசிம் யுடி செரெஸ் கோரிடோர். நே நாடோ ஓபியாட் "டக்கி விதவத்" ஜெலெமோ ஸா டீஸ்ட்விடெல் "நொய். யா சோக்லாசென் சிட்டோ போஸ்ட்ராடலி லியுடி ஐ மினே ஓச்சென்" ஜால் ".

Kstati, ochen "umnoe reshenie bol" she mne ne otvechat ", v dannom slushae samoe pravil" noe, No posmotrim, vremya pokazhet, shego stoyat slova turka (turok \u003d arezbadzanets)

Tut napisano komu prinadlezhali zemli gde zhili armyane: "மேற்கு ஆர்மீனியா, லெஸ்ஸர் ஆர்மீனியா மற்றும் ஆர்மீனிய சிலிசியாவின் நிலங்கள், அதன் மக்கள் தொகை முக்கியமாக ஆர்மீனியர்களைக் கொண்டிருந்தது, நவீன துருக்கியின் கிழக்கு மற்றும் தெற்கில் அமைந்துள்ளது."

எ எட்டோ டோகாசடெல் "ஸ்ட்வா ஜெஸ்டோகோஸ்டி ஐ ஸ்வெர்ஸ்ட்வா டர்கோவ், நே டோல்" கோ போ ஓட்னோஷெனியு கே ஆர்மியானம்

தீவிர இஸ்லாத்தில், அத்தகைய அணுகுமுறை உள்ளது:

"முதல் நாளில் (துருக்கியர்களைப் படியுங்கள்), விருந்தினர் ஒரு விசித்திரமான வீட்டில் இருக்கிறார், இரண்டாவது நாளில் அவருக்கு உரிமையாளருடன் சம உரிமை உண்டு, 3 இல் - உரிமையாளர்." அனைத்து நூற்றாண்டுகளிலும் துருக்கியின் எதிர்வினைக் கொள்கை இந்த அணுகுமுறையை மட்டுமே பிரதிபலிக்கிறது.
  Vzyato mnoyu iz interneta.

1919 ஆம் ஆண்டில், ஒட்டோமான் பேரரசின் நீதிமன்றம் என்வர் பாஷா, டிஜெமல் பாஷா, தாலியட் பாஷா ஆகியோருக்கு மரண தண்டனை விதித்தது, இந்த அவமானத்தை மாநிலத்தில் இருந்து அகற்றுவதற்காக மற்றும் ஆர்மீனியர்களைக் கொன்றது, இது உள்துறை அமைச்சர்களின் தனிப்பட்ட முன்முயற்சியாகக் காட்டப்பட்டது. மூலம், விசாரணையின் போது அவர்கள் இனி துருக்கியில் இல்லை (யார் அதை சந்தேகிப்பார்கள்). 1915 ஆம் ஆண்டில், ஆர்மீனியர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்ட பின்னர், என்வர் பாஷா ஆர்மீனிய கசாபியனின் வீட்டிற்கு ஒரு வகையான வாங்குதல் மற்றும் விற்பனை செய்வதன் மூலம் நகர்ந்தார், அநேகமாக அவரது சரியான வீடு இல்லாததற்கு முன்பே. துருக்கியர்களும் அஸெரிஸும் ஒரு காரியத்தைச் செய்வது பொதுவானது, மற்றொரு விஷயம் சொல்லுங்கள். புதிய உதாரணம், வீழ்ந்த ரஷ்ய விமானம் , முதல் நிமிடங்களிலிருந்து, மிக உயர்ந்த மட்டத்தில் ஒரு பொய்யைப் பொய் சொல்லி, நண்பர் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு நாட்டின் பின்புறத்தில் குத்துவது. அது துருக்கியில் இல்லையா? மில்லியன் கணக்கான எடுத்துக்காட்டுகள் உள்ளன, நீங்கள் அனைத்தையும் கொடுக்க மாட்டீர்கள். அஜர்பைஜானில் பிறந்து துருக்கியில் வசிக்கும் நீங்கள், குற்றவியல் பெற்றோரின் குழந்தையாக இந்த நாடுகளின் தவறான பிரச்சாரத்திற்கு பலியாகிவிட்டீர்கள், இந்த அவமானத்துடன் வாழவோ அல்லது சாட்சிகளையும் உங்கள் மனசாட்சியையும் ம silence னமாக்குவதற்காக மீண்டும் கொலை செய்யப்படுவீர்கள் என்று மட்டுமே நான் சொல்ல முடியும்.

