AARTHI CHHABRIA , ACTRESS BORN 1982 NOVEMBER 21

 

AARTHI CHHABRIA , ACTRESS 

BORN  1982 NOVEMBER 21

ஆர்த்தி சாப்ரியா 3 வயதில் மாடலிங் செய்யத் தொடங்கினார். அவர் ஃபேரெக்ஸ் பேபி, மேலும் மேகி நூடுல்ஸ், பெப்சோடென்ட் டூத் பேஸ்ட், கிளீன் அண்ட் க்ளியர் ஃபேஸ் வாஷ், அமுல் ஃப்ரோஸ்டிக் ஐஸ்கிரீம், எல்எம்எல் டிரெண்டி ஸ்கூட்டர், கிராக் க்ரீம் உள்ளிட்ட 300க்கும் மேற்பட்ட விளம்பரங்களில் தோன்றினார்.

தனது கல்வியை முடித்த பிறகு, சாப்ரியா நவம்பர் 1999 இல் "மிஸ் இந்தியா வேர்ல்ட் வைடு 2000" என முடிசூட்டப்பட்டபோது, ​​உலகெங்கிலும் உள்ள 22 இந்தியப் போட்டியாளர்களில் இளையவர் என்ற பெருமையைப் பெற்றார்.

பின்னர் அவர் இசை வீடியோக்களில் தோன்றினார் - "ஹாரி ஆனந்த்ஸ்" தேரி சாஹத் மே, "சுக்விந்தர் சிங்கின்" நாஷா ஹி நாஷா ஹை, "அட்னான் சாமியின்" ரூதே ஹியூ ஹை கியோ (தேரா செஹ்ரா ஆல்பத்திலிருந்து) மற்றும் "அவதூத் குப்தே" மதுபாலாவின் மற்றொன்று.

அவரது முதல் பாலிவுட் திரைப்படம் தும்சே அச்சா கவுன் ஹை (2002), இது பாக்ஸ் ஆபிஸில் நன்றாகவே இருந்தது, மேலும் இதன் இசை சூப்பர் ஹிட்டானது, ஆனால் அதற்கு முன் அவர் சிறுவயதில் 1989 இல் அகன்ஷா என்ற டெலிபிலிம் ஒன்றில் கேமியோ ரோலில் தோன்றினார். கலைஞர் மற்றும் லஜ்ஜா 2001 இல் ஷர்மான் ஜோஷிக்கு ஜோடியாக டேனி டென்சோங்பாவின் மகளாக நடித்தார்.

விக்ரம் பூட் இயக்கிய அக்‌ஷய் குமாருக்கு ஜோடியாக அவரா பாகல் தீவானா (2002) போன்ற படங்களில் அவர் தொழில்துறையில் சில சிறந்த பெயர்களுடன் பணிபுரிந்தார், இது பாக்ஸ் ஆபிஸில் சூப்பர் ஹிட்டானது மற்றும் ஆர்த்திக்கு நிறைய பாராட்டுக்களும் பாராட்டுக்களும் கிடைத்தன. சிமன் சாப்பஸ் மகளாக அவர் நடித்ததற்காக, ஒரு NRI தபோரி ஒரு பாதாள உலக தாதாவான "குரு குலாப் காத்ரி"யை காதலிக்கிறார். அதைத் தொடர்ந்து ராஜா பையா (2003) கோவிந்தாவுக்கு ஜோடியாக நடித்தார், அங்கு அவர் தனது நினைவாற்றலை இழந்து 5 வயதுடைய மனநிலை கொண்ட பெண்ணின் பாத்திரத்தில் நடித்தார். ஷாதி நம்பர் 1 (2005) டேவிட் தவான் இயக்கிய ஃபர்தீன் கானுக்கு ஜோடியாக ஹாட் திவாவாக நடித்தார். சுசுக் (2006) கோவிந்தாவுக்கு ஜோடியாக அவர் பல அடுக்கு பாத்திரத்தில் நடித்தார். தீஸ்ரி ஆன்க் (2006) ஹாரி பவேஜாவால் இயக்கப்பட்டது. டேவிட் தவான் இயக்கிய பாக்ஸ் ஆபிஸ் வெற்றிப் படமான பார்ட்னர் (2007) என்ற படத்தில் சிறப்புத் தோற்றத்தில் கூட நடித்தார். ஷூட்அவுட் அட் லோகந்த்வாலா (2007) அபூர்வா லக்கியா இயக்கியது மற்றும் சஞ்சய் குப்தா தயாரித்தது சூப்பர் ஹிட்டானது, இதில் ஆர்த்தி துஷார் கபூர் நடித்த பாதாள உலக கும்பலைக் காதலிக்கும் பார் நடனக் கலைஞரான "தன்னு" என்ற முஸ்லீம் பெண்ணாக நடித்தார். அவரது இரண்டு உருப்படியான பாடல்களும் "உங்கே நஷெய்ன் மே" மற்றும் "மேரே யார்" ஆகிய படங்கள் சூப்பர் ஹிட்டானது. டாடி கூல் (2009) இந்தர் குமாரின் திரைப்படம், சுனில் ஷெட்டிக்கு ஜோடியாக ஒரு கிறிஸ்தவ இல்லத்தரசி. தஸ் டோலா (2013) மனோஜ் பாஜ்பாய்க்கு ஜோடியாக நடித்தார், இதில் ஆர்த்தி கிராமத்து பெண் சுவர்ணலதா சாஸ்திரி ஒரு தங்கம் மற்றும் ஒரு தங்க நகையை காதலித்து நடித்தார், இது இந்த எழுத்தாளர்-ஆதரவு பாத்திரத்தில் அவரது நடிப்பிற்காக விமர்சன ரீதியான பாராட்டைப் பெற்றது. ஆர்த்தி தெலுங்கு மற்றும் கன்னடத் திரைப்படங்களில் தனது நடிப்பின் மூலம் ஒரு முத்திரையை பதித்தார். மேலும் தென்னிந்தியத் திரைப்படத் துறையில் ஒகரிகி ஒகரு , கோபி கொடமேத பிள்ளை , இண்ட்லோ ஸ்ரீமதி வீதிலோ குமாரி (பிரியதர்ஷனின் இந்தி படமான ஹங்காமாவின் ரீமேக்) , அஹம் பிரேமாஸ்மி போன்ற படங்களின் மூலம் பிரபலமடைந்தார். ரவிச்சந்திரா இயக்கத்தில், சிவராஜ் குமாருக்கு ஜோடியாக சாந்தா, உபேந்திராவுக்கு ஜோடியாக ரஜினி.செப்டம்பர் 2013 இல் வெளியான வியாஹ் 70 கிமீஸ் என்ற பஞ்சாபி திரைப்படத்தில் ஆர்த்தி "ப்ரீட்டோ"வாக பெரிதும் பாராட்டப்பட்டார்.

அவர் 2011 இல் ஃபியர் ஃபேக்டர் - காட்ரான் கே கிலாடியின் நான்காவது சீசனின் வெற்றியாளராக இருந்தார்.

ஆர்த்தி 2012 இல் நியூயார்க்கில் உள்ள நியூயார்க் ஃபிலிம் அகாடமியில் ஃபிலிம் மேக்கிங்கையும் படித்துள்ளார்.

