NATHIKAM P.RAMASAMY BORN 1932 - SEPTEMBER 24,2009

 

NATHIKAM P.RAMASAMY BORN 

1932 - SEPTEMBER 24,2009

."நாத்திகம்" பி. இராமசாமி (1932 - செப்டம்பர் 24, 2009) தந்தை பெரியாரின் கொள்கையை ஏற்று மிகச் சிறந்த பகுத்தறிவுப் பிரச்சாரகராகவும், காமராசரின் தலைமையில் இருந்த காங்கிரஸ் கட்சியின் தலை சிறந்த பேச்சாளராகவும் இருந்தவர். நாத்திகம் என்ற பத்திரிகையை நடத்தி வந்தவர்.

வாழ்க்கைச் சுருக்கம்

1932ஆம் ஆண்டு தூத்துக்குடி மாவட்டம், ஸ்ரீவைகுண்டம் வட்டத்தைச் சேர்ந்த மேல்ஆழ்வார் தோப்பில் பிச்சைக்கனி – பூவம்மாள் தம்பதியின் முதல் மகனாகப் பிறந்தவர் இராமசாமி. 17 வயதில் சென்னைக்கு வந்த இராமசாமி பெரியாரின் கொள்கைகளால் ஈர்க்கப்பட்டு அவரது இயக்கத்தில் சேர்ந்தார். பெரியார் நடத்திய பல போராட்டங்களிலும் பங்கு பெற்று சிறை சென்றிருக்கிறார். நாத்திகம் இராமசாமிக்கு ஆறு மகன்கள், ஒரு மகளும் உள்ளனர். இவர்கள் அனைவருக்கும் சுயமரியாதை திருமணம் செய்து வைத்தார். இதில் இரண்டு திருமணங்கள் சாதி மறுப்பு திருமணமும் கூட.

பத்திரிகையாளராக

1958 செப்டம்பர் 18 ஆம் நாளன்று பெரியாரின் கொள்கைகளை பரப்புவதற்காக நாத்திகம் பத்திரிகையை துவங்கினார். ஆரம்பத்தில் தினசரியாக இருந்து, பின்னர் பத்திரிகை வார இதழாக தொடர்ந்து வெளிவந்திருக்கிறது. 51 ஆண்டுகளாக நாத்திகம் பத்திரிகையை அவர் பல நட்டங்களுக்கிடையில் விடாது நடத்தி வந்தார். மூடநம்பிக்கை எதிர்ப்பு, பார்ப்பனிய எதிர்ப்பு, அனைத்து மதங்களையும் விடாது அம்பலப்படுத்துதல், திரைப்படம், தொலைக்காட்சி, பண்பாட்டு சீரழிவுகளை சாடுதல் போன்றவற்றை உள்ளடக்கிய அவரது இந்த எழுத்துப்பணி இறக்கும் வரை வரை இடைவெளியில்லாமல் நிறைவேறியது.

பெரியாரின் தொண்டனாக விளங்கிய இவர் பிறகு காங்கிரஸ் கட்சியில் சேர்ந்தார். தலைவர் காமராசரின் சாதனைகளையும், பகுத்தறிவுக் கட்டுரைகளையும் தான் நடத்திவந்த நாத்திகம் இதழில் வெளியிட்டு வந்தார்.

இலக்கியவாதியாக

சிறந்த இலக்கிய வாதியாகவும் திகழ்ந்தார், நாத்திக சிங்கம் பகத் சிங், இதுதான் பார்பன ஆட்சி, ஜெயலலிதா ஆட்சி கொடுமைகள், RRS இந்து பாசிசம், சங்கர மடத்துக்கு சவுக்கடி 1,2,3, சங்கர மடம் பற்றிய உண்மைகள், பெரியார் சிறு கதை தொகுப்பு, சு.சமுத்திரமும் கடலூர் வீரமணியும் போன்ற எண்ணற்ற புத்தகங்களை எழுதியுள்ளார். இலங்கை தமிழருக்காக இலக்கிய வழியிலும் கொள்கை வழியிலும் நம்பிக்கையாக இருந்தார்.

தமிழக அரசின் பெரியார் விருது, இலக்கிய விருது போன்றவற்றை பெற்றுள்ளார். இவர் நாத்திகம் பிக்சர் என்ற சினிமா நிறுவனம் தொடக்கி மாதவி வந்தாள் என்ற படத்தை எடுத்தார்.

மறைவு

இதய நோயால் பாதிக்கப்பட்ட அவர் மருத்துவ மனையில் அனுமதிக்கப்பட்டு 2009, செப்டம்பர் 24 மாலை காலமானார்.

நாத்திகம் இராமசாமி மறைந்து விட்டார். தோழர் இராமசாமி, வயது 77 சிறிது காலமாக உடல் நலம் பாதிக்கப்பட்டிருந்து 24.09.2009 அன்று சென்னையில் காலமானார்.

இன்று காலை (25.09.2009) தினமணியில் அவருடைய மறைவுச் செய்தியை படித்த போது துயருற்றோம்; துணுக்குற்றோம். அவரை நேரில் சந்தித்து அவருடைய இயக்க அனுபவங்களையும் வாழ்க்கை அனுபவங்களையும் கேட்டறிந்து தொகுக்க வேண்டும் என்று எங்களுக்குள் அவ்வப்போது பேசிக்கொண்டதுண்டு. தவற விட்டுவிட்டோம். அவருடைய முதுமை எங்களுக்கு தெரியாமலில்லை. ஒருவேளை அவருடைய எழுத்தின் இளமை துடிப்பு காரணமாக அவருடைய வயதை நாங்கள் மறந்து விட்டோம் போலும்.

நாத்திகம் வார இதழ் தொடர்ந்தும் வெளிவரக்கூடுமா தெரியவில்லை. வந்தாலும் இனி அதில் அவருடைய தனித்தன்மை வாய்ந்த எள்ளலும் உண்மையான கோபமும் நிறைந்த எழுத்துக்களை இனி நாம் வாசிக்க முடியாது. இந்தப் பிரிவின் துயரம் கனமானது.

மறைந்தார் என்ற செய்தியை அறிந்தவுடன் இப்பதிவை எழுதுவதற்காக அவரது மூத்த மகன் இரா. பன்னீர் செல்வம் அவர்களை தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டு வாழ்க்கை குறிப்புக்களை கூச்சத்துடன் கேட்டறிந்தோம். ஒரிரு நிமிடங்களில் தொலைபேசியில் விவரிக்க கூடியது அல்ல இத்தகைய தோழர்களது வாழ்க்கை என்பது எங்களுக்கு புரியாமலில்லை. இருந்தும் எங்களுக்கு வேறு வழியில்லை.

