MADAME SUL -TE -WAN FIRST BLACK ACTRESS BORN 1873 MARCH 7 -1959 FEBRUARY 1

 

MADAME SUL -TE -WAN  FIRST BLACK ACTRESS 

BORN 1873 MARCH 7 -1959 FEBRUARY 1

Madame Sul-Te-Wan (born Nellie Crawford; March 7, 1873 – February 1, 1959) was the first black actress to sign a film contract and be a featured performer.^[1] She was an American stage, film and television actress for over 50 years. The daughter of former slaves, she began her career in entertainment touring the East Coast with various theatrical companies and moved to California to become a member of the fledgling film community. She became known as a character actress, appeared in high-profile films such as The Birth of a Nation (1915) and Intolerance (1916), and easily navigated the transition to the sound films.

In 1986, she was inducted into the Black Filmmakers Hall of Fame.

Early life[edit]

Nellie Crawford^[2] was born in Louisville, Kentucky, US to former slaves Cleon De Londa and Silas Crawford. Her father left the family early in her life, and her mother became a laundress for Louisville stage actresses.^[3] Young Nellie became enchanted by watching the young actresses rehearse when she delivered laundry for her mother. When she was older she moved to Cincinnati, Ohio,

joined a theatrical company called Three Black Cloaks, and began billing herself as Creole Nell. She also formed her own theatrical companies and toured the East Coast. After moving to California, Madame Sul-Te-Wan began her film career in uncredited roles in director D. W. Griffith's controversial 1915 drama Birth of a Nation. Sul-Te-Wan had allegedly written Griffith a letter of introduction after hearing that Griffith was shooting a film in her Kentucky hometown. Griffith had intended that he would play a rich landowner who spits in the face of a woman who slights him. The scene was cut by the censors but Madame Sul-Te-Wan was hired at $3 a day and this became the first contract for a black woman when she was hired at $25 a week.^[4] Sul-Te-Wan had managed to get the role by her extravagant dress which caught Griffith's attention.^[4]

In the early 1900s, Sul-Te-Wan married Robert Reed Conley. They had three sons,^[5] but Conley abandoned his family when the third boy was only three weeks old.^[6][7] Two of her sons, Odel and Onest Conley, became actors and appeared in several films. Some of these film featured their mother.

Early film career[edit]

Following her roles for Griffith, Madame Sul-Te-Wan followed up in 1916 with a role in the Anita Loos-penned drama The Children Pay with Lillian Gish and in 1917 with Gish's sister Dorothy in the Edward Morrissey-directed drama Stage Struck.

Madame Sul-Te-Wan (left) in Tarzan of the Apes in 1918

Throughout the 1910s and 1920s, Madame Sul-Te-Wan would establish herself as a publicly recognizable character actress. In 1918 she appeared (uncredited) in Tarzan of the Apes as Jane's maid, Esmerelda.^[4] Most often appearing in "Mammy" roles alongside such popular actors of the silent film era as Tom Mix, Leatrice Joy, Matt Moore, Mildred Harris, Harry Carey, Robert Harron, and Mae Marsh. She appeared in the 1927 James W. Horne-directed Buster Keaton comedy College, and in the 1929 Erich von Stroheim-directed drama Queen Kelly, starring Gloria Swanson.

Madame Sul-Te-Wan transitioned into the talkie era with relative ease and continued to appear in high-profile films alongside such prominent film actors as Conrad Nagel, Barbara Stanwyck, Fay Wray, Richard Barthelmess, Jane Wyman, Luise Rainer, Melvyn Douglas, Lucille Ball, Veronica Lake and Claudette Colbert. However, as a black woman in the era of segregation, she was consistently limited to appearing in roles as minor characters who were usually convicts, "native women", or domestic servants, such as her role as a "Native Handmaiden" in the 1933 box-office hit King Kong. Despite the motion picture industry's limitations for African-American performers, Sul-Te-Wan worked consistently throughout the 1930s and 1940s.^[8]

In 1937, Sul-Te-Wan was cast in the memorable role of Tituba in the film Maid of Salem, a dramatic retelling of the events surrounding of the Salem Witch Trials of 1692. The film starred Claudette Colbert, Fred MacMurray, Gale Sondergaard, Pedro de Cordoba, and Louise Dresser and was rather financially successful. Sul-Te-Wan's performance garnered critical praise.

