AMERICA VESPUCCI ,EXPLORER BORN MARCH 9 ,1454 -1512 FEBRUARY 22

 

AMERICA VESPUCCI ,EXPLORER BORN 

MARCH 9 ,1454 -1512 FEBRUARY 22

Amerigo Vespucci  expeditions led him to the realization  that the New World was distinct from Asia; the Americas were named after him.

ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

அமெரிகோ வெஸ்பூசி மார்ச் 9, 1454 இல் இத்தாலியின் புளோரன்ஸ் நகரில் ஒரு முக்கிய குடும்பத்தில் பிறந்தார். ஒரு இளைஞனாக, அவர் பரவலாகப் படித்து புத்தகங்களையும் வரைபடங்களையும் சேகரித்தார். அவர் இறுதியில் உள்ளூர் வங்கியாளர்களிடம் பணிபுரியத் தொடங்கினார் மற்றும் 1492 இல் தனது முதலாளியின் வணிக நலன்களைக் கவனிப்பதற்காக ஸ்பெயினுக்கு அனுப்பப்பட்டார். அவர் ஸ்பெயினில் இருந்தபோது, ​​வெஸ்பூசி தனது பயணத்திலிருந்து அமெரிக்காவிற்குத் திரும்பிய கிறிஸ்டோபர் கொலம்பஸைச் சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது; இந்த சந்திப்பு அட்லாண்டிக் கடலில் பயணம் செய்வதில் வெஸ்பூசியின் ஆர்வத்தை அதிகரித்தது. அவர் விரைவில் கப்பல்களில் வேலை செய்யத் தொடங்கினார், மேலும் அவர் 1497 இல் தனது முதல் பயணத்தை மேற்கொண்டார். ஸ்பானிஷ் கப்பல்கள் மேற்கிந்தியத் தீவுகள் வழியாகச் சென்று, தென் அமெரிக்காவை அடைந்து, அடுத்த ஆண்டு ஸ்பெயினுக்குத் திரும்பின. 1499 ஆம் ஆண்டில், வெஸ்பூசி தனது இரண்டாவது பயணத்தை மேற்கொண்டார், இந்த முறை ஒரு அதிகாரப்பூர்வ நேவிகேட்டராக. இந்த பயணம் அமேசான் ஆற்றின் முகத்துவாரத்தை அடைந்து தென் அமெரிக்காவின் கடற்கரையை ஆய்வு செய்தது. செவ்வாய் மற்றும் சந்திரன் இணைந்திருப்பதை அவதானிப்பதன் மூலம் வெஸ்பூசி எவ்வளவு தூரம் மேற்கு நோக்கி பயணித்தார் என்பதை கணக்கிட முடிந்தது.

புதிய உலகம்

1501 இல் தனது மூன்றாவது பயணத்தில், வெஸ்பூசி போர்த்துகீசியக் கொடியின் கீழ் பயணம் செய்தார். லிஸ்பனை விட்டு வெளியேறிய பிறகு, லேசான காற்று காரணமாக அட்லாண்டிக் பெருங்கடலைக் கடக்க வெஸ்பூசிக்கு 64 நாட்கள் ஆனது. அவரது கப்பல்கள் தென் அமெரிக்கக் கடற்கரையைத் தொடர்ந்து தெற்கு முனையான டியர்ரா டெல் ஃபியூகோவிலிருந்து 400 மைல்களுக்குள் சென்றன. வழியில், பயணத்திற்குப் பொறுப்பான போர்த்துகீசிய மாலுமிகள் வெஸ்பூசியை தளபதியாகப் பொறுப்பேற்கச் சொன்னார்கள். அவர் இந்தப் பயணத்தில் இருந்தபோது, ​​ஐரோப்பாவில் உள்ள ஒரு நண்பருக்கு வெஸ்பூசி இரண்டு கடிதங்களை எழுதினார். அவர் தனது பயணங்களை விவரித்தார் மற்றும் வடக்கு மற்றும் தென் அமெரிக்காவின் புதிய உலகத்தை ஆசியாவிலிருந்து ஒரு தனி நிலப்பரப்பாக முதலில் அடையாளம் கண்டார். (கிறிஸ்டோபர் கொலம்பஸ் தான் ஆசியாவை அடைந்துவிட்டதாக தவறாக நம்பினார்.) மார்ச் (அல்லது ஏப்ரல்) 1503 தேதியிட்ட ஒரு கடிதத்தில், வெஸ்பூசி புதிய கண்டத்தின் வாழ்வின் பன்முகத்தன்மையை விவரித்தார்: அந்த நிலம் ஒரு கண்டமாக இருக்கும், அது ஒரு தீவு அல்ல, அதில் இருந்து நாங்கள் அறிந்தோம். ட்ரெண்டிங்கின்றி நீண்டு விரிந்து கிடக்கும் கடற்கரைகள், எண்ணற்ற மக்கள், பல பழங்குடியினர் மற்றும் மக்கள், நம் நாட்டில் தெரியாத பல வகையான காட்டு விலங்குகள், இன்னும் நாம் இதுவரை பார்த்திராத பல காட்டு விலங்குகள், இவற்றைத் தொட்டுப் பார்க்க நீண்ட நேரம் எடுக்கும். அவரது எழுத்துக்களில், வெஸ்பூசி பழங்குடியின மக்களின் கலாச்சாரத்தை விவரித்தார், அவர்களின் உணவு, மதம் மற்றும் இந்த கடிதங்களை மிகவும் பிரபலமாக்கியது-அவர்களின் பாலியல், திருமணம் மற்றும் குழந்தை பிறப்பு நடைமுறைகளில் கவனம் செலுத்துகிறது. கடிதங்கள் பல மொழிகளில் வெளியிடப்பட்டன மற்றும் ஐரோப்பா முழுவதும் விநியோகிக்கப்பட்டன (அவை கொலம்பஸின் சொந்த நாட்குறிப்புகளை விட அதிகமாக விற்கப்பட்டன). பூர்வீகவாசிகள் பற்றிய வெஸ்பூசியின் விளக்கங்கள் தெளிவாகவும் வெளிப்படையாகவும் இருந்தன:

அவர்கள் மென்மையாகவும், சுறுசுறுப்பாகவும் இருப்பார்கள், மேலும் இரு பாலினத்தவர்களும் தங்கள் தாயின் வயிற்றில் இருந்து வந்ததைப் போல, தங்கள் உடலின் எந்தப் பகுதியையும் மறைக்காமல், நிர்வாணமாகச் செல்கிறார்கள், அதனால் அவர்கள் இறக்கும் வரை செல்கிறார்கள் ... அவர்கள் சுதந்திரமான மற்றும் நல்லவர்கள். நாசி மற்றும் உதடுகள், மூக்கு மற்றும் காதுகளை சலிப்படையச் செய்வதன் மூலம் அவர்களே அழித்துக்கொள்ளும் முகபாவனையின் தோற்றம், நீலக் கற்கள், பளிங்குத் துண்டுகள், படிகங்கள் அல்லது மிக நுண்ணிய அலபாஸ்டர் மற்றும் மிகவும் வெள்ளை எலும்புகளால் இந்த துளைகளை நிறுத்துகின்றன. மற்றும் பிற விஷயங்கள்.வெஸ்பூசி நிலத்தின் செழுமையை விவரித்தார், மேலும் இப்பகுதி தங்கம் மற்றும் முத்துக்கள் உட்பட விலைமதிப்பற்ற மூலப்பொருட்களுக்காக எளிதில் சுரண்டப்படலாம் என்று சுட்டிக்காட்டினார்: நிலம் மிகவும் வளமானது, பல மலைகள் மற்றும் பள்ளத்தாக்குகள் மற்றும் பெரிய ஆறுகள் நிறைந்துள்ளது. , மற்றும் மிகவும் புத்துணர்ச்சியூட்டும் நீரூற்றுகள் மூலம் பாசனம் செய்யப்படுகிறது. இது பரந்த மற்றும் அடர்ந்த காடுகளால் சூழப்பட்டுள்ளது... தங்கத்தைத் தவிர வேறு எந்த உலோகமும் கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை, அதில் நாடு நிறைந்துள்ளது, இருப்பினும் இந்த முதல் வழிசெலுத்தலில் நாங்கள் எதையும் கொண்டு வரவில்லை. எவ்வாறாயினும், நிலத்தடியில் அபரிமிதமான தங்கம் இருப்பதாகவும், அவர்களிடம் இருந்து விலைக்கு எதுவும் கிடைக்காது என்றும் உள்ளூர்வாசிகள் எங்களிடம் உறுதியளித்தனர். நான் உங்களுக்கு எழுதியது போல் முத்துக்கள் குவிந்துள்ளன. 1503 ஆம் ஆண்டு நான்காவது அமெரிக்கப் பயணத்தில் வெஸ்பூசி பங்கேற்றாரா இல்லையா என்பது அறிஞர்களுக்கு உறுதியாகத் தெரியவில்லை. அவர் அவ்வாறு செய்திருந்தால், அதைப் பற்றிய சிறிய பதிவுகள் இல்லை, மேலும் இந்த பயணம் வெற்றிகரமாக இல்லை என்று நாம் கருதலாம். ஆயினும்கூட, வெஸ்பூசி புதிய உலகத்திற்கான பிற பயணங்களைத் திட்டமிடுவதில் உதவியது. வெஸ்பூசியின் பயணங்களுக்குப் பிறகு பல ஆண்டுகளில் இந்த பிராந்தியத்தின் ஐரோப்பிய காலனித்துவம் துரிதப்படுத்தப்பட்டது, இதன் விளைவாக மெக்சிகோ, மேற்கிந்தியத் தீவுகள் மற்றும் தென் அமெரிக்காவில் குடியேற்றங்கள் ஏற்பட்டன. இத்தாலிய ஆய்வாளரின் பணி, குடியேற்றக்காரர்களுக்கு பிரதேசத்தில் செல்ல உதவுவதில் முக்கிய பங்கு வகித்தது.