1932ஆம் ஆண்டு தூத்துக்குடி மாவட்டம், ஸ்ரீவைகுண்டம் வட்டத்தைச் சேர்ந்த மேல்ஆழ்வார் தோப்பில் பிச்சைக்கனி – பூவம்மாள் தம்பதியின் முதல் மகனாகப் பிறந்தவர் இராமசாமி. 17 வயதில் சென்னைக்கு வந்த இராமசாமி பெரியாரின் கொள்கைகளால் ஈர்க்கப்பட்டு அவரது இயக்கத்தில் சேர்ந்தார். பெரியார் நடத்திய பல போராட்டங்களிலும் பங்கு பெற்று சிறை சென்றிருக்கிறார்.

கடலூர் மாவட்டத்தின் ஒரு கிராமத்தில் ஒரு தாழ்த்தப்பட்டவரின் இறுதி ஊர்வலம் ஆதிக்கசாதியினரின் தெரு வழியாக கொண்டு செல்லக்கூடாது என்று சாதி வெறியர்கள் தடுத்த போது அந்த அநீதிக்கு எதிராக களத்தில் நின்று போராடி வென்று காட்டினார். இதை பெரியார் மனதாராப் பாராட்டினார்.

இராமாயணத்தின் பாத்திரங்களை அம்பலப்படுத்தி எழுதியதற்காக அன்றைய காங்கிரசு அரசால் குற்றம் சாட்டப்பட்ட வழக்கில் நீதிமன்றம் இராமசாமிக்கு 500 ரூபாய் அபராதம் விதித்தது. இதை பெரியாரே நீதிமன்றத்தில் கட்டினார்.

நாத்திகம் இராமசாமிக்கு ஆறு மகன்கள், ஒரு மகளும் உள்ளனர். இவர்கள் அனைவருக்கும் சுயமரியாதை திருமணம் செய்து வைத்தார். இதில் இரண்டு திருமணங்கள் சாதி மறுப்பு திருமணமும் கூட.

1958 செப்டம்பர் 18ஆம் தேதியன்று பெரியாரின் கொள்கைகளை பரப்புவதற்காக நாத்திகம் பத்திரிகையை துவங்கினார். இவ்விதழ் அவர் சாகும் வரை கடந்த 51 ஆண்டுகளாக வெளிவந்திருக்கிறது. ஆரம்பத்தில் தினசரியாக இருந்து, பின்னர் பத்திரிகை வார இதழாக தொடர்ந்து வெளிவந்திருக்கிறது. எனவே நாத்திகம் இராமசாமி என்பது தன் செயல்பாட்டால் அவர் ஈட்டிக்கொண்ட காரணப்பெயர்.

பார்ப்பனரல்லாதார் ஆட்சியை ஆதரிப்பது என்ற பெரியாரின் அணுகுமுறைக்கேற்ப காமராஜர் ஆட்சியை ஆதரித்தார். அதன் பின்னர் இதே பார்வையின் அடிப்படியில் 70களின் துவக்கத்தில் இருந்த கருணாநிதியின் ஆட்சியையும் ஆதரித்தார்.

பார்ப்பனரல்லாதார் ஆட்சி என்பதை முதன்மைப்படுத்திப் பார்க்கும் பலவீனம் காரணமாக காங்கிரஸ் என்ற மக்கள் விரோத இயக்கத்தின் ஒரு தூண்தான் காமராசர் என்பதை உணரமுடியாத விமரிசனமற்ற பார்வைக்கு இவர் பலியாகி இருந்தார்.

கருணாநிதி ஆட்சியில் பாராட்டத்தக்கவை என அவர் கருதியவற்றை தொடர்ந்து பாராட்டியிருக்கிறார். கருணாநிதிக்கெதிராக பார்ப்பன ஊடகங்கள் சாதிய வன்மத்துடன் நஞ்சை கக்கியபோதெல்லாம் அதை அம்பலப்படுத்தி சாடியிருக்கிறார். அதே நேரத்தில் அதிகார நாற்காலி பதவி சுகம், சொத்து ஆகியவற்றுக்காக கருணாநிதி மேற்கொள்ளும் சமரசங்களையும், அருவெறுக்கத்தக்க குடும்ப ஆட்சியையும் கடுமையாக விமரிசிப்பதற்கும் அவர் தவறியதில்லை.

பா.ஜ.க வுடன் கூட்டு சேர்ந்தது, ஈழப்போராட்டத்திற்கு துரோகம் இழைத்தது முதலிய பிரச்சினைகளை வைத்து இராமசாமி தன் பத்திரிகையில் கருணாநிதியை கடுமையாக விமரிசனம் செய்தார். கருணாநிதியின் குடும்பத்தினர் நடத்தும் சன் தொலைக்காட்சியின் ஆபாச மற்றும் மூடநம்பிக்கை பரப்பும் நிகழ்ச்சிகளால் தமிழ்ச்சமூகம் நாசமாக்கப்படுவதை கண்டு எந்த அளவிற்கு அவர் குமுறியிருக்கிறார் என்பதை அவரது எழுத்தின் கடுமையிலிருந்து புரிந்து கொள்ளமுடியும்.

ஒரு பொதுவுடைமைவாதிக்குரிய வர்க்கப் பார்வை நாத்திகம் இராமசாமியிடம் இல்லை என்பதுதான் உண்மைதான். எனினும் மக்கள் நலன் என்ற நோக்கிலிருந்து எதார்த்தமாக பரிசீலித்து அநீதிகளை கடுமையாக சாடும் நேர்மை அவரிடம் இருந்தது.

பதவியில் உள்ளவர்களுக்கு பாராட்டுவிழா நடத்தி பல்லிளித்து ஆதாயம் தேடும் பிழைப்புவாதம் அவரிடம் இல்லாமலிருந்ததுதான் இதற்குக் காரணம். வீரமணி மட்டுமின்றி திராவிட இயக்கத்தின் பல பிதாமகர்களிடம் நீக்கமற நிறைந்திருந்த இந்த பிழைப்புவாத நடைமுறை நாத்திகம் இராமசாமியிடம் இல்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

பெரியாரின் மறைவுக்குப்பிறகு வீரமணி – மணியம்மை கும்பல் திராவிடர் கழகத்தை கைப்பற்றியதையும், இக் கும்பலின் முறைகேடுகளையும் ஆதாரப்பூர்வமாக தனது இதழில் இராமசாமி அம்பலப்படுத்தினார். வீரமணி பார்ப்பன ஜெயாவின் வீட்டுப்பூசாரியானதையும், சுயமரியாதை இயக்கம் சீட்டுக் கம்பெனியாக மாற்றப்பட்டுவிட்டதையும் பெரியாரின் எழுத்துக்கள் தனிச்சொத்துடைமையால் முடக்கப்பட்டதையும் ஒரு பெரியார் தொண்டனுக்கே உரிய கோபத்தோடு தொடர்ந்து அம்பலப்படுத்தி வந்தார்.