ஆர்த்தி ஜலக் திக்லா ஜா (சீசன் 6) 2013 இல் பங்கேற்றார் (இது டான்சிங் வித் தி ஸ்டார்ஸின் இந்தியப் பதிப்பு) மேலும் அவரது நேர்மை, நடன நடை, நளினம் மற்றும் அழகு ஆகியவற்றிற்காக மூன்று நடுவர்களாலும் அவரது நடிப்பிற்காகப் பாராட்டப்பட்டார். அவர் நிகழ்ச்சியில் காயம் அடைந்தார், ஆனால் இன்னும் கைவிடாமல் உண்மையான போட்டி மனப்பான்மையுடன் தொடர்ந்தார்.

ஆர்த்தி ஒரு நடனக் கலைஞர் மற்றும் மிமிக் கலைஞர் என்று அறியப்படுகிறார்.

அவர் திரு அமிதாப் பச்சனுடன் சமீபத்திய கல்யாண் ஜூவல்ஸ் விளம்பரத்திலும் காணப்பட்டார்.

- IMDb மினி வாழ்க்கை வரலாறு: ஆர்டாவ்

ஏப்ரல் 11, 2017 அன்று, ராயல் ஸ்டாக் லார்ஜ் குறும்படங்கள் என்ற சேனலில் YouTube வழியாக "மும்பை வாரணாசி எக்ஸ்பிரஸ்" என்ற குறும்படத்தை சாப்ரியா வெளியிட்டார். இந்த படம் அவர் இயக்குனராகவும் தயாரிப்பாளராகவும் அறிமுகமாகிறது. தேசிய மற்றும் சர்வதேச திரைப்பட விழாக்களில் மும்பை வாரணாசி எக்ஸ்பிரஸ் படத்திற்காக பல விருதுகளை வென்றார். சிலவற்றைக் குறிப்பிட: 'கொல்கத்தா ஷார்ட்ஸ் சர்வதேச திரைப்பட விழா' (2016), 'ஜெய்ப்பூர் சர்வதேச திரைப்பட விழா' (2017) & 'ரிஷிகேஷ் கலை & திரைப்பட விழா' (2017) ஆகியவற்றில் 'ஜூரியின் சிறப்புக் குறிப்பு' பிரிவில். கலாச்சாரம் மற்றும் சுற்றுலா தொடர்பான குறும்படங்களின் சர்வதேச விழாவில் (2017) 'சிறந்த திரைப்படத்திற்கான தேசிய விருது' பிரிவில். நார்த் கரோலினா தெற்காசிய திரைப்பட விழாவில் (2017) தர்ஷன் ஜரிவாலா நடித்த கதாநாயகன் சிறந்த நடிகருக்கான விருதை வென்றார், அவர் நேஹா கக்கர், சோனு கக்கர் மற்றும் டோனி கக்கர் ஆகியோருக்காக மஹி வே, சவான் ஆயா ஹை போன்ற மூன்று இசை வீடியோக்களை இணை இயக்கியுள்ளார். இது பியாண்ட் என்டர்டெயின்மென்ட் தயாரித்து டிசீரிஸில் (யூடியூப்) வெளியிடப்பட்டது

ஆர்த்தி குறும்படங்கள், மியூசிக் வீடியோக்கள், கார்ப்பரேட் படங்கள், டிவிசிகள் மற்றும் பலவற்றை தனது தயாரிப்பான ரைசிங் ஃபீனிக்ஸ் மூலம் அனைத்து ஊடகங்களுக்கும் தொடர்ந்து இயக்குகிறார்.

ட்ரிவியா (3)

மொழிகள்: ஆங்கிலம், ஹிந்தி, மராத்தி, சிந்தி, குஜராத்தி.

அமெரிக்க NRI, ஒரிசாவில் பிறந்த திரைப்படத் தயாரிப்பாளரான சோலிலா பரிதா, "வுமன் ஃப்ரம் ஜார்ஜியா" என்ற ஹாலிவுட் திரைப்படத்தை மறுபிறவி மற்றும் இந்திய கலாச்சாரத்தை மையமாக வைத்து இந்த மாநிலத்தில் உள்ள இடங்களிலும், அமெரிக்காவில் உள்ள புல்வெளிகளிலும் படமாக்கினார். சோலிலா பரிதா, இப்போது குடியேறினார். அமெரிக்காவில் ஆர்த்தி சாப்ரியா, தொலைக்காட்சி நட்சத்திரங்கள் பிலிப் ரைஸ் மற்றும் சூசன் மே பிராட் ஆகியோருடன் 'தி வுமன் ஆஃப் ஜார்ஜியா' படத்தில் நடித்தார். 'தேசாப்' என்ற சூப்பர் ஹிட்டால் அறியப்பட்ட பாலிவுட் இயக்குனர் என். சந்திரா இந்தப் படத்தை இயக்கினார். N. சந்திராவுக்கு மைக்கேல் ஸ்காட் ரீட் உதவினார். Predrag Dubraveic புகைப்பட இயக்குநராக இருந்தார். ஆங்கிலத்தில் ஒரு தீம் பாடலைக் கொண்டிருந்த இப்படத்திற்கு வெய்ன் ஷார்ப் இசையமைத்திருந்தார். பிரஸ்ஸனா பதி எழுதிய சிறுகதையை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஜார்ஜியாவிலிருந்து வந்த பெண் "இந்தத் திரைப்படம் ஒரிசா எழுதிய கதையை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்பது நினைவிருக்கலாம். பிரசன்னா பதி என்ற எழுத்தாளரின் பெயர், இது 120 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சதி அடைந்த ஒரு பெண்ணைப் பற்றியது, பின்னர் ஒரு மேற்கத்திய நாட்டில் மீண்டும் பிறந்தது. படம் முடிந்து வெளியிடப்படாமல் உள்ளது.

ஆர்த்தி சாப்ரியாவின் முதல் காதல் நடிப்பு, சமீபத்தில் 'இயக்கு' எடுத்தது, டிஜிட்டல் உள்ளடக்கம், விளம்பரங்கள், இசை வீடியோக்கள் மற்றும் அனைத்து வகையான படங்களையும் தயாரிக்கும் ரைசிங் பீனிக்ஸ் என்ற தயாரிப்பு நிறுவனத்தைக் கொண்டுள்ளது.

Born November 21, 1982 in India

Height 5' 5½" (1.66 m)

Mini Bio (2)

Aarti Chabria began modeling at 3 years of age. She was the Farex Baby, and appeared in over 300 commercials including Maggi Noodles, Pepsodent tooth paste, Clean and Clear face wash, Amul Frostick ice cream, LML Trendy Scooter, Krack Cream.

After completing her education, Chabria shot to fame when she was crowned "Miss India Worldwide 2000" in November 1999 being the youngest amongst 22 Indian contestants from all over the world.

She then appeared in the music videos - "Harry Anands" Teri Chaahat Mein, "Sukhwinder Singh's" Nasha Hi Nasha Hai, "Adnan Sami's" Roothe Hue Hai Kyo (from album Tera Chehra) and another by "Avdhoot Gupte" Madhubala

Her debut Bollywood film was Tumse Achcha Kaun Hai (2002) which did fairly well at the box office,and the music of which was a super hit, but before that she appeared in a cameo role in a telefilm called Akansha in 1989 as a child artist and Lajja in 2001 as Danny Denzongpa's daughter opposite Sharman Joshi.

