SYMONA BONIFACE / (March 5, 1894 – September 2, 1950) was an American film actress,

 

SYMONA BONIFACE /  

(March 5, 1894 – September 2, 1950) 

was an American film actress, 

Symona Boniface (1894-1950) was a bit player in films who enjoyed larger supporting parts in comedy shorts, in particular those of Three Stooges. She has been called the equivalent of the Stooges’ Margaret Dumont, as she is most frequently cast as a grand dame in their films, included expressly to have her dignity affronted by the comedy team.

The 1910 census suggests that she was the daughter of distinguished Broadway actor George C. Boniface, who’d been in the original American productions of The Black Crook and Trelawney of the “Wells”. She is not normally listed among his children; she was the product of a second marriage. Symona worked in stock theatre for many years as an actress, playwright and occasional producer.

Her first film was the silent Charley Chase short The Caretaker’s Daughter (1925). Nearly 150 credits followed. The comedy greats she supported included Chase, Laurel and Hardy, Our Gang, Clark and McCullough, Andy Clyde, Anita Garvin & Peanuts Byron, Thelma Todd & Zasu Pitts, Buster Keaton, Abbott and Costello, and most frequently (and prominently) The Three Stooges. Her last credit is for the Stooges comedy Scheming Schemers (1956) although her scenes in this film were composed of stock footage.

In addition to shorts, she also appeared in well-known features such as Show Girl (1928), The Black Cat (1934), The Count of Monte Cristo (1934), Broadway Bill (1934), The Last Days of Pompeii (1935), Ninotchka (1939), Woman of the Year (1942), Wilson (1944), Earl Carroll Sketchbook (1946), The Jolson Story (1946), The Beast with Five Fingers (1946), and Beware of Blondie (1950).

Symona BONIFACE appeared in :

	1950 - Appointment with Danger
	1950 - Rogues of Sherwood Forest
	1948 - The Man from Colorado
	1947 - Angel and the Outlaw
	1946 - The Notorious Lone Wolf
	1946 - Gallant Journey
	1946 - The Beast with Five Fingers
	1944 - Madame Parkington
	1943 - Wilson
	1943 - The Fallen Sparrow
	1941 - Woman of the Year
	1939 - Ninotchka
	1938 - In early Arizona
	1936 - That Girl from Paris
	1934 - Broadway Bill
	1934 - The Black Cat
	1934 - The Count of Monte Cristo
	1934 - Easy to Love
	1933 - Tarzan the fearless
	1933 - Beauty for Sale
	1932 - Arsène Lupin
	1932 - Pack up your troubles
	1928 - The Mysterious Lady

Scheming Schemers (1956)
Appointment with Danger (1951)
Between Midnight and Dawn (1950)
Two Roaming Champs (1950)
Pirates of the High Seas (1950)
Rogues of Sherwood Forest (1950)
Beware of Blondie (1950)

THE BOSTON MASSACRE 1770 MARCH 5

 

THE BOSTON MASSACRE

 1770 MARCH 5

போஸ்டன் படுகொலை என்பது 1770 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 5 ஆம் தேதி பாஸ்டனில் உள்ள கிங் தெருவில் நிகழ்ந்த ஒரு பயங்கரமான கலவரமாகும். இது அமெரிக்க குடியேற்றவாசிகளுக்கும் ஒரு தெரு சண்டைக்கும் தொடங்கியது

பொருளடக்கம்

பாஸ்டன் படுகொலைக்கு முன்னுரை

காலனிஸ்டுகளுக்கும் படையினருக்கும் இடையே வன்முறை வெடிக்கிறது

பாஸ்டன் படுகொலை பிரிட்டிஷ் எதிர்ப்பு பார்வைகளுக்கு தூண்டியது

ஜான் ஆடம்ஸ் ஆங்கிலேயரை பாதுகாக்கிறார்

பாஸ்டன் படுகொலைக்குப் பின்னர்

ஆதாரங்கள்

போஸ்டன் படுகொலை என்பது 1770 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 5 ஆம் தேதி பாஸ்டனில் உள்ள கிங் தெருவில் நிகழ்ந்த ஒரு பயங்கரமான கலவரமாகும். இது அமெரிக்க குடியேற்றவாசிகளுக்கும் ஒரு தனி பிரிட்டிஷ் சிப்பாய்க்கும் இடையில் ஒரு தெரு சண்டையாகத் தொடங்கியது, ஆனால் விரைவாக குழப்பமான, இரத்தக்களரி படுகொலைக்கு அதிகரித்தது. இந்த மோதல் பிரிட்டிஷ் எதிர்ப்பு உணர்வை உற்சாகப்படுத்தியது மற்றும் அமெரிக்க புரட்சிக்கு வழி வகுத்தது.

பாஸ்டன் படுகொலைக்கு முன்னுரை

பதட்டங்கள் அதிகமாக ஓடின பாஸ்டன் 1770 இன் ஆரம்பத்தில். 2,000 க்கும் மேற்பட்ட பிரிட்டிஷ் வீரர்கள் 16,000 குடியேற்றவாசிகளின் நகரத்தை ஆக்கிரமித்து பிரிட்டனின் வரிச் சட்டங்களை அமல்படுத்த முயன்றனர். முத்திரை சட்டம் மற்றும் டவுன்ஷெண்ட் சட்டங்கள் . அமெரிக்க குடியேற்றவாசிகள் தாங்கள் அடக்குமுறையாகக் கண்ட வரிகளுக்கு எதிராகக் கலகம் செய்தனர், 'பிரதிநிதித்துவம் இல்லாமல் வரி விதிக்கப்படவில்லை' என்ற கூக்குரலைச் சுற்றி திரண்டனர்.