அவருடைய எழுத்து நடை அலாதியானது. அலங்காரங்களற்ற உண்மையான கோபம், மேட்டிமைத்தனங்களற்ற ஒரு சாதாரண மனிதனின் பார்வை, அநீதியால் பாதிக்கப்பட்ட மனிதனின் இயல்பான ஆவேசம், அந்த கோபத்துக்கு சுவை கூட்டும் எள்ளல் இவை அனைத்தும் கலந்த, ஒரு பெரியார் தொண்டனுக்கே உரிய மொழி நடையை அவர் பெற்றிருந்தார். வெறும் எட்டு பக்கங்களே கொண்ட, லேஅவுட், அழகியல் போன்ற ஏதுமின்றி எழுத்துக்களாலும் நிறைந்த அந்த பத்திரிகையை, படி படி என்று நம்மை தூண்டியது அவரது எழுத்து மட்டும்தான் என்றால் அது மிகையல்ல.

51 வருடங்களாக நாத்திகம் பத்திரிகையை அவர் பல நட்டங்களுக்கிடையில் விடாது நடத்தி வந்தார். மூடநம்பிக்கை எதிர்ப்பு, பார்ப்பனிய எதிர்ப்பு, அனைத்து மதங்களையும் விடாது அம்பலப்படுத்துதல், சினிமா, டி.வி, பண்பாட்டு சீரழிவுகளை சாடுதல் போன்றவற்றை உள்ளடக்கிய அவரது இந்த எழுத்துப்பணி இறக்கும் வரை வரை இடைவெளியில்லாமல் நிறைவேறியது.

நாத்திகச் சிங்கம் பகத்சிங், ஆர்.எஸ்.எஸ் இந்து பாசிசம், சங்கரமடம் பற்றிய உண்மைகள், மடாதிபதிலீலை, இயேசு அழைக்கிறார் டி.ஜி.எஸ் தினகரன் மோசடிகள் முதலான அவருடைய பிரபலமான நூல்கள் மலிவு விலையில் மக்களிடையில் கொண்டு செல்லப்பட்டன. இது போக பெரியாரிய நூல்கள் பலவற்றையும் வாங்கி தனது பத்திரிகை அலுவலகத்தில் வைத்து விற்பனை செய்தார்.

பார்ப்பனிய எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளில் ம.க.இ.க முதன்மைப்பாத்திரம் ஆற்றிய போதும் அதை அங்கீகரிக்கும் மனோபாவம் பல பெரியார் தொண்டர்களிடம் இருப்பதில்லை. இதிலும் நாத்திகம் இராமசாமி ஒரு விதிவிலக்கு. புதிய கலாச்சாரம் மற்றும் ம.க.இ.கவின் பிற வெளியீடுகளை பார்த்த உடன் அவரே அலுவலகத்தை தொடர்புகொள்வார். ஒவ்வொரு வெளியீட்டிலும் 400, 500 பிரதிகள் கேட்டு வாங்கிக்கொள்வார். அதற்குரிய தொகையை பொறுப்புடன் உடனே செலுத்துவார். பல வெளியீடுகளை இலவசமாக தனது நண்பர்களுக்கும், அறிமுகம் ஆனோருக்கும் அவரே அனுப்பி வைப்பார். கொள்கையின்பால் உண்மையான பற்றும், அது வெற்றிபெறவேண்டும் என்று இதயத்திலிருந்து பீரிட்டெழும் ஆர்வமும் அவரின் இயல்பாகவே இருந்தன. “அதெல்லாம் பெரியாரின் காலம்” என்று அந்த பொற்காலத்தை எண்ணி ஏக்கப்பெருமூச்சு மட்டும் விடுகின்ற பல முதிய பெரியார் தொண்டர்களுக்கு மத்தியில் நாத்திகம் இராமசாமி முதுமையே எய்தாத ஒரு இளைஞர்.

எனினும் அவர் மறைந்து விட்டார். சில மாதங்களுக்கு முன் அவர் எழுதிய கட்டுரை ஒன்று நினைவுக்கு வருகிறது. தனது சொந்த கிராமத்தை சேர்ந்த மக்கள் ஒரு கோவிலைக் கட்டி அதன் குடமுழுக்கிற்கு பார்ப்பானை தேடிக்கொண்டிருந்த சம்பவத்தை குறிப்பிட்டு, “இத்தனை நாள் பெரியாரின் கொள்கைகளை நான் பிரச்சாரம் செய்திருந்த போதும் என் சொந்த ஊரில் என் சொந்தக்காரர்களையேகூட பார்ப்பனியத்தின் பிடியிலிருந்து என்னால் மீட்க முடியவில்லையே” என்று அக்கட்டுரையில் மனம் வெதும்பியிருந்தார்.

சாதி ஒழிப்பிற்காகவும், சுயமரியாதைக்காகவும், மனித குல மேன்மைக்காகவும் தனது வாழ்நாளை அர்ப்பணித்துக்கொண்ட அந்த மனிதர் நம்மிடமிருந்து விடைபெறுகிறார். வாழ்நாள் முழுதும் பாடுபட்டும் தான் கண்ட கனவை நனவாக்க முடியாமல் வெதும்பிப்போன அந்த மனம் நம்மிடமிருந்து இன்று விடைபெறுகிறது. விடை கொடுப்பதா, கொஞ்சம் பொறுத்திருங்கள் நாங்கள் நிறைவேற்றிக் காட்டுகிறோம் என்று தடுப்பதா?

Image may contain: 1 person, sung

SAROFOJI KING OF TANJORE 1777 SEPTEMBER 24 - 1832 MARCH 7

 

SAROFOJI KING OF TANJORE 

1777 SEPTEMBER 24 - 1832 MARCH 7

.இரண்டாம் சரபோஜி (மராத்தி: सर्फोजी) (செப்டம்பர் 24, 1777 - மார்ச் 7, 1832),

அல்லது சரபோஜி மாமன்னர், போன்ஸ்லே பரம்பரையைச் சேர்ந்த தஞ்சாவூர் மராத்திய இராச்சியத்தின் மன்னர்களுள் ஒருவராவார். இவர் இராச்சியத்தின் கடைசி சுதந்திர மன்னன் ஆவார். இவர் தஞ்சையின் பிரபலமான சரசுவதி மகால் நூலகத்தை அமைத்தார்.

ஆவணக்குறிப்புகள்[தொகு]

கிளாடியசு புக்கானன்(Dr.Claudius Buchanan), ஆயர் மிடில்ட்டன் (Bishop Middleton), ஆயர் இபர் (Bishop Heber), வாலன்சியா (Lord Valentia) முதலிய வெளிநாட்டவர்கள் தம் குறிப்புகளில் இவரைப் புகழ்ந்துள்ளனர்.