Later career[edit]

On September 12, 1953, a banquet was held at the Hollywood Playground Auditorium to honor Madame Sul-Te-Wan by motion picture actors and film personalities. Amongst the 200 guests who attended the event were Louise Beavers, Rex Ingram, Mae Marsh, Eugene Pallette and Maude Eburne.^[9]

In 1954, Sul-Te-Wan appeared in the Otto Preminger directed and almost entirely African-American cast musical drama Carmen Jones opposite Dorothy Dandridge, Harry Belafonte, Diahann Carroll, and Pearl Bailey as Dandridge's grandmother. The film marked a departure for Sul-Te-Wan, who after appearing onscreen for over four decades, was finally able to act in a role that was atypical of her "Mammy" roles. The pairing of Dandridge and Sul-Te-Wan in Carmen Jones spawned a still widely believed but erroneous rumor – that Sul-Te-Wan was Dandridge's actual grandmother (some allege that she is Dandridge's great-grandmother). However, there is no merit to the claim and the two women are unrelated.^[2]

At age 77, Sul-Te-Wan married for the second time, to German immigrant Anton Ebentheuer. The marriage lasted three years.^[10] During the 1950s, while in her 80s, she continued to appear onscreen in a number of well-received films, albeit now mostly in smaller bit parts and often uncredited. Her last screen appearance came in the 1958 Anthony Quinn-directed adventure film The Buccaneer, starring Yul Brynner and Charlton Heston.

Death[edit]

On February 1, 1959, Madame Sul-Te-Wan died after suffering a stroke at the age of 85 at the Motion Picture Actors' Home in Woodland Hills, California.^[11] She was interred at the Pierce Brothers' Valhalla Memorial Park Cemetery in North Hollywood, Los Angeles County, California.

Legacy and honors[edit]

Sul-Te-Wan was inducted in the Black Filmmakers Hall of Fame in 1986.^[1]

Quotes[edit]

• "We never did discover the origin of her name. No one was bold enough to ask." – Lillian Gish.

Filmography[edit]