காலனித்துவவாதிகளுக்கும் படையினருக்கும் இடையிலான சண்டைகள்-மற்றும் தேசபக்த காலனித்துவவாதிகள் மற்றும் பிரிட்டனுக்கு விசுவாசமான காலனித்துவவாதிகள் (விசுவாசிகள்) இடையே - பெருகிய முறையில் பொதுவானவை. வரிகளை எதிர்ப்பதற்காக, தேசபக்தர்கள் பெரும்பாலும் பிரிட்டிஷ் பொருட்களை விற்கும் கடைகளையும், கடை வியாபாரிகளையும் தங்கள் வாடிக்கையாளர்களையும் மிரட்டினர்.பிப்ரவரி 22 அன்று, தேசபக்தர்கள் ஒரு கும்பல் அறியப்பட்ட விசுவாசியின் கடையைத் தாக்கியது. சுங்க அதிகாரி எபினேசர் ரிச்சர்ட்சன் கடைக்கு அருகில் வசித்து வந்தார், மேலும் தனது வீட்டின் ஜன்னல் வழியாக துப்பாக்கியால் சுட்டு பாறை வீசும் கூட்டத்தை உடைக்க முயன்றார். அவரது துப்பாக்கிச் சூடு கிறிஸ்டோபர் சீடர் என்ற 11 வயது சிறுவனைத் தாக்கி கொன்றது, மேலும் தேசபக்தர்களை மேலும் கோபப்படுத்தியது.பல நாட்களுக்குப் பிறகு, உள்ளூர் தொழிலாளர்களுக்கும் பிரிட்டிஷ் வீரர்களுக்கும் இடையே சண்டை ஏற்பட்டது. இது கடுமையான இரத்தக்களரி இல்லாமல் முடிந்தது, ஆனால் இன்னும் வரவிருக்கும் இரத்தக்களரி சம்பவத்திற்கு களம் அமைக்க உதவியது.

காலனித்துவவாதிகளுக்கும் படையினருக்கும் இடையே வன்முறை வெடிக்கிறது

மார்ச் 5, 1770 அன்று, பனிமூட்டமான மாலையில், கிங் ஸ்ட்ரீட்டில் உள்ள தனிபயன் மாளிகைக்குள் சேமிக்கப்பட்ட கிங்கின் பணத்தை பாதுகாக்கும் ஒரே சிப்பாய் பிரைவேட் ஹக் வைட் மட்டுமே. கோபமடைந்த காலனித்துவவாதிகள் அவருடன் சேர்ந்து அவமதித்து வன்முறையை அச்சுறுத்துவதற்கு நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே இல்லை.

ஒரு கட்டத்தில், ஒயிட் மீண்டும் போராடி ஒரு காலனித்துவவாதியை தனது வளைகுடாவால் தாக்கினார். பதிலடி கொடுக்கும் விதமாக, காலனிவாசிகள் அவரை பனிப்பந்துகள், பனி மற்றும் கற்களால் தாக்கினர். நகரம் முழுவதும் மணிகள் ஒலிக்க ஆரம்பித்தன-வழக்கமாக தீ பற்றிய எச்சரிக்கை-ஏராளமான ஆண் குடியேற்றவாசிகளை தெருக்களுக்கு அனுப்புகிறது. ஒயிட் மீதான தாக்குதல் தொடர்ந்தபோது, ​​அவர் இறுதியில் வீழ்ந்து வலுவூட்டல்களுக்கு அழைப்பு விடுத்தார்.

ஒயிட்டின் வேண்டுகோள் மற்றும் வெகுஜன கலவரங்கள் மற்றும் கிங்கின் பணம் இழப்புக்கு பயந்து, கேப்டன் தாமஸ் பிரஸ்டன் பல வீரர்களுடன் சம்பவ இடத்திற்கு வந்து தனிபயன் மாளிகையின் முன் ஒரு தற்காப்பு நிலையை எடுத்துக் கொண்டார்.இரத்தக்களரி தவிர்க்க முடியாதது என்று கவலைப்பட்ட சில காலனித்துவவாதிகள், மற்றவர்கள் சுடத் துணிந்ததால், தங்கள் தீயைப் பிடிக்குமாறு படையினரிடம் மன்றாடினதாகக் கூறப்படுகிறது. பிரஸ்டன் பின்னர் ஒரு காலனித்துவவாதி தன்னிடம் 'வெள்ளைக்காரர்களை தனது பதவியில் இருந்து தூக்கி எறிந்து கொலை செய்ய திட்டமிட்டுள்ளார்' என்று கூறியதாக தெரிவித்தார்.வன்முறை அதிகரித்தது, காலனித்துவவாதிகள் படையினரை கிளப்புகள் மற்றும் குச்சிகளால் தாக்கினர். அடுத்து என்ன நடந்தது என்பதில் அறிக்கைகள் வேறுபடுகின்றன, ஆனால் யாரோ ஒருவர் “தீ” என்ற வார்த்தையைச் சொன்னதாகக் கூறப்பட்டபின், ஒரு சிப்பாய் தனது துப்பாக்கியைச் சுட்டார், இருப்பினும் வெளியேற்றம் வேண்டுமென்றே செய்யப்பட்டதா என்பது தெளிவாகத் தெரியவில்லை.