சரபோசி அழகிய தோற்றமும், வீரமும், நேர்மையும், ஒழுக்கமும் உடையவராக திகழ்ந்தார். கல்வியிலும், கலையிலும் காலத்தைச் செலுத்தி வாழ்க்கையைப் புனிதமாக நடத்தினார்.

பிரெஞ்சு, செருமன், கிரேக்கம்,இலத்தீன், வடமொழி தெலுங்கு, தமிழ் முதலிய மொழிகளில் பற்றுடையவரானார்.

1805-இல் தேவநாகரி எழுத்தில் இயங்கவல்ல ஓர் அச்சகத்தைத் தஞ்சையில் முதலில் ஏற்படுத்தினார். பிறகு, ஆங்கில அச்சகத்தை நிறுவினார்.

சாளுவநாயகப்பட்டினத்தில் மனோரதம் என்ற அழகிய கோபுரத்தை அமைத்தார். இக்கோபுரத்தை நெப்போலியனை, ஆங்கிலேயர் வென்றதன் நினைவாகக் கட்டினார்.

தஞ்சைப் பெருவுடையார் கோயிலுக்கு பல அணிகலன்களையும், வெள்ளிப் பாத்திரங்களையும் அளித்தார். பல திருப்பணிகள் செய்தார்.

பல அன்ன சத்திரங்கள் அமைத்தார். இவைகளில் புகழ்பெற்றது ஒரத்தநாடு சத்திரமாகும். முக்தாம்பாள் சத்திரம் ஒரத்தநாட்டில் உள்ளது. இதனை முக்தாம்பாள்புரம் என்பர்.

அரசப்பதவி[தொகு]

மராத்திய அரசர் துல்சாசி வாரிசின்றி இருந்ததால், அவர் இறக்கும் முன் அவருடைய தத்து எடுத்த மகனான சரபோசி பட்டம் பெறவும், அம்மகனுகுக் காப்பாளராக அமரசிங்கும், சுவார்ட்சு பாதிரியார் (Rev.Schwartz) ஆசிரியராகக் கல்வி கற்பித்து வளர்க்கவும் ஏற்பாடு செய்திருந்தார். ஆனால், அமரசிங் தனக்கே பட்டம் கிடைக்க வேண்டுமென்று சூழ்ச்சி செய்தார். அதனை ஏற்ற ஆங்கில அரசாங்கம் அமரசிங்கையே அரசராக்கியது. ஆட்சிக்கு வந்த அமரசிங்கோ, ஆட்சி செலுத்தாமல், சரபோசியையும், அரசகுடும்பத் தேவிமார்களையும் பல பொய்க் குற்றங்களுக்கு ஆளாக்கித் துன்புறுத்தினார். அவர்களைக் கொல்லவும் சதி செய்தார். இதிலிருந்து சரபோசி, அப்பாதிரியாரின் உதவியுடன் தப்பி, அப்பாதிரியாராலேயே அரசுரிமையைப் பெற்றார். 1798 இல் பட்டம் பெற்றதும், தமக்கு இருந்த அதிகாரமின்மையை அறிந்து கொண்டார். பதவியும், கௌரவமும், ஆங்கில அரசாங்கம் அளிக்கும் ஓய்வூதியமும் கிடைத்தால் போதும் என்ற நிலையில் வாழ்ந்தார்.

ஒப்பந்தம்[தொகு]

1798 ஆம் ஆண்டு, ஆங்கில அரசு சரபோசியுடன், ஒரு ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டது. அதன் முக்கிய உள்ளடக்கங்கள் வருமாறு:-

தஞ்சை நகரமும்,அதன் அருகிலுள்ள வல்லமும் சரபோசியிடம் இருக்கும். பிற பகுதிகள் ஆங்கிலேயர் ஆட்சி செய்யும் சென்னை மாகாணத்துடன் இணைக்கப்படும்.

அதற்கு ஆங்கில அரசாங்கம், சரபோசிக்கு ஆண்டுதோறும் ஒரு இலட்சம் வராகனும், எஞ்சிய வருமான்த்தில் ஐந்தில் ஒரு பங்கும் கொடுக்கும்

அமரசிங்கு குடும்பத்தாருக்குக் கொடுக்க ஒப்புக்கொண்டுள்ள ஓய்வுகாலச் சம்பளத்தொகையையும் ஆங்கிலேயர்களே கொடுப்பர்.

இவ்வாறாக அரசியல் ஆட்சி நிலையை அவர் இழந்தாலும், தன் ஆட்சி எல்லையில், தனக்கென ஒரு காவல் படையை வைத்துக் கொள்ள, இவ்வொப்பந்தம் வழிவகுத்தது.

Image may contain: 1 person

RUTH ETTING, HOLLYWOOD ACTRESS born 1897 November 23

RUTH ETTING, HOLLYWOOD ACTRESS 
born 1897 November 23 

Rising to fame in the twenties and early thirties, Ruth Etting was renowned for her great beauty, her gorgeous voice and her tragic life. She starred on Broadway, made movies in Hollywood, married a mobster, had numerous hit-records, fell in love and was known as America’s Sweetheart of Song.

Born in David City, Nebraska on November 23, 1897, Ruth left home at seventeen for Chicago and art school. She got a job designing costumes at a night club called the Marigold Gardens and when the tenor got sick, she was pulled into the show since she was the only one who could sing low enough. That led to dancing in the chorus line and eventually featured solos. Her career in costume design and art was soon forgotten.

By 1918 she was the featured vocalist at the club and the Gimp entered her life. A Chicago gangster, Moe Snyder married Ruth in 1922 and managed her career for the next two decades. Her numerous radio appearances during these years, led her to become known as Chicago’s Sweetheart.

In 1926 she was discovered by a record company executive and immediately signed to an exclusive recording deal with Columbia Records, which led to nation-wide exposure. Her early recordings were very straightforward in delivery. She later commented that “I sounded like a little girl on those records!” and insisted that her voice was actually much deeper than these recordings would lead one to believe.

In 1927 Ruth was ready to hit New York and she was an instant success. Irving Berlin suggested her for the Ziegfeld Follies and she was hired after Ziegfeld checked her ankles, not her voice. She appeared in the Follies of 1927. In 1929 she starred with Eddie Cantor in Whoopee! and in 1930 she made 135 appearances in Simple Simon with Ed Wynn. In 1931 she appeared in the very last Follies, shortly before Ziegfeld’s death.

The blond hair and blue eyes and stunning voice all led to her being dubbed the Sweetheart of Columbia Records, America’s Radio Sweetheart, and finally America’s Sweetheart of Song. She began to experiment with tempo and phrasing during this period in her career. Her trademark was to change the tempo – alternating between normal tempo, half-time and double-time to create and maintain interest.

Ruth had over sixty hit recordings. Among her best in the Jazz Age are Button Up Your Overcoat and Mean to Me and in the depression, Ten Cents A Dance. Her versions of Shine on Harvest Moon, Let Me Call You Sweetheart, You Made Me Love You and Love Me or Leave Me became her signature songs.

