GOOGIE WITHERS ,ENGLISH ACTRESS BORN 1917 MARCH 12 -2011 JULY 15

 

GOOGIE WITHERS ,ENGLISH ACTRESS 

BORN 1917 MARCH 12 -2011 JULY 15

Georgette Lizette Withers, CBE, AO (12 March 1917 – 15 July 2011), known professionally as Googie Withers, was an English entertainer who was a dancer and actress with a lengthy career spanning some nine decades in theatre, film, and television. She was a well-known actress and star of British films during the Second World War and postwar years.

She often starred in British productions, primarily in films with actor and producer John McCallum, whom she married, and together they emigrated in the late 1950s to her husband's native Australia, where they became best known in theatre, although she would play prison governor Faye Boswell in the TV series Within These Walls during the 1970s and continued to feature in films.^[2]

Biography[edit]

Withers was born in Karachi, British India (now Pakistan), to Edgar Withers, a captain in the Royal Navy, and a mother of Dutch French German descent, Lizette Wilhelmina Katarina.^[3][4][5] She was named after her aunt Georgette Ottolina, but was fondly given the name "Googie" (Little Pigeon) at a young age by her Indian ayah (nanny), in which she became used to and decided to stick with professionally.^[6] As a child, she showed interest in learning the Urdu language.^{[citation needed]}

Her father left the Royal Navy to manage a foundry in Birmingham, England, UK, and Googie was sent to a boarding school near Dover and a secondary day school in London^[3]

Acting career[edit]

She began acting at the age of twelve. A student at the Italia Conti Academy of Theatre Arts, and at the dance school of Buddy Bradley, where she learnt baller and tap, she was a dancer in a West End production when she was offered work initially as a film extra in Michael Powell's The Girl in the Crowd (1935). She arrived on the set to find one of the major players in the production had been dismissed, and she was immediately asked to step into the leading role in her place, beginning a seven year contract with Warner Brothers, after which she worked for studios Fox British, Eling Studios and The Rank Organisation.^[7]

During the 1930s, Withers was constantly in demand in lead roles in minor films and supporting roles in more prestigious productions. She was in Windfall (1935) and The Love Test (1935) and she had the lead in All at Sea (1935).

Withers supported in Dark World (1935), King of Hearts (1936), and Accused (1936). Her Last Affaire (1935) was her third film with Powell.

Withers followed it with She Knew What She Wanted (1936), Crown v. Stevens (1936) (directed by Powell), Crime Over London (1936), Pearls Bring Tears (1937), Action for Slander (1937), and Paradise for Two (1937).

She had the lead in You're the Doctor (1938) and was back to support for Kate Plus Ten (1938). Her best known work of the period was as one of Margaret Lockwood's friends in Alfred Hitchcock's The Lady Vanishes (1938).

Withers kept in support roles in Paid in Error (1938) and Strange Boarders (1938). She was in a Will Hay film Convict 99 (1938) and supported Jack Buchanan in The Gang's All Here (1939). Then she appeared in crime films Murder in Soho (1939) and Dead Men are Dangerous (1939).

She supported George Formby in Trouble Brewing (1939) and Tommy Trinder in She Couldn't Say No (1939). She was in a Robert Montgomery film Busman's Honeymoon (1939) and was reunited with Buchanan in Bulldog Sees It Through (1940). She was still supporting comics in Back-Room Boy (1942) with Arthur Askey.

Rising fame[edit]

Among her successes of the 1940s, and a departure from her previous roles, was the Powell and Pressburger film One of Our Aircraft Is Missing (1942), a topical World War II drama in which she played a Dutch resistance fighter who helps British airmen return to safety from behind enemy lines.^[8]

Powell and Pressburger then used her in a film they produced but did not direct, The Silver Fleet (1943). She played Helen, a significant second lead in the Clive Book directed 1944 comedy On Approval.

Withers was in They Came to a City (1945) directed by Basil Dearden and was one of several stars in Dead of Night (1945).

Withers was given a star part in Pink String and Sealing Wax (1945). It was well received and Withers was given the title role in The Loves of Joanna Godden (1947), which was a hit. In the cast was actor John McCallum whom Withers later married. They remained married until McCallum died in 2010.^[9]

Withers then starred in It Always Rains on Sunday (1948) which was one of the biggest hits of the year. In 1948 British exhibitors voted her the 8th most popular British star in the country.^[10][11]

Three comedies followed: the hugely popular Miranda (1948) with McCallum, and Once Upon a Dream (1949) and Traveller's Joy (1949), both directed by Ralph Thomas. Next she was third billed after Hollywood stars Gene Tierney and Richard Widmark in the tense thriller Night and the City (1950).^[12]

Withers took 13 months off for the birth of her first child, then returned to star as a doctor in White Corridors (1951), one of the most popular films of the year in Britain.^[13][14] She was one of many cameos in The Magic Box (1951) and was in a play Winter Journey.^[15]

Withers made three films with her husband, Derby Day (1952), Devil on Horseback (1954), and Port of Escape (1956).

In 1954 she starred with McCallum in the West End play Waiting for Gillian by Ronald Millar.

Australia[edit]

Withers first toured Australia in the stage play Simon and Laura. When McCallum was offered the position running J.C. Williamson theatres, they moved to Australia in 1959. Withers starred in a number of stage plays, including Rattigan's The Deep Blue Sea, Desire of the Moth, The First 400 Years (with Keith Michell), The Circle,^[16] A. R. Gurney's The Cocktail Hour, Time and the Conways, The Importance of Being Earnest, Beekman Place (for which she also designed the set) (1965),^[17] The Kingfisher, Stardust, Chekhov's The Cherry Orchard and Wilde's An Ideal Husband for the Melbourne Theatre Company; both productions toured Australia. They appeared together in the UK in The School for Scandal at the Duke of York's Theatre in London's West End and on the subsequent British Council tour of Europe in 1983–84 and in W. Somerset Maugham's The Circle at the Chichester Festival Theatre.^{[citation needed]}

Withers starred on Broadway with Michael Redgrave in The Complaisant Lover and in London with Alec Guinness in Exit the King.

Later career[edit]

Withers returned to films with the lead in Nickel Queen (1971), directed by McCallum.

She was in The Cherry Orchard (1974) on Australian TV.

In 1974, she appeared as Faye Boswell, the original governor of a women's prison, in the television series Within These Walls. Because Within These Walls had been a moderate success in Australia, she was approached by producers to play the role of the Governor in the Australian version titled Prisoner, although she declined, and the role was given to Patsy King.

Withers starred in the BBC adaptation of Hotel du Lac (1986), which was followed a year later by another BBC production of Northanger Abbey.

In 1989, she appeared at Brighton in England in The Cocktail Hour alongside her husband John and her daughter, Joanna - the play a success from New York starring Nancy Marchand, the previous year. In 1990, she appeared in ITV's adaptation of Ending Up. Her last screen performance was as the Australian novelist Katharine Susannah Prichard in the film Shine (1996), for which she and the other cast members were nominated for a Screen Actors Guild award for "Outstanding performance by a cast".

In 2002, aged 85, Withers appeared with Vanessa Redgrave in Oscar Wilde's Lady Windermere's Fan in London's West End.

In October 2007, aged 90 and 89 respectively, Withers and McCallum appeared in an extended interview with Peter Thompson on ABC TV's Talking Heads programme.^[6]

Death[edit]

Withers died on 15 July 2011 at her Sydney home, aged 94. Her husband, actor, television producer and studio executive John McCallum predeceased her on 3 February 2010.^[18][19]

Honours[edit]

Withers was appointed an Honorary Officer of the Order of Australia (AO) for services to drama, in the 1980 Australia Day Honours List.^[20] In the 2001 Queen's Birthday Honours List (UK), she was named a Commander of the Order of the British Empire (CBE). Withers was a JC Williamson Award recipient for lifetime achievement in 1999.^[21] In 1992 Googie Withers and John McCallum were founding patrons and active supporters of the Tait Memorial Trust in London. A Charity established by Isla Baring OAM, the daughter of Sir Frank Tait of J. C. Williamson's to support young Australian performing artists in the UK.^[22]

She was the subject of This Is Your Life in 1971 when she was surprised by Eamonn Andrews, whilst thinking she was going to be interviewed by her close friend Godfrey Winn. Although she knew Andrews, when he appeared as she entered the set, she asked him why he was no longer working as a presenter and was instead working as a floor manager.^[23]

Selected filmography[edit]