இறப்பு

வெஸ்பூசி 1508 இல் ஸ்பெயினின் பைலட்-மேஜராகப் பெயரிடப்பட்டார். அவர் இந்த சாதனையைப் பற்றி பெருமிதம் கொண்டார், 'உலகின் அனைத்து கப்பல் தோழர்களையும் விட நான் மிகவும் திறமையானவன்' என்று எழுதினார். வெஸ்பூசி மலேரியாவால் பாதிக்கப்பட்டு ஸ்பெயினில் 1512 இல் தனது 57 வயதில் இறந்தார்.

மரபு

ஜெர்மன் மதகுரு-அறிஞரான மார்ட்டின் வால்ட்சீமுல்லர் பெயர்களை உருவாக்க விரும்பினார். 'மரம்,' 'ஏரி,' மற்றும் 'மில்' ஆகிய வார்த்தைகளை இணைத்து அவர் தனது சொந்த கடைசி பெயரை உருவாக்கினார். வால்ட்ஸீமுல்லர் 1507 ஆம் ஆண்டில், டோலமியின் கிரேக்க புவியியலின் அடிப்படையில் சமகால உலக வரைபடத்தில் பணிபுரிந்தார், மேலும் அவர் வெஸ்பூசியின் பயணங்களைப் படித்தார், மேலும் புதிய உலகம் உண்மையில் இரண்டு கண்டங்கள் என்பதை அறிந்திருந்தார். வெஸ்பூசியின் உலகின் இந்த பகுதியைக் கண்டுபிடித்ததன் நினைவாக, வால்ட்சீமுல்லர் புதிய உலகின் தெற்குக் கண்டம் முழுவதும் பரவியிருக்கும் 'அமெரிக்கா' என்ற பெயருடன் ஒரு மரத் தொகுதி வரைபடத்தை ('கார்டா மரியானா' என்று அழைக்கப்படும்) அச்சிட்டார். வால்ட்சீமுல்லர் 1,000 பிரதிகள் விற்றார்

இத்தாலியக் கடல் பயணி, கண்டுபிடிப்பாளர் அமெரிகோ வெஸ்புகி (Amerigo Vespucci) பிறந்த தினம் இன்று (மார்ச் 9). அவரைப் பற்றிய அரிய முத்துக்கள் பத்து:

 இத்தாலியின் புளோ ரன்ஸ் நகரில் (1454) பிறந்தவர். அங்கு சம யத் துறவியாக இருந்த தன் சித்தப்பா விடம் கல்வி கற்றார். உயர் கல்வி கற்க இவரது சகோதரர்கள் பைசா பல்கலைக் கழகத்துக்குச் சென்றனர். இவரோ வியாபாரம் செய்ய முடிவெடுத்தார்.

 மெடிசி புளோரன்ஸ் வர்த்தக நிறுவனத்தில் குமாஸ்தாவாகச் சேர்ந்தார். முதலாளியின் நம்பிக்கை, அன்புக்குப் பாத்திரமானார். 1492-ல் காடிஸ் (ஸ்பெயின்) நகரில் உள்ள கிளை அலுவலகத்தின் ஏஜென்ட்டாக அனுப்பப்பட்டார்.

 தனது உலகப் புகழ்பெற்ற சாகசக் கடல் பயணத்தை முடித்துவிட்டு வந்திருந்த கொலம்பஸை சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. அவரிடம் இருந்து ஏராளமான விஷயங்களைத் தெரிந்துகொண்டார். அவற்றை எல்லாம் நேரடியாக அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற ஆர்வம் பிறந்தது.

 அந்த சமயத்தில், கிழக்கிந்தியத் தீவுகளுக்கு 12 கப்பல்கள் வழங்குவதாக ஒப்புக்கொண்டிருந்த இத்தாலியக் கடல் வணிகர் ஒருவர் திடீரென இறந்துபோக, அந்த வணிக வாய்ப்பு வெஸ்புகிக்கு கிடைத்தது. அதை வெற்றிகரமாக நிறைவேற்றினார். இதைத் தொடர்ந்து பல வணிக வாய்ப்புகள் கிடைத்தன.

 போர்ச்சுகல் நாட்டு மன்னரின் அழைப்பை ஏற்று, 1499 முதல் 1502 வரை அட்லான்டிக் கடல் பகுதியில் செல்லும் கப்பல்களில் கண்காணிப்பாளராகப் பணியாற்றினார்.

 1501-ல் இவரது மூன்றாவது கடற்பயணத்தின்போது தென் அமெரிக்காவின் தற்போதைய நகரங்களான ரியோ டி ஜெனிரோ, ரியோ டி லா பிளாட்டா ஆகியவை கண்டறியப்பட்டன. அதே பயணத்தில் ஒரு புதிய உலகத்தை (தென் அமெரிக்கா) கண்டறிந்ததாக ஒரு கடிதத்தில் வெஸ்புகி கூறியிருந்தார்.

 தனது பயண அனுபவங்களை ஆவணப்படுத்தத் தொடங்கினார். தனது பெயரை அமெரிக்கஸ் வெஸ்புசியஸ் (Americus Vespucius) என்று லத்தீன் மொழி உச்சரிப்பிலேயே பயன்படுத்தினார். இவர் மொத்தம் 4 முறை கடற்பயணம் மேற்கொண்டார். 6 முறை கடற்பயணம் சென்றதாகவும் சில குறிப்புகள் கூறுகின்றன.

 1507-ல் ஜெர்மனி ஆராய்ச்சியாளர் மார்ட்டின் வால்ட்ஸீமுல்லர் உலக வரைபடத்தை உருவாக்கினார். அதில், வெஸ்புகி கண்டறிந்த கண்டத்துக்கு ‘அமெரிக்கஸ்’ என அவரது பெயரையே சூட்டினார்.

 உலகம் முழுவதும் மாலுமிகள் பயன்படுத்தும் தொழில்நுட்பங்களை வழிமுறைப்படுத்தவும், நவீனமயமாக்கவும் கடற்பயண வழிகாட்டிப் பள்ளி தொடங்கும் பொறுப்பை வெஸ்புகியிடம் வழங்கினார் போர்ச்சுகல் மன்னர்.

 குமாஸ்தாவாக வாழ்க்கையைத் தொடங்கி, தனது ஆர்வத்தாலும் உழைப்பாலும் பல கடற்பயணங்களை மேற்கொண்டு, பல புதிய இடங்களைக் கண்டுபிடித்து உலகப்புகழ் பெற்ற வெஸ்புகி 58 வயதில் (1512) மறைந்தார்.

Amerigo Vespucci (March 9, 1454–February 22, 1512) was an Italian explorer and cartographer. In the early 16th century, he showed that the New World was not part of Asia but was, in fact, its own distinct area. The Americas take their name from the Latin form of "Amerigo."

Fast Facts: Amerigo Vespucci

Known For: Vespucci's expeditions led him to the realization that the New World was distinct from Asia; the Americas were named after him.

Born: March 9, 1454 in Florence, Italy

Parents: Ser Nastagio Vespucci and Lisabetta Mini

Died: February 22, 1512 in Seville, Spain

Spouse: Maria Cerezo

Early Life

Amerigo Vespucci was born on March 9, 1454, to a prominent family in Florence, Italy. As a young man, he read widely and collected books and maps. He eventually began working for local bankers and was sent to Spain in 1492 to look after his employer's business interests.While he was in Spain, Vespucci had the chance to meet Christopher Columbus, who had just returned from his voyage to America; the meeting increased Vespucci's interest in taking a journey across the Atlantic. He soon began working on ships, and he went on his first expedition in 1497. The Spanish ships passed through the West Indies, reached South America, and returned to Spain the following year. In 1499, Vespucci went on his second voyage, this time as an official navigator. The expedition reached the mouth of the Amazon River and explored the coast of South America. Vespucci was able to calculate how far west he had traveled by observing the conjunction of Mars and the Moon.

The New World

On his third voyage in 1501, Vespucci sailed under the Portuguese flag. After leaving Lisbon, it took Vespucci 64 days to cross the Atlantic Ocean due to light winds. His ships followed the South American coast to within 400 miles of the southern tip, Tierra del Fuego. Along the way, the Portuguese sailors in charge of the voyage asked Vespucci to take over as commander.While he was on this expedition, Vespucci wrote two letters to a friend in Europe. He described his travels and was the first to identify the New World of North and South America as a separate landmass from Asia. (Christopher Columbus mistakenly believed he had reached Asia.) In one letter, dated March (or April) 1503, Vespucci described the diversity of life on the new continent:We knew that land to be a continent, and not an island, from its long beaches extending without trending round, the infinite number of inhabitants, the numerous tribes and peoples, the numerous kinds of wild animals unknown in our country, and many others never seen before by us, touching which it would take long to make reference.In his writings, Vespucci also described the culture of the indigenous people, focusing on their diet, religion, and—what made these letters very popular—their sexual, marriage, and childbirth practices. The letters were published in many languages and were distributed across Europe (they sold much better than Columbus's own diaries). Vespucci's descriptions of the natives were vivid and frank:

They are people gentle and tractable, and all of both sexes go naked, not covering any part of their bodies, just as they came from their mothers’ wombs, and so they go until their deaths...They are of a free and good-looking expression of countenance, which they themselves destroy by boring the nostrils and lips, the nose and ears...They stop up these perforations with blue stones, bits of marble, of crystal, or very fine alabaster, also with very white bones and other things.Vespucci also described the richness of the land, and hinted that the region could be easily exploited for its valuable raw materials, including gold and pearls:The land is very fertile, abounding in many hills and valleys, and in large rivers, and is irrigated by very refreshing springs. It is covered with extensive and dense forests...No kind of metal has been found except gold, in which the country abounds, though we have brought none back in this our first navigation. The natives, however, assured us that there was an immense quantity of gold underground, and nothing was to be had from them for a price. Pearls abound, as I wrote to you.Scholars are not certain whether or not Vespucci participated in a fourth voyage to the Americas in 1503. If he did, there is little record of it, and we can assume the expedition was not very successful. Nevertheless, Vespucci did assist in the planning of other voyages to the New World.European colonization of this region accelerated in the years after Vespucci's voyages, resulting in settlements in Mexico, the West Indies, and South America. The Italian explorer's work played an important role in helping colonizers navigate the territory.

