JIJIBHAI SHAHAJI BHONSLAE ,MOTHER OF SIVAJI DIED JUNE 17,1674

JIJIBHAI SHAHAJI BHONSLAE ,MOTHER OF SIVAJI DIED JUNE 17,1674

ஜிஜாபாய் ஷாகாஜி போஸ்லே (Jijabai Shahaji Bhosale) ( DIED 17 சூன் 1674), மராத்தியப் பேரரசின் நிறுவனர் சிவாஜியின் அன்னையாவார்.

குடும்பம்[தொகு]
ஜிஜாபாய் - ஷாகாஜி போஸ்லே இணையருக்கு ஆறு மகள்களும், சம்பாஜி மற்றும் சிவாஜி என இரண்டு மகன்களும் பிறந்தனர்.

சிவாஜிக்கு மூன்று வயது இருக்கையில் ஜிஜாபாயின் கணவரும், சிவாஜியின் தந்தையுமான சகாஜி போஸ்லே, துக்காபாய் என்பவரை 1630-இல் இரண்டாம் திருமணம் செய்து கொண்டு, இரண்டாம் மனைவி மற்றும் சம்பாஜியுடன் தனியாக வாழ்ந்தார்.

1644ல் சகாஜி, பூனேயில் தன் முதல் மனைவி ஜிஜாபாய் மற்றும் இளைய மகன் சிவாஜிக்கும் லால் மஹால் எனும் அரண்மனை கட்டி குடியமர்த்தினார்.

சிவாஜி மீதான அக்கறை[தொகு]
தாய்நாட்டின் மீதும், அதன் மக்கள் மீதும் உறுதியான பற்று கொள்ளும்வகையில் ஜிஜாபாய், சிவாஜிக்கு தமது பாடங்களுடன் கருத்துளைக் கூறி ஓர் அழிக்க முடியாத நம்பிக்கையை அவருக்குள் உருவாக்கினா.  சுய-மரியாதை மீதான ஓர் இயற்கையான பற்றையும், அன்னிய அரசியல் செல்வாக்கின் மீதான வெறுப்பையும் ஜிஜாபாய், சிவாஜிக்கு ஊற்றி வளர்த்தார். சொந்த கலாச்சாரத்தின் மீதான அவரின் பற்றும், பொறுப்பும், அத்துடன் சிறந்த இந்திய புராணங்களான மகாபாரதம், இராமாயணத்தில் போன்றவற்றிலஇருந்து எடுத்துக்கூறிய கதைகளும் சிவாஜியின் பண்பை வடிவமைத்தன.

மறைவு[தொகு]
ஜிஜாபாயின் மூத்த மகன் சம்பாஜி ஒரு முற்றுகைப் போரில், அப்சல் கான் எனும் படைத்தலைவனால் கொல்லப்பட்டார். சிவாஜி மராத்தியப் பேரரசராக முடிசூட்டிக் கொண்ட பின்னர் ஜிஜாபாய், 17 சூன் 1674-இல் உயிர் துறந்தார்


விதி வலியது. மானுக்கு முடி சூட்டப்பட்ட பன்னிரண்டாவது நாள் ராஜா மாதாவாக இருந்த ஜீஜாபாய் மறைந்தார்.1674 june 17

வீரம் செறிந்த மராத்திய மண்ணின் வீரர்கள் முகலாய மன்னர்களிடமும் நிஜாம்களிடமும் தளபதிகளாகப் பணியாற்றிய காலகட்டம் சுயமரியாதை மிகுந்த கூர்மையான் புத்திசாலிப் பெண்மணியான ஜீஜாபாயின் தந்தை ஜாதவி ராவ் மொகலாயர்களின் பக்கம். கணவர் ஷாஹாஜி நிஜாமின் பக்கம். தந்தையும் கணவரும் எதிரெதிர் அணியில் என்ற சூழ்நிலையில் நான்கு மாத கர்ப்பிணியாக இருந்த ஜீஜாபாய் தன் புகுந்த வீட்டின் பக்கமே நின்றார். ஆனாலும் மராத்திய மக்கள் சுய மரியாதையோடு தமக்கென ஒரு ராஜ்ஜியத்தி உருவாக்கி சுயமாக ஆளவேண்டுமென்பதே அவரது லட்சியமாக இருந்தது. அதற்காக தனக்கொரு வீர மகன் பிறக்க வேண்டும் என தன் இஷ்டதெய்வமான ஜகதாம்பிகையைப் பிரார்த்தித்தார் ஜீஜாபாய். 1630 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 19ம் தேதி அவருக்குப் பிறந்த ஆண் குழந்தைக்கு அவர் சூட்டிய பெயர் சிவாஜி. தன் மகனை மாவீரனாக்குவதற்கு உறுதி பூண்டார் அந்த வீர அன்னை.