Year	Title	Role	Notes
1915	The Cause of It All	Mary – the Hotel Cook
1915	The Birth of a Nation	Black woman (Dr. Cameron's taunter)	Uncredited
1916	Hoodoo Ann	Black Cindy	Uncredited
1916	Intolerance	Girl at Marriage Market (Babylonian Story)	Uncredited
1916	The Children Pay		Uncredited
1917	Stage Struck		Uncredited; also known as Stagestruck
1918	Old Wives for New	Viola's Maid	Uncredited
1918	Tarzan of the Apes	Esmeralda (Jane's Maid)[4]	Uncredited
1918	Who's Your Father?	Black Mother	Uncredited
1920	Why Change Your Wife?	Sally's Maid	Uncredited
1922	Manslaughter	Prison Inmate	Uncredited
1924	The Lightning Rider	Mammy
1925	The Narrow Street	Easter
1925	The Golden Bed	Boarding House Maid	Uncredited
1927	College	Cook	Uncredited
1927	Uncle Tom's Cabin	Slave at Wedding	Uncredited
1929	Queen Kelly	Kali Sana – Aunt's Cook	Uncredited
1929	The Carnation Kid	The Maid	Uncredited
1930	Sarah and Son	Ashmore's Maid	Uncredited
1930	The Thoroughbred	Sacharine	Alternative title: Riding to Win
1931	The Pagan Lady	Carla the Servant	Uncredited
1931	Heaven on Earth	Voodoo Sue	Alternative title: Mississippi
1932	Jungle Mystery	Native Woman in Stockade	Uncredited
1933	Ladies They Talk About	Prisoner Mustard	Uncredited Alternative title: Women in Prison
1933	King Kong	Native Handmaiden	Uncredited
1934	A Modern Hero	Mme. Azais' Neighbor	Uncredited
1934	Operator 13	Slave at Medicine Show	Uncredited
1934	Black Moon	Ruva
1934	Imitation of Life	Black Cook	Uncredited
1935	So Red the Rose	Slave	Uncredited
1936	San Francisco	Earthquake Survivor	Uncredited
1937	Maid of Salem	Tituba
1937	In Old Chicago	Hattie	Credited as Madame Sultewan
1938	Island in the Sky	Scrubwoman	Uncredited
1938	The Toy Wife	Eve, a Black Servant	Uncredited Alternative title: Frou Frou
1938	The Affairs of Annabel	Benzedrina, a Convict	Uncredited
1938	Kentucky	Lily
1939	Tell No Tales	Jim Alley's mother	Uncredited Alternative title: A Hundred to One
1939	Torchy Blane... Playing with Dynamite	Ruby – Black Convict Woman	Uncredited
1940	Safari	Native Woman
1940	Maryland	Naomi	Uncredited
1940	Love Thy Neighbor	Lady McBeth	Uncredited
1941	King of the Zombies	Tahama, the Cook and High Priestess
1941	Sullivan's Travels	Church harmonium player	Uncredited
1942	Mokey	Miss Cully, old black woman	Uncredited
1943	Revenge of the Zombies	Mammy Beulah, the housekeeper	Alternative title: The Corpse Vanished
1943	Thank Your Lucky Stars	Bit in "Ice Cold Katie" Number	Uncredited
1949	Mighty Joe Young	Young family servant	Uncredited Alternative title: Mr. Joseph Young of Africa
1949	The Story of Seabiscuit	Libby	Uncredited
1954	Carmen Jones	Hagar – Carmen's Grandmother	Uncredited
1955	Medic	Grandma Jorson	Episode: "All My Mothers, All My Fathers"
1957	Something of Value	Midwife	Uncredited Alternative title: Africa Ablaze
1957	Band of Angels	Flower Vendor	Uncredited
1958	The Buccaneer	Good Luck Charm Vendor
1958	Tarzan and the Trappers	Witch Woman	(final film role)

References

SAROFOJI KING OF TANJORE 1777 SEPTEMBER 24 - 1832 MARCH 7

 

SAROFOJI KING OF TANJORE 

1777 SEPTEMBER 24 - 1832 MARCH 7

.இரண்டாம் சரபோஜி (மராத்தி: सर्फोजी) (செப்டம்பர் 24, 1777 - மார்ச் 7, 1832),

அல்லது சரபோஜி மாமன்னர், போன்ஸ்லே பரம்பரையைச் சேர்ந்த தஞ்சாவூர் மராத்திய இராச்சியத்தின் மன்னர்களுள் ஒருவராவார். இவர் இராச்சியத்தின் கடைசி சுதந்திர மன்னன் ஆவார். இவர் தஞ்சையின் பிரபலமான சரசுவதி மகால் நூலகத்தை அமைத்தார்.

ஆவணக்குறிப்புகள்[தொகு]

கிளாடியசு புக்கானன்(Dr.Claudius Buchanan), ஆயர் மிடில்ட்டன் (Bishop Middleton), ஆயர் இபர் (Bishop Heber), வாலன்சியா (Lord Valentia) முதலிய வெளிநாட்டவர்கள் தம் குறிப்புகளில் இவரைப் புகழ்ந்துள்ளனர்.

சரபோசி அழகிய தோற்றமும், வீரமும், நேர்மையும், ஒழுக்கமும் உடையவராக திகழ்ந்தார். கல்வியிலும், கலையிலும் காலத்தைச் செலுத்தி வாழ்க்கையைப் புனிதமாக நடத்தினார்.