• The Girl in the Crowd (1935) – Sally
• The Love Test (1935) – Minnie
• Windfall (1935) – Dodie
• Her Last Affaire (1935) – Effie
• Dark World (1935) – Annie
• All at Sea (1935) – Daphne Tomkins
• She Knew What She Wanted (1936) – Dora
• Crown v. Stevens (1936) – Ella Levine
• Crime Over London (1936) – Miss Dupres
• Accused (1936) – Ninette Duval
• King of Hearts (1936) – Elaine
• Action for Slander (1937) – Mary
• Pearls Bring Tears (1937) – Doreen
• Paradise for Two (1937) – Miki
• The Green Cockatoo (1937) – (uncredited)
• Paid in Error (1938) – Jean Mason
• If I Were Boss (1938) – Pat
• Strange Boarders (1938) – Elsie
• Convict 99 (1938) – Lottie
• Kate Plus Ten (1938) – Lady Moya
• The Lady Vanishes (1938) – Blanche
• You're the Doctor (1938) – Helen Firmstone
• Trouble Brewing (1939) – Mary Brown
• Murder in Soho (1939) – Lola Matthews
• The Gang's All Here (1939) – Alice Forrest
• Dead Men are Dangerous (1939)
• She Couldn't Say No (1940) – Dora
• Busman's Honeymoon (1940) – Polly
• Bulldog Sees It Through (1940) – Toots
• Jeannie (1941) – Laundry Girl
• Back-Room Boy (1942) – Bobbie
• One of Our Aircraft Is Missing (1942) – Jo de Vries
• The Silver Fleet (1943) – Helène van Leyden
• On Approval (1944) – Helen Hale
• They Came to a City (1945) – Alice
• Dead of Night (1945) – Joan Cortland (segment "Linking Story") / (segment "The Haunted Mirror")
• Pink String and Sealing Wax (1945) – Pearl Bond
• The Loves of Joanna Godden (1947) – Joanna Godden
• It Always Rains on Sunday (1947) – Rose Sandigate
• Miranda (1948) – Clare Martin
• Once Upon a Dream (1949) – Carol Gilbert
• Night and the City (1950) – Helen Nosseross
• Traveller's Joy (1950) – Bumble Pelham
• White Corridors (1951) – Dr. Sophie Dean
• The Magic Box (1951) – Sitter in Bath Studio
• Lady Godiva Rides Again (1951) – Susan Foster (actress in clip, "The Shadow of the Orient") (uncredited)
• Derby Day (1952) – Betty Molloy
• Devil on Horseback (1954) – Mrs. Cadell
• Port of Escape (1956) – Anne Stirling
• The First 400 Years (1964)
• Nickel Queen (1971) – Meg Blake
• The Cherry Orchard (1974, TV Movie) – Ranevskaya
• Within These Walls (1974–1975, TV Series) – Prison Governess – Faye Boswell
• Screen Two (1986, TV Series) – Mrs. Allen / Mrs. Pusey / Leda Klein
• Melba (1988, TV Mini-Series) – Lady Armstrong
• Country Life (1994) – Hannah
• Shine (1996) – Katharine Susannah Prichard (final film role)

ELIZABETH TAYLOR ENGLISH AMERICAN ACTRESS BORN 1932 FEBRUARY 27 -2011 MARCH 23

 

ELIZABETH TAYLOR 

ENGLISH AMERICAN ACTRESS 

BORN 1932 FEBRUARY 27 -2011 MARCH 23

டேம் எலிசபெத் ரோஸ்மாண்ட் டெய்லர், (Elizabeth Rosemond "Liz" Taylor, பிப்ரவரி 27, 1932 - மார்ச் 23, 2011), லிஸ் டெய்லர் என்றும் அறியப்படும் இவர் ஒரு ஆங்கிலோ-அமெரிக்க நடிகை.^[1] அவர் தன்னுடைய நடிப்புத் திறன் மற்றும் அழகுக்காவும், அத்துடன் பல திருமணங்கள் உட்பட அவருடைய ஹாலிவுட் வாழ்க்கைப் பாணிக்காகவும் அறியப்பட்டவர். ஹாலிவுட்டின் பொற்காலங்களில் டெய்லர் மிகப் பெரிய நடிகைகளில் ஒருவராகவும், அத்துடன் நிஜவாழ்வை விட மிகப் பெரும் அளவில் புகழ்பெற்றவராகவும் கருதப்பட்டார்.

அமெரிக்க திரைப்பட நிறுவனம் தன்னுடைய தலைசிறந்த பெண்கள் பட்டியலில் டெய்லரை ஏழாவது இடத்தில் வைத்திருக்கிறது.

ஆரம்ப வருடங்கள் (1932–1942)[தொகு]

டெய்லர் வட-மேற்கு லண்டனின் வளமிக்க மாவட்டமான ஹாம்ஸ்டெட்டில் பிறந்தார். அவர் ஃபிரான்சிசு லென் டெய்லர் (1897–1968) மற்றும் சாரா வையோலா வார்ம்ப்ரோடட் (1895–1994), ஆகியோரின் இரண்டாவது குழந்தையாவார். அவர்கள் இங்கிலாந்தில் வாழ்ந்து வரும் அமெரிக்கர்கள் ஆவார்கள். டெய்லரின் மூத்த சகோதரர் ஹோவார்ட் டெய்லர், 1929 ஆம் ஆண்டில் பிறந்தார். இவருடைய பெற்றோர்கள் இருவரும் கான்சாஸின் அர்கானாஸ் நகரைச் சேர்ந்தவர்கள். இவருடைய தந்தை ஒரு கலைப்பொருள் விற்பனராக இருந்தார், இவருடைய தாய் ஒரு முன்னாள் நடிகையாவார். இவருடைய மேடை பெயர் சாரா சோதெர்ன். 1926 ஆம் ஆண்டில் நியூயார்க் நகரில் சாராவும் ஃப்ரான்சிஸ் டெய்லரும் திருமணம் செய்துகொண்டவுடன் அவர் நாடகத் துறையை விட்டு விலகினார்.

டெய்லரின் முதல் இரு பெயர்களும் அவருடைய தந்தைவழி பாட்டி, எலிசபெத் மேரி (ரோஸ்மாண்ட்) டெய்லர் நினைவாக வைக்கப்பட்டது. இங்கிலாந்து மற்றும் அமெரிக்கா என இருநாட்டு குடியுரிமை பெற்ற டெய்லர் ஒரு ஆங்கிலேய பிரஜையாகவும், ஒரு அமெரிக்க குடிமகனாகவும் பிறந்தார். முன்னது ஜஸ் சோலி (jus soli) என்னும் கொள்கையின் கீழ் அவர் ஆங்கிலேயர் மண்ணில் பிறந்ததற்கும், பிந்தியது ஜஸ் சாங்க்குய்னிஸ் (jus sanguinis) என்னும் கொள்கையின் கீழ் அவரின் பெற்றோர்களின் மூலமும் பெற்றார்.

மூன்று வயதை அடைந்தபோது, டெய்லர் வாக்கினியுடன் பால்லெ பாடங்களைப் பெற்றுக்கொள்ளத் தொடங்கினார். இரண்டாம் உலகப் போர் தொடங்குவதற்குச் சற்று முன்னர், போர் நடவடிக்கைகளைத் தவிர்ப்பதற்கு அவருடைய பெற்றோர்கள் அமெரிக்காவிற்குத் திரும்பி விட முடிவுசெய்தனர். அவருடைய தாய் முதலில் குழந்தைகளை அழைத்துச் சென்றார், அவர் ஏப்ரல் 1939 ஆம் ஆண்டில் நியூயார்க் வந்தடைந்தார்,^[2] அதே நேரத்தில் அவருடைய தந்தை தன்னுடைய கலைப்பொருட்கள் வர்த்தகம் தொடர்பான விஷயங்களை முடித்துவிடுவதற்கு லண்டனிலேயே தங்கியிருந்து, பின்னர் நவம்பர் மாதத்தில் திரும்பினார்.^[3] கலிஃபோர்னியாவின் லாஸ் ஏஞ்சல்சில் குடியமர்ந்தனர். அப்போது சாராவின் குடும்பமான வார்ம்ப்ரோடட்ஸ் அங்கு வாழ்ந்து வந்தது.

ஹாப்பர் மூலம், டெய்லர்கள் ஆண்ட்ரியா பெரென்ஸுடன் அறிமுகம் செய்து வைக்கப்பட்டனர். அவர் செல்வ வளமிக்க ஒரு பெரும்புள்ளி மற்றும் ஹாலிவுட்டின் யூனிவெர்சல் பிக்சர்ஸின் தலைவர் மற்றும் பெரும் பங்குதாரருமான சீவர் கௌடெனுடன் மன உறுதி செய்யப்பட்டிருந்தவர். கௌடெனைப் பார்ப்பதற்கு எலிசபெத்தையும் உடன் அழைத்து வருமாறு சாராவை பெரென்ஸ் வலியுறுத்தினார். எலிசபெத்தின் திகைக்கும்படியான கருப்பு அழகில் கௌடென் மிகவும் கவர்ந்துவிடுவார் என்று அவர் பிடிவாதமாக இருந்தார். மெட்ரோ-கோல்டன்-மேயெர் நிறுவனம் கூட அந்த ஆங்கிலேய யுவதி மீது ஆர்வம் கொண்டது. ஆனால் தயாரிப்பாளர் ஜான் கான்சிடைன் உடனான ஒரு சம்பிரதாயமற்ற ஆடிஷனின்போது அவர் பாட முடியாது என்பது நிரூபனமானதும் அங்கு ஒப்பந்தம் செய்ய முடியாமல் போனது. எனினும், செப்டம்பர் 18, 1941 அன்று யூனிவர்சல் பிக்சர்ஸ் எலிசபெத்துடன் வாரத்துக்கு $100 என்ற அடிப்படையில் மீண்டும் புதுப்பிக்கவல்ல ஒரு ஒப்பந்தத்தைச் செய்துகொண்டது.