முதல் ஷாட் அடித்தவுடன், மற்ற வீரர்கள் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தினர், இதில் ஐந்து காலனிவாசிகள் கொல்லப்பட்டனர் கிறிஸ்பஸ் தாக்குதல்கள் , கலப்பு இன பாரம்பரியத்தின் உள்ளூர் கப்பல்துறை தொழிலாளி - மற்றும் ஆறு பேர் காயமடைந்தனர். பாஸ்டன் படுகொலையின் மற்ற உயிரிழப்புகளில் சாமுவேல் கிரே, ஒரு கயிறு தயாரிப்பாளர், அவரது தலையில் ஒரு முஷ்டியின் அளவு துளை இருந்தது. மாலுமி ஜேம்ஸ் கால்டுவெல் இறப்பதற்கு முன் இரண்டு முறை தாக்கப்பட்டார், சாமுவேல் மேவரிக் மற்றும் பேட்ரிக் கார் ஆகியோர் படுகாயமடைந்தனர்.

பாஸ்டன் படுகொலை பிரிட்டிஷ் எதிர்ப்பு பார்வைகளுக்கு தூண்டியது

சில மணி நேரத்தில், பிரஸ்டனும் அவரது வீரர்களும் கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர் மற்றும் மோதலின் இருபுறமும் பிரச்சார இயந்திரம் முழு பலத்துடன் இருந்தது.பிரஸ்டன் தனது சிறைச்சாலையிலிருந்து நிகழ்வுகளின் பதிப்பை வெளியிடுவதற்காக எழுதினார், அதே நேரத்தில் சன்ஸ் ஆஃப் லிபர்ட்டி தலைவர்கள் ஜான் ஹான்காக் மற்றும் சாமுவேல் ஆடம்ஸ் ஆங்கிலேயர்களுடன் தொடர்ந்து போராட காலனித்துவவாதிகளைத் தூண்டியது. பதட்டங்கள் அதிகரித்ததால், பிரிட்டிஷ் துருப்புக்கள் பாஸ்டனில் இருந்து வில்லியம் கோட்டைக்கு பின்வாங்கின.பால் ரெவரே பிரிட்டிஷ் படையினர் அமெரிக்க காலனித்துவவாதிகளை கொடூரமாக கொலை செய்வதை சித்தரிக்கும் ஒரு பிரபலமான வேலைப்பாடு பொறிப்பதன் மூலம் பிரிட்டிஷ் எதிர்ப்பு மனப்பான்மையை ஊக்குவித்தனர். காலனித்துவவாதிகள் சண்டையைத் தொடங்கியிருந்தாலும், அது பிரிட்டிஷாரைத் தூண்டுவதாகக் காட்டியது.இது படையினரை தீய மனிதர்களாகவும், காலனித்துவவாதிகளை மனிதர்களாகவும் சித்தரித்தது. பாஸ்டன் கலைஞரான ஹென்றி பெல்ஹாம் தயாரித்த ஒன்றிலிருந்து ரெவரே தனது வேலைப்பாட்டை நகலெடுத்தார் என்பது பின்னர் தீர்மானிக்கப்பட்டது.

ஜான் ஆடம்ஸ் ஆங்கிலேயரை பாதுகாக்கிறார்

பாஸ்டன் படுகொலையில் ஈடுபட்ட பிரஸ்டன் மற்றும் பிற வீரர்களை கைது செய்து விசாரணைக்கு கொண்டுவர ஏழு மாதங்கள் ஆனது. முரண்பாடாக, அது அமெரிக்க காலனித்துவவாதி, வழக்கறிஞர் மற்றும் அமெரிக்காவின் வருங்கால ஜனாதிபதி ஜான் ஆடம்ஸ் அவர்களை பாதுகாத்தவர்.ஆடம்ஸ் ஆங்கிலேயரின் ரசிகர் அல்ல, ஆனால் பிரஸ்டனும் அவரது ஆட்களும் நியாயமான விசாரணையைப் பெற விரும்பினர். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, மரண தண்டனை ஆபத்தில் உள்ளது மற்றும் காலனித்துவவாதிகள் பிரிட்டிஷாரை மதிப்பெண்ணுக்கு கூட ஒரு தவிர்க்கவும் விரும்பவில்லை. பாஸ்டனில் பக்கச்சார்பற்ற நீதிபதிகள் இல்லை என்பது உறுதி, ஆடம்ஸ் போஸ்டோனியர்கள் அல்லாத நடுவர் மன்றத்தை அமர நீதிபதியை சமாதானப்படுத்தினார்.