பிரெஞ்சு, செருமன், கிரேக்கம்,இலத்தீன், வடமொழி தெலுங்கு, தமிழ் முதலிய மொழிகளில் பற்றுடையவரானார்.

1805-இல் தேவநாகரி எழுத்தில் இயங்கவல்ல ஓர் அச்சகத்தைத் தஞ்சையில் முதலில் ஏற்படுத்தினார். பிறகு, ஆங்கில அச்சகத்தை நிறுவினார்.

சாளுவநாயகப்பட்டினத்தில் மனோரதம் என்ற அழகிய கோபுரத்தை அமைத்தார். இக்கோபுரத்தை நெப்போலியனை, ஆங்கிலேயர் வென்றதன் நினைவாகக் கட்டினார்.

தஞ்சைப் பெருவுடையார் கோயிலுக்கு பல அணிகலன்களையும், வெள்ளிப் பாத்திரங்களையும் அளித்தார். பல திருப்பணிகள் செய்தார்.

பல அன்ன சத்திரங்கள் அமைத்தார். இவைகளில் புகழ்பெற்றது ஒரத்தநாடு சத்திரமாகும். முக்தாம்பாள் சத்திரம் ஒரத்தநாட்டில் உள்ளது. இதனை முக்தாம்பாள்புரம் என்பர்.

அரசப்பதவி[தொகு]

மராத்திய அரசர் துல்சாசி வாரிசின்றி இருந்ததால், அவர் இறக்கும் முன் அவருடைய தத்து எடுத்த மகனான சரபோசி பட்டம் பெறவும், அம்மகனுகுக் காப்பாளராக அமரசிங்கும், சுவார்ட்சு பாதிரியார் (Rev.Schwartz) ஆசிரியராகக் கல்வி கற்பித்து வளர்க்கவும் ஏற்பாடு செய்திருந்தார். ஆனால், அமரசிங் தனக்கே பட்டம் கிடைக்க வேண்டுமென்று சூழ்ச்சி செய்தார். அதனை ஏற்ற ஆங்கில அரசாங்கம் அமரசிங்கையே அரசராக்கியது. ஆட்சிக்கு வந்த அமரசிங்கோ, ஆட்சி செலுத்தாமல், சரபோசியையும், அரசகுடும்பத் தேவிமார்களையும் பல பொய்க் குற்றங்களுக்கு ஆளாக்கித் துன்புறுத்தினார். அவர்களைக் கொல்லவும் சதி செய்தார். இதிலிருந்து சரபோசி, அப்பாதிரியாரின் உதவியுடன் தப்பி, அப்பாதிரியாராலேயே அரசுரிமையைப் பெற்றார். 1798 இல் பட்டம் பெற்றதும், தமக்கு இருந்த அதிகாரமின்மையை அறிந்து கொண்டார். பதவியும், கௌரவமும், ஆங்கில அரசாங்கம் அளிக்கும் ஓய்வூதியமும் கிடைத்தால் போதும் என்ற நிலையில் வாழ்ந்தார்.

ஒப்பந்தம்[தொகு]

1798 ஆம் ஆண்டு, ஆங்கில அரசு சரபோசியுடன், ஒரு ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டது. அதன் முக்கிய உள்ளடக்கங்கள் வருமாறு:-

தஞ்சை நகரமும்,அதன் அருகிலுள்ள வல்லமும் சரபோசியிடம் இருக்கும். பிற பகுதிகள் ஆங்கிலேயர் ஆட்சி செய்யும் சென்னை மாகாணத்துடன் இணைக்கப்படும்.

அதற்கு ஆங்கில அரசாங்கம், சரபோசிக்கு ஆண்டுதோறும் ஒரு இலட்சம் வராகனும், எஞ்சிய வருமான்த்தில் ஐந்தில் ஒரு பங்கும் கொடுக்கும்

அமரசிங்கு குடும்பத்தாருக்குக் கொடுக்க ஒப்புக்கொண்டுள்ள ஓய்வுகாலச் சம்பளத்தொகையையும் ஆங்கிலேயர்களே கொடுப்பர்.