டெய்லர் தன்னுடைய ஒன்பதாவது வயதில் தன் முதல் சலனப் படமான தேர்ஸ் ஒன் பார்ன் எவ்ரி மினிட் டில் தோன்றினார். இதுதான் அவர் யூனிவர்சல் பிக்சர்சுக்காக செய்த முதலும் ஒரே படமுமாகும். யூனிவர்சல்லுடன் அவர் ஒப்பந்தம் செய்த ஆறு மாதங்களுக்குள்ளாகவே, அவருடைய ஒப்பந்தம் ஸ்டூடியோவின் தயாரிப்பு நிர்வாகி எட்வர்ட் முஹ்ல் அவர்களால் மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது. முஹ்ல், டெய்லரின் ஏஜென்டான மைரோன் செல்ஸ்நிக் (டேவிட்டின் சகோதரர்) மற்றும் சீவர் கௌடென் உடன் ஒரு சந்திப்பை ஏற்படுத்தினார். டெய்லருக்கான செல்ஸ்நிக் மற்றும் கௌடினின் தொடர்ச்சியான ஆதரவினை முஹ்ல் எதிர்த்தார்: "அவளால் பாடவும் முடியாது, ஆடவம் முடியாது, நடிக்கவும் தெரியாது. அதற்கு மேலாக அவளுடைய தாய் நான் சந்தித்த மிகவும் பொறுத்துக்கொள்ளவே முடியாத பெண்மணிகளில் ஒருவராக இருக்கிறார்."^[4] 1942 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரியில், அவருடைய பத்தாவது பிறந்தநாள் வருவதற்கு சில தினங்களே இருக்கும் நிலையில் டெய்லரின் ஒப்பந்தத்தை யூனிவர்சல் ரத்து செய்தது. இருந்தபோதிலும் அக்டோபர் 15, 1942 அன்று, மெட்ரோ-கோல்ட்வின்-மேயெர், டெய்லரை வாரத்திற்கு $100 என்ற அடிப்படையில் லாஸ்ஸி கம் ஹோம்-இல் பிரிஸ்கில்லாவாகத் தோன்ற ஒப்பந்தம் செய்தது.

வாழ்க்கைத் தொழில்[தொகு]

இளம்பருவ நட்சத்திரம்[தொகு]

லாஸ்ஸி கம் ஹோம் இல் குழந்தை நட்சத்திரமான ரோட்டி மெக்டோவால் நடித்திருந்தார், இவருடன் டெய்லர் வாழ்நாள் முழுவதும் நட்புடன் இருந்தார். 1943 ஆம் ஆண்டில் அந்தப் படம் வெளியானதும் அது மெக்டோவெல் மற்றும் டெய்லர் இருவருக்கும் ஆதரவான கவனஈர்ப்பைப் பெற்றுத்தந்தது. லாஸ்ஸி கம் ஹோம் அவருடைய நடிப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டு எம்ஜிஎம், டெய்லரை ஒரு முறைப்படியான ஏழு-ஆண்டு ஒப்பந்தத்திற்குக் கையொப்பமிட்டது. அதன்படி வாரத்திற்கு $100 என்றும் ஏழாவது வருடத்தில் $750 என்னும் பெரும் தொகையை அடையும் வரையில் தொடர்ச்சியான இடைவெளிகளில் அதிகரிப்படும். எம்ஜிஎம் உடனான அவருடைய முதல் ஒப்பந்தத்தின் கீழ் அவருடைய முதல் பணி ட்வன்டியத் செஞ்சுரி ஃபாக்சுக்குக் கடனாகக் கொடுக்கப்பட்ட ஜேன் ஐர் யின் நாவல் சார்லோட்டெ பிரான்டெவின் திரைப்படத் தழுவலில் (1944) ஹெலென் பர்ரோஸ் கதாபாத்திரத்திற்காக இருந்தது. இந்தக் காலகட்டத்தில் எம்ஜிஎம்முக்கான மற்றுமொரு ரோடி மெக்டோவால் திரைப்படமான தி வைட் க்ளிஃப்ஸ் ஆஃப் டோவர் (1944) இல் தோன்றுவதற்காக அவர் இங்கிலாந்துக்குத் திரும்பிவந்தார். எம்ஜிஎம்மின் நேஷனல் வெல்வெட் திரைப்படத்தின் வெல்வெட் ப்ரௌன் கதாபாத்திரத்தைப் பெறுவதற்காக டெய்லர் மேற்கொண்ட விடாமுயற்சி தான் அவரை 12 வது வயதிலேயே ஒரு நட்சத்திர அந்தஸ்திற்குக் கொண்டுசென்றது. டெய்லரின் கதாபாத்திரமான வெல்வெட் பிரௌன், ஒரு இளம் பெண் தன்னுடைய பாசத்துக்குரிய குதிரையை கிராண்ட் நேஷனல் பட்டத்தை வெல்வதற்காக பயிற்சி அளிப்பதான கதையாகும். நேஷனல் வெல்வெட் டில் அமெரிக்க பிரபலமான மிக்கி ரூனி மற்றும் ஆங்கிலேய புதுவரவான ஏஞ்செலா லான்ஸ்புரி ஆகியோரும் உடன் நடித்திருந்தார்கள். 1944 ஆம் ஆண்டு டிசம்பரில் வெளியான இத்திரைப்படம் மிகப் பெரிய வெற்றிப்படமாக அமைந்து, டெய்லரின் வாழ்க்கையை என்றென்றைக்குமாக மாற்றியமைத்தது. பெரும்பாலான அவருடைய முதுகுப்புற சிக்கல்கள், நேஷனல் வெல்வெட் திரைப்பட படப்பிடிப்பின்போது ஒரு குதிரையிலிருந்து விழுந்து முதுகை ஊறுபடுத்திக் கொண்டதுடன் தொடர்புகொண்டிருக்கிறது.

நேஷனல் வெல்வெட் பாக்ஸ் ஆபிஸில் யுஎஸ் $4 மில்லியனைத் தாண்டியது மற்றும் டெய்லர் ஒரு புதிய நீண்ட கால ஒப்பந்தத்திற்குக் கையொப்பமிடப்பட்டார். இது அவருடைய வருவாயை ஆண்டுக்கு $30,000 ஆக உயர்த்தியது. வெல்வெட்டின் பாக்ஸ் ஆபீஸ் வெற்றியை மூலதனமாக்குவதற்கு, டெய்லர் மற்றொரு விலங்கு இசைப்பாடல் திரைப்படமான கரேஜ் ஆஃப் லாஸ்ஸி யில் முன்னிறுத்தப்பட்டார். இதில் "பில்" என்று பெயரிடப்பட்ட ஒரு வித்தியாசமான நாய் இரண்டாம் உலகப் போரில் நேசப் படைகளுக்காகப் போராடும். இது அவ்வப்போது நாசிஸ்ட்களை விஞ்சுகிறது, இதில் டெய்லர் மற்றொரு வெளிப்புற கதாபாத்திரத்தை மேற்கொள்கிறார். 1946 ஆம் ஆண்டு கரேஜ் ஆஃப் லாஸ்ஸி யின் வெற்றி டெய்லருக்கு மற்றுமொரு ஒப்பந்தத்தை ஏற்படுத்திக் கொடுத்தது. அதன்படி அவர் வாரத்திற்கு $750 என்றும், அவருடைய தாய்க்கு $250, அத்துடன் $1,500 மிகையூதயமாகப் பெற்றார். அவர் ஏற்று நடித்த கதாபாத்திரங்களான வார்னர் பிரதர்சுக்குக் கடனாகக் கொடுக்கப்பட்ட லைஃப் வித் ஃபாதர் (1947) திரைப்படத்தில் மேரி ஸ்கின்னர், சிந்தியா (1947) வில் சிந்தியா ஜோசப்பாக, எ டேட் வித் ஜூடி யில் (1948) கரோல் பிரிங்கிளாக மற்றும் ஜூலியா மிஸ்பிஹேவ்ஸ் இல் (1948) சூசன் பிராக்கெட் ஆகிய அனைத்துமே வெற்றியாக அமைந்தது. முதலீடு செய்யத்தக்க இளம்பருவ நட்சத்திர அந்தஸ்து மற்றும் "ஒன் ஷாட் லிஸ்" என்னும் பட்டப்பெயர் (ஒரே டேக்கில் ஒரு காட்சியைப் படம்பிடிப்பதற்கு அவருடைய திறனைக் குறிப்பிடுகிறது) ஆகியவை அவருக்கு மெட்ரோவுடன் ஒரு முழுமையான எதிர்காலத்தை உறுதிபடுத்தியது. அமெரிக்கன் கிளாசிக்கான லிட்டில் வுமன் (1949) இல் ஆமியாக டெய்லரின் உருவகம் அவருடைய கடைசி இளம்பருவ கதாபாத்திரமாக அமைந்தது. 1948 ஆம் ஆண்டு அக்டோபரில், அவர் ஆர்எம்எஸ் குயின் மேரியில் இங்கிலாந்துக்குக் கப்பல் பயணம் மேற்கொண்டார். அங்கு அவர் கான்ஸ்பிரேடர் திரைப்படத்தின் படப்பிடிப்பில் பங்குகொள்ளவிருந்தார், இதுதான் அவர் பெரியவளாக நடிக்கும் முதல் கதாபாத்திரமாகும்.