She then worked with some of the best names in the industry in films like Awara Paagal Deewana (2002) opposite Akshay Kumar,directed by Vikram Bhutt which was a super hit at the box office and for which Aarti received a lot of acclaim and rave reviews for her role as Chiman Chappus daughter, a NRI tapori in love with an underworld don "Guru Gulab Khatri". Following that there was Raja Bhaiya (2003) opposite Govinda where she essayed the role of a girl who looses her memory and has a mental level of a 5 year old. Shaadi No 1 (2005) as a hot diva opposite Fardeen Khan directed by David Dhawan. Ssukh (2006) opposite Govinda where she played a multi layered character. Teesri Aankh (2006) Directed by Harry Baweja. She even did a special appearance in a film called Partner (2007) which was a box office hit directed by David Dhawan. Shootout at Lokhandwala (2007) Directed By Apoorva Lakhia and Produced by Sanjay Gupta was a super hit in which Aarti played a muslim girl "Tannu" who's a bar dancer in love with an underworld gangster played by Tushar Kapoor.Both her item songs from the film "Unke Nashein mein" and "Mere Yaar" were super hits. Daddy Cool (2009) A film by Inder Kumar, opposite Suniel Shetty as a christian housewife. Dus Tola (2013) opposite Manoj Bajpayee where Aarti played a village belle Suvarnalata Shastri in love with a Gold and a Goldsmith which got her a lot of critical acclaim for her performance in this author-backed role. Aarti left a mark with her performance in Telugu and Kannada movies as well which got her popularity in the South Indian Film Industry with films like.Okariki Okaru , Gopi Godameda pilli , Intlo Shreemati Veedhilo Kumari (remake of Priyadarshans hindi film Hungama) , Aham Premasmi Directed by Ravichandra , Santha opposite Shiv Raj Kumar, Rajni opposite Upendra.

Ṭriviyā (3)

Aarti was hugely appreciated as "Preeto" in a Punjabi Movie Viyah 70 kms which released in Sept 2013

She was the winner of the fourth season of Fear Factor - Khatron Ke Khiladi in 2011.

Aarti has also studied Film Making at the New York Film Academy in New York in 2012.

Aarti participated in Jhalak Dikhhla Jaa (season 6) 2013 (which is the Indian version of Dancing with the Stars) and was praised for her performances by all three judges for her sincerity, perfection in dance style, grace, and beauty. She was injured on the show, but still continued with true competitive spirit without giving up.

Aarti is known to be a dancer and mimic who performs live as well as comperes shows with élan.

She was also seen in the latest Kalyan jewels advertisement with Mr Amitabh Bachchan.

- IMDb Mini Biography By: Aartao

On April 11, 2017, Chabria released a short film called "Mumbai Varanasi Express" via YouTube on a channel called Royal Stag Large short films. This film marks her debut as director and producer. She won several awards for Mumbai Varanasi Express at film festivals national & international. To name a few: in the category 'Special mention by the Jury' at the 'Kolkata Shorts International Film Festival' (2016), 'Jaipur International Film Festival' (2017) & 'Rishikesh Art & Film festival' (2017). In the category 'National award for Best Film' at the International Festival Of Short Films On Culture & Tourism (2017). Best Actor was won by the protagonist played by Darshan Jariwala at the North Carolina South Asian Film Festival (2017) She co-directed three music videos, for Neha Kakkar, Sonu Kakkar, and Tony Kakkar, called Mahi Ve, Sawan aaya hai, etc which was produced by Beyond entertainment and released on Tseries (YouTube)

Aarti continues to directing short films, music videos, corporate films, TVC's, and more under her production Rising Phoenix which creates content, for all media.

- IMDb Mini Biography By: Rising Phoenix

Trivia (3)

Languages: English, Hindi, Marathi, Sindhi, Gujarati.

US NRI, an Orissa-born film producer Solila Parida was making a Hollywood film titled "Woman From Georgia" centering on reincarnation and Indian culture that was filmed at locations in this state and the prairies in the United States.Solila Parida, now settled in the U.S., had cast Aarti Chhabria with television stars Phillip Rhys and Susan May Pratt in 'The Women of Georgia,'.Bollywood director N. Chandra, best known for the super hit 'Tezaab,' was directing the film. N. Chandra was assisted by Michael Scott Reid. Predrag Dubraveic was the director of photography. Wayne Sharpe had composed the musical score for the film, which had a theme song in English.It may be recalled that WOMAN FROM GEORGIA is based on a short story written by Prassana Pati "The movie is based on a story written by an Orissa-based writer named Prasanna Pati. It is about a girl who attained sati 120 years ago and was subsequently re-born in a western country. The film lays completed and unreleased.

Aarti Chabria's whose first love remains acting, recently took to 'direction' has a production house called Rising Phoenix which produces digital content, ads, music videos, & all kinds of films.

VOLTAIRE FRENCH WRITER /ACTIVIST BORN 1694 NOVEMBER 21 - 1778 MAY 30

VOLTAIRE  FRENCH WRITER /ACTIVIST BORN 1694 NOVEMBER 21 - 1778 MAY 30

.பிராங்கோவிசு-மாரீ அரூவேட் (François-Marie Arouet) என்ற பிரெஞ்சு அறிவொளி இயக்க எழுத்தாளர் பெரும்பாலும் வோல்டேர் அல்லது வோல்டயர் எனப்படும் புனைப்பெயரால் அறியப்படுகிறார் [1]. 21 நவம்பர் 1694 முதல் 30 மே 1778 வரையிலான காலகட்டத்தில் வாழ்ந்த இவர் கட்டுரையாளராகவும் மெய்யியலாளராகவும் இயங்கினார். இவர் நையாண்டி செய்வதில் வல்லவராகவும், நிறுவப்பட்ட கத்தோலிக்க பேராலயம் தொடர்பான எதிர்ப்பாளராகவும், மத சுதந்திரம், பேச்சுச் சுதந்திரம், மதச்சார்பற்ற நாடு போன்றவற்றை ஆதரிப்பவராகவும் செயல்பட்டார்.

வால்ட்டேர் ஒரு பன்முகத்தன்மை கொண்ட நாகரிக எழுத்தாளர் ஆவார். நாடகங்கள், கவிதைகள், நாவல்கள், கட்டுரைகள், வரலாறு மற்றும் விஞ்ஞான படைப்புகள் உட்பட கிட்டத்தட்ட எல்லாவகையான இலக்கிய வடிவங்களிலும் இவர் படைப்புகள் உருவாக்கியுள்ளார். வோட்டேர் 20,000 க்கும் அதிகமான கடிதங்களையும் 2,000 க்கும் அதிகமான புத்தகங்கள் மற்றும் துண்டு பிரசுரங்களையும் எழுதினார் [2]. அந்த நேரத்தில் விதிக்கப்பட்டிருந்த கடுமையான தணிக்கை விதிகளின் கீழ் அவருக்கு ஆபத்து இருந்தபோதிலும், குடிமக்களுக்கான ஒரு வெளிப்படையான வழக்கறிஞராக அவர் பணியாற்றினார். ஒரு நையாண்டித்தனமான தத்துவவாதியாக அவர் தனது படைப்புகளை சகிப்புத்தன்மை, மதக் கோட்பாடு மற்றும் அவர் கால பிரெஞ்சு நிறுவனங்கள் முதலானவற்றை விமர்சிப்பதற்காகப் பயன்படுத்தினார்.
வாழ்க்கை வரலாறு