இவ்வாறாக அரசியல் ஆட்சி நிலையை அவர் இழந்தாலும், தன் ஆட்சி எல்லையில், தனக்கென ஒரு காவல் படையை வைத்துக் கொள்ள, இவ்வொப்பந்தம் வழிவகுத்தது.

Image may contain: 1 person

PARAMAHAMSA YOGANANDHA , HINDU DEVOTEE BORN 1893 JANUARY 5 - 1952 MARCH 7

PARAMAHAMSA YOGANANDHA , 

HINDU DEVOTEE BORN 

1893 JANUARY 5 - 1952 MARCH 7

பரமஹம்ச யோகானந்தா (Paramahansa Yogananda, வங்காள: পরমহংস যোগানন্দ) (5 சனவரி 1893 – 7 மார்ச்சு 1952), பிறப்பு முகுந்தலால் கோஷ் (வங்காள: মুকুন্দলাল ঘোষ), இந்திய யோகியும் பல்லாயிரக்கணக்கான இந்தியர்களுக்கும் மேற்கத்தியவர்களுக்கும் தியானம் மற்றும் கிரியா யோகத்தை படிப்பித்த குருவும் ஆவார். யோகோடா சத்சங்க சமூகம், இந்தியா என்ற நிறுவனத்தையும் தன்னுணர்தல் தோழமை என்ற நிறுவனத்தையும் இதற்காக நிறுவினார். அவரது தன்வாழ்க்கை நூலான, யோகியின் சுயசரிதை சிறந்த ஆன்மீக வழிகாட்டுதல் நூலாக விளங்குகின்றது. 21ஆம் நூற்றாண்டின் 100 சிறந்த ஆன்மீக நூல்களில் ஒன்றாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளது.[2

வாழ்க்கை வரலாறு

ஆறு அகவையில் யோகானந்தர்
இளமைக்காலம்
யோகானந்தர் ஆத்திகக் குடும்பமொன்றில் தற்கால உத்தரப் பிரதேசத்திலுள்ள கோரக்பூரில் பிறந்தார்.[4] முகுந்தலால் கோஷ் என இளவயதில் அழைக்கப்பட்ட யோகானந்தர் தனது இளமைக்காலத்திலேயே ஆன்மீக விழிப்புணர்வு பெற்றவராக இருந்ததாக யோகானந்தரின் தம்பி, சனாந்தன் நினைவு கூறுகிறார்.[4] இளமையிலேயே இந்தியாவின் பல இந்து சாதுக்களையும் துறவிகளையும் அணுகி தனக்கான ஆன்மீகத் தேடலுக்கான குருவைத் தேடி வந்தார்.[5]

1910இல் அவரது பதினேழாம் அகவையில் யோகானந்தரின் தேடல் முடிவுற்றது; குரு, சுவாமி யுக்தேசுவர் கிரியிடம் தனது ஆன்மீக வினாக்களுக்கான விடைகளைப் பெற்றார். பல நூற்றாண்டுகளாக அவருடன் தொடர்பு இருந்ததாக யோகானந்தர் உணர்ந்தார்.[5]

குரு யுக்தேசுவர் யோகானந்தரை ஓர் சிறப்பான நோக்கத்திற்காக தம்மிடம் மகாவதார பாபா அனுப்பியதாக பின்னர் கூறினார்.[5]