சிவாஜிக்கு முதல் ஆசிரியரே அவரது அன்னை தான். சிறு வயதிலேயே தினமும் ராமாயணம் மகாபாரதம் மற்றும் பாகவத்த்திலிருந்து கதைகளை சொல்லி வீரத்தையும் அறநெறிகளையும் போதித்தார் ஜீஜாபாய்.

மகன் பரதனை வளர்த்த சகுந்தலையைப்போல லவ குசனை வளர்த்த சீதை போல தந்தை இல்லாத குறை தெரியாதபடி சிவாஜியை வளர்த்தார். தக்க வயதில் சிவாஜிக்கு போர்ப் பயிற்சி அளித்து வீரனாக்கினார். பதினாறு வயதில் சிவாஜி படையெடுத்துச் சென்று தோரங் கத் கோட்டையைக் கைப்பற்றியது அவரது இளமை வீரத்துக்கு எடுத்துக்காட்டு. இரவு முழுவதும் தான் இருந்த சிவ நேரிக்கோட்டையிலிருந்து சிகக்கோட்டையையே கண் அயராமல் கவனித்துக்கொண்டிருந்த ஜீஜாபாய் காலையில் கோட்டையின் மேல் சிவாஜி பறக்க விட்ட காவிக் கொடியைப் பார்த்து ஆனந்தக் கண்ணீர் வடித்தார்.

ஔரங்கசீப்பை ஆக்ரா கோட்டையில் சந்திப்பதற்காக சிவாஜி புறப்பட்டுச் சென்ற போது நாட்டை அவரது கைகளில் ஒப்படைத்துச் சென்றார். ஆக்ரா கோட்டையில் சிவாஜியும் அவரது மன ராம் பாஜியும் சிறை பிடிக்கப்பட நெருக்கடியான நிலையிலும் நாட்டின் நிர்வாகத்தைத் திறம்பட கவனித்துக்கொண்டார் ஜீஜாபாய்.

1664ல் சிவாஜியின் தந்தை வேட்டைக்குச் சென்று குதிரையிலிருந்து விழுந்து இறந்த போது தாய் ஜீஜாபாய் அந்தக்கால மரபுப்படி தன் கணவருடன் சேர்ந்து உடன் கட்டை ஏற விரும்பினார். ஆனால் சிவாஜி இந்த நாட்டுக்கு உங்கள் வழிகாட்டுதல் அவசியம் என எடுத்துச் சொல்லி உடன் கட்டை ஏறாமல் தடுத்து நிறுத்தினார்.

1674ல் தன் தாயின் ஆசியோடு அரியணையேறினார் சிவாஜி. விதி வலியது. மானுக்கு முடி சூட்டப்பட்ட பன்னிரண்டாவது நாள் ராஜா மாதாவாக இருந்த ஜீஜாபாய் மறைந்தார்.

SATRAPATHY SIVAJI CROWNED 1674 JUNE 6.

SATRAPATHY SIVAJI CROWNED 1674 JUNE 6.

1674, ஜூன் 6ல், ராய்கட் கோட்டையில் சிவாஜி உத்தியோகப்பூர்வமாக சத்ரபதி யாக (சத்ரியர்களின் அரசர் அல்லது தலைவர்) முடிசூட்டி கொண்டார்.

அத்துடன் சத்ரிய குலவன்தாஸ் சின்ஹசனாதீஷ்வர் சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜ் என்ற பட்டமும் வழக்கப்பட்டது. வாரணாசியிலிருந்து வந்த ஒரு புகழ்பெற்ற பிராமணரான பண்டிட் காகாபட், அந்த விழாவிற்கு தலைமை தாங்கியதுடன், சிவாஜியின் வழிமரபு ஒரு உண்மையான மற்றும் அங்கீகரிக்கப்பட்ட சத்ரிய மரபு என்று அறிவித்தார்.[6]