பிராங்கோயிசு-மாரீ அரூவேட் பாரிசு நகரில் பிறந்தார். ஒரு வழக்கறிஞரான இவருடைய த்ந்தை பிராங்கோயிசு அரூவேட்டிற்கும் (19 ஆகத்து 1649 – 1 சனவரி 1722), தாயார் மேரி மார்குரைட்டு டௌமார்டுக்கும் (1660 – 13 சூலை 1701) ஐந்தாவது குழந்தையாக வோல்ட்டேர் பிறந்தார். இவர்களது குடும்பம் பிரெஞ்சு உயர்குடிப் பிறப்பின் கீழ்மட்ட நிலையில் இருந்தது [3]. வால்ட்டேரின் பிறப்பு தேதியைக் குறித்து சில ஊகங்கள் வலம்வருகின்றன. ஏனெனில், கௌரின் டி ரோச்பிரௌன் அல்லது ரக்ரூப்யூன் என்ற உயர்குடி பிரமுகருக்கு சட்டவிரோதமாக 1694 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் 20 ஆம் தேதி தான் பிறந்ததாக அவர் கூறியுள்ளார்[4]. அவரது மூத்த சகோதரர்கள்-அர்மாண்ட் பிராங்கோயிசு மற்றும் இராபர்ட்டு ஆகிய இருவரும் இளம் வயதிலேயே இறந்துவிட்டனர். உயிருடன் இருந்த

சகோதரரும், சகோதரி மார்க்குரைட்டு கேத்தரீனும் அப்போது முறையே 9 மற்றும் 7 வயதினராக இருந்தனர் [5]. வால்டேர் தனது குடும்பத்தாரால் 'சோசோ' என்று செல்லமாக அழைக்கப்பட்டார், நவம்பர்22, 1694 அன்று ஞானசுதானம் செய்து வைக்கப்பட்டார் [6]. வோல்டேர் லைசு லூயிசு-லே-கிராண்ட் மேல்நிலைப் பள்ளியில் (1704-1711) இலத்தீன், இறையியல், சொல்லாட்சி முதலான பாடங்கள் இயேசு சபையினரால் இவருக்குக் கற்பிக்கப்பட்டது [7]. பின்னர் அவர் இத்தாலிய மொழி, எசுப்பானிய மொழி, ஆங்கில மொழி என அனைத்திலும் சரளமாகப் பேசினார் [8].

வால்டேர் பள்ளிப்படிப்பை முடித்து விட்டு வெளியேறும்போது தான் ஓர் எழுத்தாளராக வரவேண்டும் என விரும்பினார். ஆனால் அவருடைய த்ந்தையோ இவரை வழக்கறிஞராக்கவே விரும்பினார். ஒரு ஆவண எழுத்துப் பதிவாளருக்கு உதவியாளராக பணியாற்றிக்கொண்டிருப்பது போல பாசாங்கு செய்து கொண்டே வால்டேர் கவிதைகளை எழுதிக் கொண்டே தன் காலத்தை அதிகம் செலவழித்தார். இதைக் கண்டுபிடித்த அவரது தந்தை, வால்டேரை சட்டம் படிப்பதற்காக பிரான்சின் நார்மண்டி பகுதியிலுள்ள கென் நகருக்கு அனுப்பினார். ஆயினும்கூட வால்டேர் தொடர் கட்டுரைகளையும் வரலாற்று ஆய்வுகள்

எழுதுவதையும் தொடர்ந்து செய்து கொண்டிருந்தார். வால்டேரின் நையாண்டி அவரை அங்குள்ள சில குடும்பங்களில் பிரபலமாக்கி இருந்தது. நெதர்லாந்திலுள்ள் புதிய பிரெஞ்சு தூதர் மார்க்வெசு டீ சாட்டியூனிப்பிற்கு செயலாளராக பணியாற்றும் வேலையை 1713 ஆம் ஆண்டில் வால்டேருக்கு அவருடைய தந்தை வாங்கிக் கொடுத்தார் [9]. திகேக்கில் இருந்த சமயத்தில், வால்ட்டேர் ஒரு பிரெஞ்சு புராட்டசுடன்ட் அகதியான பிம்பெட்டி என்று அழைக்கப்பட்ட கேத்தரின் ஒலிம்பி துனோயர் என்ற பெண்ணுடன் காதல் கொண்டார் [9]. அவர்களது மோசமான இவ்விவகாரத்தை கண்டுபிடித்த ஆளுநர் அந்த ஆண்டின் இறுதியில் வால்டேரை பிரான்சிற்கு திருப்பி அனுப்பிவிட்டார் [10]

Voltaire was imprisoned in the Bastille from 16 May 1717 to 15 April 1718 in a windowless cell with ten-foot thick walls.[11]
வால்ட்டேரின் ஆரம்பகால வாழ்வின் பெரும்பகுதி பெரும்பாலும் பாரிசைச் சுற்றியே இருந்தது. ஆரம்பத்தில் இருந்தே வோல்டேரின் விமர்சனங்கள் அரசாங்க அதிகாரிகளுக்கு சிக்கலைக் கொடுத்தன. இதனால் இவர் இரண்டு முறை சிறை செல்ல வேண்டியதாயிற்று. இங்கிலாந்திற்கு தற்காலிகமாகத் செல்லவேண்டியதாகவும் ஆயிற்று. ஆட்சிப் பொறுப்பிலிருந்த ஒருவரின் முறையற்ற கலவி குறித்த வால்டேரின் வஞ்சப்புகழ்ச்சி வசனம் அவருக்கு பதினோரு மாத சிறைத்தண்டனையைப் பெற்றுத் தந்தது [12] 1717 ஆம் ஆண்டு சனவரி மாதம் அவரது முதல் நாடகமான [[ஓடிப்பி (நாடகம்) மேடையில் நடிப்பதற்கு ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டது. 1718 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதத்தின் நடுவில் இவர் சிறைய்லிருந்து வெளிவந்த ஏழு மாதங்களுக்குப் பின்னர் இந்நாடகம் நிகழ்த்தப்பட்டது [13].

நாடகத்தின் உடனடி விமர்சனங்களும் நாடகம் ஈட்டித்தந்த நிதியும் அவரது நற்பெயரை உறுதி செய்தன [14]. பிரிட்டனின் அரசர் முதலாம் சியார்ச்சு வோல்டேருக்கு பதக்கம் அளித்து பாராட்டினார் [15].

வால்டேர் முக்கியமாக மத சகிப்புத்தன்மை மற்றும் சுதந்திரச் சிந்தனை ஆகியவற்றிற்காக வாதிட்டார். பூசாரி மற்றும் முடியாட்சி அதிகாரத்தை ஒழிப்பதற்காக பிரச்சாரம் செய்தார், மேலும் மக்களின் உரிமைகளை பாதுகாக்கும் அரசியலமைப்பு ஆதரவளித்தார் [16]

பெயர் மாற்றம்
பாசுடிலில் அனுபவித்த சிறைவாசத்தைத் தொடர்ந்து 1718 ஆம் ஆண்டில் இவர் தன்னுடைய பெயரை வால்டேர் என்று வைத்துக் கொண்டார். இப்பெயர் தோன்றிய விதம் குறித்து ஏதும் அறியப்படவில்லை. அருவேட்டு என்ற இவருடைய துணைப்பெயரை அடிப்படையாகக் கொண்டு இப்பெயர் உருவாகியிருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது [17]. அவரது சகோதரியின் குடும்பப் பாரம்பரியப் படி, அவர் குழந்தையாக இருந்தபோது லீ பெட்டிட் வோலெண்டையர் என அறியப்பட்டார், இப்பெயரே முதிர்ச்சியடைந்த பின்னர் ஒரு புனைப்பெயராக மலர்ந்திருக்கலாம் [18]. அவரது குடும்பத்தின் சொந்த ஊரான ஏர்வால்ட் என்ற சொல்லின் எழுத்து மாற்றுவாகக் கூட வால்டேர் என்ற சொல் உருவாகியிருக்கலாம் [19].