வயதுவந்தவர் கதாபாத்திரத்திற்கு மாற்றம்[தொகு]

File:Elizabeth Taylor in Father of the Bride trailer.JPG|left|225px|thumb|ஃபாதர் ஆஃப் தி ப்ரைட் (1950) திரைப்படத்தில் 1949 ஆம் ஆண்டில் வெளியானபோது, கான்ஸ்பிரேடர் பாக்ஸ் ஆபீசில் தோல்வியைக் கண்டது. ஆனால் டெய்லரின் கதாபாத்திரமான 21 வயது தோற்றமுடைய மெலிண்டா கிரேடன் (படப்படிப்பு நடைபெறும்போது டெய்லர் 16 வயதே நிரம்பியவர் என்பதை மனதில் கொண்டு) தெரியாத்தனமாக ஒரு கம்யூனிச உளவாளியை (38 வயதுடைய ராபர்ட் டெய்லர் அவர்களால் நடிக்கப்பட்டது) திருமணம் செய்துகொள்கிறார். ஒரு திரைப்படத்தில் முதல் வயதுவந்தவர் முன்னணி கதாபாத்திரத்திற்காக விமர்சகர்களால் பாராட்டப்பட்டார், இருந்தபோதிலும் பொதுமக்கள் அவரை வயதுவந்தவர் கதாபாத்திரத்தில் பார்க்க விரும்பவில்லை. வாரத்திற்கு $2,000 என்னும் புதிய சம்பளத்தின் கீழ் டெய்லரின் முதல் திரைப்படமாக அமைந்தது தி பிக் ஹாங்க்ஓவர் (1950), இது விமர்சகர்கள் மற்றும் பாக்ஸ் ஆபிஸில் தோல்விப் படமாக அமைந்தது, அது அவரை திரை நட்சத்திரமான வான் ஜான்சன் உடன் இணையாகத் தோன்ற வைத்தது. அவர் புதிதாக அனுபவித்த புலனுகர் இன்பத்தை டெய்லர் வெளிப்படுத்துவதற்கான வாய்ப்பினை வழங்கவும் அந்தத் திரைப்படம் தவறிவிட்டது. ஃபாதர் ஆஃப் தி ப்ரைட் (1950) என்னும் காதல் நகைச்சுவைத் திரைப்படத்தின் கதாப்பாத்திரமான கே பாங்கஸ் தான் வயதுவந்தவர் கதாபாத்திரத்தில் அவருக்குக் கிடைத்த முதல் வெற்றிகரமான பாக்ஸ் ஆஃபிஸ் திரைப்படமாகும். உடன்நடித்திருந்தவர்கள் ஸ்பென்சர் டிரேசி மற்றும் ஜோன் பென்னெட். ஃபாதர்ஸ் லிட்டில் டிவிடெண்ட் (1951) என்று அந்தத் திரைப்படத்தின் அடுத்த பாகம் உருவானது, இதை டெய்லரின் சகநடிகரான ஸ்பென்சர் டிரேசி "போரிங்...போரிங்...போரிங்" என்று சுருக்கிக் கூறினார்." இந்தத் திரைப்படம் பாக்ஸ் ஆபிசில் நல்ல வரவேற்பைப் பெற்றது. ஆனால் டெய்லரின் அடுத்த படம்தான் அவர் ஒரு தேர்ந்த நடிகை என்பதைப் படம்பிடித்துக் காட்டுவதாக அமைந்தது.

1949 ஆம் ஆண்டின் இறுதியில், டெய்லர் ஜார்ஜ் ஸ்டீவென்சின் எ பிளேஸ் இன் தி சன் திரைப்படத்துக்குப் படம்பிடிக்கத் தொடங்கினார். 1951 ஆம் ஆண்டில் அந்தத் திரைப்படம் வெளியானதைத் தொடர்ந்து, ஆஞ்ஜெலா விக்கெர்ஸாக அவருடைய நடிப்புக்கு டெய்லர் பாராட்டப்பட்டார், அதில் அவர் ஒரு குணநலன்கெட்ட சமூகப்பெரும்புள்ளியாகத் தோன்றி ஜார்ஜ் ஈஸ்ட்மேன் (மாண்ட்கோமெரி க்ளிஃப்ட்) மற்றும் அவருடைய ஏழை, கருவுற்ற, தொழிற்சாலையில் பணிபுரியும் காதலி ஆலிஸ் ட்ரிப் (ஷெல்லி விண்டர்) ஆகியோருக்கு இடையில் குறுக்கிடுகிறார்.

அந்தத் திரைப்படம் டெய்லரின் வாழ்க்கைத் தொழிலில் ஒரு திருப்புமுனையாக அமைந்தது, விமர்சகர்கள் அதை ஒரு கிளாசிக்கெனப் பாராட்டினர், இந்த நற்பெயரை அடுத்து வந்த 50 ஆண்டுகால திரைப்பட வரலாறு முழுமைக்கும் தக்கவைத்துக்கொண்டது. தி நியூ யார்க் டைம்ஸின் ஏ.ஹெச்.வீய்லெர் இவ்வாறு எழுதினார், "எலிசபெத்தின் பணக்கார மற்றும் அழகான ஏஞ்சலாவாக சித்தரிப்பு அவரின் வாழ்க்கைத் தொழிலின் மிகப் பெரும் முயற்சி," மேலும் பாக்ஸ்ஆபீஸ் மதிப்பீட்டாளர்கள் ஐயப்பாடுக்கிடமின்றி "மிஸ் டெய்லர் அகாடெமி விருதுக்குத் தகுதி படைத்தவர்" என்று தெரிவித்தனர். "நீங்கள் அழகாக இருப்பதாக கருதப்பட்டால், நீங்கள் நடிக்க முயற்சித்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு உணவு பரிமாறுபவராகவும் கூட இருந்திருக்கலாம் - நீங்கள் எந்தவித மரியாதையுடனும் நடத்தப்படுவதேயில்லை" என்று அவர் பின்னர் கடுமையாகப் பதிலளித்தார்.

ஒரு நடிகையாக இத்தகைய வெற்றிகரமான விமர்சனங்களைப் பெற்றிருந்தபோதிலும், அந்த நேரத்தில் டெய்லருக்கு வழங்கப்பட்ட கதாபாத்திரங்கள் அவருக்கு மனநிறைவற்றதாகவே இருந்தது. தி பேர்ஃபூட் கான்டெஸ்ஸா மற்றும் ஐவில் க்ரை டுமாரோ போன்ற படங்களில் அவர் முதன்மைக் கதாபாத்திரத்தில் நடிக்க விரும்பியபோதும், எம்ஜிஎம் தொடர்ந்து அவரைப் பின்வருவன போன்ற அர்த்தமற்ற மற்றும் ஏனோதானோவென மறந்துபோகும்படியான திரைப்படங்களிலேயே கட்டுப்படுத்தி வைத்திருந்தது: கால்அவே வெண்ட் தட்அவே (1951) இல் அவராகவே ஒரு கேமியோவில், லவ் ஈஸ் பெட்டர் தான் எவர் (1952), ஐவான்ஹோ (1952), தி கர்ல் ஹூ ஹாட் எவரிதிங்க் (1953) மற்றும் பியூ ப்ரம்மெல் (1954).

ஐவான்ஹோ வில் லேடி ரோவெனா பாத்திரத்தில் தான் நடிக்கவேண்டும் என்று டெய்லர் மிகத் தெளிவாக சொல்லிவிட்டார், ஆனால் அந்தப் பாகம் ஏற்கெனவே ஜோன் ஃபோன்டைனுக்குக் கொடுக்கப்பட்டுவிட்டது மற்றும் அவருக்கு நன்றிகெட்ட ரெபெக்கா கதாபாத்திரம் அளிக்கப்பட்டது. அவர் தன்னுடைய முதல் குழந்தையுடன் கர்ப்பமானபோது, அவர் இன்னமும் கனமான கர்ப்பவதியாவதற்கு முன்னர் அவரிடமிருந்து மேலும் ஒரு படத்தை முடித்துக் கொள்ளும் நோக்கில் எம்ஜிஎம் அவரை தி கர்ல் ஹூ ஹாட் எவரிதிங்க் கில் மிக விரைவுபடுத்தியது (அவருடைய தினசரி வேலை அட்டவணையில் கூடுதலாக இரண்டு மணிநேரத்தையும் கூட சேர்த்தது). இரண்டாவது கணவர் மைக்கெல் வைல்டிங்குடன் ஒரு புதிய வீட்டை அப்போதுதான் தான் வாங்கியிருப்பதாலும் குழந்தை பிறக்க இருப்பதாலும் சற்று பணஇறுக்கம் ஏற்படவிருப்பதால் தனக்குப் பணம் தேவைப்படுகிறது என்று டெய்லர் புலம்பினார். டெய்லர் தன்னுடைய கர்ப்பம் காரணமாக எலிஃபாண்ட் வாக் (1954) படத்தை நிராகரிக்கவேண்டிய கட்டாயத்துக்கு ஆளானார், இத்தனைக்கும் அந்தக் கதாபாத்திரம் அவருக்காகவே உருவாக்கப்பட்டது. டெய்லர் போன்றே ஒத்திருந்த விவியன் லீக்குக்கு அந்த பாத்திரம் கிடைத்து, படப்பிடிப்புக்காக இலங்கை சென்றார். படப்பிடிப்பின் போது லீக்குக்கு நரம்புத் தளர்ச்சி ஏற்பட்டது, இறுதியாக ஜனவரி 1953 ஆம் ஆண்டில் தன்னுடைய குழந்தை மைக்கெல் வைல்டிங்கின் பிறப்புக்குப் பின்னர் டெய்லர் மீண்டும் அந்த கதாபாத்திரத்தைப் பெற்றார்.