பிரஸ்டனின் விசாரணையின் போது, ​​அந்த இரவு குழப்பம் பரவலாக இருப்பதாக ஆடம்ஸ் வாதிட்டார். பிரஸ்டன் தனது ஆட்களை காலனித்துவவாதிகள் மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்த உத்தரவிட்டாரா என்பதற்கு நேரில் கண்டவர்கள் முரண்பட்ட ஆதாரங்களை முன்வைத்தனர்.ஆனால் சாட்சி ரிச்சர்ட் பால்ம்ஸ் சாட்சியமளித்தபின், “… துப்பாக்கி ஏறிய பிறகு நான்‘ தீ! ’என்ற வார்த்தையைக் கேட்டேன். கேப்டனும் நானும் கன்ஸின் ப்ரீச் மற்றும் முகவாய் இடையே பாதி முன்னால் நின்றோம். தீக்கு யார் இந்த வார்த்தையை கொடுத்தார்கள் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை, ”என்று பிரஸ்டன் குற்றவாளி அல்ல என்று நியாயமான சந்தேகம் இருப்பதாக ஆடம்ஸ் வாதிட்டார்.மீதமுள்ள வீரர்கள் தற்காப்புக்கு உரிமை கோரினர் மற்றும் அனைவரும் கொலை குற்றவாளிகள் அல்ல. அவர்களில் இருவர் - ஹக் மாண்ட்கோமெரி மற்றும் மத்தேயு கில்ராய் ஆகியோர் படுகொலை குற்றவாளிகள் எனக் கண்டறியப்பட்டனர் மற்றும் ஆங்கில சட்டத்தின் படி முதல் குற்றவாளிகள் என்று கட்டைவிரலில் முத்திரை குத்தப்பட்டனர்.ஆடம்ஸ் மற்றும் நடுவர் மன்றத்தின் வரவுக்கு, பிரிட்டிஷ் வீரர்கள் தங்களையும் தங்கள் நாட்டையும் எதிர்த்துப் பழகினாலும் நியாயமான விசாரணையைப் பெற்றனர்.

பாஸ்டன் படுகொலை பிரிட்டனுக்கும் அமெரிக்க காலனித்துவவாதிகளுக்கும் இடையிலான உறவுகளில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. இது ஏற்கனவே பிரிட்டிஷ் ஆட்சி மற்றும் நியாயமற்ற வரிவிதிப்பு ஆகியவற்றால் சோர்ந்துபோன காலனித்துவவாதிகளை மேலும் தூண்டிவிட்டு சுதந்திரத்திற்காக போராட அவர்களை தூண்டியது.ஆயினும், மோதலைப் பற்றி எழுதியபோது பிரஸ்டன் அதைச் சிறப்பாகச் சொன்னார், “அவர்களில் யாரும் ஹீரோ இல்லை. பாதிக்கப்பட்டவர்கள் அவர்கள் தகுதியுள்ளவர்களை விட அதிகமானதைப் பெற்றவர்கள். வீரர்கள் தொழில் வல்லுனர்கள்… அவர்கள் பீதியடையக்கூடாது. முழு விஷயம் நடந்திருக்கக்கூடாது. 'அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில், காலனித்துவவாதிகள் தங்கள் கிளர்ச்சியைத் தொடர்ந்தனர் பாஸ்டன் தேநீர் விருந்து , முதல்

உருவாக்கப்பட்டது கான்டினென்டல் காங்கிரஸ் மற்றும் ரெட் கோட்டுகளுக்கு எதிராக கான்கார்ட்டில் உள்ள அவர்களின் போராளி ஆயுதத்தை பாதுகாத்து, அமெரிக்க புரட்சியை திறம்பட தொடங்கினார். இன்று, பாஸ்டன் நகரத்தில் காங்கிரஸ் தெரு மற்றும் ஸ்டேட் ஸ்ட்ரீட் சந்திக்கும் இடத்தில் ஒரு பாஸ்டன் படுகொலை தளம் உள்ளது, முதல் காட்சிகள் சுடப்பட்ட இடத்திலிருந்து சில கெஜம்.

பாஸ்டன் படுகொலை (Boston Massacre) மார்ச் 5, 1770இல் பாஸ்டன் நகரில் பிரித்தானிய படையினர்களால் நடத்தப்பட்ட படுகொலையைக் குறிக்கும்.

1767இல் பிரித்தானிய அரசு, மக்கள் விரும்பாத பல புதிய வரிகளை அமெரிக்காவில் விதித்தது. பெரும்பான்மையாக பாஸ்டன் நகரில் இதற்கு எதிராக போராட்டங்கள் நடந்தன. இதனால் பிரித்தானிய அரசு படையினரை பாஸ்டனுக்கு அனுப்பியது. இப்படையினர்களுக்கும் பாஸ்டன் மக்களுக்கும் இடையில் பல சிறிய வன்முறைகள் பாஸ்டன் படுகொலைக்கும் முன்பு நடந்தன.மார்ச் 5, 1770 அன்று ஒரு பாஸ்டனியரும் ஒரு பிரித்தானிய படையினரும் வாதாடு செய்துள்ளனர். பிறகு பல்வேறு மக்கள் கூட்டமாக வந்து படையினர்கள் மீது பனி உருண்டைகளை எறிந்தனர். இந்த வன்முறை வளர்ந்து படையினர்கள் கூட்டத்தின் மீது கைத்துப்பாக்கிகளால் சுட்டதில் மொத்தம் ஐந்து பேர் உயிரிழந்தனர்.இச்சம்பவம் காரணமாக பல்வேறு அமெரிக்க குடியேற்ற நாடுகளில் எதிர்ப்புப் போராட்டங்கள் நடந்து அமெரிக்க புரட்சி தொடங்கியது.