Next she headed to Hollywood and made a string of movie shorts and three full-length features. Her big break came in Roman Scandals with Eddie Cantor and Lucille Ball in a bit part. Then came Gift of Gab and Hips Hips Hooray.

It was in Hollywood that her loveless marriage finally fell apart. In 1937 Ruth fell for her accompanist and in a rage, the Gimp shot him. The musician survived, Snyder went to jail and Ruth ended up divorcing him and marrying her true love, Mryl Alderman. But the scandal was too much for her career to survive. She made a few attempts at a comeback, but her days as America’s Sweetheart were over.

Ruth Etting made her first record in 1926 and her last in 1937. Completely lacking in the performer’s ego, she called her early recordings corny and kept none of her original 78′s. In 1955 her story was made into a movie, ultimately nominated for six Academy Awards and winning the Award for Best Story. Love Me or Leave Me starred Doris Day and James Cagney as the Gimp.  Ruth Etting died on September 24 1978, in Colorado Springs.

In 1999, Ruth Etting’s version of Ten Cents A Dance, and in February of 2005, her version of Love Me or Leave Me were inducted into the GRAMMY Hall Of Fame.
   

PAMMAL SAMBANTHA MUDALIYAR LIFE STORY 1873 FEBRUARY 21 - SEPTEMBER 24

PAMMAL SAMBANTHA MUDALIYAR  LIFE STORY

1873 FEBRUARY 21 - SEPTEMBER 24

 பம்மல் சம்பந்த முதலியார்

வாழ்க்கைக் குறிப்பு

சென்னையில் பம்மல் விஜயரங்க முதலியாருக்கும் மாணிக்கவேலு அம்மாளுக்கும் 1873 மாசி முதல் நாளன்று பிறந்தார். விஜயரங்க முதலியார் முதலில் தமிழ் உபாத்தியாயராகவும், பின்னர் இன்ஸ்பெக்டர் ஆஃப் ஸ்கூல்ஸ் என்ற அரசு உத்தியோகத்திலும் இருந்தவர். அவர் தானே தமிழ்ப் புத்தகங்கள் பல வெளியிட்டு வந்தார். இதன் காரணமாக அவர்கள் வீட்டில் ஆங்கிலத்திலும் தமிழிலும் இரண்டாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்கள் இருந்தன. படிக்கத் தெரிந்த நாள் முதல் சம்பந்தம் இப்புத்தகங்களையெல்லாம் ஒன்றொன்றாக ஆர்வமுடன் படித்து வந்தார். கோவிந்தப்ப நாயக்கர் உயர்நிலைப் பள்ளி, பச்சையப்பன் உயர்நிலைப் பள்ளி, மாநிலக் கல்லூரி ஆகிய கல்வி நிலையங்களில் கல்வி பயின்றார். சட்டக்கல்வி பயின்று வழக்கறிஞரான இவர் 1924 முதல் 1928 வரை நீதிமன்றத் தலைவராகவும் பணி செய்தார்.
நாடக எழுத்துப்பணி

சிறு வயதிலேயே ஆங்கில, தமிழ் நாடகங்களைப் பார்த்தவர், தமிழ் நாடகப் போக்கில் இழிந்த நிலையைக் கண்டு அதில் வெறுப்புற்றிருந்தார். 1891 இல் பெல்லாரியிலிருந்து வந்த கிருஷ்ணமாச்சார்லு என்ற ஆந்திர நடிகர் நடித்த நாடகங்கள் இவருக்கு தமிழ் நாடகங்கள் மேல் பற்றினை உண்டு பண்ணின. அவரது நாடகக் குழுவில் வழக்கறிஞர்களும், மருத்துவர்களும், பட்டப்படிப்பு முடித்தவர்களும் சேர்ந்திருப்பதைக் கண்ட சம்பந்த முதலியார் தாமும் அது போல ஒரு நாடகக் குழு அமைக்கத் திட்டமிட்டார். சீரழிந்த நிலையில் அவதிப்படும் தமிழ் நாடகத்தை சீர்படுத்திட வேண்டும் என்ற இவரது ஆவலும் இவரை நாடக உலகிற்குள் புகுத்தியது. நண்பர்கள் சிலருடன் சென்னை ஜார்ஜ் டவுனில், 1891 ஜூலை 1 ஆம் நாள், "சுகுண விலாச சபை" என்ற நாடகக் குழுவை உருவாக்கினார்.

நாடகம் என்றால் தெருக்கூத்து என்றும், சிற்றூர் மக்கள் மட்டுமே காண்பவர்கள் என்ற நிலையை மாற்றி, நகரங்களிலே நல்ல மேடையமைத்து, பல வகை நாடகங்களை நடத்திக் காட்டினார். உயர்குடியில் பிறந்தவர்களையும், கற்றவர்களையும், அறிஞர்களையும், சம்பந்தம் தம்முடைய நாடகங்களில் நடிக்கச் செய்தார். இவர்களில் குறிப்பிடத் தக்கவர்கள் சர். சி.பி.ராமஸ்வாமி அய்யர், எஸ்.சத்தியமூர்த்தி, எம்.கந்தசாமி முதலியார் (எம். கே. ராதாவின் தந்தை), சர். ஆர்.கே. ஷண்முகம் செட்டியார், வி.வி.ஸ்ரீனிவாச அய்யங்கார், வி.சி.கோபாலரத்தினம் ஆகியோர் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள்.

நாடகக் கலைக்கு தம் 81வது வயது வரை பெரும்பணி ஆற்றினார். கண்பார்வை மங்கிய நிலையிலும் தாம் சொல்லியே பிறரை எழுத வைத்தார்.

தமிழ் நாடகத் தந்தை எனப் போற்றப்படும் பம்மல் சம்பந்த முதலியார், தமிழ் நாடகத்தை மேனாட்டு நாடகங்களுக்கு நிகராக மாற்றியவர். தமிழ் நாடக நடிகர்களுக்குச் சமுதாயத்தில் நல்ல நிலையை ஏற்படுத்திக் கொடுத்தவர். நாடகம் பார்ப்பது நல்ல குடும்பத்தார்க்கு அழகன்று என்ற பிற்போக்கான ஒரு நிலையை அறவே மாற்றினார். 1897இல் இவரால் ஏற்படுத்தப்பட்ட சுகுண விலாச சபையே தமிழ்நாட்டில் நிறுவப்பட்ட முதல் பயில்முறை நாடக சபையாகும். பம்மல் சம்பந்த முதலியார் 94 நாடகங்களை எழுதியுள்ளார். இவருடைய மனோகரா, சபாபதி, சந்திரஹரி, சிறுத்தொண்டர் நாடகம், உத்தமபத்தினி போன்றவை குறிப்பிடத்தக்கன. நாடகத் தமிழ், நாடகமேடை நினைவுகள், பேசும்பட அனுபவங்கள் என்பன இவர் நாடகம் தொடர்பாக எழுதிய நூல்களாகும். இந்திய நாடக மேடை என்ற இதழையும் இவர் வெளியிட்டார்.