டெய்லரின் அடுத்த திரை முயற்சியான, ராப்சோடி (1954), மற்றுமொரு சோர்வேற்படுத்துகிற ரொமாண்டிக் டிராமாவான அதுவும் ஏமாற்றமளிக்கக்கூடியதாக இருந்தது. டெய்லர் லௌயிஸே டுராண்ட் ஆக நடித்தார், ஒரு அழகிய பணக்காரப் பெண்ணான அவள் உணர்ச்சிவயப்படக்கூடிய வைலின் வாசிப்பாளர் (விட்டோரியோ காஸ்மான்) மற்றும் ஒரு உள்ளார்வமிக்க இளம் பியானோ வாசிப்பாளர் ஜான் எரிக்சன்) ஆகியோர் மீது காதல் கொள்கிறாள். நியூ யார்க் ஹெரால்ட் ட்ரைபியூன் னுக்கான ஒரு திரைப்பட விமர்சகர் இவ்வாறு எழுதினார்: "ஒவ்வொரு கோணத்திலிருந்தும் டெய்லர் கேமிராவுக்குள் பிரகாசிப்பதுடன் திரைப்படத்தில் அழகிருக்கிறது சரி... ஆனால் மேம்பட்ட வார்த்தைகளும் அழகிய மனித பாவனைகளும் இருந்தபோதிலும் உயிர்த்துடிப்புள்ள போலி நடிப்புகள் மிகவும் பலவீனமாக இருக்கிறது."

எலிபாண்ட் வாக் மற்றும் ரப்சோடி க்குப் பின்னர் சிறிது காலத்திலேயே உருவாக்கப்பட்ட டெய்லரின் நான்காவது குறிப்பிட்ட காலப்பகுதிக்குரிய திரைப்படமான பியூ ப்ரும்மெல் , விரிவாக உடையணிந்த லேடி பாட்ரிகாவாக இடம்பெறச் செய்தது. இதைப் பலர் திரை மேடையுடைமை என்றே உணர்ந்தனர் - கவர்ச்சியூட்டுகிற அழகியான அவரின் ஒரே பயன் அவர் திரைப்படத்தின் முதன்மை நட்சத்திரமான ஸ்டீவார்ட் கிராஞ்ஜெருக்குக் காதல் ஆதரவினை வழங்குவதுதான்.

தி லாஸ்ட் டைம் ஐ சா பாரிஸ் (1954) அவருடைய முந்தைய படங்களைக் காட்டிலும் சற்றே சுமாராக இருந்தது. இதில் டெய்லர் தன்னுடைய தி பிக் ஹாங்ஓவர் சக நட்சத்திரமான வான் ஜான்சனுடன் மீண்டும் இணைந்தார். ஹெலன் எல்ஸ்வர்த் வில்லிஸ் கதாபாத்திரம் ஸெல்டா ஃபிட்ஸ்ஜெரால்ட்டை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தது, மேலும் அவர் தன்னுடைய இரண்டாவது குழந்தையுடன் கர்ப்பமாக இருந்தபோதிலும் டெய்லர் அந்தத் திரைப்படத்தைத் தொடர்ந்து செய்தார், பன்னிரண்டு மாதங்களில் இது அவருடைய நான்காவது திரைப்படமாகும். பாக்ஸ் ஆபீஸில் சுமாரான வெற்றிப்படங்களாக நிரூபிக்கப்பட்டாலும் அவர் இன்னமும் கனமான கதாபாத்திரங்களுக்காக ஏங்கினார்.

1955-1970[தொகு]

க்ளியோபாட்ரா (1963) திரைப்படத்தில்

ஜார்ஜ் ஸ்டீவென்சின் காவியமான ஜயண்ட் (1956) இல் ராக் ஹட்சன் மற்றும் ஜேம்ஸ் டீன் ஆகியோருக்கு எதிராக அதிகமான முக்கியத்துவம் வாய்ந்த கதாபாத்திரத்தைத் தொடர்ந்து, டெய்லர் பின்வரும் திரைப்படங்களுக்காக சிறந்த நடிகைக்கான அகாடெமி விருதுக்கு நியமிக்கப்பட்டார்: மான்ட்கோமெரி க்ளிஃப்ட்டுக்கு எதிராக ரெயின்ட்ரீ கௌண்டி (1957)^[5]; பால் நியூமான்னுக்கு எதிராக காட் ஆன் எ ஹாட் டின் ரூஃப் (1958)^[6]; மற்றும் மாண்ட்கோமெரி க்ளிஃப்ட், கேத்தரைன் ஹெப்பர்ன் மற்றும் மெர்சிடெஸ் மெக்காம்பிரிட்ஜ் உடன் சடன்லி, லாஸ்ட் சம்மர் (1959)^[7].

1960 ஆம் ஆண்டில், டெய்லர் ட்வெண்டியத் செஞ்சுரி ஃபாக்சின் பிரம்மாண்ட படைப்பான க்ளியோபாட்ரா ,^[7] வில் பட்டத்துக்குரிய கதாபாத்திரத்தில் நடிப்பதற்காக அவர் ஒரு மில்லியன் டாலர் ஒப்பந்தத்தில் கையொப்பமிடப்பட்டபோது அந்த நேரம் வரையில் யாருமே பெறாத மிக அதிகமான ஊதியத்தைப் பெறும் நடிகையானார், அந்தத் திரைப்படம் 1963 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்படவிருந்தது. படமாக்கப்படும்போது அவர் தன்னுடைய வருங்கால கணவரான ரிச்சர்ட் பர்டனுடன் காதல் கொள்ளத் தொடங்கினார், திரைப்படத்தில் அவர் மார்க் ஆண்டனியாக நடித்தார். இந்தக் காதல் சுருக்கச் செய்தித்தாள்களில் மிக அதிக கவனத்தைப் பெற்றது, ஏனெனில் அந்த நேரத்தில் இருவரும் வேறொரு துணைகளுடன் திருமணம் முடித்திருந்தனர்.^[8]

பட்டர்ஃபீல்ட் 8 (1960) இல் கிளோரியா வாண்ட்ரௌஸ் ஆக அவரின் நடிப்பிற்காக டெய்லர் முன்னணி கதாபாத்திரத்தில் சிறந்த நடிகைக்கான தன்னுடைய முதல் அகாடெமி விருது வென்றார்,^[9] அதில் அவருடைய அப்போதைய கணவர் எட்டி ஃபிஷர் உடன் நடித்திருந்தார்.

அவருடைய இரண்டாவதும் இறுதி அகாடெமி விருதுமான இதுவும் முன்னணி கதாபாத்திரத்தில் சிறந்த நடிகைக்கானது, அவர் ஹூஸ் அஃப்ரெய்ட் ஆஃப் விர்ஜினியா வுல்ஃப்? (1966),^[10] இல் மார்தாவாக நடித்ததற்கானது, அப்போதைய கணவரான ரிச்சர்ட் பர்டனுடன் இணைந்து நடித்தார். பத்தாண்டு காலத்தில் டெய்லர் மற்றும் பர்டன் இதர வேறு ஆறு படங்களில் நடித்தனர் - தி வி.ஐ.பிஸ் (1963), தி சாண்ட்பைப்பர் (1965), தி டேமிங் ஆஃப் தி ஷ்ரூ (1967), டாக்டர் ஃபௌஸ்டஸ் (1967), தி காமெடியன்ஸ் {1967} மற்றும் பூம்! (1968).