முதல் மற்றும் முக்கியமாக, என் முதல் செய்தியில் கருப்பு மற்றும் வெள்ளை நிறத்தில் எழுப்பப்பட்ட கேள்விகளுக்கு நீங்கள் யாரும் நேரடியாக பதிலளிக்கவில்லை, ஆனால் அதே வழியில் அசைந்து விவாதத்தை அதன் முக்கிய பாதையிலிருந்து விலக்கிக் கொள்ளுங்கள்? இது உங்கள் மக்களின் வஞ்சகம், அர்த்தம், அசிங்கம், வெட்கமின்மை மற்றும் அறியாமை ஆகியவற்றின் குறிகாட்டியாக இல்லையா? (நான் உரிமை கோரவில்லை, நான் கேட்கிறேன், ஆனால் உண்மைகள், ஓ, இந்த உண்மைகள், நீங்கள் அவர்களிடமிருந்து எங்கும் ஓட மாட்டீர்கள், இல்லையா?) எனது கேள்விகளுக்கு முதலில் பதிலளிக்கவும், பதிலளிக்கவும், உங்களிடம் கேட்ட பின்னரே. ஒரு கேள்வியுடன் ஒரு கேள்விக்கு பதிலளிக்க முடியும் என்பதை நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன், ஆனால் உங்கள் எதிர் கேள்விகள் விவாதத்தின் தலைப்பில் இருந்தால் மட்டுமே. ஆனால் இந்த நேரத்தில் இது கவனிக்கப்படவில்லை, அவர்கள் சொல்வது போல், "நான் இவானைப் பற்றி பேசுகிறேன், நீங்கள் ஒரு பிளாக்ஹெட் பற்றி பேசுகிறீர்கள்" ...

என்வர் பாஷாவைப் பொறுத்தவரை நான் உங்களிடம் கூட சொல்லமாட்டேன், “பன்றிகளுக்கு முன்னால் மணிகளை வீசுவது” உங்களுக்கு இன்னும் புரியவில்லை. எனவே நீங்கள் அவரைப் பற்றி விக்கிபீடியாவில் படித்தீர்கள் என்பது எனக்குப் புரிகிறது (மேலும் உங்கள் மக்கள், ரஷ்யர்களைப் பின்தொடர்ந்து, அதிக திறன் கொண்டவர்கள் அல்ல), எனவே, என்வர் பாஷா பற்றிய "ஆவணம்" ஆங்கிலத்தில் ஏன் இருக்கிறது என்று கூட நினைத்தீர்களா ??? சரி, கைரஸை இறுக்குங்கள், அல்லது அவை ஒரு துண்டுக்குள் கூட மங்கிவிட்டதா? ஆ உங்களுக்குத் தெரியாது !!! உங்களுக்குத் தெரியாததில் ஆச்சரியமில்லை ... 19 ஆம் ஆண்டில், இங்கிலாந்தால் துருக்கியை ஆக்கிரமித்த ஆண்டுகளில் மற்றும் அதன் அசிங்கமான கூட்டாளிகளைப் போல ... என்வர் பாஷா போன்ற எந்த மக்களையும் நான் பேசமாட்டேன், படையெடுப்பாளர்களுக்கு பெரும் ஆபத்தை பிரதிபலித்தது. இதன் விளைவாக, அவர்கள் கற்பனைக்குரிய மற்றும் நினைத்துப் பார்க்க முடியாத எல்லா வழிகளிலும் இருந்து விடுபட முயன்றனர்.

நீங்கள் எதையாவது புரிந்துகொள்வீர்கள் என்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை, இணையத்தைத் தவிர வேறு எதுவும் தெரியாத உங்களைப் போன்ற பைபோட்களுக்கு நான் இனி பதிலளிக்க மாட்டேன், ஆனால் உங்கள் தோழர்கள் மற்றும் நீங்கள் எழுதிய அனைத்தும் ஒரு பன்றி மற்றும் நாய்க்குட்டி கசக்கி தவிர வேறில்லை குடியரசு "... உங்களிடம் படித்தவர்கள் யாரும் இல்லை என்று தெரிகிறது. இருக்கிறதா?! சரி, அதை இங்கே பெறுவோம் !!!