Death

Vespucci was named pilot-major of Spain in 1508. He was proud of this accomplishment, writing that "I was more skillful than all the shipmates of the whole world." Vespucci contracted malaria and died in Spain in 1512 at the age of 57.

Legacy

The German clergyman-scholar Martin Waldseemüller liked to make up names. He even created his own last name by combining the words for "wood," "lake," and "mill." Waldseemüller was working on a contemporary world map in 1507, based on the Greek geography of Ptolemy, and he had read of Vespucci's travels and knew that the New World was indeed two continents.In honor of Vespucci's discovery of this portion of the world, Waldseemüller printed a wood block map (called "Carta Mariana") with the name "America" spread across the southern continent of the New World. Waldseemüller sold 1,000 copies of the map across Europe.Within a few years, Waldseemüller had changed his mind about the name for the New World—but it was too late. The name America had stuck. Gerardus Mercator's world map of 1538 was the first to include North America and South America. Vespucci's legacy lives on through the continents named in his honor.

JAMES ,COOK ,EXPLORER ,BORN, 1728 ,NOVEMBER 7, -1779 ,FEBRUARY1 779

 

JAMES COOK ,EXPLORER BORN 

1728 NOVEMBER 7 -1779 FEBRUARY1 779 FEBRUARY 

ஜேம்ஸ் குக் (James Cook, 7 நவம்பர் 1728 - 14 பெப்ரவரி 1779) இங்கிலாந்தைச் சேர்ந்த நாடுகாண் பயணி, பிரிட்டிஷ் ஆய்வாளர், மாலுமி, வரைபடங்கள் உருவாக்குனர் மற்றும் பிரிட்டிஷ் அரச கடற்படையின் (Royal navy) அணித்தலைவரும் (Captain) ஆவார். நியூபவுண்ட்லாந்துத் தீவினை முதன்முதலில் உலக வரைபடத்தில் குறித்ததுடன் அமைதிப் பெருங்கடலில் தனது எச்.எம்.பார்க் என்டேவர் கப்பலில் மூன்று பயணங்களை மேற்கொண்டவர். அமைதிப் பெருங்கடலின் பல இடங்களையும், தீவுகளையும் கண்டறிந்தவர். ஆத்திரேலியா, ஹவாய் போன்ற தீவுகளை முதன் முதலில் கண்டுபிடித்த ஐரோப்பியர் ஆவார்.

பிறப்பு

ஜேம்ஸ் குக் 1728- ஆம் ஆண்டு இங்கிலாந்து நாட்டின் யார்க்செயரில் பிறந்தார். இவர் பதினாறு குழந்தைகள் கொண்ட ஒரு ஸ்காட்லாந்து உழவருக்கு இரண்டாவது மகனாகப் பிறந்தார். அய்டான் நகரில் தனது பள்ளிக்கல்வியை பயின்ற குக், தனது பதினேழு வயதில் ஒரு கடையில் வேலை பார்க்க ஆரம்பித்தார். பதினெட்டு வயதில் படகு ஓட்டுனராக மாறினார். விட்பை (Whitby) துறைமுகத்தில் ஜான் வாக்கர் என்னும் நிலக்கரியினை கப்பல் மூலம் ஏற்றுமதி செய்பவரிடம் பயிற்சி பெறுபவராக சேர்ந்தார்[1]. வாக்கரிடமிருந்து அடிப்படை கணித அறிவையும், திசையமைப்பு குறித்தனவற்றையும் குக் கற்றுத் தேர்ந்தார். தனது சொந்த முயற்சியில் அறிவியலையும் கற்றுத் தேர்ந்தார்.

திருமணம்

ஜேம்ஸ் குக் திசம்பர் 21, 1762 அன்று எலிசபத் பாட்ஸ் என்பவரை மணம் புரிந்துகொண்டார். இத்தம்பதியினருக்கு ஆறு குழந்தைகள் பிறந்தன. அவர்கள், ஜேம்ஸ் (1763–94), நாத்னெய்ல் (1764–80), எலிசபத் (1767–71), ஜோசப் (1768–68), ஜியாஜ் (1772–72) மற்றும் ஹக் (1776–93) ஆகியோராவர். கடைசி மகன் கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தில் படிக்கும்போது இறந்து விட்டார். இவரின் குழந்தைகள் பற்றிய விடயங்கள் வெளியுலகு அறியாதவையாகும்.

பயணங்களும் கண்டுபிடிப்புகளும்

தனது முதற்பயணத்தின்போது 1770 இல் அவுஸ்திரேலியாவின் கிழக்குக் கரையினைக் கண்டார். இவரே அவுஸ்திரேலியாவின் கிழக்குக் கரையினைக் கண்ட முதல் ஐரோப்பியராவார். அப்பிரதேசத்தை நியூ சவுத் வேல்ஸ் எனப் பெயரிட்டு இங்கிலாந்துக்குச் சொந்தமானதென உரிமை கோரினார். அவர் தன் வாழ்நாளில் இரு முறை உலகத்தை வலம் வந்துள்ளார். அன்டார்டிகா பகுதிகளிலும் தனது பயணத்தை மேற்கொண்டுள்ளார் குக். வட அமெரிக்காவிலும் பல தீவுகளை இவர் கண்டுபிடித்துள்ளார். தனது கடல் பயணங்களின்போது அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகளுக்கும், தான் பார்த்த இடங்களின் வரைபடங்களை வரையவும் நேரங்களைச் செலவு செய்துள்ளார். இவர் கண்டுபிடித்த இடங்களைப் பற்றியும் நிறைய புத்தகங்கள் எழுதியுள்ளார்.

கண்டுபிடிப்புகளின் நோக்கம்

மிகப்பெரிய நீண்ட பயணங்களைக் குக் சில காரணங்களுக்காகவே ஓய்வு இல்லாமல் செய்தார்.

தெற்கு கண்டத்தில் உள்ள பகுதிகளைக் கண்டுபிடிப்பது,

வீனஸ் கிரகத்திற்கு வானியல் அளவீடுகள் செய்வது,

புதிய நிலங்களைக் கண்டறிவது,

பிரிட்டிஷ் அரசர் ஜார்ஜ் மூன்றாமவருக்கு நிலங்களைக் கையகப்படுத்துவது,

புதிய இராணுவத் தளங்கள் அமைக்க நல்ல இடங்கள் கண்டுபிடிப்பது,

பசிபிக் மற்றும் அட்லாண்டிக் இடையில் புதிய வழித்தடங்களைக் கண்டுபிடிப்பது ஆகியனவே அவரின் முக்கிய குறிக்கோள்கள் ஆகும்.

766 ஆம் ஆண்டு ராயல் சொசைட்டி பசிபிக் பெருங்கடலில் பயணம் செய்யக் குக்கை அழைத்தது. இப்பயணத்தின் நோக்கம் வீனஸ் கிரகத்திற்கு உண்டான தூரத்தினை அளவிடவும், புதிய ஆராய்ச்சிகள் செய்யவுமாக இருந்தது. 39 வயதில், லெப்டினன்ட் பதவிக்கு குக் உயர்த்தப்பட்டார். கடல் பயணத்தின்போது தளபதியாகவும் ஆக்கப்பட்டார் குக். இப்பயணம் இங்கிலாந்திலிருந்து ஆகத்து 26,1768 அன்று தொடங்கப்பட்டது. மேற்கு மார்க்கமாகச் சென்று பசுபிக் பெருங்கடல் வழியே டெஹீட்டி தீவை அடைந்தார். அங்கு வீனஸ் பற்றிய சில ஆராய்ச்சிகளைக் குக் மேற்கொண்டார். பின் பூமியை ஒரு முறை வலம் வந்த இவரது பயணம் 1771, ஜீலை 12 அன்று செயின்ட் ஹெலனாவில் வந்து முடிந்தது[2].

அவர் எச்.எம்.எஸ் எண்டெவரில் பயணம் மேற்கொண்டார். அவர் ஆகஸ்டு 26 ,1768 அன்று இங்கிலாந்து சென்றடைந்தார்.[3] குக் மற்றும் அவருடைய குழுவைச் சேர்ந்தவர்கள் கேப் ஹார்ன் எனும் பகுதியினை சுற்றிப்பார்த்துவிட்டு தங்கள் பயணத்தை மெற்கொண்டுள்ளனர். மேலும், அவர்கள் ஏப்ரல் 13, 1769 அன்று டஹிடி எனும் இடத்தை வந்தடைந்தனர். அந்த இடத்தில் தான் வெள்ளி (கோள்) கடப்பு பற்றிய ஆய்வு நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்தது.[4] ஆனால் ஆராய்ச்சியின் முடிவுகள் எதிர்பார்த்த வகையில் வரவில்லை. தன்னுடைய முதல் ஆய்வு நிறைவு பெற்ற பின்பு தன்னுடைய கடற்படை அலுவலர்களால் கொடுக்கப்பட்ட இரண்டாவது கடற்பயணத்திற்கான சீல் செய்யப்பட்ட அந்த ஆணையைத் திறந்தார். அதில் தெற்கு பசுபிக் கண்டங்களின் தென்பகுதியில் உள்ள அறிகுறிகளை ஆராய்ச்சி செய்யும்படி இருந்தது.[5] பிறகு, குக் நியூசிலாந்து மற்றும் கடலோரப் பகுதிகளுக்கு பயணம் மேற்கொண்டார். 1970 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 17 ஆம் நாள் ஆத்திரேலியாவின் தென்கிழக்கு கடற்கரையை அவர் அடைந்தார். பின்பு அவர் மேற்கு நோக்கிப் பயணித்தார், இதன் மூலம் கிழக்கு கடற்கரையை எதிர்குக்கினுகொண்ட மல் ஐரோப்பியர் என்ற பெருமையைப்பெற்றார்.