டெய்லர் ஜான் ஹஸ்டனின் ரிஃப்ளெக்ஷன்ஸ் இன் ஏ கோல்டன் ஐ (1967) இல் மார்லன் பிராண்டோவுக்குத் துணையாகத் தோன்றினார் (தயாரிப்பு தொடங்குவதற்கு முன்னர் இறந்து விட்ட மாண்டோகோமெரி க்ளிஃப்டி ^[11] க்குப் பதிலாக இவர் இடம்பெற்றார்) மற்றும் சீக்ரெட் செரிமொனி (1968) இல் மியா ஃபர்ரோவுடன் நடித்தார். எனினும் அந்தப் பத்தாண்டின் இறுதிக்குள் அவருடைய பாக்ஸ் ஆபீஸ் கவரும் ஆற்றல் வெகுவாக குறைந்துவிட்டது. இது வாரென் பியேட்டியுடன் நடித்த தி ஒன்லி கேம் இன் டவுன் (1970) தோல்விமூலம் உணரத்தக்கதாக இருக்கிறது.^[12]

1970–தற்போது வரை[தொகு]

அவருடைய ஹாலிவுட் செல்வாக்குமிக்க காலத்திற்குப் பின்னர், டெய்லர் ஆஷ் வெட்னஸ்டே போன்று தற்செயலாய் நிகழும் திரைப்படங்களில் தோன்றினார். அப்போதைய கணவர் ரிச்சர்ட் பர்டன் உடன் டைவர்ஸ் ஹிஸ், டைவர்ஸ் ஹர்ஸ் என்று தலைப்பிடப்பட்ட 1973 ஆம் ஆண்டின் தொலைக்காட்சிக்காக செய்யப்பட்ட திரைப்படம் உட்பட அவர் தொலைக்காட்சியிலும் பலமுறை தோன்றியுள்ளார். 1985 ஆம் ஆண்டில், மாலிஸ் இன் வண்டர்லாண்ட் தொலைக்காட்சி திரைப்படத்தில் அவர் திரைப்பட கிசுகிசு எழுத்தாளர் லௌவெல்லா பார்சன்ஸ்ஸாக ஜேன் அலெக்சாண்டருக்கு துணையாக நடித்தார். இவர் ஹெட்டா ஹாப்பராக நடித்தார்; மேலும் சிறுதொடரான நார்த் அண்ட் சௌத் திலும் அவர் தோன்றியுள்ளார். 2001 ஆம் ஆண்டில் தீஸ் ஓல்ட் புராட்ஸ் என்று தொலைக்காட்சி திரைப்படத்தில் அவர் ஒரு ஏஜெண்ட்டாக நடித்தார். ஜெனரல் ஹாஸ்பிடல் மற்றும் ஆல் மை சில்ட்ரன் போன்ற சோப் ஒபேராக்கள் உட்பட அவர் பல தொலைக்காட்சித் தொடர்களிலும் தோன்றியுள்ளார். அத்துடன் அனிமேஷன் செய்யப்பட்ட தொடரான தி சிம்ப்சன்ஸ் யிலும் தோன்றியுள்ளார் — ஒருமுறை அவராகவே தோன்றினார் மற்றும் ஒருமுறை மாகி சிம்ப்சனின் குரலாகத் தோன்றியுள்ளார்.

டெய்லர் நாடகத்திலும் நடித்துள்ளார். தன்னுடைய பிராட்வே மற்றும் வெஸ்ட் எண்ட் அரங்கேற்றங்களை 1982 ஆம் ஆண்டில் லில்லியன் ஹெல்மானின் தி லிட்டில் ஃபாக்சஸ் புதுத்தோற்றத்துடன் தொடங்கினார். அப்போது அவர் நோயல் கவார்ட்டின் ப்ரைவேட் லைவ்ஸ் (1983) தயாரிப்பில் இருந்தார், அதில் அவர் தன்னுடைய முன்னாள் கணவரான் ரிச்சர்ட் பர்டனுடன் இணைந்து நடித்தார். ஆக்ஸ்ஃபோர்டில் மாணவர்களாலேயே நடத்தப்பட்ட பர்டன் டெய்லர் தியேட்டர், மார்லோவ் நாடகத்தின் ஆக்சுஃபோர்ட் யூனிவெர்சிடி டிராமாடிக் சொசைடி (OUDS) தயாரிப்பில் டாக்டர் ஃபௌஸ்டஸ்ஸாக் பர்டன் தோன்றியதைத் தொடர்ந்து அந்த பிரபல தம்பதிகளின் நினைவாக அப்பெயரிடப்பட்டது. டெய்லர் பேய்த்தோற்றமுடைய, வார்த்தைகளற்ற ஹெலன் ஆஃப் ட்ராய் ஆக நடித்தார், அவர் 'ஒரு முத்தம் மூலம் [தன்னை] இறவாத தன்மையுடையவனாக ஆக்க' வேண்டுமென்று ஃபௌஸ்டஸ் ஆல் கெஞ்சப்படுகிறார்.

2004 ஆம் ஆண்டு நவம்பரில், தான் நெருக்கடி உண்டுபண்ணக்கூடிய இதயக் கோளாறு கொண்டவரென கண்டறியப்பட்டதாக டெய்லர் அறிவித்தார். இது ஒரு முற்றிவிட்ட நிலை இதில் உடல் முழுமைக்கும் போதிய அளவு இரத்தத்தைத் பம்ப் செய்வதற்கு மிகவும் பலவீனமாக இருக்கும் நிலை, குறிப்பாக கீழ்ப்பகுழி கணுக்கால்கள் மற்றும் பாதங்களுக்கு. அவர் தன்னுடைய முதுகை ஐந்து முறை உடைத்துக்கொண்டுள்ளார், தன்னுடைய இரு இடுப்புகளை மாற்றியிருக்கிறார், ஒரு கனிவான மூளைக் கட்டி அறுவைச் சிகிச்சை, தோல் புற்றுநோய் ஆகியவற்றிலிருந்து தப்பித்துள்ளார், மேலும் இருமுறை நிமோனியாவுடன் உயிர் போகும் மற்போரினையும் எதிர்கொண்டிருக்கிறார். அவர் தனித்து வாழும் பாங்கினைக் கொண்டிருக்கிறார், சிலநேரங்ககில் உடல்நலமில்லாமல் போதல் அல்லது இதர தனிப்பட்ட காரணங்களால் குறித்த நேரங்களுக்காக தோன்றல்களில் தவறவிட்டிருக்கிறார். அவர் இப்போது சக்கர நாற்காலியைப் பயன்படுத்துகிறார் மேலும் அதைப்பற்றி கேட்கப்படும்போது தனக்கு ஆஸ்டியோபோரோசிஸ் இருப்பதாகவும் தான் முதுகு வளைவுடன் பிறந்ததாகவும் கூறினார்.^[13][14]

2005 ஆம் ஆண்டில், டெய்லர் தன்னுடைய நண்பரான மைக்கெல் ஜாக்சன் ஒரு சிறுவனைப் பாலியல் ரீதியாக இழிவுபடுத்தியது தொடர்பாக கலிபோர்னியாவில் நடைபெற்ற வழக்கில், அவருக்குக் குரல் கொடுக்கும் ஆதரவாளராக இருந்தார்.^[15][16] அவர் விடுவிக்கப்பட்டார்.

மே 30 2006 அன்று, டெய்லர் லார்ரி கிங் லைவ் வில் தோன்றி தான் உடல்நலமில்லாமல் இருப்பதான செய்தியை மறுத்தார், மேலும் தான் அல்சீமெர்ஸ் நோய் உடன் அவதிப்பட்டுக்கொண்டிருப்பதாகவும் மரணத்தின் வாயிலில் இருப்பதாகவும் கூறப்படும் குற்றச்சாட்டுகளை மறுத்தார்.^[17]

2006 ஆம் ஆகஸ்ட் இறுதியில், தான் மரணத்தின் அருகில் கூட இருக்கவில்லை என்பதை நிரூபிப்பதற்குப் படகு சவாரியை மேற்கொள்ளவும் டெய்லர் முடிவுசெய்தார். கிரிஸ்டியின் ஏலக்கடையை தன்னுடைய முதன்மை விற்பனை இடமாக ஆக்கிக்கொள்ளவும் அவர் முடிவுசெய்தார். அங்கு அவர் தன்னுடைய அணிகலன்கள், கலைப்படைப்புகள், துணிகள், ஃபர்னிச்சர்ஸ் மற்றும் நினைவுப்பொருட்களை விற்பனை செய்தார்.^[18]

இன்டர்வியூ பத்திரிக்கையின் பிப்ரவரி 2007 இதழ் முழுக்கமுழுக்க டெய்லருக்காக ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது. அது அவருடைய வாழ்க்கை, தொழில் மற்றும் அவருடைய வரவிருக்கும் 75 வது பிறந்தநாளைக் கொண்டாடியது.