கலையில் இடைநிலைத் தேர்வை கொல்கத்தாவின் இசுக்காட்டிசு சர்ச்சு கல்லூரியில் முடித்த பிறகு சூன் 1915இல் தற்கால இளங்கலைப் பட்டப்படிப்பை ஒத்த பட்டப்படிப்பை (அக்காலத்தில் அது ஏ.பி எனப்பட்டது) செராம்பூர் கல்லூரியில் முடித்தார். செராம்பூரில் படித்ததால் இக்காலத்தில் அவர் அங்கிருந்த யுக்தேசுவரின் ஆசிரமம் சென்றுவர முடிந்தது. 1915இல் துறவித்துவம் பெற்றுக் கொண்டு சுவாமி யோகானந்த கிரி என்ற பெயரைச் சூடினார்.[5] 1917இல் நவீன கல்வி முறைகளுடன் யோகக் கலையையும் ஆன்மீக கொள்கைகளையும் இணைத்த கல்வித்திட்டத்துடன் மேற்கு வங்காளத்தின் திஹிகாவில் சிறுவர்களுக்கானப் பள்ளியைத் தொடங்கினார்.ஓராண்டிற்குப் பிறகு இந்தப் பள்ளி ராஞ்சிக்கு இடம் பெயர்ந்தது.[5] இந்தப் பள்ளி பின்னாளில் யோகோடா சத்சங்க சமூகம், இந்தியாவாக பெயர் மாற்றம் பெற்றது; இது அமெரிக்க நிறுவனமான தன்னுணர்தல் தோழமையின் கிளையாக விளங்கியது.

அமெரிக்காவிற்கு குடிபெயர்வு

1920இல், பாஸ்டனில் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட சமய முற்போக்காளர்களின் பன்னாட்டு பேராயத்திற்கு பேராளராக ஐக்கிய அமெரிக்காவிற்குப் பயணமானார்.[6][7] அதே ஆண்டு தனது தன்னுணர்தல் தோழமை என்ற நிறுவனத்தையும் அங்கு நிறுவினார்; இந்தியாவின் தொன்மையான பழக்கவழக்கங்களையும் யோகக் கலையின் மெய்யியலையும் தியானத்தின் பாரம்பரியத்தையும் உலகெங்கும் பரப்பிட இந்த நிறுவனத்தை நிறுவினார்.[8] அடுத்த பல்லாண்டுகளில் அமெரிக்க கிழக்குக் கடலோரத்தில் பல விரிவுரைகளையும் கற்பித்தலையும் மேற்கொண்டார்.[9] 1924இல் மற்ற கண்டங்களுக்கும் சென்று உரை நிகழ்த்தலானார்.[10] இவற்றைக் கேட்க வந்த பல்லாயிரவரில் மார்க் டுவெய்னின் மகள் கிளாரா கிளெமென்ட்சு உள்ளிட்ட பிரபலங்களும் அடங்குவர். 1925இல் தன்னுணர்தல் தோழமையின் கலிபோர்னியா மையத்தை இலாசு ஏஞ்செலசு நகரில் நிறுவினார். இதுவே பின்னாளில் அவரது வளர்ந்து வந்த பணிகளுக்கு மைய நிர்வாக மையமாக அமைந்தது.[7][11] அமெரிக்காவில் யோகா ஆசிரியராக தனது வாழ்நாளில் பெரும்பகுதியை கழித்த முதல் இந்தியராக யோகானந்தர் விளங்கினார். 1920 முதல் 1952 வரை ஐக்கிய அமெரிக்காவில் வாழ்ந்திருந்தார்; 1935-36இல் இந்தியாவில் இருந்த தமது குருவைக் காணவும் மேற்கத்திய சமயவியலாளர்களான தெரசா நியூமன் போன்றவர்களைக் காணவும் ஓராண்டு காலம் அமெரிக்காவிற்கு வெளியே இருந்தார்.[5][12]