KANCHANAMALA, THE FIRST BIKINI ACTRESS IN TELUGU CINEMA BORN 1917 MARCH 5 - 1981 JANUARY 24

 

KANCHANAMALA, THE FIRST 

BIKINI ACTRESS IN TELUGU  CINEMA 

BORN 1917 MARCH 5 - 1981 JANUARY 24

Kanchanamala MARCH 5,1917–JANUARY 24,1981) was an Indian actress known for her works in Telugu cinema.^[1][ 

Personal life[edit]

She was born in Tenali, Andhra Pradesh. During her childhood days, she went to live with her uncle who was a violin teacher. She was married to Gali Venkaiah, who died of tuberculosis.^[ 

Career[edit]

Kanchanamala and Umamaheswara Rao in Illalu (1940)

She started her film career in Srikrishna Tulabharam, in a minor role as Mitravinda in 1935. The film was based on a play by Telugu cinema's first lyricist Chandala Kesava Dasu. Relangi Venkataramaiah played a bit role in the movie.

She captured the audience with her beauty and played lead roles in films such as Veerabhimanyu, Gruhalakshmi and Malapilla.

During his stint as a production director with Vel Pictures, Ramabrahmam felt that she was not fit for acting and rejected her. As she rose in her career, he realised he was wrong and signed her for the harijan village girl Sampalatha in Malapilla, based on Gudipaati Venkata Chalam's unpublished novelette. Sceptics commented that she was a misfit for such a complex character. But she rendered a scintillating performance in the first half as an illiterate downtrodden village belle and as the literate modern city woman in the later portions.

Her next role was as Uthara in Veerabhimanyu (1936) produced by Sagar Movietone in Bombay. Kodavatiganti Kutumba Rao debuted as a screenwriter with this film. Mesmerised by her beauty, Jaddan Bai, actor and producer and mother of Hindi cinema's most elegant actress, Nargis, asked her to act in Hindi films. Mehaboob Khan and popular hero of the time Motilal also told her to learn Hindi so that they could make her a big star in Hindi cinema. Kanchanamal, still a teenager, spurned their offers. Her third starring role, Vipra Narayana catapulted her to stardom.

In Vandemataram, Chittoor Subrahmanya Pillai's Madhuranagarilo challanamma bodhu was used as a duet rendered by Nagaiah and Kanchanamala. Under the production of Gemini Movies, Kanchanamala signed a contract for the role of Nagamma in the movie Bala nagamma which included clause to work only under Gemini movies. During the filming of the movie, she had differences with the director and producer S. S. Vasan which led to legal entanglement. Unable to work in movies outside Gemini movies and having lost her husband caused despair and led to mental imbalance.

She later moved into her sister's place in her hometown Tenali.

Cultural impact[edit]

Mothers of those days used to put their child to sleep humming this lullaby, "Dina Dinamu Papadni Deevinchi pondi Devalokamuloni Devathallaara", first performed by Kanchanamala.

Kanchanamala's photograph from the Malapilla film's promotional calendar adorned many homes and she generated such a "craze" among the cinema patrons.

Kanchanamala: The first pin-up girl of Telugu cinema

Kanchanamala: The first pin-up girl of Telugu cinema June 17, 2018  Actors

Kanchanamala etched her name permanently in the history of Telugu cinema with a career spanning just 11 films. She was the first dream girl of Indian cinema and the first pin-up girl of Telugu cinema. She was a bold actress and the first heroine of Telugu film industry to wear a bikini. After a humongous stardom and Nationwide following, her career ended abruptly to the conspiracies of the industry.

049 kanchanamala telugu actress 1

EARLY CAREER:

Kanchanamala was born in 5th March, 1917 in Tenali, Andhra Pradesh. She had a keen interest on music and acting since her childhood. She started her acting career with a minor role as Mitravinda in the 1935 film, Srikrishna Tulabharam. The filmmaker who popularized social films in Telugu, Gudavalli Ramabrahmam, assumed that she couldn’t act and eventually rejected her. The music director Bhimavarapu Narasimha Rao criticized her voice. But Kanchanamala rose in her career with each film. Her next role was Uthara in Veerabhimanyu, which is also another minor role.

 

The Bollywood actor and producer, Jaddan Bai (the mother of most elegant Hindi actress, Nargis), was mesmerized by her beauty and asked her to act in Hindi films. Even Mehboob Khan and renowned hero Motilal requested Kanchanamala to learn Hindi and promised her stardom in Bollywood. Being a teenager, she rejected all these offers and is content with her career in Telugu film industry.

049 kanchanamala telugu actress 2 mala pilla

 

SUCCESS AND STARDOM:

Her next movie, Vipranarayana, made her a big star. She was seen in a supporting role in the film. She acted in Two sensational films in the year 1938. Kanchanamala enacted the role of a depraved dancer in the film, Gruhalakshmi, which was a milestone in her career. Gudavalli Ramabrahmam, who rejected her earlier, realized that he was wrong and signed her for the Harijan village girl Sampalatha in the film Malapilla. It is based on Gudipaati Venkata Chalam’s unpublished novelette.

During the times when inter-caste marriage campaigns are active, Malapilla narrates the story of an orthodox Brahmin guy falling in love with a Harijan girl. The critics ruled her out calling her misfit for such a complex character. But the audience embraced her performance as an illiterate downtrodden village girl in the first half of the film and as a learnt modern city damsel in the second half. Bhimavarapu Narasimha Rao, who criticized her voice, had to make her sing for the film. Malapilla turned out to be the highest grossing Telugu film of its time.