இடைவேளை

குக்கின் பயணப்பாதை. முதல் பயணம் சிவப்பு நிறமிடப்பட்டுள்ளது, இரண்டாம் பயணம் பச்சை நிறமிடப்பட்டுள்ளது, மூன்றாம் பயணம் நீல நிறமிடப்பட்டுள்ளது. குக் இறந்த பின் அவரிடைன் படைவீரர்கள் சென்ற பகுதி விடுபட்ட நீலநிறமாக்கிய கோடுகள்.

குக்கினுடைய இதழ்கள் அவருடைய வருகையாஇப் பற்றி எழுதின. விஞ்ஞான சமூக மக்களின் கதாநாயகனாக அவர் பார்க்கப்பட்டார். பொதுஜனங்களின் கதாநாயகனாக ஜோசப் பேங்க் என்பவர் பார்க்கப்பட்டார்.[6] குக்கினுடைய மகன் இவரது இரண்டாவது பயணத்திற்கு ஐந்து நாட்களுக்கு முன்னர் தான் பிறந்தார்.[7]

இரண்டாவது பயணம்

மீகாமன் ஜேம்ஸ் குக்கின் இறப்பு (ஓவியம்)

Zoffany Death of Captain Cook.jpg

ஓவியர் ஜோஹான் ஸோஃப்பானி

ஆண்டு c. 1795

வகை எண்ணெய் ஓவியம்

பரிமாணம் 137.2 cm × 182.9 cm (54.0 in × 72.0 in)

இடம் தேசிய கடல்சார் அருங்காட்சியகம், லண்டன்

1771 ஆம் ஆண்டு ஆகத்து மாதம் முதல் பயணம் முடித்து வந்த உடனேயே ஜேம்ஸ் குக்கிற்கு பதவி உயர்வு அளிக்கப்பட்டது [8][9] 1772 ஆம் ஆண்டில்

ராயல் சொசைட்டி சார்பாக அறிவியல் பயனத்திற்கு பொறுப்பாளராக நியமிக்கப்பட்டார். இதன் நோக்கம் சிக்கலான பூமியின் தென்பகுதியினை ஆய்வு செய்வதாகும்.

மூன்றாம் பயணம்

கருத்துரு

இந்தப் பயணத்தின் முக்கிய நோக்கமானது வட அமெரிக்காவின் மேல் உள்ள அத்திலாந்திக்குப் பெருங்கடல் மற்றும் பசிப்பிக் பெருங்கடல் இடையே புகழ்பெற்று விளங்கக் கூடிய வடமேற்கு பாதையைக் கண்டுபிடிப்பது ஆகும் . இதனைச் செயல்படுத்த குக்கிற்கு அவருடைய கடற்படை அலுவலர்களால் 1775 ஆம் ஆண்டில் அதற்கான ஆணைகள் வழங்கப்பட்டது . ஆனால் 1745 ஆம் ஆண்டு வரை நீட்டிப்புச் செய்யப்பட்டது. அந்தப் பாதைகளைக் கண்டுபிடிப்பவர்களுக்கு £ 20,000 பரிசு அறிவிக்கப்பட்டது.[10] ஆரம்பத்தில் சார்லிஸ் கிளெர்கே தான் இந்தப் பயணத்தைத் தலைமை தாங்க வேண்டும் என்று விரும்பினார், ஓய்வு பெற்றிருந்த குக், ஓர் ஆலோசகராகச் செயல்பட்டார்.

குழு உறுப்பினர்கள்

வில்லியம் பேய்லி - வானியலாளாரக பணியாற்றினார்.

ராபர்ட் - தச்சர்

ஜான் லியார்ட் - மீகாமன்

டேவிட் நெல்சன் - தாவரவியல் சேகரிப்பாளர்

ஒமாய்- குக்கிற்கு பயனம் முடியும் வரையில் மொழிபெயர்ப்பாளராக இருந்தார்

டேவிட் சாம்வெல் - அறுவைச் சிகிச்சை

வில்லியம் டெய்லர் - உதவி மாலுமி (midshipman)

ஜேம்ஸ் ட்ரேவெனன் - உதவி மாலுமி (midshipman)

ஜான் வாட்ஸ் - உதவி மாலுமி (midshipman)

1776 ஆம் ஆண்டு குக் தனது மூன்றாவது பயணத்தினைத் தொடர்ந்தார். அந்தப் பயணத்தின்போது ஹவாய்த் தீவுவாசிகளுடனான சண்டையில் கொல்லப்பட்டார். ஜேம்ஸ்குக் இறந்ததால் அவரின் வீரர்கள் குக்கின் சடலத்துடன் பயணத்தின் பாதியில் நாடு திரும்பினர்.

கலானி ஒபு யு - கடத்தல் மற்றும் இறப்பு

ஜேம்ஸ் குக் கலானியை கடத்துதல்

Resolution and Discovery.jpg

ஹெச் எம் எஸ் டிஸ்கவரி

நாள் பெப்ரவரி 14, 1779

அமைவிடம் ஹவாய்

வகை பதிலடி கொடுப்பதற்காக கடத்துதல்

காரணம் திருடப்பட்ட பொருட்கள்

பங்கேற்றோர் கலானி ஒபு யு, மீகாமன் ஜேம்ஸ் குக்

உயிர்ச்சேதங்கள்

மீகாமன் ஜேம்ஸ் குக்

இறப்புகள் 5

காயமுற்றோர் 2

மீகாமன் ஜேம்ஸ் குக் 1779 ஹவாய் தீவின் ஆளும் தலைவரான கலானி ஒபு யு( Kalani'o'pu'u) வைகடத்தியது மற்றும் ஒரு திருடப்பட்ட நீண்ட படகு (லைட்போட்) க்கு பதிலாக அவரைக் காப்பாற்ற முடிவெடுத்து ஆகியவவை குக்கினுடைய இறுதிப் பயணத்தின் இறுதிப் பிழையாக அமைந்தது மட்டுமல்லாது அவருடைய இறப்பிற்கும் வழிவகுத்தது.

VASCO-DA-GAMA ,PORTUGAL EXPLORER

VASCO-DA-GAMA ,PORTUGAL EXPLORER

வாஸ்கோ ட காமாவின் முதல் இந்தியப் பயணம்[தொகு]

1483 இல், டீகோ காவோ போர்ச்சுகலில் இருந்து ஆப்ரிக்காவின் காங்கோ ஆறு வரை கடலில் பயணம் செய்து வந்தடைந்தது; அதற்கு ஐந்தாண்டுகளுக்குப் பின் பார்டோலொமு டயஸ் ஆப்ரிக்க கண்டத்தை கடல் வழியே கடந்து, இந்தியப் பெருங்கடலை எட்டிப் பார்த்தது. ஒரு கதைப் படி, ஆப்ரிக்காவின் தொன்கோடி முனைக்கு "நன்நம்பிக்கை முனை" எனப் பெயர் வைத்தது - டயஸ் தான் என்பார்கள். (அதே இடத்திற்கு திரும்பவும் வந்து, பின் அங்கிருந்து இந்தியாவை அடையும் பயணத்தை துவக்கிடலாம் என்ற நம்பிக்கையில்). பின்னர் இன்னொரு பயணத்தில் அவர் இறந்து விட்டதால், அந்த பொறுப்பு வாஸ்கோ ட காமாவிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது.

வெனிஸ் நகரத்திலிருந்து 1497 ஜூலை 8 இல் வாஸ்கோட காமா புறப்பட்டார் 

அதன் பின்னர் நன்நம்பிக்கை முனையை 1497 இல் அடைந்தார் வாஸ்கோ ட காமா. பின்னர் அங்கிருந்து, ஆப்ரிக்காவின் கிழக்கு கரையோரமாகவே மூன்று இடங்களில் நிறுத்திய பின்னர், நான்காவது இடமாக, கிழக்கு ஆப்ரிக்காவில் மலிந்தியை (தற்போதைய கென்யா) அடைந்தார்.

மலிந்தியில், இந்தியப் பெருங்கடலின் அறிவுச்சுரங்கமாக - அதன் வணிகக் காற்றையும், அதன் வீச்சையும் நன்கறிந்த மாலுமியான அஹ்மத் இபின் மஜித்தின் துணையைப் பெறுகிறார் வாஸ்கோடகாமா. 1498 இல், அந்தத் துணையுடன் ஆப்ரிக்காவில் இருந்து புறப்பட்ட அவரது கப்பல்கள் 23 நாட்களிலேயே இந்தியாவின் மலபார் கடற்கரையைத் தொட்டுவிட்டது. அப்போது வீசிய தென்மேற்கு பருவக்காற்றாலே தான் அவ்வளவு துரிதம் சாத்தியமாயிற்று.வாஸ்கோடகாமா 1498 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 20 ஆம் தேதி இந்தியாவில் உள்ள கோழிக்கூடு என்ற பகுதியினை வந்தடைந்தார். கோழிக்கூடு பகுதியினை ஆண்ட சாமரின் மன்னர் அவரை வரவேற்றார். வாஸ்கோடகாமா அவரிடம் சில சலுகைகளைப் பெற்றார். வாஸ்கோடகாமா இந்தியாவில் மூன்று மாதங்கள் தங்கியிருந்தார்.