சிவாஜி உண்மையில் தன்ங்கார் சமயபோதர் வழிமரபில் இருந்து (அவர் அதிலிருந்து வந்தவர் தான் என்பதால்) வந்தவர் என்று கூறி உள்ளூர் சன்னியாசிகள் இதை நிராகரித்தார்கள்.[14][15][16] அவர் வேதங்களால் ஜான்வா (ஹிந்தியில் - ஜான்யூ, சத்திய பாதை) வழங்கப்பட்டவர், மேலும் அபிஷேகத்திலும் நீராட்டப்பட்டவர். 9ஆம் நூற்றாண்டில் இருந்து வழக்கில் இல்லாமல் இருந்து வந்த இந்திரபிஷேக் சடங்கிற்கு சிவாஜி முக்கியத்துவம் அளித்து கொண்டிருந்தார்.

அப்போது சிவாஜிக்கு "சக்கார்தா" என்ற பட்டம் வழங்கப்பட்டது. அவர் தனது சொந்த நாட்காட்டியைத் தொடங்கினார். சில நாட்களுக்கு பின்னர், இரண்டாம் விழா நடத்தப்பட்டது, இந்த முறை டான்ட்ரிசத்திற்கான வங்காள பள்ளியின் கருத்துப்படி, நிஸ்சல் பூரியின் தலைமையி்ல் நடத்தப்பட்டது.

இந்த பட்டமளிப்புக்கு பின்னர், 1676ன் இறுதியில், 50,000 (30,000 குதிரைப்படை & 20,000 காலாட்படை) துருப்புகளைக் கொண்ட ஒரு மாபெரும் படையுடன் சிவாஜி மகாராஜ் தெற்கத்திய இந்தியாவில் வெற்றி அலைகளை நிகழ்த்தினார்.[6] அவர் கர்நாடகாவின் பிஜாப்பூருக்கு அருகில் உள்ள (தற்போது தமிழ்நாட்டில் உள்ளன) வேலூர் மற்றும் செஞ்சி கோட்டைகளைக் கைப்பற்றினார்.

அவர் கொல்கொண்டாவின் குதுப்ஷாவுடன் ஒரு நேச உடன்படிக்கையும் செய்து கொண்டார். இந்த வெற்றிகள் அதற்கடுத்து ஏற்பட்ட யுத்தங்களில் மிக முக்கியத்துவமானவை என்பதை நிரூபித்தன. 27 ஆண்டுகள் யுத்தத்தின் போது செஞ்சி 9 ஆண்டுகள் மராட்டியர்களின் தலைநகராக விளங்கியது.

எவ்வாறிருப்பினும், சஹாஜிக்கு பின்னர் தஞ்சாவூரை ஆண்ட வென்கோஜியுடன் (மொஹிட்டி குடும்பத்திலிருந்து வந்த சஹாஜியின் இரண்டாவது மனைவின் மகன்) சமரச செய்து கொள்வது தான் அவரின் முக்கிய நோக்கமாக இருந்தது. அவர்கள் பேச்சுவார்த்தைகள் நடத்தினார்கள், சிவாஜி மகாராஜூடன் சமரசப்படுவதற்கான அறிகுறிகளை வென்கோஜி (ஈகோஜி I) காட்டினார் என்றாலும், பின்னர் எவ்விதமான உறுதியான விளைவும் ஏற்படவில்லை.[6] எவ்வாறிருப்பினும், அவர்கள் இருவரும் எதிரிகளாக இல்லை, அவர்கள் வெவ்வேறு பேரரசுகளை ஆண்டு வந்தார்கள்.

ஆட்சி[தொகு]

சிவாஜி மகாராஜ் ஒரு திறமையான நிர்வாகியாக இருந்தார், அவர் மந்திரிசபை (அஸ்தபிரதான் மண்டல் ), வெளி விவகாரத்துறை (தர்பார் ) மற்றும் உள்நாட்டு உளவுத்துறை போன்ற நவீன கருவுருக்களை உட்கொண்டிருந்த ஓர் அரசாங்கத்தை உருவாக்கினார்.[17] சிவாஜி மகாராஜ் ஒரு சிறப்பான பொது மற்றும் இராணுவ நிர்வாகத்தை ஏற்படுத்தினார். ஒரு சக்திவாய்ந்த கடற்படையையும் உருவாக்கிய அவர், சிந்துதுர்க் போன்ற துறைமுகங்களையும் கட்டியதுடன், மேற்கு கடற்கரையில் அமைந்திருந்த விஜய்துர்க் போன்ற பழையவைகளையும் வலிமைப்படுத்தினார்.[6] பிரித்தானிய, போர்த்துக்கீசிய மற்றும் டச்காரர்களுக்கு எதிராக தனது சொந்த கடற்படையை மராட்டியர்கள் கொண்டிருந்தார்கள் [18].