டிசம்பர் 5, 2007 அன்று, கலிஃபோர்னியா ஆளுநர் அர்னால்ட் ஸ்செவார்ஸெனெக்கர் மற்றும் முதல் பெண்மணி மரியா ஷ்ரிவெர் ஆகியோர் டெய்லரை தி காலிஃபோர்னியா மியூசியம் ஃபார் ஹிஸ்டரி, வுமன் அண்ட் ஆர்ட்ஸ் இடத்தில் அமைந்திருக்கும் காலிஃபோர்னியா ஹால் ஆஃப் ஃபேம்மில் உள்சேர்த்தனர்.^[19]

தன்னுடைய நிலையான நண்பரான ஜேசன் விண்டர்ஸ்ஸுடன் ஒன்பதாவது திருமணம் பற்றிய வதந்திகளால் டெய்லர் சமீபகாலத்தில் செய்திகளில் அடிப்பட்டுக்கொண்டிருந்தார். இது வதந்தி என நிராகரிக்கப்பட்டது.^[20] எனினும், அவர் இவ்வாறு சொன்னதாக மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ளது, "நான் அறிந்த மிகவும் அருமையான மனிதர்களில் ஜேசன் விண்டர்ஸும் ஒருவராவார், அதனால் தான் நான் அவரை விரும்புகிறேன். அவர் ஹவாயில் எங்களுக்காக மிக அருமையான வீட்டை வாங்கினார், எங்களால் முடிந்த போதெல்லாம் நாங்கள் அங்கு சென்றுவருகிறோம்,"^[21] கிசுகிசுப்பு எழுத்தாளர் லிஸ் ஸ்மித்தின் கேள்விகளுக்கு அவ்வாறு கூறினார். டெய்லர், மாக்கீஸ் பாஸ்போர்ட் எச்ஐவி/எய்ட்ஸ் 2007 விழாவிற்கு விண்டர்ஸ் டெய்லருடன் வந்திருந்தார், அங்கு டெய்லர் ஒரு மனிதாபிமானத்துக்குரிய விருது மூலம் கௌரவிக்கப்பட்டார். 2008 ஆம் ஆண்டில், டெய்லர் மற்றும் விண்டர்ஸ், கலிஃபோர்னியாவின் சான்டா மோனிகாவில் ஒரு உல்லாசப்படகில் ஜூலை 4 ஆம் தினத்தைக் கொண்டாடிக்கொண்டிருப்பது காணப்பட்டது. 2008 ஆம் ஆண்டில் மீண்டும் அந்தத் தம்பதிகள் மாக்கீஸ் பாஸ்போர்ட் எச்ஐவி/எய்ட்ஸ் விழாவிற்கு வருகை புரிந்தனர்.

டிசம்பர் 1 2007 அன்று டெய்லர் மீண்டும் மேடையில் நடித்தார். ஏ. ஆர். குர்னே நாடகமான லவ் லெட்டர்ஸ் இன் ஒரு நிதி உதவி நிகழ்ச்சியில் ஜேம்ஸ் ஈர்ல் ஜோன்ஸ் உடன் மேடையேறினார். டெய்லரின் எய்ட்ஸ் அறக்கட்டளைக்கு $1 மில்லியன் நிதி திரட்டுவதுதான் அந்த நிகழ்ச்சியின் குறிக்கோளாக இருந்தது. ஷோவுக்கான டிக்கெட்கள் $2,500 என மதிப்பிடப்பட்டிருந்தது, மற்றும் 500 க்கும் மேற்பட்ட மக்கள் கலந்துகொண்டனர். அந்த நிகழ்ச்சி 2007 ரைட்டர்ஸ் கில்ட் ஆஃப் அமெரிக்கா போராட்ட நேரத்தின் அதே சமயத்தில் நேரிடுவதாக அமைந்தது, மறியல் வரையரையை மீறுவதற்குப் பதிலாக, டெய்லர் "ஒரு இரவு விலக்கு" கோரினார். நிகழ்ச்சியை அனுமதிக்கும் விதமாக பாராமௌண்ட் பிக்சர்ஸ் இடத்தை அன்று இரவு மறியல் செய்வதில்லை என்று ரைட்டர்ஸ் கில்ட் ஒப்புக்கொண்டது.^[22]

2008 ஆம் ஆண்டு அக்டோபரில், டெய்லர் மற்றும் விண்டர்ஸ் இங்கிலாந்துக்கு வெளிநாட்டு பயணம் மேற்கொண்டனர். அவர்கள் நண்பர்கள் மற்றும் குடும்பத்தவர்களைச் சென்று பார்த்தும், ஷாப்பிங் செய்தும் பொழுது போக்கினர்.^[23]

இதர விருப்பங்கள்[தொகு]

அவருடைய வாழ்க்கையை கொண்டாடிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு ஷோவில் டெய்லர், பிந்தைய 1981 ஆம் ஆண்டு

டெய்லர் அணிகலன்கள் மீது பேரார்வம் கொண்டிருக்கிறார். மிகப் பிரபல அணிகலன் வடிவமைப்பாளரான ஷ்லோமோ மௌஷாயீஃப்பின் வாடிக்கையாளர் அவர். ஆண்டுகளின் காலப்போக்கில் நன்கு அறியப்பட்ட பல அணிகலன்களை அவர் உடைமைக்கொண்டிருக்கிறார், அவற்றில் மிகவும் பேசப்பட்ட இரு அணிகலன்களாக இருப்பவை 33.19-கேரட் (6.638 g) க்ருப் டைமண்ட் மற்றும் 69.42-கேரட் (13.884 g) பேரிக்காய் வடிவிலான டெய்லர்-பர்டன் டையமண்ட், இவையனைத்தும் கணவர் ரிச்சர் பர்டனிடமிருந்து பெற்ற பல பரிசுப்பொருட்களில் சிலவாகும். 1969 ஆம் ஆண்டில் வாலண்டைன்ஸ் டே பரிசாக பர்டன் வாங்கிக்கொடுத்த 50-கேரட் (10 g) லா பெரிக்ரினா முத்து ஒன்றினைக் கூட டெய்லர் உடைமைகொண்டிருக்கிறார். அந்த முத்து முன்னர் மேரி I ஆஃப் இங்கிலாண்ட் அவர்களின் உடைமையாக இருந்தது, இராணி மேரி அந்த முத்தை அணிந்துகொண்டிருக்கும் ஓர் உருவப்படத்தைப் பர்டன் கோரினார். அந்த ஓவியத்தை வாங்கியபின்னர், பிரிட்டிஷ் நேஷனல் போர்ட்ரெய்ட் காலரி, மேரியின் அசல் ஓவியத்தைக் கொண்டிருக்கவில்லை என்பதை அறிந்த பர்ட்டன்ஸ்கள் அந்த ஓவியத்தைக் கேலரிக்கு அன்பளிப்பாகக் கொடுத்துவிட்டனர்.^[24][25] அவருடைய நீடித்திருக்கும் அணிகலன்களின் தொகுப்புகள் அவருடைய புத்தகம் மை லவ் அஃபெய்ர் வித் ஜுவல்லரி (2002) இல் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது, புத்தகத்தில் இருந்த புகைப்படங்களை எடுத்தவர் நியூ யார்க் போட்டோகிராபர் ஜான் பிகெலோ டெய்லர் (எந்தவித உறவு முறையும் கிடையாது).

எலிசபெத் தொகுப்புக்காக டெய்லர் அணிகலன்களை வடிவமைக்க ஆரம்பித்துவிட்டார், நேர்த்தியான மற்றும் நுட்பத்திறனுடனான அணிகலன்களை உருவாக்கினார். பிரநேசியால் செய்யப்பபடும் எலிசபெத் டெய்லர் தொகுப்புகள் கிறிஸ்டீஸில் விற்கப்படுகிறது. "பாஷ்ஷன்", "வைட் டைமண்ட்ஸ்" மற்றும் "பிளாக் பேர்ல்ஸ்" என்னும் மூன்று நறுமணங்களையும் அவர் தொடங்கினார், இவை ஒட்டுமொத்தமாக ஆண்டு விற்பனை மதிப்பில் அமெரிக்க $200 மில்லியனைச் சம்பாதிக்கிறது. 2006 ஆம் ஆண்டு இலையுதிர் பருவத்தில் டெய்லர் தன்னுடைய வைட் டைமண்ட்ஸ் நறுமணத்தில் 15ஆம் ஆண்டு நிறைவைக் கொண்டாடினார், அது கடந்த பத்தாண்டுகளுக்கும் மேலாக அதிகமாக விற்பனையாகும் நறுமணங்களில் ஒன்றாக இருந்தது.

டெய்லர் பெரும்பாலான நேரத்தையும் உழைப்பையும் எய்ட்ஸ்-தொடர்பான தருமங்கள் மற்றும் நிதிதிரட்டலில் செலவிட்டுள்ளார். தன்னுடைய முன்னாள் உடன் நட்சத்திரமும் நண்பருமான ராக் ஹட்சனின் இறப்பிற்குப் பின்னர் அமெரிக்கன் ஃபௌண்டேஷன் ஃபார் எய்ட்ஸ் ரிசர்ச் (amfAR) தொடங்குவதற்கு உதவியாக இருந்தார். எலிசபெத் டெய்லர் எய்ட்ஸ் ஃபௌண்டேஷன் (ETAF) என்னும் பெயரில் அவர் தன்னுடையதேயான ஒரு எய்ட்ஸ் அறக்கட்டளையையும் கூட நிறுவினார். 1999 ஆம் ஆண்டுக்குள், அந்த நோயை எதிர்த்துப் போராடுவதற்கு சுமார் அமெரிக்க $50 மில்லியன் நிதிதிரட்டவும் உதவினார்.