இந்திய வருகை, 1935–1936

1935இல், தமது குரு யுக்தேசுவர் கிரியைக் காணவும் யோகோடா சத்சங் சமூகத்தை நிலைநிறுத்தவும் இந்தியா திரும்பினார். தனது இந்தியப் பயணத்தின்போது மோகன்தாசு கரம்சந்த் காந்தி, புகழ்பெற்ற இயற்பியலாளர் ச. வெ. இராமன், யுக்தேசுவர் கிரியின் சீடர்கள் ஆகியாரைச் சந்தித்தார்.[5] இந்தியாவில் இருக்கும்போது யுக்தேசுவர் இவருக்கு பரமஹம்ச என்ற பட்டத்தை வழங்கினார். 1936இல் யோகானந்தா கொல்கத்தாவில் இருந்தபோது யுக்தேசுவர் புரியில் மகாசமாதி அடைந்தார்.[13]

மரணம்
தனது மரணத்திற்கு முந்தைய சில நாட்களாகவே யோகானந்தா தாம் இந்த உலகை விட்டுச் செல்லும் நேரம் வந்துவிட்டதாக குறிப்பிட்டு வந்தார்.[14]

மார்ச்சு 7, 1952இல் இலாசு எஞ்செலசிற்கு வந்திருந்த இந்தியத் தூதர் பினய் ரஞ்சன் சென்னுக்கு பில்ட்மோர் தங்குவிடுதியில் கொடுக்கப்பட்ட விருந்தில் யோகானந்தர் தமது மனைவியுடன் கலந்து கொண்டார்.[15] விருந்தின் முடிவில் உலக அமைதிக்கும் மாந்த வளர்ச்சிக்கும் இந்தியா, அமெரிக்கா பங்கு குறித்தும் வருங்கால கூட்டுறவு குறித்தும் யோகானந்தர் பேசினார்.[16] [17] உரையை முடிக்கும் தருவாயில் அவரது உடல் தரையில் சாய்ந்தது.[14][18] அவரது சீடர்கள் அவர் மகாசமாதி அடைந்ததாக கூறினாலும்[18] அலுவல்முறையாக மரணத்தின் காரணமாக இதயச் செயலிழப்பு குறிப்பிடப்பட்டது.[19]

யோகானந்தரின் உடல் கிலென்டேல், கலிபோர்னியாவிலுள்ள பாரஸ்ட் லான் மெமோரியல் பார்க்கில் உள்ள மோசோலியத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. இது வருகையாளர்களுக்கு மூடப்பட்டிருந்தாலும் யோகானந்தரின் சமாதி அணுகக் கூடியதாக உள்ளது

MIEKE WIJAYA,INDONESIAN ACTRESS BORN 1940 MARCH 7

MIEKE WIJAYA,INDONESIAN ACTRESS

BORN 1940 MARCH 7

Mieke Wijaya (born 7 March 1940) is an Indonesian actress who has won three Citra Awards
Biography
Wijaya was born in Bandung, West Java, Dutch East Indies, on 7 March 1940. After graduating senior high school, she studied for some time at the National Theatre Academy of Indonesia in Jakarta. During this period she was active as a singer and actress; she had made her film debut in 1954 with Gagal.[1]

In 1956 Wijaya rose to fame as one of the stars in Perfini's Tiga Dara.[1] The film, directed by Usmar Ismail, saw Mieke play Nana, one of three sisters raised by their grandmother after their mother's death;[2] in 2006 Ade Irwansyah of Tabloid Bintang wrote that Tiga Dara was the eleventh best Indonesian film of all time.[3] Over the next five years she acted in thirteen films, including five in 1961 alone.[4] Through the 1960s, while continuing to act in films, she was a member of Teguh Karya's Teater Populer (English: Popular Theatre), a stage drama troupe.[1]

Through the 1970s and 1980s Wijaya acted in numerous films, including the religious Sembilan Wali (1985), the comedy Bing Slamet Koboi Cengeng (1974), the drama Ranjang Pengantin (1973), and the romances Badai Pasti Berlalu (1977) and Dr. Karmila (1977). In 1987 she acted in three productions.[4]