சிவாஜி மகாராஜ் அவரின் விஷயங்களில் அவரின் பரந்த மனப்பான்மையைக் கொண்டிருந்தார் என்பது நன்கு அறியப்பட்டதாகும். அரசு மற்றும் குடிமக்களுக்கு இடையில் ஒரு நெருங்கிய உறவு உண்டு என்று அவர் நம்பினார். அவர் திறமையான மற்றும் சவாலான தனிநபர்கள் அனைவரையும் ஒவ்வொரு அரசியல்/இராணுவ போராட்டத்திலும் பங்குபெற ஊக்கப்படுத்தினார். அவர் ஒரு நல்ல மனம் படைத்த அரசராக நினைவு கூரப்படுகிறார். அவர் இராணுவ அமைப்புகள், துறைமுக கட்டுமானங்கள், சமூக மற்றும் அரசியலில் புரட்சிகர மாற்றங்களைக் கொண்டு வந்தார்.

[6] சிவாஜி மகாராஜ் பல முக்கிய எதிரி தாக்குதல்களை முறியடிக்கவும், வெற்றி கொள்ளவும் அவர்தம் படைகளை வெற்றிகரமாக வழிநடத்தினார். அவர் பேரரசின் எல்லைகளை விரிவாக்குவதில் அவர் உறுதியாக இருந்தார். ஒரு சுதந்திரமான, விடுதலைப்பெற்ற தாய்நாட்டை உருவாக்குவதற்கான அவரின் தீர்மானத்தால் அவர் வெற்றி உந்தப்பட்டிருந்தது. அவரின் இலக்கில் அவர் அவரின் வீரர்கள், தொண்டர்கள் மற்றும் குடிமக்களின் உயர்மட்ட இராஜவிசுவாசம், மதிப்பு மற்றும் பொறுப்புணர்ச்சி ஆகியவற்றால் ஆதரவு பெற்றார்.

ஒரு கண்டுபிடிப்பாளரான அவர் ஒரு திறமையான தளபதியாகவும் இருந்தார், தாக்கி விட்டு ஓடுவது, மாகாணங்கள் மற்றும் கோட்டைகளின் மூலோபாய விரிவாக்கம், விரைவாக நகரக்கூடிய பிரகாசமான குதிரைப்படைகள் மற்றும் காலாட்படைகளை உருவாக்குதல், மூலோபாய யுத்த திட்டங்கள் மற்றும் தந்திரங்களைக் கையாளுதல் உட்பட பல திறமையான உத்திகளை அவர் வெற்றிகரமான கையாண்டார், இவற்றின் மூலமாக அவரை விட மிக பெரிய பெயர்பெற்ற எதிரிகளைக் கூட அவரால் காலத்துடனும், மீண்டும் மீண்டும் கூட வெற்றி கொள்ள முடிந்தது. அவர் ஆட்சி இறுதிகட்டத்தின் போது, அவர் ஓராயிரத்திற்கும் மேலான வலிமையுடன் மராட்டிய படைகளைத் தயார் செய்து வைத்திருந்தார்.

அவர் தம் பேரரசை தமிழ்நாட்டில் உள்ள செஞ்சியை நோக்கி விரிவாக்கும் போது, மொகலாய படைகளை அவரால் திறமையாக மடக்கி வைக்கவும், தாக்குதல் நடத்த முடியாநிலையிலும் வைக்க முடிந்தது.[6] இந்தியாவிற்குள் மொகலாய சக்திகளுக்கு எதிராக ஒரு ஹிந்து அரணாக சிவாஜி மகாராஜின் பேரரசு இருந்தது. யுத்தகளத்தில் அவரின் புத்திசாலித்தனமான உத்திகள் மற்றும் மூலோபாயங்களும், துல்லியமான நிர்வாகமும் மற்றும் நிர்வாக திறமையும் இந்தியாவில் எதிர்கால மராட்டிய சாம்ராஜ்ஜியத்தை ஸ்தாபிப்பதற்கான அடித்தளங்களை அமைக்க அவருக்கு உதவின.