அவர் திரும்பிச் செல்கையில் பல விலையுயர்ந்த பொருள்களைக் கொண்டு சென்றார். இதனால் கவரப்பட்ட மற்ற ஐரோப்பிய வணிகர்கள் இந்தியா வர விரும்பினர். வாஸ்கோடகாமா திரும்பிச் சென்றபோது, காற்றின் எதிர் திசையில் பயணித்ததால், அதே தூரத்தைக் கடக்க, நான்கு மாதங்கள் ஆகின. வாஸ்கோடகாமா 1501-ஆம் ஆண்டு இரண்டாம் முறையாக இந்தியா வந்தார். அப்போது இந்தியாவில் கண்ணனூர் என்ற இடத்தில் போர்த்துக்கீசிய வணிகத்தலம் ஒன்றை நிறுவினார். இப்படியாக, இந்தியாவிற்கான இன்னொரு மார்கத்தினை சாத்தியப்படுத்திக் காட்டினார் காமா. குறிப்பாக அரபு நாடுகள் வழியாக தரை வழி மார்க்கமானது அரசியல் காரணாங்களால் பெரிதும் சிரமங்களுக்கு உள்ளான ஒன்றாக இருந்ததால், கடல் மார்க்கமான, அதிலும் அன்னியர்களால் அதிகம் பயன்படுத்தப்படாத இந்தியப் பெருங்கடல் வழி மார்க்கமானது, சிறப்பானதொரு மாற்று என்ற ஒரு நம்பிக்கையை வழங்கியது.

விளைவுகள்[தொகு]
வாஸ்கோ ட காமாவின் இந்தியப் பயணத்தின் விளைவாக,ஐரோப்பா மற்றும் தூரக்கிழக்கு நாடுகளுக்கிடையேயான ஒரு நேரடி கடல்வழித் தடம் அமைந்தது.இதன் காரணமாக,எண்ணற்ற நாடுகள் பெரும் பயனடைந்தன.இதுவே வாஸ்கோ ட காமா கடல்வழிப் பயணத்தின் அடிப்படை முக்கியத்துவமாக இருந்தது.இந்தப் பயணத்தால் போர்ச்சுக்கல் நாட்டிற்கு குறுகிய காலத்தில் அதிகம் பயன் கிடைத்தது.கீழை நாடுகளுக்கான புதிய கடல் வாணிக வழித் தடத்தைப் போர்ச்சுகல் கட்டுப்படுத்தியது.அதன் மூலம், நாகரிக உலகின் எல்லையோரத்தில் மிகவும் ஏழை நாடாக இருந்துவந்த இந்த நாடு, ஐரோப்பாவிலேயே மிகவும் செல்வச் செழிப்புமிக்க நாடுகளில் ஒன்றாக மிக விரைவில் முன்னேறியது.அத்துடன் இந்தியப் பெருங்கடலைச் சுற்றிக் கணிசமான எண்ணிக்கையில் குடியேற்றங்களையும் துரிதமாகப் போர்ச்சுக்கல் நிறுவியது. இந்தியாவிலும், இந்தோனேசியாவிலும், மடகாஸ்கரிலும், ஆப்ரிக்காவின் கிழக்குக் கடற்கரையிலும், வேறு பல பகுதிகளிலும் போர்ச்சுக்கலுக்குப் புறக் காவற்படைத் தளங்களும் நிறுவப் பெற்றன.இவை தவிர, பிரேசிலும் மேற்கு ஆப்ரிக்காவிலும் போர்ச்சுகலுக்குக் குடியேற்றங்கள் இருந்து வந்தன. இக்குடியேற்றங்களை இவரது பயணங்களுக்கு முன்னரே போர்ச்சுக்கீசியர் நிறுவியிருந்தார். இந்தக் குடியேற்றங்களில் பெரும்பாலானவற்றை இருபதாம் நூற்றாண்டின் கடைசிப் பிற்பாதி வரையிலும் போர்ச்சுகல் விடாது வைத்திருந்தது.இந்தியாவுக்கு வாஸ்கோ ட காமா புதிய கடல் வாணிக வழித் தடத்தை ஏற்படுத்தியதன் விளைவாக,இந்தியப் பெருங்கடலின் வாணிக வழித்தடங்களில் அதுநாள் வரை ஆதிக்கம் செலுத்தி வந்த இஸ்லாமியர்களுக்குப் பெரும் பின்னடைவு ஏற்பட்டது.இஸ்லாமிய வாணிகர்கள் ஒடுக்கப்பட்டனர். மேலும்,அவர்களுடைய இடத்தைப் போர்ச்சுக்கீசியர்கள் கைப்பற்றி கொண்டனர்.அது மட்டுமின்றி,இந்தியாவுக்கும் ஐரோப்பாவுக்கும் இடையிலான நிலவழி வாணிகத் தடங்கள் பயனற்றுப் போயின.ஏனெனில்,ஆப்பிரிக்காவைச் சுற்றிச் செல்லும் போர்ச்சுக்கீசிய கடல் வழித்தடம் எளிதாகவும் மலிவாகவும் இருந்தது. இது, கீழை நாடுகளுக்கான வாணிக வழித் தடங்களைக் கட்டுப்படுத்தி வந்த ஆட்டோமான் துருக்கியர்களுக்கும் பேரிடியாக அமைந்தது. ஏனென்றால், எஞ்சிய ஐரோப்பியப் பகுதிகளுக்குப் புதிய கடல் வாணிக வழித்தடம் மூலம் தூர நாடுகளிலிருந்து சரக்குகள் வருவது முன்பை விட மலிவாக இருந்தது.[6]

எனினும்,வாஸ்கோ ட காமாவின் பயணத்தினால்,இந்தியா மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவில் அதிக பாதிப்புகள் ஏற்பட்டன.1498 ஆம் ஆண்டுக்கு முன்பு, இந்தியா ஐரோப்பாவின் தொடர்பின்றி தனிமைப்பட்டுக் காணப்பட்டது.உண்மையைக் கூறின்,வரலாற்றின் பெரும் பகுதியில் ஓரளவு தன்னிறைவுடைய ஒரு தனி நாடாகவும் இந்தியா இயங்கிவந்தது.அவ்வப்போது,வடமேற்கிலிருந்து மட்டுமே சில அயல்நாட்டுப் பாதிப்புகள் ஏற்பட்டன.ஆயினும்,வாஸ்கோ ட காமாவின் பயணத்தால் ஏற்பட்ட கடல்வழித்தடத்தின் வாயிலாக, ஐரோப்பிய நாகரிகத்துடன் இந்தியாவுக்கு நேரடித் தொடர்பு உண்டாயிற்று. ஐரோப்பியரின் செல்வாக்கும், வலிமையும், இந்தியாவில் படிப்படியாக வளர்ந்து வந்தது.பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் கடைசிப் பிற்பாதிக்குள் இந்தியத் துணைக் கண்டம் முழுவதுமே பிரிட்டிஷ் குடியரசின் கீழ் அடிமைப்பட்டது.(வரலாற்றில் இந்தியா முழுவதும் ஒரே ஆட்சியாளரின் கீழ் ஒரு குடையில் இருந்தது.இந்தக் காலத்தின்போதுதான் என்பது இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது).இந்தோனேசியாவைப் பொறுத்த வரையில் முதலில் அது ஐரோப்பியச் செல்வாக்குக்கு ஆட்பட்டது.பிறகு,அது முழுமையாக ஐரோப்பிய் ஆதிக்கத்தின்கீழ் வந்தது.இருபதாம் நூற்றாண்டின் மத்தியில் தான் இந்தப் பகுதிகள் யாவும் சுதந்திரம் பெற்றன.[6]

JOHN CABOT ,ITALIAN EXPLORER AFTER COLUMBUS DISCOVERED CANADA 1497 july 24

JOHN CABOT ,ITALIAN EXPLORER AFTER COLUMBUS DISCOVERED CANADA 1497 july 24

கீழை நாடுகளில், கொட்டி கிடக்கும் செல்வத்தை கொண்டு வர, ஐரோப்பியர் கடல் பயணங்களில் ஆர்வம் காட்டினர். 
உலகம் உருண்டை என்று, நம்பியவர் ஜான் கபாட். கடலில் ஒரு இடத்தில் பயணத்தை துவங்கினால், துவங்கிய இடத்துக்கே, மீண்டும் வந்து விடலாம் என்று நம்பியவர். புதிய நிலப்பரப்புகளை காணும் ஆர்வமும், வேகமும், அவரிடம் இருந்தது. முஸ்லீம்களின் புனித ஸ்தலமான, மெக்காவுக்கு போன, கபாட், துார கிழக்கு நாடுகளுக்கு செல்ல, ஐரோப்பாவின் மேற்கு திசையில் கடலில் புதிய வழித்தடம் காண வேண்டும் என்ற உறுதியோடு, தாயகம் திரும்பினார். 

அந்த காலத்தில், கடல் பயணம் என்பது, லேசான விஷயமல்ல; மன்னர்கள், பெரும் வணிகர்கள், நிலப் பிரபுக்களின் உடைமையாக கப்பல்கள் இருந்தன. அவர்கள் மனம் வைத்தால் தான், கடல் பயணம் மேற்கொள்ள முடியும். கப்பல் தவிர, பல நாட்கள் பயணத்துக்கு வேண்டிய உணவுப் பொருட்கள் மற்றும் தளவாடப் பொருட்கள் வேண்டும்.