After a four-year hiatus, during 1991 Wijaya acted in two films, Saat Kukatakan Cinta and Zig Zag (Anak Jalanan). This was followed by another long hiatus from featured films: the Indonesian film industry declined drastically in the early 1990s, and Wijaya began to concentrate on television series. As of 2013, her most recent feature film role was in Hanung Bramantyo's Ayat-Ayat Cinta.[1][4]

Wijaya has won two Citra Awards for Best Leading Actress, one in 1967 for Gadis Kerudung Putih and one in 1975 for Kembang Semusim.[1] She also received a Citra Award for Best Supporting Actress in 1975 for her role in Ranjang Pengantin.[5] In 1996 she received a Surjosoemanto Prize from the National Film Board in recognition of her lengthy career,[1] and at the 2011 Bandung Film Festival she received a Lifetime Achievement award together with Deddy Mizwar.[6]

She was married to fellow actor Dicky Zulkarnaen until his death of a stroke in 1995.[1][7] The couple's daughter Nia Zulkarnaen (born 1970) was nominated for a Citra Award in 1991 for her role in Lagu Untuk Seruni.[8]

Filmography

Wijaya has acted in over seventy films during her fifty-year career.[4]

Gagal (1955)
Tjorak Dunia (1955)
Pilihlah Aku (1956)
Tiga Dara (1956)
Dekat Dimata Djauh Dihati (1956)
Dewi (1957)
Delapan Pendjuru Angin (1957)
Sengketa (1957)
Bing Slamet Tukang Betja (1959)
Iseng (1959)
Sekedjap Mata (1959)
Gadis Diseberang Djalan (1960)
Piso Surit (1960)
Detik-detik Berbahaja (1961)
Aksi Kalimantan (1961)
Masih Ada Hari Esok (1961)
Mira (1961)
Toha, Pahlawan Bandung Selatan (1961)
Anak-anak Revolusi (1964)
Ekspedisi Terakhir (1964)

Impian Bukit Harapan (1964)
Langkah-langkah Dipersimpangan (1965)
Liburan Seniman (1965)
Gita Taruna (1966)
Disela-sela Kelapa Sawit (1967)
Gadis Kerudung Putih (1967)
Big Village (1969)
Tokoh (1973)
Ananda (1970)
Beranak dalam Kubur (1971)
Dunia Belum Kiamat (1971)
Malam Jahanam (1971)
Spy and Journalist (1971)
Akhir Cinta di Atas Bukit (1972)
Lingkaran Setan (1972)
Romusha (1972)
Desa di Kaki Bukit (1972)
Dosa Siapa (1972)
Flamboyant (1972)
Dimana Kau Ibu (1973)
Ita Si Anak Pungut (1973)
Bing Slamet Koboi Cengeng (1974)
Demi Cinta (1974)
Kehormatan (1974)
Sayangilah Daku (1974)
Boni dan Nancy (1974)

Ranjang Pengantin (1974)
Kawin Lari (1974)
Perkawinan dalam Semusim (1976)
Badai Pasti Berlalu (1977)
Selimut Cinta (1977)
Diana (1977)
Ali Topan Anak Jalanan (1977)
Napsu Serakah (1977)
Manager Hotel (1977)
Jaringan Antar Benua (1978)
Senja di Pulo Putih (1978)
Kembang Semusim (1980)
Srigala (1981)
Ketika Cinta Harus Memilih (1981)
Nila di Gaun Putih (1981)
Remang-remang Jakarta (1981)
Dr. Karmila (1981)
Betapa Damai Hati Kami (1981)
Hukum Karma (1982)
Pengabdian (1984)
Kontraktor (1984)
Sembilan Wali (1985)
Gadis Hitam Putih (1985)
Gerhana (1985)
Beri Aku Waktu (1986)
Pernikahan Dini (1987)
Penginapan Bu Broto (1987)
Luka di Atas Luka (1987)
Saat Kukatakan Cinta (1991)

Zig Zag (Anak Jalanan) (1991)
Ayat-Ayat Cinta (2008)