ரஷ்ய மற்றும் ஆங்கிலத்தில் கூட படிக்க, எழுத, மற்றும் படிக்கக்கூடிய ஒரு அஸரை சந்தித்ததில் எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது.உங்கள் ஆலோசனையின் பேரில், சுய கல்வியையும் செய்ய முடிவு செய்தேன். ஆரம்பத்தில், ரமில் சஃபரோவின் நடவடிக்கைகள் குறித்த ஆவணங்களை அசலில் அறிந்து கொள்வதற்காக நான் ஹங்கேரிய மொழியுடன் தொடங்குவேன்.நீங்கள் வாய்மொழியாக எழுதுவது குறைந்தது ஒரு குறிக்கோளைக் கொண்டுள்ளது - உண்மையை மறைக்க தெளிவற்ற குறியீட்டை அதிகரிக்க. அல்லது ஒருவேளை நீங்கள் ஒரு பூதம் .... நீங்கள் பிரிட்டிஷாரைப் பார்க்கிறீர்கள், உங்கள் சொந்த தலையை வைத்திருக்க வேண்டியிருந்தது. இது எனது கடைசி கருத்து.

மேற்கோள்: மித்ருஷா மித்ருஷ்கின்

இரண்டாவதாக, இனப்படுகொலை இல்லாதது குறித்து பொய்யான ஆவணங்களை ஆய்வு செய்ய நீங்கள் அனைவரையும் துருக்கியுக்கு அன்புடன் அழைக்கிறீர்கள், நீங்கள் விருப்பமின்றி ஒரு கேள்வியை நீங்களே கேட்டுக்கொள்கிறீர்கள் - ஒரு ரஷ்யன் அல்லது ஒரு ஆர்மீனியன் உங்கள் நாட்டில் இருப்பது பாதுகாப்பானது என்று நீங்கள் உண்மையில் நம்புகிறீர்களா? அல்லது மேற்கூறியவற்றின் இறப்பு உங்கள் தனிப்பட்ட தகுதியாக கருதப்படுமா?

நான்காவதாக, ஆர்மீனியர்கள் யார், ஆர்மீனியா என்றால் என்ன என்பது உங்களுக்கு புரியவில்லை என்றால், உலகின் எந்த வரைபடத்தையும் அல்லது கி.மு. காலத்தின் எந்த ஆவணத்தையும் அல்லது வரலாற்று கட்டுரையையும் திறக்கவும். உங்கள் துருக்கியும் ஒட்டோமான் பேரரசும் கூட வாசனை இல்லாதபோது ஆர்மீனியர்கள் மற்றும் ஆர்மீனியா எங்கே, யார் என்பதை உறுதிப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் வெகுதூரம் செல்ல வேண்டியதில்லை, விக்கிபீடியாவைத் திறக்க மாட்டீர்கள்.

ஐந்தாவது, கருத்துக்களில் பொருத்தமற்ற வெளிப்பாடுகளுக்காக, ஆத்திரமூட்டும் இயல்பின் செயல்களுக்காக, வரலாற்றை சிதைப்பதற்கான முயற்சிகளுக்காகவும், உங்கள் முன்னோர்களின் செயல்களுக்கான பொறுப்பைத் தவிர்ப்பதற்கும் - உங்கள் கணக்கு 101 ஆண்டுகளாக இடைநிறுத்தப்பட்டுள்ளது.