049 kanchanamala telugu actress 5

FIRST PINUP GIRL OF TOLLYWOOD:

The promotional calendars of Malapilla with the picture of Kanchanamala wearing sleeveless blouse, fancy ear rings, plaited hair on shoulders with a coffee cup in her hands decorated houses all over the state at that time. Her craze was so phenomenal that sarees, blouses and bangles were sold after her name. The producers and directors started believing that her name is enough for the success of the film and lined up for her.

Her subsequent films were Vande Mataram, Malli pelli and Illalu. The leading lawyer from Kadapa with stage experience, Uma Maheswara Rao, produced Illalu while debuting as a hero. The film attained commercial success. In 1940, Andhra Patrika started their first film ballot and Illalu won best film, best director and best actress (Kanchanamala) awards. Kanchanamala sang the song “Dina dinamu papadni deevinchi pondi devalokamuloni devathalaara,” which was so popular at that time that mothers used to hum this song as a lullaby to put their children to sleep.

049 kanchanamala telugu actress 4

CONSPIRACIES AND DOWNFALL:

She was married to her childhood friend, Gali Venkaiah. She enacted the role of Chandrasena in the film Mahiravana. The founder of Gemini studios, S. S. Vasan, selected her for the title role in Balanagamma. No one knows how they’ve convinced her but Kanchanamala ended up signing the contract for Balanagamma which included clause to work only under Gemini studios. According to the contract, she couldn’t work for other studios and the permission of Gemini studios is required to work for others. She had differences with the producer and director of Balanagamma, S. S. Vasan, which lead to the legal entanglement. Balanagamma was released and became a blockbuster with huge profits to Gemini studios. There was another conspiracy happening within the Gemini studios. Some other director in Gemini studios made them not to work with her. This marked the abrupt end of her acting career.

049 kanchanamala telugu actress 3

PERSONAL PROBLEMS AND END OF CAREER:

Kanchanamala had to deal with the problems in her personal life during the same time. Her husband, Gali venkaiah, suffered from tuberculosis. She tried hard for his treatment but eventually lost him. Later fell prey to depression and lost mental imbalance. She later moved to her younger sister’s home in her hometown in Tenali. She stopped talking to people and spent her time sitting under a tree staring into the sky. Several people tried to help her but she couldn’t recover from it. Tripuraneni Gopichand announced a film titled ‘Anadha Bala’ with Kanchanamala during 1950s, but the film never happened. She later performed in stage dramas which couldn’t be as successful as her films. She stopped acting in dramas and eventually disappeared.

The producer of Nartanasala (1963), Lakshmi Rajyam, offered her a role in the hope that she could recover if she returns to Madras. After learning about her return, many admirers, friends and industry personnel met her and tried to remind her of the past. She didn’t recognize anyone. After 40 years of despair, she left this world on 24th January, 1981. We have lost our first glamourous actress to the deception and conspiracies of the film industry.

Save

 

The song ‘Dina dinamu paapadni deevinchi pondi’: Lullaby of the 40s 

Music for the popular ‘Dina dinamu paapadni deevinchi pondi’ was composed by S Rajeswara Rao when he was only 19

The year was early 1940. Gudavalli Ramabrahmam was holding a song composing session at his office for his movie, Illalu. Saluru Rajeswara Rao was signed to compose the music. Kanchanamala, who was playing the female lead, had to sing two songs in the movie. Ramabrahmam introduced Rajeswara Rao to her. Looking at him mockingly, she said, “Is this boy going to teach me how to sing?” and left the room. Recalling that incident, Rajeswara Rao once said, “I was 19 then. She made fun of me with these words, Ee kurrakunka sangeetha darsakudigaa naaku ishatam ledu (I do not like this little fellow as the music director). However, Ramabrahmam garu managed to persuade her for about 10 days and made her agree to sing.”

In fact, it was just two years earlier, with Gudavalli Ramabrahmam‘s Malapilla (1938), that Kanchanamala had attained stardom. Recognising her new status as a superstar, Gudavalli Ramabrahmam had signed her for his next movie, Illalu, on a monthly salary of ₹3,000 with a four- month contract — the total of ₹12000 was a whopping salary for an actor in those days (when a gram of gold was being sold at less than nine rupees). Kanchanamala, who had by then turned hauteur, refused to listen to her mentor, despite his coaxing. Gudavalli Ramabrahmam hit upon an idea. He asked Rao Balasaraswati, who was also a part of the project as a singer-actress, to sit next to Kanchanamala and hum a few lines from one of the two songs, a lullaby, which Kanchanamala had to sing in the movie. That did the trick. Captivated by Balasaraswati’s mellifluous humming, Kanchanamala, realising her folly, agreed to sing the song for the young composer.

Kanchanamala and Umamaheswara Rao in ‘Illalu’   | Photo Credit: By arrangement

The dialogues and the lyrics for Illalu were credited to Tapi Dharma Rao. However, Gudavalli Ramabrahmam used a couple of songs penned by Basavaraju Apparao, including the duet, Kavyapaanamu jesi kaipekkinaane, rendered by and filmed on Rajeswara Rao and Balasaraswathi.

One of the most popular songs from Illalu was the lullaby Dina dinamu paapadnni deevinchi pondi, rendered by Kanchanamala. It is largely believed to have been written by Tapi Dharma Rao. But neither the 78 rpm gramophone records nor the song book mention the lyricist’s name.