ஐரோப்பா கண்டத்தில், ஸ்பெயினும், போர்ச்சுக்கல் நாடும், கடற்பயணம் தொடர்பாக, கபாட் தீட்டிய திட்டத்தையும் வேண்டுகோளையும் நிராகரித்து விட்டன. 'ஏதும் தெரியாத, உலகின் மேற்கு பகுதிகளை ஆராய செலவிட தயாராக இல்லை' என்று கூறி விட்டன.
இதையடுத்து, ஜான் கபாட் இங்கிலாந்துக்கு போனார். அங்கு, ஒரு வணிகர், கடல் வாணிபத்தை பெருக்க ஆர்வமாக இருந்தார். அவர், கபாட் தயாரித்த திட்டத்துக்கு, பொருளுதவி செய்வதாக வாக்களித்தார். கப்பல்களுடன், ஐரோப்பாவின் மேற்கு திசையில், பயணம் துவங்கினார் கபாட். ஆனால், புதிய நிலப்பரப்பு எதையும், காண முடியவில்லை. 
கொலம்பஸ், புதிய நிலப்பரப்பை கண்டது பற்றி, கபாட் கேள்விப்பட்டிருந்தார். அவர் சென்ற பாதையை பின் தொடர்ந்து, சீனாவை அடையலாம் என்ற முடிவோடு, இங்கிலாந்துக்கு திரும்பி வந்தார். அவரது முதல் பயணம் தோல்வியில் முடிந்தது.
இங்கிலாந்தை, அப்போது, மன்னர் ஏழாம் ஹென்றி ஆண்டு வந்தார். கொலம்பஸ் புதிய நிலப்பரப்பை கண்டு பிடித்ததால், ஸ்பெயின், பொருளும், புகழும் அடைந்தது போல, தாமும் புகழ் பெற ஆசைப்பட்டார் ஹென்றி. எனவே, சீனாவை அடைய கபாட் தீட்டிய திட்டத்துக்கு, உதவ முன் வந்தார்.

கப்பல் பயணத்தின் போது, காணும் புதிய நிலப்பரப்பு, தீவுகளை இங்கிலாந்து அரசுக்கு, உடைமையாக்க வேண்டும். இந்த நிபந்தனையுடன், கபாட்டுடன் ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டார் இங்கிலாந்து மன்னர். பயணத்துக்கு தேவையான கப்பல்களையும், மாலுமிகளையும், பொருட்களையும் மன்னர் கொடுத்தார்.
இங்கிலாந்து நாட்டின் பிரிஸ்டல் துறைமுகத்திலிருந்து, ஜான் கபாட், கடல் பயணத்தை, மே 2, 1497ல் துவங்கினார். 52 நாட்கள், பயணத்துக்கு பின், ஒரு முனையில் கரை இறங்கினார். அதுதான், சீனாதேசம் என்று நம்பினார்.
உண்மையில், அவர் கரை இறங்கிய பகுதி, வட அமெரிக்காவில் உள்ள, கனடா நாட்டில் இருந்தது. இப்பயணத்தின் போது, வட அமெரிக்காவின் வடகிழக்கு பகுதியில் நியூ பவுண்ட்லாந்து நிலப்பரப்பையும் கண்டார். அப்பகுதியில், ஏராளமான மீன்கள் கொழித்தன. மீன் வாணிபத்துக்கு, மகத்தான வாய்ப்பு உள்ள பகுதி என்று, இங்கிலாந்து கடல் வணிகர்களுக்கு உற்சாகமூட்டினார். 

அடுத்த கடல் பயணத்தை, ஐந்து கப்பல்கள், 300 மாலுமிகளுடன், கபாட் துவக்கினார்; ஜப்பானை காணும் ஆசையில் கிளம்பினார். ஏற்கனவே, சீனாவை கண்டு விட்டதாக அவர் நம்பியிருந்தார். பயணத்தின் போது பெரும் புயலில் ஒரு கப்பல் நாசமானது; ஆனாலும், மனம் தளராது பயணித்தார். 
வட அமெரிக்கா பகுதியில் உள்ள கிரீன்லாந்தை, 1498ல் அடைந்தார். அதை, லாபரடார் என்று அழைத்தார். பின்னாளில், கனடா நாட்டின் ஒரு மாகாணம் லாபரடார் என்ற பெயரை பெற்றது. பயணத்தை, வடக்கு நோக்கி தொடர்ந்தார் கபாட். அங்கு, கடல் நீர், உறைபனியால் மூடப் பட்டிருந்தது. கப்பல் பயணிப்பது சிரமமாக இருந்தது; தாங்க முடியாத குளிரால் வாடிய மாலுமிகள் கலகம் செய்தனர்.

'தொடர்ந்து பயணம் செய்ய முடியாது; கப்பல்களை திருப்ப வேண்டும்; இல்லாவிடில், வேலை செய்ய மாட்டோம்...' என்று, மாலுமிகள் ஒத்துழைக்க மறுத்தனர். வேறு வழியின்றி, கிரீன்லாந்துக்கு திரும்பினார் கபாட்; அதன் கடற்கரைப் பகுதிகளை ஆராய்ந்து, ஹட்ஸன் வளைகுடாவை கண்டார். அங்கு வசித்த செவ்விந்தியர்களுடன் வாணிபம் செய்தார். அவரது ஜப்பான் பயணம், கனவாக முடிந்தது.
உலகின், வடக்கு பகுதிகளை, முதன் முதலில் கண்டது; பிரிட்டிஷ் கொடியை, முதன் முதலில் அமெரிக்காவில் பறக்க விட்டது, போன்ற விவரங்களை, அவர் அறியவே இல்லை! ஜப்பான் செல்ல முடியாததால் ஏமாற்றமடைந்தார். வயது மூப்பால், தளர்ச்சியுடனும், 1498ல் பிரிஸ்டல் துறைமுகத்துக்கு திரும்பி வந்தார். அதே ஆண்டின் இறுதியில் இறந்தார் ஜான் கபாட்.
- வாண்டுமாமா!

Though the exact details of his life and expeditions are the subject of debate, John Cabot (or Giovanni Caboto, as he was known in Italian) may have developed the idea of sailing westward to reach the riches of Asia while working for a Venetian merchant. By the late 1490s, he was living in England, and gained a commission from King Henry VII to make an expedition across the northern Atlantic. He sailed from Bristol in May 1497 and made landfall in late June. The exact site of Cabot’s landing has not been definitively established; it may have been located in Newfoundland, Cape Breton Island or southern Labrador. After returning to England to report his success, Cabot departed on a second expedition in mid-1498, but is thought to have perished in a shipwreck en route.
JOHN CABOT’S EARLY LIFE

Giovanni Caboto was born circa 1450 in Genoa, and moved to Venice around 1461; he became a Venetian citizen in 1476. Evidence suggests that he worked as a merchant in the spice trade of the Levant, or eastern Mediterranean, and may have traveled as far as Mecca, then an important trading center for Oriental and Western goods. He studied navigation and map-making during this period, and (similarly to his countryman Christopher Columbus) appears to have become interested in the possibility of reaching the rich markets of Asia by sailing in a westward direction.

Did You Know?
John Cabot's landing in 1497 is generally thought to be the first European encounter with the North American continent since Leif Eriksson and the Vikings explored the area they called Vinland in the 11th century.

For the next several decades, Cabot’s exact activities are unknown; he may have spent several years in Valencia and Seville, Spain, and may have been in Valencia in 1493, when Columbus passed through the city on his way to report to the Spanish monarchs the results of his western voyage (including his mistaken belief that he had in fact reached Asia). By late 1495, Cabot had reached Bristol, England, a port city that had served as a starting point for several previous expeditions across the North Atlantic. From there, he worked to convince the British crown that England did not have to stand aside while Spain claimed most of the New World, and that it was possible to reach Asia on a more northerly route than the one Columbus had taken.

CABOT’S FIRST VOYAGE

In 1496, King Henry VII issued letters patent to Cabot and his son, which authorized them to make a voyage of discovery and to return with goods for sale on the English market. After a first, aborted attempt, Cabot sailed out of Bristol on the small ship Matthew in May 1497, with a crew of 18 men. The expedition made landfall in North America on June 24; the exact location is disputed, but may have been southern Labrador, the island of Newfoundland or Cape Breton Island. When Cabot went ashore, he reportedly saw signs of habitation but no people. He took possession of the land for King Henry, but hoisted both the English and Venetian flags.

Cabot explored the area and named various features of the region, including Cape Discovery, Island of St. John, St. George’s Cape, Trinity Islands and England’s Cape. These may correspond to modern-day places located around what became known as Cabot Strait, the 60-mile-wide channel running between southwestern Newfoundland and northern Cape Breton Island. Like Columbus, Cabot believed that he had reached Asia’s northeast coast, and returned to Bristol in August 1497 with extremely favorable reports of the exploration.

CABOT’S SECOND VOYAGE

In London in late 1497, Cabot proposed to King Henry VII that he set out on a second expedition across the north Atlantic. This time, he would continue westward from his first landfall until he reached the island of Cipangu (Japan). In February 1498, the king issued letters patent for the second voyage, and that May Cabot set off from Bristol with about five ships and 200 men.

The exact fate of the expedition has not been established, but by July one of the ships had been damaged and sought anchorage in Ireland. It was believed that the ships had been caught in a severe storm, and by 1499, Cabot himself was presumed to have perished at sea. In addition to laying the groundwork for British land claims in Canada, his expeditions proved the existence of a shorter route across the northern Atlantic Ocean, which would later facilitate the establishment of other British colonies in North America.