மற்றொரு சொல்லின் எழுத்துகளை முறைமாற்றி புதுச் சொல் உருவாக்குதலை ரிச்சர்டு ஓம்சு[20] என்ற வாழ்க்கை வரலாற்று ஆசிரியர் ஆதரிக்கிறார். ஆனால் வால்டேர் போன்ற ஒரு எழுத்தாளர் வேகம் மற்றும் தைரியம் ஆகியவற்றின் வெளிப்பாடுகளையும் அப்பெயர் தெரிவிக்க வேண்டும் என்று அவர் விரும்பினார்.

1719 மார்ச்சில் யீன்-பாப்டிசுட் ரூசியோவுக்கு எழுதிய ஒரு கடிதத்தில், ரூசியோ மீண்டும் ஒரு கடிதத்தை நீங்கள் அனுப்ப விரும்பினால் அதை மான்சியூர் டி வால்டேர் என்று முகவரியிட்டு அனுப்புங்கள் என்று அக்கடிதத்தை வால்டேர் முடிக்கிறார். அப்பெயர் தனக்கு மகிழ்ச்சியளிப்பதாக ஒரு பின் குறிப்பில் வால்டேர் தெரிவிக்கிறார் [21]. . வால்டேர் தன்னுடைய வாழ்வில் கிட்டத்தட்ட 178 பெயர்களைப் பயன்படுத்தி இருப்பதாக அறியப்படுகிறது [22].

நாடக முயற்சிகள்

Elémens de la philosophie de Neuton, 1738
வால்ட்டேரின் அடுத்த நாடகமான ஆர்டிமியர் (டி), பண்டைய மாசிடோனியாவில் நடத்தப்பட்டது. 1720 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் 15 ஆம் நாள் நடந்தேறிய இந்நாடகம் தோல்வியடைந்தது. உரைகளின் சிறு பகுதிகள் மட்டுமே எஞ்சியிருந்தன [23]. அதற்குப் பதிலாக வால்டேர் 1717 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் பிரான்ஸின் நான்காம் என்றி பற்றிய ஒரு காவிய கவிதைக்கு திரும்பினார் [24]. அந்நாடகத்தை வெளியிடவும் உரிமை மறுக்கப்பட்டது. 1722 ஆம் ஆண்டு ஆகத்து மாதத்தில் வால்ட்டேர் வடக்கு நோக்கிச் சென்று பிரான்சுக்கு வெளியே இருந்து ஒரு வெளியீட்டாளரை கண்டுபிடிக்க முயற்சித்தார். இந்த பயணத்தின் போது அவரது மனைவி, மேரி-மார்க்குரைட் டி ருபெல்மொண்டு, உடன் இருந்தார் [25].

வால்டேரும் அவரத்கு மனைவியும் வடக்கே தங்கள் பயணத்தைத் தொடர்வதற்கு முன்னர் பிரசல்சில் வால்டேர் மற்றும் ரூசியோ ஆகியோர் சில நாட்கள் சந்தித்துக் கொண்டனர். ஒரு வெளியீட்டாளர் இறுதியாக திகேக்கில் கண்டறியப்பட்டார் [26]. வால்டேர் பிரான்சிற்குத் திரும்பிய போது ரோயனில் ஓர் இரண்டாவது வெளியீட்டாளரை கண்டுபிடித்தார். அவர் லா என்றியேடு என்ற புராண காவியத்தை வெளியிடுவதற்கு ஒப்புக் கொண்டார் [27]. 1723 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதத்தில் வால்ட்டேர் பெரியம்மை நோய்த்தொற்றால் பாதிக்கப்பட்டு மீண்டார். அவரது காவிய நாடகத்தின் முதல் பிரதிகள் பாரிசுக்குக் கடத்தப்பட்டு விநியோகிக்கப்பட்டன [28]. அதேவேளையில் இக்காவியம் உடனடி வெற்றியைப் பெற்றது. வால்ட்டேரின் புதிய நாடகமான மரியாம்னேவும் , மார்ச் 1724 இல் முதன்முறையாக நடைபெற்றபோது தோல்வியைத் தழுவியது [29]. கடுமையான உழைப்பிற்குப் பின் மீண்டும் 1725 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதத்தில் நிகழ்த்தப்பட்டபோது ஓரளவுக்கு வரவேற்பைப் பெற்று முன்னேற்றம் கண்டது [29]. 1725 செப்டம்பரில் நடைபெற்ற பதினைந்தாம் லூய்சின் திருமணக் கொண்டாட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இந்நாடகம் நடைபெற்றது [29].

கடிதங்கள்
வால்டேர் தனது வாழ்நாளில் பிரத்தியேகமாக கடிதங்கள் எழுதுவதில் ஈடுபட்டு கிட்டத்தட்ட 20,000 கடிதங்களை அனுப்பியுள்ளார். தியோடர் பெசுடர்மேன் இந்த கடிதங்களை தொகுத்து 1964 இல் நிறைவு செய்தார். இக்கடிதங்கள் 102 தொகுதிகளை நிரப்பியுள்ளன [30]. இக்கடிதங்கள் விசித்திரமான சொற்பொழிவுகள் மட்டுமல்ல, அன்பான நட்பு, மனிதாபிமான உணர்வு மற்றும் கவர்ச்சியான எண்ணங்கள் ஆகியவற்றையும் கொண்ட ஒரு விருந்து" என்று ஒரு வரலாற்று ஆசிரியர் கூறுகிறார் [31]



சமூக சீர்திருத்தக் கருத்துக்களை துணிச்சலாகவும், வெளிப்படையாகவும் பேசிய பிரான்ஸ் நாட்டு எழுத்தாளர் வால்டேர் .Died: 30 May 1778, Paris, France

அவரைப்பற்றிய அரிய முத்துக்கள் பத்து...

 இவரது இயற்பெயர், பிரான்சுவா-மாரீ அரூவே. தந்தை, செல்வந்தர். இவரது குடும்பம் பிரான்ஸ் நாட்டின் உயர்குடி சமூகத்தின் பிரதிநிதியான 17-ஆம் லூயி ஆட்சியில் செல்வாக்கு பெற்றிருந்ததால், முதல்தர கல்வி பெற்றார். சிறு வயது முதலே எழுதுவதில் ஆர்வம் கொண்டிருந்தார். அப்பா இவருடைய இலக்கிய ஆர்வத்தை விரும்பினாலும் தன் மகன் ஒரு எழுத்தாளனாக வருவதை விரும்பவில்லை.

 இளம் வயதிலேயே இவருக்கு நையாண்டியும் நகைச்சுவையும் கைவந்த கலை. இலக்கிய வட்டாரத்தில் மிக எளிதாக பிரபலமடைந்தார். ஆங்கில மேட்டுக்குடியைச் சேர்ந்த ஃப்ரீரி திங்க்கர், ஜாகோபைட், லார்ட் போலிங்புரோக் ஆகியோருடைய நட்பு இவருக்கு இயற்கை தத்துவத்தை அறிமுகம் செய்து வைத்தது.

 அவதூறுகளைப் பரப்புகிறார் என்று இவர் மீது குற்றம் சுமத்தப்பட்டது. கடுமையான தண்டனையிலிருந்து தப்ப பாரீசிலிருந்து இங்கிலாந்து சென்றார்.  1729ல் இவர் மீண்டும் பிரான்சுக்கு திரும்ப அனுமதி வழங்கப்பட்டது. தாயகம் திரும்பியதும் தனது பொருளா தார நிலையை மேம்படுத்திக் கொள்ளவும் அரசியல் ஆதரவைத் திரும்பப் பெறவும் கடுமையாக உழைத்தார்.