பம்மல் சம்பந்த முதலியாரின் நாடகப் போக்குகள்

சுவாமிகள் புராண நாடகச் செல்வாக்கை மீறி, புதுமுறை நாடகங்களைக் கண்டவர்.

உரையாடல்களுக்கு முதன்மை கொடுத்தார்.

நடைமுறை உலகியலோடு நிகழ்ச்சியினை அமைத்துப் பேசும் மொழி நடையைக் கையாண்டார்.

இரவு முழுவதும் நடைபெற்ற நாடகங்களை மூன்று மணி அல்லது நான்கு மணி நேரத்திற்குள் முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தார்.

பம்மல் சம்பந்த முதலியார் அகமுடையார் இனத்தில் “முதலியார் ” பட்டம் கொண்டவர்.தமிழ் நாடகத் தந்தை என்ற பெயருடன் வழங்கப்பட்டவர். தமிழ் நாடகங்களை முதன்முதலில் உரைநடையில் எழுதியவர். வழக்கறிஞர், நீதியரசர், நாடகாசிரியர், மேடை நாடக நடிகர், எழுத்தாளர், நாடக இயக்குனர் என்ற பன்முகத் திறமை கொண்டவர்.
அதுவரை நாடக நடிகர்கள்  என்பவர்கள் கேலிக்குரியவர்கள் ,நாகரீகமற்றவர்கள் என்னும் எண்ணத்தை மாற்றும் வகையில் தனது நாடகங்களில் பெரும் தனவான்களையும்,முக்கிய பிரமூகர்களையும் நடிக்க வைத்து ,பெரும் மனிதர்களும் திரண்டு பார்க்கும் வகையில் உருவாக்கினார்.


புகழ்பெற்ற சபாபதி,மனோகரா போன்ற திரைப்படங்களை நாடக வடிவில் உருவாக்கியவர் இவரே.இது போன்ற இவரது பல நாடகங்கள் திரைவடிவம் பெற்று பெரும் வெற்றி அடைந்தன.

இவர் எழுதிய நாடகங்களில் சில

இந்தியனும்-ஹிட்லரும்
இல்லறமும் துறவறமும்
என் சுயசரிதை
என் தந்தை தாயர்
ஒன்பது குட்டி நாடகங்கள்
ஓர் விருந்து அல்லது சபாபதி நான்காம் பாகம்
கலையோ-காதலோ? அல்லது நட்சத்திரங்களின் காதல்
கள்வர் தலைவன்
காதலர் கண்கள்
காலக் குறிப்புகள்
சபாபதி
சபாபதி முதலியாரும்-பேசும் படமும்
நான் குற்றவாளி
சாதாரண உணவுப் பொருள்களின் குணங்கள்
தமிழ் அன்னை பிறந்து வளர்ந்த கதை (முதல் பாகம்)
தமிழ் அன்னை பிறந்து வளர்ந்த கதை (இரண்டாம் பாகம்)
தீபாவளி வரிசை
தீயின் சிறு திவலை
நாடகத் தமிழ்
நான் கண்ட நாடகக் கலைஞர்கள்
நீண்ட ஆயுளும் தேக ஆரோக்யமும்
பலவகை பூங்கொத்து
மனை ஆட்சி
மனோகரா
மூன்று நகைச்சுவை நாடகங்கள்
யயாதி
வாணீபுர வணிகன்
விடுதிப் புஷ்பங்கள்

பல ஆங்கில நாடகங்களும் எழுதி இருக்கிறார்.

நாடகக் கலைக்கு தம் 81வது வயது வரை பெரும்பணி ஆற்றினார். கண்பார்வை மங்கிய நிலையிலும் தாம் சொல்லியே பிறரை எழுத வைத்தார்.

மொத்தம் 80 நாடகங்கள் எழுதினார்.
1959 இல் சங்கீத நாடக அகாதமி விருது[1]
1916 இல் நாடகப் பேராசிரியர் என்ற விருது பெற்றார்.
1963 இல் பத்மபூஷண் என்ற பட்டத்தையும் பெற்றார்.
தன் நாடகங்களில் சிலவற்றில் செய்யுள், கீர்த்தனை முதலியவற்றையும் அறிமுகப்படுத்தினார்.
தமிழ் நாடகம் மக்களின் பார்வையில் உயர்ந்த மதிப்புக்குரியதாகத் திகழ்வதற்கு முதற்காரணமானார்.

AUDRA LINDLEY , HOLLY WOOD ACTRESS BORN SEPT 24,1918- OCTOBER 16,1997

AUDRA LINDLEY , 

HOLLY WOOD ACTRESS 

BORN SEPT 24,1918 - OCTOBER 16,1997

Life and career[edit source]

Audra Marie Lindley (September 24, 1918 – October 16, 1997) was an American actress, most famous for her role as landlady Helen Roper on the sitcom Three's Company and its spin-off, The Ropers.[3]

Born in Los Angeles, California, Lindley was the daughter of show business parents. Her father was Bert Lindley, an actor who played small roles from 1917 through 1937.[4] She got her early start in Hollywood by being a stand-in, which eventually progressed to stunt work, and eventually became a contract player with Warner Bros.[5] In 1943, she went to New York in her mid-20s to work in theater. Among her many Broadway plays during her long career were: On Golden Pond, Long Day's Journey into Night, and Horse Heavens. 

After a break from acting to raise five children, she began to make steady appearances on television in the early 1960s, including the role of Sue Knowles on the CBS soap opera Search for Tomorrow, and a six-year stint as manipulative "Aunt Liz" Matthews on the NBC soap opera Another World. She also had regular roles as Meredith Baxter's mother in the sitcom Bridget Loves Bernie, as well as Lee Grant’s best friend in Fay.[6] In 1971, she starred in the first American film of Milos Forman, Taking Off.[7]

Her greatest fame arrived when she began playing the wisecracking, perpetually unfulfilled, and sexually frustrated Helen Roper on the hit sitcom Three’s Company (1977) where she wore a wig to maintain the character’s exaggerated hairstyle.[8] The character and her husband, Mr. Roper (played by Norman Fell), were spun off to their own show, The Ropers (1979), which was not a success.[9]

Lindley continued to appear steadily on television and in film, such as Revenge of the Stepford Wives in 1980 and as Fauna, the owner of the Bear Flag Restaurant, a Monterey, California brothel portrayed in the 1982 film Cannery Row. In 1982, she appeared in the film Best Friends starring Goldie Hawn and Burt Reynolds.[10]

She had a supporting role in the lesbian-themed film Desert Hearts (1985).[11] In 1987, she had a supporting role as Judith Light's mother in the TV movie Dangerous Affection. She also appeared in 1989's Troop Beverly Hills as outspoken director of the Wilderness Girls. Also in 1989, she was the main character of an episode of the horror anthology series Tales from the Crypt.