பண்புகள்[தொகு]

அவரின் நீண்ட இராணுவ வாழ்க்கை மற்றும் பல்வேறு போராட்டங்களின் போதும், அவரின் ஆழ்ந்த மத மற்றும் வீர நெறிமுறைகள், பின்பற்றத்தக்க பாத்திரம் மற்றும் ஆழ்ந்திருந்த மற்றும் விட்டுக்கொடுக்காத ஆன்மீக தேற்றங்களானது, அவரை வழிபாட்டு தளங்கள், போர் நடக்காத இடங்கள், பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளுக்கு பாதுகாப்பு அளிக்க தூண்டியது. அவர் எப்போதும் அனைத்து மத மற்றும் வழிபாட்டு தளங்களுக்கு மதிப்பளித்தார், பாதுகாப்பளித்தார் மற்றும் காப்பாற்றி வைத்திருந்தார்.

டெல்லி பிர்லா மந்தீரில் உள்ள சிவாஜி மஹாராஜின் சிலை
ஒருமுறை சீருடை அணிந்த ஒரு மராட்டிய கேப்டனினால் ஓர் அழகிய இளம் நங்கை யுத்த செல்வமாக சிவாஜி மகாராஜாவிற்கு அளிக்கப்பட்டாள். அவள் மஹாராஷ்டிராவின் கல்யாணை ஆண்ட தோற்கடிக்கப்பட்ட முஸ்லீம் அமீரின் மருமகள் ஆவாள். அவள் அழகு மயக்கும் தன்மை கொண்டதாகவும், ஆனால் அவர் அன்னை அவளை விட அழகானவர், அதைபோலவே தாமும் அழகானவர் என்று சிவாஜி மகாராஜ் கூறியதாக கூறப்பட்டது. அவர் அமைதியாக, எவ்வித பாதிப்பும் இல்லாமல், அவரின் பாதுகாப்பின் கீழ் அவளை அவர் குடும்பத்திற்கு திரும்ப செல்லுமாறு கூறினார். அவர் நடவடிக்கை, எப்போதும் உயர்ந்த நீதிக்கு கட்டுப்பட்டதாகவே அவரை சுற்றி இருந்தவர்களால் பார்க்கப்பட்டது. ஓர் உண்மையான உயர்மனிதனின் நல்லொழுக்கம் மற்றும் அறநெறிகளை அவர் தன்னகத்தே கொண்டிருந்தார்.[6]

அவரின் பெரியளவிலான எதிர்களிடம் இருந்து அவர் நாட்டிற்கு சுதந்திரம் மற்றும் விடுதலையைப் பெறவும், நாட்டை காப்பாற்றவும் அவர் வாழ்வையும், அவர் செல்வத்தையும், அவர் தனிப்பட்ட நலனையும் மற்றும் அவர் குடும்பத்தையும் அவர் மிக தைரியமாக ஆபத்தில் பணயம் வைத்தார். வலிமையான மொகலாய சாம்ராஜ்ஜியம் மற்றும் பிற சுல்தானியர்களால் அவருக்கு எதிராக முன்வைக்கப்பட்ட மூழ்கடிக்கும் தாக்குதல்களை அவர் தயக்கமின்றி எதிர்த்து நின்றார். அவர் எதிரிகளால் நிலைநிறுத்தப்பட்ட ஒரு நிகரற்ற அளவிலான பிரச்சனைகள் மற்றும் சவால்களை முகங்கொடுப்பதில் அவர் வெற்றி பெற்றார்.[6] சுய-அதிகார பெருக்கம் அல்லது போலி கவுரவத்திற்காக வடிவமைக்கப்பட்ட திட்டங்களிலும் அவர் எவ்வித ஆதாரங்களையும் செலவிடவில்லை, மாறாக அவர் தன் மக்கள் மற்றும் நாட்டின் மீது ஆழமாக கொண்ட தர்ம உணர்வால் (புனித கடமை) உந்தப்பட்டிருந்தார். திறமை, சுயநலமின்மை, சுதந்திரம், விடுதலை, சகோதரத்துவம் மற்றும்உ நிகரில்லா தைரியம் ஆகியவை அவரின் பரம்பரை சொத்தாக இருந்தது, ஆகவே அவ்வாறு அக்காலகட்டத்தில் அவர் ஒரு முன்மாதிரியாக விளங்கினார்.[6]