JAMES COOK ,EXPLORER OF ENGLAND KILLED FEBRUARY 14,1779

JAMES COOK ,EXPLORER OF ENGLAND 

KILLED FEBRUARY 14,1779

ஜேம்ஸ் குக் (James Cook, 7 நவம்பர் 1728 - 14 பெப்ரவரி 1779) இங்கிலாந்தைச் சேர்ந்த நாடுகாண் பயணி, பிரிட்டிஷ் ஆய்வாளர், மாலுமி, வரைபடங்கள் உருவாக்குனர் மற்றும் பிரிட்டிஷ் அரச கடற்படையின் (Royal navy) அணித்தலைவரும் (Captain) ஆவார். நியூபவுண்ட்லாந்துத் தீவினை முதன்முதலில் உலக வரைபடத்தில் குறித்ததுடன் அமைதிப் பெருங்கடலில் தனது எச்.எம்.பார்க் என்டேவர் கப்பலில் மூன்று பயணங்களை மேற்கொண்டவர். அமைதிப் பெருங்கடலின் பல இடங்களையும், தீவுகளையும் கண்டறிந்தவர். ஆத்திரேலியா, ஹவாய் போன்ற தீவுகளை முதன் முதலில் கண்டுபிடித்த ஐரோப்பியர் ஆவார்.
பிறப்பு[மூலத்தைத் தொகு]

ஜேம்ஸ் குக் 1728- ஆம் ஆண்டு இங்கிலாந்து நாட்டின் யார்க்செயரில் பிறந்தார். இவர் பதினாறு குழந்தைகள் கொண்ட ஒரு ஸ்காட்லாந்து உழவருக்கு இரண்டாவது மகனாகப் பிறந்தார். அய்டான் நகரில் தனது பள்ளிக்கல்வியை பயின்ற குக், தனது பதினேழு வயதில் ஒரு கடையில் வேலை பார்க்க ஆரம்பித்தார். பதினெட்டு வயதில் படகு ஓட்டுனராக மாறினார். விட்பை (Whitby) துறைமுகத்தில் ஜான் வாக்கர் என்னும் நிலக்கரியினை கப்பல் மூலம் ஏற்றுமதி செய்பவரிடம் பயிற்சி பெறுபவராக சேர்ந்தார்[1]. வாக்கரிடமிருந்து அடிப்படை கணித அறிவையும், திசையமைப்பு குறித்தனவற்றையும் குக் கற்றுத் தேர்ந்தார். தனது சொந்த முயற்சியில் அறிவியலையும் கற்றுத் தேர்ந்தார்.

திருமணம்[மூலத்தைத் தொகு]
ஜேம்ஸ் குக் திசம்பர் 21, 1762 அன்று எலிசபத் பாட்ஸ் என்பவரை மணம் புரிந்துக்கொண்டார். இத்தம்பதியினருக்கு ஆறு குழந்தைகள் பிறந்தன. அவர்கள், ஜேம்ஸ் (1763–94), நாத்னெய்ல் (1764–80), எலிசபத் (1767–71), ஜோசப் (1768–68), ஜியாஜ் (1772–72) மற்றும் ஹக் (1776–93) ஆகியோராவர். கடைசி மகன் கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தில் படிக்கும்போது இறந்து விட்டார். இவரின் குழந்தைகள் பற்றிய விடயங்கள் வெளியுலகு அறியாதவையாகும்.

பயணங்களும் கண்டுபிடிப்புகளும்[மூலத்தைத் தொகு]
தனது முதற்பயணத்தின்போது 1770 இல் அவுஸ்திரேலியாவின் கிழக்குக் கரையினைக் கண்டார். இவரே அவுஸ்திரேலியாவின் கிழக்குக் கரையினைக் கண்ட முதல் ஐரோப்பியராவார். அப்பிரதேசத்தை நியூ சவுத் வேல்ஸ் எனப் பெயரிட்டு இங்கிலாந்துக்குச் சொந்தமானதென உரிமை கோரினார். அவர் தன் வாழ்நாளில் இரு முறை உலகத்தை வலம் வந்துள்ளார். அன்டார்டிகா பகுதிகளிலும் தனது பயணத்தை மேற்கொண்டுள்ளார் குக். வட அமெரிக்காவிலும் பல தீவுகளை இவர் கண்டுபிடித்துள்ளார். தனது கடல் பயணங்களின்போது அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகளுக்கும், தான் பார்த்த இடங்களின் வரைபடங்களை வரையவும் நேரங்களைச் செலவு செய்துள்ளார். இவர் கண்டுபிடித்த இடங்களைப் பற்றியும் நிறைய புத்தகங்கள் எழுதியுள்ளார்.

கண்டுபிடிப்புகளின் நோக்கம்[மூலத்தைத் தொகு]
மிகப்பெரிய நீண்ட பயணங்களைக் குக் சில காரணங்களுக்காகவே ஓய்வு இல்லாமல் செய்தார்.

தெற்கு கண்டத்தில் உள்ள பகுதிகளைக் கண்டுபிடிப்பது,
வீனஸ் கிரகத்திற்கு வானியல் அளவீடுகள் செய்வது,
புதிய நிலங்களைக் கண்டறிவது,
பிரிட்டிஷ் அரசர் ஜார்ஜ் மூன்றாமவருக்கு நிலங்களைக் கையகப்படுத்துவது,
புதிய இராணுவத் தளங்கள் அமைக்க நல்ல இடங்கள் கண்டுபிடிப்பது,
பசிபிக் மற்றும் அட்லாண்டிக் இடையில் புதிய வழித்தடங்களைக் கண்டுபிடிப்பது ஆகியனவே அவரின் முக்கிய குறிக்கோள்கள் ஆகும்.
முதல் பயணம்(1768-1771)[மூலத்தைத் தொகு]

என்டேவர் கப்பலானது ஏழு வாரங்கள் குயீன்ஸ்லேண்ட் துறைமுகத்தில் நிறுத்திவைக்கப்பட்டிருந்தது.

Cook'sFirstVoyage541766 ஆம் ஆண்டு ராயல் சொசைட்டி பசிபிக் பெருங்கடலில் பயணம் செய்யக் குக்கை அழைத்தது. இப்பயணத்தின் நோக்கம் வீனஸ் கிரகத்திற்கு உண்டான தூரத்தினை அளவிடவும், புதிய ஆராய்ச்சிகள் செய்யவுமாக இருந்தது. 39 வயதில், லெப்டினன்ட் பதவிக்கு குக் உயர்த்தப்பட்டார். கடல் பயணத்தின்போது தளபதியாகவும் ஆக்கப்பட்டார் குக். இப்பயணம் இங்கிலாந்திலிருந்து ஆகத்து 26,1768 அன்று தொடங்கப்பட்டது. மேற்கு மார்க்கமாகச் சென்று பசுபிக் பெருங்கடல் வழியே டெஹீட்டி தீவை அடைந்தார். அங்கு வீனஸ் பற்றிய சில ஆராய்ச்சிகளைக் குக் மேற்கொண்டார். பின் பூமியை ஒரு முறை வலம் வந்த இவரது பயணம் 1771, ஜீலை 12 அன்று செயின்ட் ஹெலனாவில் வந்து முடிந்தது[2].

அவர் எச்.எம்.எஸ் எண்டெவரில் பயணம் மேற்கொண்டார். அவர் ஆகஸ்டு 26 ,1768 அன்று இங்கிலாந்து சென்றடைந்தார். [3] குக் மற்றும் அவருடைய குழுவைச் சேர்ந்தவர்கள் கேப் ஹார்ன் எனும் பகுதியினை சுற்றிப்பார்த்துவிட்டு தங்கள் பயணத்தை மெற்கொண்டுள்ளனர். மேலும், அவர்கள் ஏப்ரல் 13, 1769 அன்று டஹிடி எனும் இடத்தை வந்தடைந்தனர். அந்த இடத்தில் தான் வெள்ளி (கோள்) கடப்பு பற்றிய ஆய்வு நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்தது. [4] ஆனால் ஆராய்ச்சியின் முடிவுகள் எதிர்பார்த்த வகையில் வரவில்லை. தன்னுடைய முதல் ஆய்வு நிறைவு பெற்ற பின்பு தன்னுடைய கடற்படை அலுவலர்களால் கொடுக்கப்பட்ட இரண்டாவது கடற்பயணத்திற்கான சீல் செய்யப்பட்ட அந்த ஆணையைத் திறந்தார். அதில் தெற்கு பசுபிக் கண்டங்களின் தென்பகுதியில் உள்ள அறிகுறிகளை ஆராய்ச்சி செய்யும்படி இருந்தது. [5] பிறகு, குக் நியூசிலாந்து மற்றும் கடலோரப் பகுதிகளுக்கு பயணம் மேற்கொண்டார். 1970 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 17 ஆம் நாள் ஆத்திரேலியாவின் தென்கிழக்கு கடற்கரையை அவர் அடைந்தார். பின்பு அவர் மேற்கு நோக்கிப் பயணித்தார், இதன் மூலம் கிழக்கு கடற்கரையை எதிர்குக்கினுகொண்ட மல் ஐரோப்பியர் என்ற பெருமையைப்பெற்றார்.