 சுதந்திரத்தைப் பற்றிய இவரது கோட்பாடு தனித்துவம் வாய்ந்தது. மத போதனைக்காக பிரம்மச்சர்யம் மேற்கொள்ளுதல், பாலியல் கட்டுப்பாடு மற்றும் உடல் தேவைகளைத் தியாகம் செய்தல் போன்றவை மனித இயல்புக்கு எதிரான விஷயங்கள் என்றார்.

 ஐயுறவு வாதம், இயற்கை விஞ்ஞானம் ஆகிய மேலும் இரண்டு தத்துவங்களின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தினார். எந்தவித அதிகாரமும், அது எவ்வளவு புனிதமானதாக இருந்தாலும் விமர்சனத்திற்கு அப்பாற்பட்டதாக இருக்க கூடாது என்று வாதிட்டார்.

 மதத்தை பற்றிய இவரது கண்ணோட்டம் மிகவும் சிக்கலானது. இவற்றின் அடிப்படையில் பார்த்தால், இவரை ஒரு நாத்திகர் அல்லது கிறிஸ்தவ எதிர்ப்பாளர் என்று கருதுவது தவறாகிவிடலாம். ஆனால், ஆட்சியில் மதகுருமார்கள் மற்றும் தேவாலயங்களின் அதிகாரம் செலுத்துவதை எதிர்த்தவர்.

 இறுக்கமான தணிக்கை விதிகளும் அவற்றை மீறுபவர் களுக்கு கடுமையான தண்டனைகளும் வழங்கப்பட்டு வந்தபோதும், இவர் வெளிப்படையாக பேசும் துணிச்சலான சமூக சீர்திருத்தவாதியாகத் திகழ்ந்தார். கன்ஃபூசியஸ், ஜான் லாக், ஐஸக் நியூட்டன், பிளேட்டோ, பாஸ்கல் ஆகியோரின் தாக்கம் இவரிடம் காணப்பட்டது. இவர் பிரெஞ்ச் அறிவொளி இயக்க எழுத்தாளர், கட்டுரையாளர், மெய்யியலாளர்.

 நாடகம், கவிதை, நாவல், கட்டுரை, வரலாறு, அறிவியல் என இலக்கியத்தின் அத்தனை விஷயங்களைக் குறித்தும் எழுதியுள்ளார். 20,000க்கும் மேற்பட்ட கடிதங்கள், 200க்கும் மேற்பட்ட நூல்கள்





.

HELEN ,HINDI DANCER,ACTRESS BORN 1938 NOVEMBER 21

HELEN ,HINDI DANCER,ACTRESS

 BORN 1938 NOVEMBER 21

Helen Ann Richardson (born 21 November 1938), popularly known as only Helen (Hindustani pronunciation: [/heːleːn/]), is a Burma-born Indian film actress and dancer, working in Hindi films. She has received two Filmfare awards and has appeared in over 700 films,[2] and is often cited as the most popular nautch dancer of her time.[3] She was the inspiration for four films and a book.[4] She is the second wife of veteran writer-producer Salim Khan.
Early life and background[edit source]
Helen Ann Richardson was born on 21 November 1938 in Rangoon, Burma to an Anglo Indian father and Burmese mother.[5][6] Her father's name was George Desmier. She has a brother named Roger and a sister name Jennifer. Their father died during World War II. The family then trekked to Mumbai in 1943 in order to escape from the Japanese occupation of Burma. Helen told Filmfare during an interview in 1964:

...we trekked alternately through wilderness and hundreds of villages, surviving on the generosity of people, for we were penniless, with no food and few clothes. Occasionally, we met British soldiers who provided us with transport, found us refuge and treated our blistered feet and bruised bodies and fed us. By the time we reached Dibrugarh in Assam, our group had been reduced to half. Some had fallen ill and been left behind, some had died of starvation and disease. My mother miscarried along the way. The survivors were admitted to the Dibrugarh hospital for treatment. Mother and I had been virtually reduced to skeletons and my brother's condition was critical. We spent two months in hospital. When we recovered, we moved to Calcutta, and sadly my brother died there due to small pox".[7]

She quit her schooling to support her family because her mother's salary as a nurse was not enough to feed a family of four.[5] In a documentary called Queen of the Nautch girls, Helen said she was 19 years old in 1957 when she got her first big break in Howrah Bridge..

Career[edit source]

Helen from Filmfare Magazine, 1969
Helen was introduced to Bollywood when a family friend, an actress known as Cukoo, helped her find jobs as a chorus dancer in the films Shabistan and Awara (1951). She was soon working regularly and was featured as a solo dancer in films such as Alif Laila (1954) and Hoor-e-Arab (1955).

She got her break in 1958, aged 19, when she performed the song "Mera Naam Chin Chin Chu" in Shakti Samanta's film, Howrah Bridge, which was sung by Geeta Dutt. After that, offers started pouring in throughout the 1960s and 1970s. During her initial career, Geeta Dutt sang many songs for her.

The Bollywood playback singer Asha Bhosle also frequently sang for Helen, particularly during the 1960s and the early 1970s. She was nominated for the Filmfare Best Supporting Actress Award in 1965 for her role in Gumnaam. She played dramatic roles such as the rape victim in Shakti Samanta's Pagla Kahin Ka (1970).

Writer Salim Khan helped her get roles in some of the films he was co-scripting with Javed Akhtar: Immaan Dharam, Don, Dostana, and Sholay. This was followed by a role in Mahesh Bhatt's film Lahu Ke Do Rang (1979), for which she won a Filmfare Best Supporting Actress Award. In 1999 Helen was given India's Filmfare lifetime achievement award.

Helen officially retired from movies in 1983, but she has since then appeared in a few guest roles such as Khamoshi: The Musical (1996) and Mohabbatein (2000). She also made a special appearance as the mother of real-life step-son Salman Khan's character in Hum Dil De Chuke Sanam.. She also appeared in Humko Deewana Kar Gaye in 2006.

Helen was selected for the Padma Shri awards of 2009 along with Aishwarya Rai and Akshay Kumar.

Non-acting career[edit source]

She performed onstage in London, Paris, and Hong Kong. In 1973, Helen, Queen of the Nautch Girls, a 30-minute documentary film from Merchant Ivory Films, was released. Anthony Korner directed and narrated the film. A book about Helen was published by Jerry Pinto in 2006, titled The Life and Times of an H-Bomb,[8] which went on to win the National Film Award for Best Book on Cinema in 2007.

Helen appeared as a Judge in the semi finals and finals of India's 2009 Dancing Queen television series.