சிவாஜி மகாராஜ் ஒரு அரச பதவிக்குரியவராக நடத்தப்படுவதில் நம்பிக்கை கொண்டிருக்கவில்லை, உண்மையில் ஒரு சிறந்த தலைவராகவும், அரசராவும் விளங்க அதற்காக அவர் தன் சகாக்களுடன் நேரத்தைச் செலவிட சுதந்திரமாக அவர்களுடன் கலந்திருந்தார். அவர் நசுக்கிய வெங்காயம் மற்றும் ஒரு வகையான இந்திய விவசாய உணவான 'பக்ரீஸ்' ஆகியவற்றுடன் அவரின் அடிமட்ட வீரர்களுடன் (மாவ்லாஸ்) சேர்ந்த சாதாரண உணவை உட்கொள்வதில் மகிழ்ச்சி அடைந்ததாக கூறப்பட்டது. அவரின் குணநலன் சிறந்த உணர்வுப்பூர்வமான நடைமுறைக்கேற்றதாக கூறப்பட்டது, அதேசமயம் அவரின் திட்டத்தை அவர் கையில் எடுத்த போது மிகவும் தீவிரமாகவும், அவர் மக்களின் நலன் மற்றும் அவர்களின் பாதுகாப்பிற்கு அப்பாற்பட்டு தம் தேவைகளைக் கூட அவர் கவனித்து கொள்ள மாட்டார் என்பதாக இருந்தது.[6] இதன் விளைவாக சிவாஜி மகாராஜ் அவரை பின்பற்றுபவர்களுடனும், குடிமக்களுடனும் ஓர் ஆழ்ந்த நெருக்கத்தைக் கொண்டிருந்தார். அவரை பின்பற்றுபவர்கள் மற்றும் சகாக்களிடமிருந்து அவர் சம்பாதித்த உயர்மட்ட நிர்வாகம் மற்றும் மதிப்பானது, பதிவு செய்யப்பட்ட இந்திய வரலாற்றில் உள்ள பிற பெரும்பாலான இந்திய அரசர்கள் அல்லது தலைவர்களை விட அவரை மிக உயரத்தில் நிறுத்துகிறது. இன்றும் கூட அவர் இந்தியாவில், குறிப்பாக மஹாராஷ்டிராவில் பயபக்தியுடனும், ஆச்சரியத்துடனும் மதிக்கப்படுகிறார், மேலும் இதிகாசத்தின் கதாநாயகனாகவும் அவர் பார்க்கப்படுகிறார்.[6]

இராணுவம், கப்பற்படை மற்றும் கோட்டைகள்[தொகு]
மராட்டிய சாம்ராஜ்ஜியத்தின் அழிவு வரை அழிக்கப்பட முடியாததாக இருந்த சிவாஜியின் இராணுவ அமைப்பில் அவரின் மேதமை மிக வெளிப்படையாக இருந்தது. ஒரு யுத்தகளம் போன்றதற்கு பயன்படுத்தப்படும் வார்த்தையான "கனிமி காவா" (நவீன காலத்தில் "கமாண்டோ" என்ற வார்த்தை) என்ற கமாண்டோ நடவடிக்கைகளில் இருந்த முன்னோடிகளில் அவரும் ஒருவராக இருந்தார்.[19] 'ஹர் ஹர் மஹாதேவ்' (சிவனை போற்றுவோம்) என்பது அவரின் மாவலா இராணுவத்தின் யுத்த முழக்கமாக இருந்தது.[6] இராணுவ அமைப்பில் பல மாற்றங்களைச் செய்வித்ததில் சிவாஜி முக்கிய பங்காற்றினார்.இதில் உள்ளடங்குவன -

பாகா என்று அழைக்கப்படும் அரசுக்கு சொந்தமான ஒரு நிலைநிறுத்தப்பட்ட இராணுவம்;
அனைத்து போர் குதிரைகளும் அரசுக்கு சொந்தமாகும்; அவற்றை பாதுகாப்பதற்கான பொறுப்பு அரசைச் சாரும்.
விவசாயிகளில் இருந்து பகுதி நேர படைவீரர்களை உருவாக்கியது, இவர்கள் எட்டு மாதங்கள் வயல்களில் உழைத்தனர், மீத நான்கு மாதங்கள் யுத்தத்திற்கு உதவினார்கள். இடம்பெயரக்கூடிய மற்றும் இலகுவான காலாட்படை மற்றும் குதிரைப்படை ஆகியவை அவரின் கண்டுபிடிப்புகள், அவை கமாண்டோ உத்திகளில் பயன்படுத்தப்பட்டன.