2006 ஆம் ஆண்டில், எய்ட்ஸ் மற்றும் எச்ஐவியுடன் இருக்கும் நியூ ஆர்லியன்ஸ் மக்கள்தொகைக்காக உருவாக்கப்பட்ட அறக்கட்டளையான நியூ ஆர்லியன்ஸ் எய்ட்ஸ் டாஸ்க் ஃபோர்ஸ்ஸுக்கு டெய்லர், பரிசோதனை மேஜைகள் மற்றும் எக்ஸ்ரே சாதனங்களுடன் கூடிய ஒரு 37-அடி (11 m) "பராமரிப்பு வேன்"ஐத் துவக்கிவைத்து அமெரிக்க $ 40,000 நிதியையும் வழங்கினார். வேனுக்கான நன்கொடை எலிசபெத் டெய்லர் எச்ஐவி/எய்ட்ஸ் அறக்கட்டளை மற்றும் மாகிஸ் ஆகியோரால் செய்யப்பட்டது.^[26]

1980 ஆம் ஆண்டுகளின் ஆரம்பகாலங்களில், டெய்லர் கலிஃபோர்னியாவின் பெல் ஏர்க்கு குடிபெயர்ந்தார், அதுதான் அவருடைய தற்போதைய இல்லமாக இருக்கிறது. அவர் பாம் ஸ்ப்ரிங்க்ஸ், லண்டன் மற்றும் ஹவாயிலும் கூட வீடுகளை உடைமைகொண்டிருக்கிறார். தெருவோர மூலைகளில் விற்கப்படும் பயண வரைபடங்களில், வேலியிட்டு கேட் போடப்பட்ட சொத்துரிமை இடம்பிடித்திருக்கிறது மேலும் பயணிகள் வழிகாட்டிகளால் அவை அவ்வப்போது கைமாறப்படுகிறது.

ஜெனரல் ஹாஸ்பிடல் சோப் ஒபெராவின் ரசிகையாகவும் இருந்தார் டெய்லர். உண்மையில், காஸ்ஸேடைன் குடும்ப குலத்தலைவியான முதல் ஹெலெனா காஸ்ஸேடைனாக அவர் இடம்பெற்றிருந்தார்.

டெய்லர் கப்பாலாஹ்வின் ஆதரவாளரும் கப்பாலாஹ் மையத்தின் உறுப்பினரும் கூட. அவர் தன்னுடைய நீண்ட கால நண்பரான மைக்கேல் ஜாக்சன் தன்னுடைய 2005 ஆம் ஆண்டின் பாலியல் துன்புறுத்தல் வழக்கின் போது தீய சக்திகளிடமிருந்து பாதுகாப்பாக இருப்பதற்கு ஒரு சிவப்பு கயிற்றைக் கட்டிக்கொள்ளவும் வற்புறுத்தினார், அப்போது இறுதியாக அவர் எல்லா குற்றச்சாட்டுகளிலிருந்தும் விலக்கப்பட்டார். அக்டோபர் 6, 1991 அன்று, ஜாக்சனின் நெவர்லாண்ட் ரான்ச்சில் கட்டுமானத் தொழிலாளி லேரி ஃபோர்டென்ஸ்கியை டெய்லர் திருமணம் செய்துகொண்டார்.^[27] 1997 ஆம் ஆண்டில், ஜாக்சன் டெய்லருக்காக பிரத்தியேகமாக எழுதப்பட்ட காவியப் பாடலான "எலிசபெத், ஐ லவ் யூ"வை வழங்கி, அவருடைய 65வது பிறந்தநாள் கொண்டாட்டங்களின் போது நிகழ்த்திக் காட்டினார்.

அக்டோபர் 2007 இல், டெய்லர் தன்வசம் வைத்திருந்த ஒரு வின்செண்ட் வான் கோக் ஓவியம் மீதான சட்ட வழக்கை வென்றார், அப்போது அந்த ஓவியக்கலை தங்களுடைய யூத மூதாதையர்கள் ஒருவருக்குச் சொந்தமானது என்று கூறி நான்கு நபர்கள் தொடர்ந்த வழக்கினை அமெரிக்க உச்சநீதி மன்றம் பரிசீலனை செய்ய மறுத்துவிட்டது,^[28] எந்தவொரு சட்ட வரையறையையும் கருத்தில் கொள்ளாமல் நிராகரித்துவிட்டது.

இத்தாலிய உச்சக்குரல் ஆண்ட்ரியா போகெல்லி இசைக்கச்சேரியைக் கேட்பதற்காக ஜூன் 8, 2009 அன்று டெய்லர் ஹாலிவுட் பௌலுக்குச் சென்றார், பலமாதங்களுக்குப் பிறகு அவர் வெளியில் வரும் முதல் இரவாக இருந்தது. முதகுத்தண்டு வளைவினால் சக்கர நாற்காலியில் கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ள டெய்லர், அவருடைய எண்ணம் மற்றும் மனம் "அவருடைய அழகு, அவர் குரல், அவர் உள்ளுணர்வுகளால் ஏற்றிச்செல்லப்பட்டுள்ளது" என்று கூறினார். இத்தாலிய உச்சக்குரலோனின் இசைக்கச்சேரி முடிந்த திங்கட்கிழமையின் இரவுக்குப் பின்னர் டிவிட்டர் சோசியல் நெட்வர்க் மூலம் நடிகை ஒரு வரி செய்திகளை வெளியிட்டார். "நேற்று இரவு நான் ஆண்ட்ரியா போகெல்லியை பார்க்கச் சென்றிருந்தேன். பல மாதங்களுக்குப் பின்னர் நான் முதல் முறையாக வெளியில் சென்றேன். ஹாலிவுட் பௌல், நான் என்னுடைய சக்கர நாற்காலியை பயன்படுத்த அனுமதியளித்தது" என்று கூறினார்.^[29]

செப்டம்பர் 3, 2009 அன்று மைக்கெல் ஜாக்சனின் தனிப்பட்ட இறுதிச் சடங்கில் டெய்லர் கலந்துகொண்டார்.^[30]

சொந்த வாழ்க்கை[தொகு]

திருமணங்கள்[தொகு]

டெய்லர் ஏழு கணவர்களுடன் எட்டு முறை திருமணம் ஆனவர்:

• கான்ராட் "நிக்கி" ஹில்டன் (மே 6, 1950 முதல் ஜனவரி 29, 1951 வரை) (விவாகரத்து)
• மைக்கெல் வைல்டிங் (பிப்ரவரி 21, 1952 முதல் ஜனவரி 26, 1957 வரை) (விவாகரத்து)
• மைக்கெல் டோட் (பிப்ரவரி 2, 1957 முதல் மார்ச் 22, 1958 வரை) (விதவையாக்கப்பட்டார்)
• எட்டி ஃபிஷ்ஷர் (மே 12, 1959 முதல் மார்ச் 6, 1964 வரை) (விவாகரத்து)
• ரிச்சர்ட் பர்டன் (மார்ச் 15, 1964 முதல் ஜூன் 26, 1974 வரை) (விவாகரத்து)
• ரிச்சர்ட் பர்டன் (மீண்டும்) (அக்டோபர் 10, 1975 முதல் ஜூலை 29, 1976 வரை) (விவாகரத்து)
• ஜான் வார்னர் (டிசம்பர் 4, 1976 முதல் நவம்பர் 7, 1982 வரை) (விவாகரத்து)
• லார்ரி ஃபோர்டன்ஸ்கி (அக்டோபர் 6, 1991 முதல் அக்டோபர் 31, 1996 வரை) (விவாகரத்து)

குழந்தைகள்[தொகு]

டெய்லர் மற்றும் வைல்டிங்குக்கு இரு மகன்கள், மைக்கெல் ஹோவார்ட் வைல்டிங் (பிறப்பு ஜனவரி 6, 1953) மற்றும் கிறிஸ்டோபர் எட்வர்ட் வைல்டிங் (பிறப்பு பிப்ரவரி 27, 1955). டெய்லர் மற்றும் டோட்டுக்கு ஒரு பெண் குழந்தை, "லிசா" என்றழைக்கப்பட்ட எலிசபெத் ஃப்ரான்செஸ் டோட், (பிறப்பு ஆகஸ்ட் 6, 1957). 1964 ஆம் ஆண்டில் டெய்லரும் ஃபிஷரும் ஒரு பெண் குழந்தையைத் தத்தெடுக்கும் நடவடிக்கையை மேற்கொண்டனர், பின்னர் பர்டன் அதை தத்தெடுத்தார், மரியா பர்டன் (பிறப்பு ஆகஸ்ட் 1, 1961). ஆகஸ்ட் 25, 1971 ஆம் ஆண்டில் அவருடைய 39வது வயதில் டெய்லர் பாட்டியானார்.

மதுபோதைக்கான சிகிச்சை[தொகு]

1980 ஆம் ஆண்டுகளில் அவர் மதுபோதைக்கான சிகிச்சையைப் பெற்றுவந்தார்.^[31]

மறைவு[தொகு]

எலிசபெத் டெய்லர் பல ஆண்டுகளாக பல்வேறு நோய்களினால் பாதிப்புக்குள்ளானார்^[32]. 2004 இல் இவருக்கு இதய நோய் ஏற்பட்டது, 2009 இல் இதய அறுவை சிகிச்சை மேற்கொள்ளப்பட்டது^[33]. மார்ச் 23, 2011 இல் தனது நான்கு மக்களும் சூழ்ந்திருக்க கலிபோர்னியா, லாஸ் ஏஞ்சலெஸ் நகர் மருத்துவமனை ஒன்றில் தனது 79வது அகவையில் காலமானார்^[33]