Lindley garnered parts in various TV films and series, including playing Phoebe Buffay's grandmother on Friends, and her last, a recurring role as Cybill Shepherd's mother on the CBS sitcom Cybill. (She had previously played Shepherd's mother in the 1972 film The Heartbreak Kid.)

Personal life and death[edit source]

She was married to Hardy Ulm from 1943 to 1970, with whom she had five children.[12][13] She was then married to James Whitmore from 1972 to 1979.[14] Lindley died of leukemia on October 16, 1997, at Cedars Sinai Medical Center.[15]

MISS UNIVERSE 2015 - PIA ALONZO WURTZBACH -BORN 1989 SEPTEMBER 24

MISS UNIVERSE 2015 - PIA ALONZO WURTZBACH -BORN 1989 SEPTEMBER 24

Add caption

Pia Alonzo Wurtzbach[2] (born September 24, 1989),[3] once professionally known as Pia Romero,[4][5][6] is a Filipino-German actress, TV Host, model and beauty queen who was crowned Miss Universe 2015 on December 20, 2015 after becoming Miss Universe Philippines 2015 at the Binibining Pilipinas 2015 pageant on March 15, 2015.[7][8]
Early life and background[edit]

Wurtzbach was born in Stuttgart, Baden-Württemberg in Germany, to a German father and Filipino mother. Her middle name of "Alonzo" is her mother's maiden name which is a naming practice in the Philippines and based upon Spanish naming customs. From Iligan City, she later moved to Cagayan de Oro City[9] in the country's Northern Mindanao region where she attended kindergarten at Kong Hua School and primary school at Corpus Christi.[10] 

Her parents separated when she was 11 years old and she became the family's main money-earner until the age of 18 by doing modeling and acting.[6] After being raised in the Philippines, she spent several years in England.[11] She finished her secondary education at ABS-CBN Distance Learning Center in Quezon City, Metro Manila and studied culinary arts at the Center for Asian Culinary Studies in San Juan, Metro Manila.[12][13][14] Wurtzbach speaks fluent Cebuano, English and Tagalog.[15] She also speaks basic German, describing it as "Enough to get myself a bratwurst".[16][17]

Acting career[edit]

Wurtzbach is a professional model, actress, host and TV personality. She began acting at age four under the stage name Pia Romero. Managed by ABS-CBN Corporation's talent agency, Star Magic, she was included on the Star Circle Batch 11. Among her TV credits are the teen-oriented series K2BU, the concert variety program ASAP, the romance anthology Your Song,

the sitcom show Bora, and the drama series Sa Piling Mo.[14][18][19][20] She appeared in films such as Kung Ako Na Lang Sana (2003), All My Life (2004), and All About Love (2006).[18] She went on to become a stylist, makeup artist and beauty writer for Philippine Daily Inquirer's 2bU section.[12][21]











Pageantry[edit]
Binibining Pilipinas[edit]

Wurtzbach joined the Binibining Pilipinas Pageant three times before winning the Binibining Pilipinas Universe title. During Binibining Pilipinas 2013, she was named as the first Runner-up because she took fifth place.[22] She joined the Binibining Pilipinas 2014, but only placed in the top 15.[23] A controversy erupted when she failed to win any title following her question-and-answer portion.[11] 

She was asked a question in Tagalog by a Filipino judge, Senator Sonny Angara, which she answered in Tagalog.[11] Online commentators wondered if the question and answer in Tagalog cost her points from the international judges and, therefore, any title that year.[11] On her third attempt for the title in 2015, she won the highest title, Miss Universe Philippines, and went on to compete in the Miss Universe 2015 Pageant.[24]










Miss Universe 2015[edit]
Further information: Miss Universe 2015

Wurtzbach represented the Philippines in the Miss Universe 2015 held on December 20, 2015 in Las Vegas, Nevada, United States. At the end of the show, host Steve Harvey mistakenly announced Miss Colombia Ariadna Gutiérrez as the winner. However, after Gutiérrez's crowning, Harvey returned to the stage and stated that he had misread the results and that Wurtzbach was really Miss Universe 2015. Paulina Vega (Miss Universe 2014) then removed the crown from Gutiérrez's head and placed it on Wurtzbach's head.[25]

During the first question and answer round, Wurtzbach was asked by host Steve Harvey: "Earlier this year, there was a controversy in the Philippines about the United States reopening of military base in your country. Do you think the United States should have a military presence in your country?", Wurtzbach answered:[26]

“ I think that the United States and the Philippines have always had a good relationship with each other. We were colonized by the Americans and we have their culture in our traditions even up to this day and I think that we're very welcoming with the Americans. And I don't see any problem with that at all. ”
In the final question and answer portion, the top three contestants were asked the same question by Harvey: "Why should you be the next Miss Universe?" and she replied:[26]

“ To be a Miss Universe is both an honor and responsibility. If I were to be Miss Universe, I will use my voice to influence the youth, and I would raise awareness to certain causes like HIV awareness that is timely and relevant to my country which is the Philippines. I want to show the world, the universe rather, that I am confidently beautiful with a heart. Thank you.

”
Wurtzbach is the third Miss Universe from the Philippines after Gloria Diaz in 1969, and Margarita Moran in 1973.[27][28][29]

On January 21, 2016, she traveled to Bali, Indonesia to shoot a commercial for C 1000, a vitamin brand available in Indonesia.[30] Two days later, on January 23, 2016, she arrived in the Philippines for a week-long homecoming celebration with visits to the cities of Manila, Makati, Pasay and Quezon City. She also had courtesy calls to the Congress of the Philippines, Senate of the Philippines and Malacañang Palace.[31][32]

On February 1, 2016, she arrived in San Francisco to fulfill her duties as Inside Edition's special correspondent for Super Bowl 50.[33][34] While in San Francisco, she was also reunited with Janine Tugonon, Miss Universe 2012 1st Runner-up from the Philippines.[35]


Wurtzbach before throwing out a first pitch for the New York Mets on April 2016
On February 28, 2016, she travelled to Toronto, Canada to deliver a speech against bullying at the Speakers Forum for the International Students of the Language Academy of Canada wherein she shared some of her childhood experiences as a victim of bullying. During her stay in Canada, she was reunited with Miss Universe Canada 2015, Paola Nunez Valdez. She also met and gave some advice to the contestants of Miss Universe Canada 2016.[36][37][38][39]