மத்திய புலனாய்வு துறை, ஒற்று அறியும் முறை (சிவாஜியின் அனைத்து தாக்குதல்களிலும் அவரின் எதிரி தகவல்களை சிவாஜிக்கு அளித்த முக்கிய ஒற்றராக இருந்தவர் பாஹிர்ஜி நாயக் ஆவார், பிரதாப்கண்ட் போரில் விஷ்வாஸ் நானா டிகே முதன்மை ஒற்றராக இருந்தார், பன்ஹாலா முற்றுகையின் போது விஸ்வாஸ்ராவ் முசேகர் முதன்மை ஒற்றராக இருந்தார்),

சிறப்பார்ந்த கப்பற்படை மற்றும் தொடர்ச்சியான கமாண்டோ-வரிசை ஆகியவற்றின் அறிமுகம்.
யுத்தகள முறையின் அறிமுகம் கொரில்லா யுத்தமுறை, கமாண்டோ நடவடிக்கைகள், பக்கவாட்டிலிருந்து துரித தாக்குதல்கள் மூலம்
ஆயுதங்கள் மற்றும் நெருப்புசக்தியின் கண்டுபிடிப்பு, புலி நகம் அல்லது 'பாக்நாக்' போன்ற பாரம்பரிய ஆயுதங்களின் கண்டுபிடிப்பு. 'விதா' என்கிற ஆயுதம் சிவாஜியால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது;

எல்லா வர்க்கங்களும் உட்பட, பெரும்பாலும் முழு சமுதாயமும் இராணுவமயமாக்கப்பட்டது. கோட்டைக்கு அருகில் உள்ள கிராமங்கள் மற்றும் குடியேறியவர்களின் மொத்த விவசாய மக்களும் தங்களின் பாதுகாப்பிற்காக துடிப்புடன் ஈடுபடுத்தப்பட்டார்கள்.[6]

ஒரு பாதுகாப்பான கடற்கரை பகுதி அமைந்திருக்க வேண்டியதன் அவசியத்தையும், சிட்தியின் கப்பற்படை தாக்குதலில் இருந்து மேற்கத்திய கொங்கண் கடற்கரையைப் பாதுகாக்க வேண்டியதன் அவசியத்தையும் சிவாஜி உணர்ந்தார்.[6][20][21] ஒரு வலிமையான கப்பற்படையைக் கொண்டிருந்தால் இருக்க கூடிய இராஜதந்திர ஆதாயத்தை உணர்ந்த அவர், இந்த யோசனைக்கு செயல்வடிவம் அளிக்க முடிவெடுத்தார்.

இந்திய கடற்பகுதிகளில் பிரித்தானிய இந்தியக் கப்பற்படையின் அதிகரித்து வரும் செல்வாக்கு குறித்து கவலை கொண்டிருந்த சிவாஜி, இந்த பிரச்சனையைச் சமாளிக்க அவர்தம் கப்பற்படையை உருவாக்க தொடங்கினார். இந்த முக்கிய காரணத்திற்காக, அவர் "இந்திய கப்பற்படையின் தந்தை" என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்.[7].

கரடுமுரடான மேற்கத்திய தொடர்களுக்கு குறுக்காக ஓராயிரம் கிலோமீட்டருக்கும் மேலான தூரத்தில் 300 அல்லது அதற்கும் மேற்பட்ட கோட்டைகளைத் தொடர்ச்சியாக சிவாஜி கட்டி அமைத்தார். அவ்வாறான கோட்டைகள் ஒரு துரோகியால் எதிரிகளுக்கு அளிக்கப்பட்டு விடக்கூடாது என்பதற்காக ஒவ்வொன்றும் சமமான பதவியில் இருந்த மூன்று அதிகாரிகளின் கீழ் அளிக்கப்பட்டது.

அந்த அதிகாரிகள் (சப்னிஸ், ஹவல்தார், சார்-ஐ-நௌபாத்) கூட்டாக செயல்பட்டார்கள் மற்றும் பரஸ்பர தடுப்புகளையும் சமமாக அளித்தார்கள். சிவாஜி இறக்கும் போது 360 கோட்டைகள் அவர் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இருந்தன.[6]