The song

Dina dinamu paapadni deevinchi pondi / Devalokamu loni devathallaaraa / Dina dinamu... / Naa papa niduralo navvukuntaadu / Aassekaalaadeno apsarasalathonu apsarasalathonu / Kannayya niduralo kannu gilikenu / Verri lokamu joochi vekkirinchenu/ Dina dinamu paapadni deevinchi pondi / Devalokamu loni devathallaaraa devathallaaraa.

The scene

Indira (played by Kanchanamala) is happily married to Murthy (Umamaheswara Rao) till Murthy falls in love with Leela (Lakshmi Rajyam) and brings her as his second wife. Though it leaves Indira in anguish, she performs her duty as a devoted wife and a doting mother of her child. While patiently bearing with her husband, she sings the lullaby to put her child to sleep in the swing.

Breaking away from the convention in vogue then, Rajeswara Rao designed a new pattern for the lullaby with only the background music for the first 30 seconds and then followed it up with the singer’s melodious rendition. “Dina dinamu paapadni deevinchi pondi was the most popular jola paata (lullaby) of the time. Almost every mother in the Telugu home used to sing this song to put their offspring to sleep,” recalls J Madhusudana Sarma, an expert in Telugu and Hindi film music up to the 60s. “Prior to this the popular lullaby was Jo Achhutaananda jo jo mukunda enacted and rendered by C Krishnaveni playing Anasuya in the all children star cast — Sati Anasuya — Dhruva Vijayam (1936).” On a lighter note he adds, “with due respect to Ramatilakam as a veteran actress, however, her rendition of the lullaby, Jo jo jo komala syamala gokula bala in Sri Krishna leelalu (1935) used to wake up even those children who were in deep slumber.”

Journalist turned actor and film historian Ravi Kondala Rao says that he first heard the song as a nine year old, when his eldest sister-in-law used to sing the lullaby to put her child to sleep. “It remained the most popular lullaby for the next many years.”

Though Saluru Rajeswara Rao made his debut as a music director with Jayaprada (1938), it was Illalu which established him in the field, with songs from the film appealing to all and sundry.

Kanchanamala was a bold actress of Telugu film industry. In fact, she was the first heroine of Telugu film industry to wear a bikini. Born in the year 1923, Kanchanamala was known as the “Queen of the 70s”. 

Kanchanamala kick started her career in film industry with the1935 film Srikrishna Tulabharam when she was just 12 years old. That was not a major role. She wooed the audience with her beautiful eyes and acted in some other films, including Veerabhimanyu, Malapilla and Gruhalakshmi. 

Born in Tenali, Kanchanamala has only 19 movies to her credit. There is an interesting story in the film career of Kanchanamala. Director-producer Ramabrahmam assumed that this beautiful actress was not fit for acting. He eventually ignored her. But Kanchanamala steadily had an upswing in her career, and this is when Ramabrahmam realized that he made a mistake. He later cast her in the role of Harijan, a rural girl in the film Malapilla. Hardcore critics ruled her out, but nevertheless this beauty came with a brilliant performance as an illiterate village girl in the initial half and as a learnt modern city damsel in the second half. 

Later Kanchanamala acted in the 1936 flick Veerabhimanyu in a supporting role. Jaddan Bhai, who is a producer as well as an actress (Bollywood’s good actress Nargis is her daughter), was attracted towards Kanchanamala, and expressed her wish to see the Telugu star in Hindi films. Even Mehboob Khan, and renowned hero Motilal requested Kanchamala to get to know Hindi. They wanted Kanchanamala to be a great star of Bollywood. But Kanchanamala rejected all these offers. She was just a teenager then. The flick Vipra Narayana made her a big star. She was seen in a supporting role in this film. 

The film Gruhalakshmi was a milestone in Kanchanamala’s career, and she enacted the significant role of a depraved dancer in the film. 

Kanchanmala was mainly known for her glamour. The Telugu song "Dina Dinamu Papadni Deevinchi Pondi Devalokamuloni Devathallaara" in which Kanchanamala acted was such a hit that mothers used to sings this as a lullaby. Also such was Kanchanamala’s magnetic presence that her photograph decorated several homes.

    

Filmography[edit]

1. Srikrishna Thulabhaaram (1935) as Mitravinda
2. Veerabhimanyu (1936) as Uttara
3. Vipranarayana (1937) as Devadevi
4. Gruhalakshmi (1938) as Madhuri
5. Malapilla (1938) as Shampalatha
6. Vande Mataram (1939) as Janaki 

1. Malli Pelli (1939) as Lalitha
2. Illalu (1940)
3. Mahiravana (1940) as Chandrasena
4. Bala Nagamma (1942) as Balanagamma
5. Narthanasala (1963) in a guest role

JALAL AGHA ,HINDI ACTOR BORN 1945 JULY 11 - 1995 MARCH 5

 JALAL AGHA ,HINDI ACTOR BORN 

1945 JULY 11 - 1995 MARCH 5

Jalal Agha (11 July 1945 – 5 March 1995, New Delhi, India) was an Indian actor and director in Bollywood films.^{[1][unreliable source?]} He was the son of the popular comedian actor Agha. Jalal studied acting at the Film and Television Institute of India, Pune.