On March 25, 2016, Wurtzbach returned to the Philippines for an unannounced visit to take care of some personal things including renewing her Philippine passport, charity works and film a new commercial for Philippine Airlines.[40][41][42][43] She also met and gave advice to the candidates of Binibining Pilipinas 2016 during their press presentation.[44][45][46] On April 12, 2016 she came back to the Philippines for the Binibining Pilipinas 2016 pageant[47] and on April 17 crowned her successor Maxine Medina as Miss Universe Philippines 2016 during the coronation night.[48] During the pageant she was reunited with Miss Myanmar 2015, May Barani Thaw and Miss Malaysia 2015, Vanessa Tevi while Miss Universe 2015 2nd runner-up Olivia Jordan served as a judge.[49] Wurtzbach's farewell speech and walk at Binibining Pilipinas 2016 as Miss Universe Philippines 2015, trended at social media with enormous hits.[50]

On April 21, 2016, Wurtzbach arrived in Peru to attend Miss Peru 2016 pageant where she served as a judge.[51][52] She also had a press conference a day before the pageant and was greeted by the Lima City Mayor, Luis Castaneda and received an honor of being "The Distinguished Guest of Lima".[53] Wurtzbach along with Miss Peru 2015, Laura Spoya crowned Valeria Piazza, Miss Peru 2016.[54]

On April 27, 2016, Wurtzbach threw out the ceremonial first pitch for the New York Mets.[55]

On May 27, 2016, Wurtzbach travelled to Machala, Ecuador to help the victims of the recent earthquake that killed the lives of at least 600 people.[56][57] She was welcomed by the mayor of Machala, Carlos Falquez Batallas to the city and was named as an honorary volunteer of the Guayas Red Cross wherein she was invited to participate in the global appeal of raise resources to build 6,000 homes for the earthquake victims.[58] She was also given a chance to meet Connie Jiménez, Miss Ecuador 2016 during her visit.[59]

In June 2016, Wurtzbach represented the Philippines and the Miss Universe Organization in a high-level meeting of the United Nations that aimed at ending AIDS.[60][61]

Last June 25, Pia traveled to Cayman Islands and last Aug 13, Pia traveled to Thailand for some photoshoots

SEPTEMBER 24, 1979 First Online Service for Consumers Debuts

SEPTEMBER 24, 1979 First Online 

Service for Consumers Debuts

1979: CompuServe begins offering a dial-up online information service to consumers.

The company known as Compu-Serve, and later CompuServe, opened its doors in 1969, providing dial-up computer timesharing to businesses. Over the next decade, it grew into a solid business providing corporations with online data.

But the idea of offering a similar service to consumers might have seemed a little risky in 1979, when personal computers still seemed like a wild and crazy idea to most people. It was such an oddball notion that CompuServe’s own corporate sales force mocked their company’s fledgling consumer service as “schlock timesharing.”

Launched as MicroNET in 1979 and sold through Radio Shack stores, the service turned out to be surprisingly popular, thanks perhaps to Radio Shack’s Tandy Model 100 computers, which were portable, rugged writing machines that dovetailed very nicely with the fledgling, 300-baud information service.

A competing online service, The Source, launched the same year, but didn’t grow as fast. CompuServe eventually acquired and then deep-sixed The Source in 1989.

B.R.AMBEDKAR AND GANDHI AGREED TO ALLOT 19% SEATS FOR DEPRESSED CLASSES AGREEMENT SIGNED 1932 SEPTEMBER 24

B.R.AMBEDKAR AND GANDHI AGREED 

TO ALLOT 19% SEATS FOR  DEPRESSED CLASSES AGREEMENT SIGNED 1932 SEPTEMBER 24

The Terms of the Poona Pact were as follows.

1. There shall be seats reserved for the Depressed Classes out of general electorate. Seats in the Provincial Legislatures were as follows: -

Madras	30
Bombay with Sindh	15
Punjab	8
Bihar and Orissa	18
Central Provinces	20
Assam	7
Bengal	30
United Provinces	20
Total	148

These figures are based on the total strength of the Provincial Councils announced in the (British)Prime Minister's decision.

2. Election to these seats shall be by joint electorates subject, however, to the following procedure –

All members of the Depressed Classes registered in the general electoral roll of a constituency will form an electoral college which will elect a panel of four candidates belonging to the Depressed Classes for each of such reserved seats by the method of the single vote and four persons getting the highest number of votes in such primary elections shall be the candidates for election by the general electorate.

3. The representation of the Depressed Classes in the Central Legislature shall likewise be on the principle of joint electorates and reserved seats by the method of primary election in the manner provided for in clause above for their representation in the provincial legislatures.

Central Legislature

4. In the Central Legislature 19 per cent of the seats allotted to the general electorate for British India in the said legislature shall be reserved for the Depressed Classes.

5. The system of primary election to a panel of candidates for election to the Central and Provincial Legislatures as herein-before mentioned shall come to an end after the first ten years, unless terminated sooner by mutual agreement under the provision of clause 6 below.

6. The system of representation of Depressed Classes by reserved seats in the Provincial and Central Legislatures as provided for in clauses (1) and (4) shall continue until determined otherwise by mutual agreement between the communities concerned in this settlement.

7. The Franchise for the Central and Provincial Legislatures of the Depressed Classes shall be as indicated, in the Lothian Committee Report.

8. There shall be no disabilities attached to any one on the ground of his being a member of the Depressed Classes in regard to any election to local bodies or appointment to the public services. Every endeavour shall be made to secure a fair representation of the Depressed Classes in these respects, subject to such educational qualifications as may be laid down for appointment to the Public Services.

9. In every province out of the educational grant an adequate sum shall be ear-marked for providing educational facilities to the members of Depressed Classes.


The Poona Pact refers to an agreement between B. R. Ambedkar and Mahatma Gandhi signed on 24 September 1932 at Yerwada Central Jail in Pune, India.

 It was signed by Pandit Madan Mohan Malviya and B.R. Ambedkar and some other leaders to break the fast unto death undertaken by Gandhi in Yerwada prison to annul the Macdonald Award giving separate electorates to Dalits for electing members of state legislative assemblies in British India.


The British invited leaders of different parties in the Round Table Conferences in 1930-32 to draft a new law involving self-rule for the Indians. Mahatma Gandhi did not attend the first and the last but attended the second of the Conferences. The concept of separate electorates for the Untouchables was raised by Ambedkar. Similar provisions were already available for other minorities, including Muslims, Christians, Anglo-Indians and Sikhs. 

The British government agreed with Ambedkar's contention and British Prime Minister Ramsay MacDonald's Communal Award to the depressed classes was to be incorporated into the constitution in the governance of British India. 

Gandhi strongly opposed the Communal Award on the grounds that it would disintegrate Hindu society. He began an indefinite hunger strike at Yerwada Central Jail from 20 September 1932 to protest against this Award. A compromise was reached on 24 September 1932.

The text uses the term "Depressed Classes" to denote Untouchables who were later called Scheduled Castes and Scheduled Tribes under India Act 1935, and the later Indian Constitution of 1950.