NAKARAJAN

சிறுகதை - காதல் இன்று ! -  ரூ. 1500 சன்மானம் - நாதன் எதிர்பாராத மனிதர்களை, எதிர்பார்க்காத இடத்தில், எதிர்பார்க்காத நேரத்தில் சந்திப்பது தான், வாழ்க்கை என்று சொன்னால் தவறில்லை. ஏனென்றால், குவைத் திலிருந்து பதினைந்து நிமிடங்கள் தாமதமாக வந்த எமிரேட்ஸ் விமானத்தின் தொடர் சென்னை விமானத்தைப் பிடிக்க, மூச்சைக் கையில் பிடித்து, கிட்டத்தட்ட இரண்டு கி.மீ., உள்ள துபாய் சர்வதேச விமான நிலையத்தின் தாழ்வாரங் களையும், பாதுகாப்பு சோதனைகளையும் கடந்து, 122வது வாசல் எது என்று பார்த்தபடி வந்து சேர்ந்த போது, கிட்டத்தட்ட 20 நிமிடங்கள் கடந்துவிட்டன. புன்னகை மாறாத முகத்துடன் என் போர்டிங் பாஸை கிழித்துக் கொடுத்து, "ஹாப்பி ஜர்னி' என்று வாழ்த்திய பர்சரைத் தாண்டி காத்திருந்த மகத்தான கூட்டத்தினுள் நுழைந்து, இன்னும் திறக்காத நுழைவாசலை நோக்கி மெதுவாக நடந்த போது தான், அவள் கண்ணில் பட்டாள். நேருக்கு நேர் எங்கள் பார்வைகள் சந்தித்துக் கொண்டன. அவள்... அனுபமா... பதினைந்து ஆண்டுகள், "ப்ளாஷ் பாக்'கில் திரைப்படங்களில் செல்வது போல் போனால், ஆமாம்... நீங்கள் ஊகித்திருப்பீர்கள்... என் காதலி!...

குடியிருக்க ஒரு பாழுங்கிணறு  சிறுகதை  கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தவில்லை எனக் கூறி, விவசாய நிலத்தையும் அதிலிருந்த வீட்டையும் ஃபைனான்ஸ் கம்பெனி ஜப்தி செய்து, மாடசாமியையும் அவனது குடும்பத்தையும் வெளியேற்றிய மூன்றாம் நாள், அவர்கள் கிணற்றில் குடியிருக்கலாம் என முடிவு செய்தார்கள். அது ஒரு பாங்கிணறு. தண்ணீர் வற்றிப்போய்த் தூர்ந்த நிலையில் இருந்தது. கிழிந்துபோன சாக்குப்பைகளும் குப்பைகளும் கோழி ரோமங்களும் நிரம்பியிருந்தன. காலி மதுபாட்டில்களும், உடைந்த மண்சட்டிகளும், தூமைத் துணிகளும்கூடக் கிடந்தன. அந்தப் பாங்கிணற்றுக்கும் வயது எழுபதுக்கு மேல் இருக்கக்கூடும். மாடசாமியும் அவனது குடும்பமும் அக்கிணற்றை இரண்டு நாள்கள் சுத்தப்படுத்தினார்கள். கிணற்றினுள் படிகள் இல்லை. கல்சொருகினுள் கையைப் பிடித்து ஏறவும் இறங்கவும் வேண்டியிருந்தது. இதனால், மூலைவீட்டுக் கருப்பையா தனது ஏணியை அவர்களுக்குக் கொடுத்து உதவினார்.  தன் இரண்டு மகள்கள், ஒரு மகன், மனைவியுடன் தன் வயதான தாயையும் அழைத்துக்கொண்டு மாடசாமி கிணற்றுக்குள் குடியிருக்கத் தொடங்கினான்.  வீடு என்பதே உருவாக்கிக்கொள்வதுதானே? குகைய...