ஹாய் மக்கள், கொக்கி அல்லது வஞ்சகத்தால், அவர்கள் வாழும் நிலங்களை "தங்களுக்குள் நசுக்க" முயற்சிக்கின்றனர்.   நீங்கள் இங்குள்ள ஆர்மீனியர்களை துருக்கியர்களுடனும் துருக்கியுடனும் குழப்பிவிட்டீர்கள். நீங்கள் வெளிநாட்டுப் பகுதிகளைக் கைப்பற்றுவது முற்றிலும் இயற்கையானது, கைப்பற்றப்பட்ட நாட்டின் கலாச்சாரத்திற்கு ஏற்றவாறு தயங்க வேண்டாம். கான்ஸ்டான்டினோபிள் இஸ்தான்புல்லை அழைப்பது, மசூதிகளில் உள்ள கிறிஸ்தவ தேவாலயங்களை ரீமேக் செய்வது, உங்களுக்காக முற்றிலும் இயற்கையான செயல்கள். ரோமில் ஒருமுறை, உலகின் ஒரு பண்டைய வரைபடத்திற்கு அஜர்பைஜானியின் எதிர்வினையை அவர் கண்டார். அவருக்கு அறிமுகமில்லாத நாடுகளில் வீடியோ ஆர்மீனியா, கோபமாக கேட்டார், - அஜர்பைஜான் எங்கே? வழிகாட்டி ஆச்சரியப்பட்டு, “அது என்ன?” என்று உண்மையாகக் கேட்டார். “ஓ, அஸெரோ-துருக்கி எப்படி பைத்தியம் பிடித்தது, கால்நடையாகச் சென்றது, வயதான தாயை குழப்பத்தில் ஆழ்த்தியது.
2) சுமார் ஒரு மில்லியன் மற்றும் ஒரு அரை ஆர்மீனியர்கள் ... இந்த கேள்விக்கு நீங்கள் பதிலளிக்க வேண்டும், துருக்கியர்கள். பிரிட்டிஷ் மிஷனரிகளின் சாட்சியங்களை நான் படித்தேன், அவர்கள் சடலங்களால் சிதறடிக்க முடியாத சாலைகள் பற்றி திகிலுடன் பேசினர் ...

சரி, நீங்கள் காப்பகத்தை நம்ப முடியாது, உங்கள் ஆதாரத்தை கொடுங்கள் !!! "கொலையாளிகளே, நாம் ஏன் பூமியில் ஏதாவது ஆதாரம் கொடுக்க வேண்டும்?" எங்கள் ஆதாரங்கள் இல்லாமல் எல்லாவற்றையும் நீங்கள் அறிவீர்கள், இது உங்கள் மூலங்களைப் பொறுத்து இருந்தால், உங்கள் மனநிலைக்கு ஏற்ப மாற்றுவதற்கும் சிதைப்பதற்கும் உங்களுக்கு திறன் உள்ளது - பொய்கள், பொய்மைப்படுத்தல், மோசடிகள் மற்றும் நேர்மையற்ற, நேர்மையற்ற பொய்கள். ஆர்மீனியரல்லாத, பல்வேறு ஆதாரங்களில் இருந்து எல்லா ஆதாரங்களும் எங்களிடம் இருக்கும்போது நாங்கள் ஏன் உங்களைத் தொடர்புகொள்வோம்.
3)  ஆர்மீனியர்களிடையே இறந்தவர்கள் ஏன் -   இந்த முட்டாள் கேள்விக்கு பதிலளிப்பது நகைப்புக்குரியது.
4) கீழே விழுந்த விமானத்தைப் பொறுத்தவரை ...   உண்மையில், புடின் போதுமான புத்திசாலி, இந்த விஷயத்தை உங்களுடன் விவாதிப்பது எங்களுக்கு இல்லை.

  கன்பூசியஸ் கூறினார், "சில நேரங்களில், ஒரு தேசத்தை சரிசெய்ய, அதை முற்றிலுமாக அழிக்க வேண்டியது அவசியம், ஆண் மற்றும் பெண் குழந்தைகளில் ஒரு சிறிய பகுதியை விட்டுவிடுகிறது, இதனால் கிளையினங்கள் தொடர்கின்றன," இது அவருடைய வார்த்தைகளுக்கு கொஞ்சம் இலவச விளக்கம், நிச்சயமாக.   ஆனால் கன்பூசியஸ் சொல்வது சரிதான், புட்டின் தான் இந்த யோசனையை உயிர்ப்பிப்பார் மற்றும் ஒரு தேசத்திலிருந்து மனிதகுலத்தை தூய்மைப்படுத்துவார் என்று நம்புகிறேன், வேறு எந்த மக்களும் குறைந்தபட்சம் நேர்மறையான குணாதிசயத்தை கொடுக்கவில்லை. துருக்கிய சாரம் பற்றி வெவ்வேறு நாடுகளின் பழமொழிகளைப் பாருங்கள். கடவுள் புடினுக்கு ஆரோக்கியம் தரட்டும்!

.









.