இடைவேளை[மூலத்தைத் தொகு]

குக்கின் பயணப்பாதை. முதல் பயணம் சிவப்பு நிறமிடப்பட்டுள்ளது, இரண்டாம் பயணம் பச்சை நிறமிடப்பட்டுள்ளது, மூன்றாம் பயணம் நீல நிறமிடப்பட்டுள்ளது. குக் இறந்த பின் அவரிடைன் படைவீரர்கள் சென்ற பகுதி விடுபட்ட நீலநிறமாக்கிய கோடுகள்.
குக்கினுடைய இதழ்கள் அவருடைய வருகையாஇப் பற்றி எழுதின. விஞ்ஞான சமூக மக்களின் கதாநாயகனாக அவர் பார்க்கப்பட்டார். பொதுஜனங்களின் கதாநாயகனாக ஜோசப் பேங்க் என்பவர் பார்க்கப்பட்டார். [6] குக்கினுடைய மகன் இவரது இரண்டாவது பயணத்திற்கு ஐந்து நாட்களுக்கு முன்னர் தான் பிறந்தார். [7]

இரண்டாவது பயணம்[மூலத்தைத் தொகு]

மீகாமன் ஜேம்ஸ் குக்கின் இறப்பு (ஓவியம்)
Zoffany Death of Captain Cook.jpg
ஓவியர் ஜோஹான் ஸோஃப்பானி
ஆண்டு c. 1795
வகை எண்ணெய் ஓவியம்
பரிமாணம் 137.2 cm × 182.9 cm (54.0 in × 72.0 in)
இடம் தேசிய கடல்சார் அருங்காட்சியகம், லண்டன்
1771 ஆம் ஆண்டு ஆகத்து மாதம் முதல் பயணம் முடித்து வந்த உடனேயே ஜேம்ஸ் குக்கிற்கு பதவி உயர்வு அளிக்கப்பட்டது [8][9] 1772 ஆம் ஆண்டில்

ராயல் சொசைட்டி சார்பாக அறிவியல் பயனத்திற்கு பொறுப்பாளராக நியமிக்கப்பட்டார். இதன் நோக்கம் சிக்கலான பூமியின் தென்பகுதியினை ஆய்வு செய்வதாகும்.

மூன்றாம் பயணம்[மூலத்தைத் தொகு]
கருத்துரு[மூலத்தைத் தொகு]
இந்தப் பயணத்தின் முக்கிய நோக்கமானது வட அமெரிக்காவின் மேல் உள்ள அத்திலாந்திக்குப் பெருங்கடல் மற்றும் பசிப்பிக் பெருங்கடல் இடையே புகழ்பெற்று விளங்கக் கூடிய வடமேற்கு பாதையைக் கண்டுபிடிப்பது ஆகும் . இதனைச் செயல்படுத்த குக்கிற்கு அவருடைய கடற்படை அலுவலர்களால் 1775 ஆம் ஆண்டில் அதற்கான ஆணைகள் வழங்கப்பட்டது . ஆனால் 1745 ஆம் ஆண்டு வரை நீட்டிப்புச் செய்யப்பட்டது. அந்தப் பாதைகளைக் கண்டுபிடிப்பவர்களுக்கு £ 20,000 பரிசு அறிவிக்கப்பட்டது. [10]ஆரம்பத்தில் சார்லிஸ் கிளெர்கே தான் இந்தப் பயணத்தைத் தலைமை தாங்க வேண்டும் என்று விரும்பினார், ஓய்வு பெற்றிருந்த குக், ஓர் ஆலோசகராகச் செயல்பட்டார்.

குழு உறுப்பினர்கள்[மூலத்தைத் தொகு]
வில்லியம் பேய்லி - வானியலாளாரக பணியாற்றினார்.
ராபர்ட் - தச்சர்
ஜான் லியார்ட் - மீகாமன்
டேவிட் நெல்சன் - தாவரவியல் சேகரிப்பாளர்
ஒமாய்- குக்கிற்கு பயனம் முடியும் வரையில் மொழிபெயர்ப்பாளராக இருந்தார்
டேவிட் சாம்வெல் - அறுவைச் சிகிச்சை
வில்லியம் டெய்லர் - உதவி மாலுமி (midshipman)
ஜேம்ஸ் ட்ரேவெனன் - உதவி மாலுமி (midshipman)
ஜான் வாட்ஸ் - உதவி மாலுமி (midshipman)
1776 ஆம் ஆண்டு குக் தனது மூன்றாவது பயணத்தினைத் தொடர்ந்தார். அந்தப் பயணத்தின்போது ஹவாய்த் தீவுவாசிகளுடனான சண்டையில் கொல்லப்பட்டார். ஜேம்ஸ்குக் இறந்ததால் அவரின் வீரர்கள் குக்கின் சடலத்துடன் பயணத்தின் பாதியில் நாடு திரும்பினர்.

கலானி ஒபு யு - கடத்தல் மற்றும் இறப்பு[மூலத்தைத் தொகு]

ஜேம்ஸ் குக் கலானியை கடத்துதல்
Resolution and Discovery.jpg
ஹெச் எம் எஸ் டிஸ்கவரி
நாள் பெப்ரவரி 14, 1779
அமைவிடம் ஹவாய்
வகை பதிலடி கொடுப்பதற்காக கடத்துதல்
காரணம் திருடப்பட்ட பொருட்கள்
பங்கேற்றோர் கலானி ஒபு யு, மீகாமன் ஜேம்ஸ் குக்
Casualties
மீகாமன் ஜேம்ஸ் குக்
இறப்புகள் 5
காயமுற்றோர் 2
மீகாமன் ஜேம்ஸ் குக் 1779 ஹவாய் தீவின் ஆளும் தலைவரான கலானி ஒபு யு( Kalani'o'pu'u) வைகடத்தியது மற்றும் ஒரு திருடப்பட்ட நீண்ட படகு (லைட்போட்) க்கு பதிலாக அவரைக் காப்பாற்ற முடிவெடுத்து ஆகியவவை குக்கினுடைய இறுதிப் பயணத்தின் இறுதிப் பிழையாக அமைந்தது மட்டுமல்லாது அவருடைய இறப்பிற்கும் வழிவகுத்தது.

.

இன விளக்க ஆராய்ச்சியின் சேமிப்புகள்[மூலத்தைத் தொகு]
1984 ஆம் ஆண்டில் ஆத்திரேலியா அருங்காட்சியகமானது, நியூ சவுத் வேல்ஸ் அரசிடமிருந்து குக்கினுடைய பொருட்களை வாங்கியது. அதேசமத்தில் 1768- 1780 வரையிலான குக்கினுடைய மூன்று பயணங்களிலும் அமைதிப் பெருங்கடல் முழுவதிலும் இருந்து பெறப்பட்ட 115 கலைப்பொருட்களும் பெறப்பட்டன. அங்கிருந்து பெறப்பட்ட அனைத்து கலைப்பொருட்களுமே அமைதிப் பெருங்கடலின் அருகே வாழ்ந்த மக்களுக்கும் , ஐரோப்பிய மக்களுக்குமான தொடர்பினை வெளிப்படுத்தும் வகையில் அமைந்தது. 1935 ஆம் ஆண்டில் இவருடைய பெரும்பகுதி நினைவுச் சின்னங்களும், கலைப்பொருட்களும் நியூ சவுத் வேல்ஸ் மாநில நூலகமான மிச்செல் நூலகத்திற்கு மாற்றப்பட்டது.

James Cook Military Leader, Explorer(1728–1779)

James Cook Biography
Military Leader, Explorer(1728–1779)

NAME
James Cook
OCCUPATION
Military Leader, Explorer
BIRTH DATE
October 27, 1728
DEATH DATE
February 14, 1779
PLACE OF BIRTH
Marton-in-Cleveland, Yorkshire, England, United Kingdom
PLACE OF DEATH
Kealakekua Bay, Hawaii

British navigator James Cook discovered and charted New Zealand and Australia's Great Barrier Reef on his ship HMB Endeavour, and later disproved the existence of the fabled southern continent Terra Australis. His voyages provided the first accurate map of the Pacific.

Synopsis

Born on October 27, 1728, in Marton-in-Cleveland, Yorkshire, England, James Cook was a naval captain, navigator and explorer who, in August 21,1770, discovered and charted New Zealand and the Great Barrier Reef of Australia on his ship HMB Endeavour. He later disproved the existence of Terra Australis, a fabled southern continent. Cook's voyages helped guide generations of explorers, and provided the first accurate map of the Pacific. He died on February 14, 1779, in Kealakekua Bay, Hawaii.

Early Life and Career

James Cook was born in Marton-in-Cleveland, Yorkshire, England, on October 27, 1728, the son of a Scottish farmhand. As a teenager, Cook did farming work alongside his father until, at the age of 18, he was offered an apprenticeship by a Quaker shipowner in a small seaside village near Whitby, England. The experience proved to be fortuitous for the future naval officer and explorer, bringing him in contact with both the ocean and ships along the port.

Naval Officer, Navigator and Explorer

Cook eventually joined the British Navy and, at age 29, was promoted to ship's master. During the Seven Years War (1756-63), he commanded a captured ship for the Royal Navy. In 1768, he took command of the first scientific expedition to the Pacific. In 1770, on his ship the HMB Endeavour, Cook discovered and charted New Zealand and the Great Barrier Reef of Australia—since credited as one of the world's most dangerous areas to navigate.

After his return to England, Cook was chosen to circumnavigate and explore Antarctica. On this voyage, he charted present-day Tonga, Easter Island, New Caledonia, the South Sandwich Islands and South Georgia, and disproved the existence of Terra Australis, a fabled southern continent. (Cook named the Hawaiian Islands the Sandwich Islands after the Earl of Sandwich, also known as John Montagu.)

The routes of Captain James Cook's voyages. The first voyage is shown in red, second voyage in green, and third voyage in blue. The route of Cook's crew following his death is shown as a dashed blue line.

Later Years and Legacy

During all his voyages, James Cook successfully fought scurvy (a deadly disease caused by vitamin deficiency) by feeding his crew a diet that included watercress, sauerkraut and orange extract. He died in a skirmish with islanders during a winter layover in Kealakekua Bay, Hawaii, on February 14, 1779.

Today, Cook's voyages are credited with helping to guide generations of explorers, as well as with providing the first accurate map of the Pacific, and many believe that he did more to fill the map of the world than any other explorer in history.