Career[edit]

He made his debut as a child actor playing the young version of Jehangir (who was played by Dilip Kumar as an adult) in the historical epic Mughal-E-Azam, which released in 1960. He made his debut in an adult role in K.A. Abbas's Bambai Raat Ki Bahon Mein (1967),^[2] and went on to appear in over 60 Bollywood films from the late 1960s through to the early 1990s, mostly playing supporting roles. His most famous role was in the blockbuster hit Sholay, where he played the Rubab player in the popular song Mehbooba O' Mehbooba. His other roles to mention are Julie (Julie's silent lover), the singer of Sama Hai Suhana Suhana from the film Ghar Ghar Ki Kahani, Shabana Azmi's brother in Thodi Si Bewafai and Naseeruddin Shah's friend in Dil Akhir Dil Hai.

He also made appearances in English-language films such as Bombay Talkie (1970), Gandhi (1982), Kim (1984) and The Deceivers (1988). He wrote and directed a Bollywood film titled Goonj, which released in 1989.

He died of a heart attack on 5 March 1995 at the age of 50.^{[3][unreliable source?]} He is survived by his son, Saleem Christopher Agha Bee and daughter, Vanessa Feuerstein

Selected filmography[edit]

• Mughal E Azam (1960) as Young Jehangir (child artist)
• Taqdeer (1967) as Suresh
• Majhli Didi (1967) as Kamal - Hemangini's brother
• Bambai Raat Ki Bahon Mein (1968) as Johnny / Joseph
• Sara Akash (1969) at Diwakar
• Aya Sawan Jhoom Ke (1969) as Deepak
• Saat Hindustani (1969) as Shakram Shinde
• Bombay Talkie (1970) as Young Man
• Ghar Ghar Ki Kahani (1970) as College student
• Aisa Bhi Hota Hai (1971)
• Lakhon Mein Ek (1971) as Jeevan - Makhanlal's son
• Kathputli (1971) as Murli
• Hum Tum Aur Woh (1971) as Charan Das
• Do Boond Pani (1971) as Ganga Singh
• Gomti Ke Kinare (1972) as Dhobi
• Zindagi Zindagi (1972) as Ratan
• Man Jaiye (1972) as Ashok
• Do Chor (1972) as Badhru
• Mere Gharib Nawaz (1973) as Yusuf's friend
• Yaadon Ki Baraat (1973) as Salim
• Honeymoon (1973)
• Garam Hawa (1974) as Shamshad
• Jab Andhera Hota Hai (1974) as Ramesh
• Call Girl (1974)
• Us Paar (1974) as Bhairo
• Shikwa (1974)
• Jeevan Sangram (1974)
• Do Nambar Ke Amir (1974)
• Anjaan Raahen (1974) as Rakesh Kapoor
• Ang Se Ang Lagaley (1974) as Drunker
• Mrig Trishna (1975)
• Julie (1975) as Richard
• Sholay (1975) as Banjo Player in the song "Mehbooba O' Mehbooba"
• Badnaam (1975) as Suresh
• Khemro Lodan (1976)
• Aaj Ka Ye Ghar (1976) as Nutan Chandra
• Taxi Taxie (1977) as RV
• Shankar Hussain (1977)
• Saheb Bahadur (1977) as Judge
• Gharaonda (1977)
• Adha Din Adhi Raat (1977) as Raju
• Hum Kisise Kum Naheen (1977)
• Hamara Sansar (1978) as Bhimsen
• Gaman (1978) as Lalulal
• Ghata (1978) as Suresh
• Shyamla (1979)
• Junoon (1979) as Kader Khan
• Nauker (1979) as Jaggu
• Dooriyaan (1979) as News Paper Vendor
• Deen Aur Imaan (1979)
• Dam Maro Dam (1980)
• Thodisi Bewafai (1980) as Narendra Deshmukh
• Man Pasand (1980)
• Karz (1980) as Dr Dayal
• Kismet (1980)
• The Naxalites (1980)
• Bambai Ka Maharaja (1980)
• Khuda Kasam (1981) as Pancham
• Be-Shaque (1981) as Mishra
• Woh Phir Nahin Aaye (1981)
• Rocky (1981) as Himself
• Hum Paagal Premee (1982)
• Chorni (1982) as Kishore Sinha
• Vakil Babu (1982) as Anil Kumar Shrivastav
• Dil... Akhir Dil Hai (1982) as Fazal Mohammad
• Teri Maang Sitaron Se Bhar Doon (1982) as Sheriff. Dilip Kumar
• Gandhi (1982) as Traveller on Train roof #2
• Haadsa (1983) as Lorry Driver
• Katha (1983) as Himself
• Naukar Biwi Ka (1983) as Chowkidar
• Aakhir (1984)
• Baazi (1984) as Albert
• Kim (1984) as Rajah of Bunar
• Yeh Ishq Nahin Aasaan (1984) as Qawaal (uncredited)
• Tarang (1984) as Russi
• Bandh Honth (1984)
• Ram Tere Kitne Nam (1985)
• Anadi Khiladi (1986)
• Baat Ban Jaye (1986) as Advocate Bharat Sinha
• Itihaas (1987) as Public Prosecutor
• The Deceivers (1988) as The Nawab
• Bharat Ek Khoj (1988) as Robert Clive in Episode 37 Company Bahadur East India Company
• Goonj (1989) as Napoleon Bonaparte Gonsalves^{[4][unreliable source?]}
• Do Qaidi (1989)
• Pehla Nasha (1993) as Mahesh Ahuja
• Jhumka (1995)
• Rock Dancer (1995)
• Policewala Gunda (1995)
• Badmaash (1998)
• Yaar Meri Zindagi (2008) as Shankar (The movie released after his death)

References