Personal life[edit source]
In 1981, Helen married Salim Khan, a prominent Bollywood screenplay writer. Khan was already married and the father of four children; Helen joined the Khan family and had a large role (along with Khan and his first wife Salma) in keeping the family united. All of Helen's step-children have bonded closely with her, and Helen is almost invariably accompanied in public appearances by Salma Khan, Salim's first wife.[citation needed]

In the late 1980s, Helen and Khan adopted a baby girl, Arpita. Arpita Khan was the daughter of a homeless woman who happened to die on the Mumbai footpath owing to some accident. Khan came across this baby, saw her weeping, and brought her home to take care of her.[9][unreliable source?] Arpita grew up with her three parents, three older brothers and elder sister in the Khan household.[10] She did her schooling in Mumbai, then studied at the London School of Fashion, and came back to Mumbai to work in an interior design firm.[relevant? – discuss] On 18 November 2014, Arpita married Aayush Sharma, a Delhi-based businessman who is the son of Anil Sharma, a minister in the government of Himachal Pradesh and the grandson of Sukh Ram, a former union cabinet minister; both the politicians belong to the Indian National Congress party.[11] The date was chosen to coincide with the 50th anniversary of the wedding of Salim Khan and his first wife, Salma.[12] The wedding was held on a grand scale at the Falaknuma Palace hotel in Hyderabad.[13][relevant? – discuss] On 30 March 2016, Arpita and Aayush Sharma were blessed with a baby boy, who they named Ahil Sharma; he is Helen's sixth grandchild.[14][relevant? – discuss]

Selected recordings[edit source]
"Mera Naam Chin Chin Chu" – Howrah Bridge (1958)
"Aa Jaane Jaan" – Intaquam (1969)
"Piya Tu Ab To Aaja" – Caravan (1971)
Awards and honors[edit source]
Padma Shri, a civilian honour from the Indian government (2009)[15]
Nominated – Filmfare Award for Best Supporting Actress – Gumnaam (1966)
Nominated – Filmfare Award for Best Supporting Actress – Shikaar (1969)
Nominated – Filmfare Award for Best Supporting Actress – Elaan (1972)
Won – Filmfare Award for Best Supporting Actress – Lahu Ke Do Rang (1980)
Nominated – Filmfare Award for Best Supporting Actress – Khamoshi: The Musical (1997)
1999 – Filmfare Lifetime Achievement Award

Selected filmography[edit source]
Awara (1951)
Alif Laila (1952)
Halaku (1956)

Yahudi Ki Ladki (1957)
Howrah Bridge (1958)
Yahudi (1958)
Bhookailas (1958)
Sawan (1959)
Anari (1959)
Hum Hindustani (1960)
Return of Mr. Superman (1960)
Ek Phool Char Kaante (1960)
Dil Apna Aur Preet Parai (1960)
Baghdad Thirudan (1960) (Tamil film)
Gunga Jumna (1961)
Umar Qaid (1961)
Mr. India (1961)
Sampoorna Ramayana (1961)
China Town (1962)
Sunheri Nagin (1963)
shikari (1963)
Aaya Toofan (1964)
Cha Cha Cha (1964)
Woh Kaun Thi? (1964)
Gumnaam (1965)
Khandan (1965)
Kaajal (1965)
Teesri Manzil (1966)
Dus Lakh (1966)
Hare Kanch Ki Chooriyan (1967)

Jaal (1967)
Jewel Thief (1967)
Shikaar (1968)
Talash (1969)
Prince (1969)
Bikhre Moti (1969)
Bhai Bahen (1969)
Intaquam (1969)
Aansoo Ban Gaye Phool (1969)
Pyar Ka Sapna (1969)
Pagla Kahin Ka (1970)
The Train (1970)
Tum Haseen Main Jawaan (1970)           
Bombay Talkie (1970)
Puraskar (1970)
Caravan (1971)
Hulchul (1971)
Hungama (1971)
Upaasna (1971)
Man Mandir (1971)
Parwana (1971)
Sange Muzhangu (1972) Tamil Film
Mere Jeevan Saathi (1972)
Rakhi Aur Hathkadi (1972)
Dil Daulat Duniya (1972)
Apradh (1972)
Do Gaz Zameen Ke Neeche (1972)
Dharkan (1972)
Anamika (1973)
Aaj Ki Taaza Khabar (1973)

Geeta Mera Naam (1974)
Benaam (1974)
Madhosh (1974)
Sholay (1975)
Zakhmee (1975)
Kala Sona (1975)
Saazish (1975)
Bairaag (1976)
Abdullah (1976)
Ginny Aur Johnny (1976)
Imaan Dharam (1977)
Inkaar (1977)
Khoon Pasina (1977)
Amar Akbar Anthony (1977)
Chala Murari Hero Banne (1977)
Don (1978)
Besharam (1978)
Swarg Narak (1978)
Phandebaaz (1978)
Lahu Ke Do Rang (1979)
The Great Gambler (1979)
Allauddinum Albhutha Vilakkum (1979)
Billa (1980)
Ram Balram (1980)
Shaan (1980)
Sawaal (1982)
Bond 303 (1986)
Akayla (1991)
Khamoshi: The Musical (1996)
Hum Dil De Chuke Sanam (1999)
Mohabbatein (2000)
Shararat (2002)
Dil Ne Jise Apna Kahaa (2004)

Anjaane: The Unknown (2006)
Humko Deewana Kar Gaye (2006)
Marigold (2007)
Dunno Y... Na Jaane Kyon (2010)
Jodi Breakers (2012)
Heroine (2012)






ஹெலன் (Helen Ann Richardson) (பிறப்பு 21 நவம்பர் 1938) ஒரு ஆங்கிலோ-பர்மிய இந்திய திரைப்பட நடிகை ஆவார். இந்தியிலும் தமிழிலும் பல திரைப்படங்களில் நடனமாடி நடித்துள்ளார்.[2]
வாழ்க்கைப் பின்னணி[மூலத்தைத் தொகு]
ஜார்ஜ் டெஸ்மியர் (George Desmier) என்ற ஆங்கிலோ இந்திய தந்தைக்கும் பர்மாவைச் (இப்போது மியான்மார்) சேர்ந்த ஒரு பெண்ணுக்கும் மகளாக பர்மா ரங்கூனில் பிறந்தார்.[3]சகோதரர் பெயர் ரொஜர், சகோதரி பெயர் ஜெனிஃபர் ஆகும். இரண்டாவது உலகப் போர் சமயத்தில் இவர்களது தந்தை இறந்தார். 1943-ஆம் ஆண்டு தாயும் குழந்தைகளும் பம்பாய்க்கு (இப்போது மும்பை) வந்து குடியேறினார்கள்.
1964-ஆம் ஆண்டு ஃபிலிம்ஃபேர் பத்திரிகைக்கு அளித்த செவ்வி ஒன்றில் ஹெலன் பின்வருமாறு கூறியுள்ளார். "நாங்கள் பர்மாவிலிருந்து காடுகளையும் நூற்றுக்கணக்கான கிராமங்களையும் கால்நடையாக கடந்து வந்தோம். எங்களிடம் பணம் இல்லை. கருணையுள்ளம் படைத்தவர்கள் எங்களுக்கு உதவினார்கள். சில இடங்களில் பிரிட்டிஷ் இராணுவத்தினர் எங்களை வண்டிகளில் ஏற்றிச் சென்றதுடன் உணவும் தந்து தேய்ந்த கால்களுக்கும் களைப்புற்ற உடலுக்கும் மருத்துவ உதவியும் செய்து எங்களை அகதி முகாம்களில் விட்டுச் சென்றார்கள். அஸ்சாமிலுள்ள திப்புறுகா என்ற இடத்தை வந்தடைந்த போது எங்கள் குழுவில் பாதிப்பேர் தான் மிஞ்சியிருந்தனர். சிலர் இயலாமையால் இடையில் தங்கிவிட்டனர். இன்னும் சிலர் பசியினாலும் உடல் நலமின்மையாலும் இறந்து விட்டனர். என் தாய்க்கு வழியில் குறைப் பிரசவம் ஆனது. எஞ்சியிருந்தவர்கள் திப்புறுகாவிலிருந்த மருத்துவ மனையில் அனுமதிக்கப் பட்டனர். அம்மாவும் நானும் எலும்புக்கூடுகள் ஆகிவிட்டோம். என் சகோதரன் நிலைமை கவலைக்கிடமாக இருந்தது. இரண்டு மாதங்கள் மருத்துவ மனையில் இருந்தபின் வெளியேறி கல்கத்தா வந்தடைந்தோம்." என்று கூறியிருக்கிறார்.[4]
பின்னர் பம்பாய் வந்தார்கள். குடும்ப நிலை காரணமாக ஹெலன் பள்ளிப்படிப்பை நிறுத்திவிட்டு நடனக்குழுக்களில் சேர்ந்து நடனமாடி வந்தார். கக்கோ என்ற ஒரு நடிகை இவருக்கு உதவினார். 1957-ஆம் ஆண்டு ஹௌரா பிரிட்ஜ் என்ற படத்தின் மூலம் பிரபலமடைந்தார் ஹெலன். சுமார் 700 திரைப்படங்களுக்கு மேல் நடித்தும் நடனமாடியும் உள்ளார்.[5]
நடித்த அல்லது நடனமாடிய தமிழ் திரைப்படங்கள்[மூலத்தைத் தொகு]
சங்கே முழங்கு (1971)
பாக்தாத் திருடன் (1960)
மர்ம வீரன் (1956)
பக்த ராவணா (தெலுங்கு பூகைலாஸ் தமிழாக்கம்) (1958)
மாய மனிதன் (1958)
உத்தம புத்திரன் (1958)
நான் சொல்லும் ரகசியம் (1959)
ஸ்ரீ வள்ளி (1961)

ELEANOR POWELL , AMERICAN DANCER,ACTRESS, BORN 1912 NOVEMBER 21

ELEANOR POWELL ,

AMERICAN DANCER,ACTRESS,

BORN 1912 NOVEMBER 21

Eleanor Powell Born November 21, 1912 in Springfield, Massachusetts, USA
Died February 11, 1982 in Beverly Hills, Los Angeles, California, USA (cancer)


Birth Name Eleanor Torrey Powell
Nicknames The Queen of Tap Dancing
Ellie
Height 5' 5¼" (1.66 m)
Mini Bio (1)

Eleanor Powell was born in 1912 in Springfield, Massachussetts, and got her professional start in Atlantic City clubs, from where she moved into in revue in New York at the Ritz Grill and Casino de Paris at the age of sixteen. She started her career on Broadway in 1929, where her machine-gun foot work gained her the title of world champion in tapping. In 1935 she came to Hollywood where she starred in the great MGM musicals in the late 1930s, establishing herself as a Queen of Ra-Ta-Taps. In spite of the fact that she was primarily a solo performer she also danced with Fred Astaire and George Murphy. After her marriage she wasn't seen on the screen, except for a short number in the Duchess of Idaho (1950). After her divorce she started a short but successful night-club career.
- IMDb Mini Biography By: Stephan Eichenberg <eichenbe@fak-cbg.tu-muenchen.de>
Spouse (1)

Glenn Ford (23 October 1943 - 23 November 1959) (divorced) (1 child)








Trivia (17)
Mother of the actor Peter Ford.
In 1954, following a period of retirement, she was asked to host The Faith of Our Children (1953), a non-denominational religious program which featured appearances from film and sports stars. The show lasted three seasons and Eleanor received a regional Emmy Award for children's programming.
One of her earliest New York jobs was working with the legendary Bill Robinson in private shows (c. 1928) given at parties held in the palatial homes of New York's high society. This was by working with Robinson that Powell first discovered tap dancing.

With a preference toward ballet and acrobatics (notably her splits), she did not initially tap in her early career. In fact, she disliked the style which she considered lacking in grace. It was only when she lost a number of musical roles in New York because she could not tap that she realized the need to learn. Due to her aerial style, she was taught to tap by being forced to wear army surplus ammunition belts with sandbags attached to ground herself. She was taught by Jack Donohue who at time gave private lessons in tap, reportedly paying him $35 for a course of 10 lessons.
Her parents separated when she was 11 months and divorced when she was two. Her mother told Eleanor as a child that her father had died to protect them from outside scandal, but Eleanor's father reintroduced himself to Eleanor in 1935 during the Boston run of "At Home Abroad".
Took dancing classes as a child to overcome extreme shyness and social awkwardness.

Was acclaimed "The World's Greatest Feminine Tap and Rhythm Dancer" by the Dance Masters of America in the mid-1930s.
Due to her becoming a minister in the Unity church, her ashes are placed in a bronze replica of the bible. She was interred at Hollywood Forever Cemetery just a few steps down the hall from Rudolph Valentino, Peter Finch and several other great legends of film.
She was posthumously awarded a Star on the Hollywood Walk of Fame at 1541 Vine Street in Hollywood, California on February 15, 1984.
Biography in: "The Scribner Encyclopedia of American Lives". Volume One, 1981-1985, pages 650-652. New York: Charles Scribner's Sons, 1998.
Inducted into the International Tap Dance Hall of Fame in 2002 (inaugural class).
Having been spotted playfully performing acrobatics on the beach while on vacation at Atlantic City, her first professional dancing job was at age 12 at the Ambassador Hotel in a Gus Edwards summer vaudeville revue. She was reportedly paid a total of $21 for performing three times a week.
Became the first specialty tapper to ever appear at Carnegie Hall.
After a public appearances was at the AFI Tribute to her film co-star Fred Astaire, she made her final public appearance in October 1981 for the National Film Society in which the Ellie Award was established for performances in filmed musicals.

Unlike most other film dancers of her day, Powell did not use a choreographer but devised all her own numbers. Consequently, although she danced with some of the best dancers of her era, his most memorable performances were in solos.
Following her death, she was interred at Hollywood Forever Cemetery in Los Angeles, California, in the Cathedral Mausoleum.
Although her singing voice was always dubbed in her movies, she did record 2 records in 1935 with the Tommy Dorsey Orchestra; "You Are My Lucky Star" and "I've Got A Feelin' You're Foolin' (from "Broadway Melody of 1936, Victor 25158) and "Got A Bran' New Suit" and "That's Not Cricket" (Victor 25173). These showed that although she did not have an important trained voice, she did have a very pleasant one.
Personal Quotes (6)

A tap dancer is really a frustrated drummer.
I'd rather dance than eat.
On her later years as an ordained minister: I was married to Glenn Ford. But now I feel as though I'm married to God, and in the nicest, purest sense.
Whenever you hear the beat of my feet, it is really the beat of my heart saying, "Thank You and God Bless You!".
Commenting on her marriage to Glenn Ford: I filed on the grounds of mental cruelty and that's exactly what he gave me.
Once I was identified as a tap dancer that was it - because nobody had ever seen that kind of thing before. When I hit it, the off-beat was just coming in. This was the big new thing, and I used to practice all the time between shows.
Salary (1)
Broadway Melody of 1936 (1935) $1,250 per week

Filmography[edit source]
Features[edit source]
Queen High (1930)

George White's 1935 Scandals (1935)
Broadway Melody of 1936 (1935)
Born to Dance (1936)
Broadway Melody of 1938 (1937)
Rosalie (1937)
Honolulu (1939)
Broadway Melody of 1940 (1940)
Lady Be Good (1941)
Ship Ahoy (1942)
Thousands Cheer (1943)
I Dood It (1943)
Sensations of 1945 (1944)

Duchess of Idaho (1950)