GOOGIE WITHERS ,ENGLISH ACTRESS BORN 1917 MARCH 12 -2011 JULY 15

 

GOOGIE WITHERS ,ENGLISH ACTRESS 

BORN 1917 MARCH 12 -2011 JULY 15

Georgette Lizette Withers, CBE, AO (12 March 1917 – 15 July 2011), known professionally as Googie Withers, was an English entertainer who was a dancer and actress with a lengthy career spanning some nine decades in theatre, film, and television. She was a well-known actress and star of British films during the Second World War and postwar years.

She often starred in British productions, primarily in films with actor and producer John McCallum, whom she married, and together they emigrated in the late 1950s to her husband's native Australia, where they became best known in theatre, although she would play prison governor Faye Boswell in the TV series Within These Walls during the 1970s and continued to feature in films.^[2]

Biography[edit]

Withers was born in Karachi, British India (now Pakistan), to Edgar Withers, a captain in the Royal Navy, and a mother of Dutch French German descent, Lizette Wilhelmina Katarina.^[3][4][5] She was named after her aunt Georgette Ottolina, but was fondly given the name "Googie" (Little Pigeon) at a young age by her Indian ayah (nanny), in which she became used to and decided to stick with professionally.^[6] As a child, she showed interest in learning the Urdu language.^{[citation needed]}

Her father left the Royal Navy to manage a foundry in Birmingham, England, UK, and Googie was sent to a boarding school near Dover and a secondary day school in London^[3]

Acting career[edit]

She began acting at the age of twelve. A student at the Italia Conti Academy of Theatre Arts, and at the dance school of Buddy Bradley, where she learnt baller and tap, she was a dancer in a West End production when she was offered work initially as a film extra in Michael Powell's The Girl in the Crowd (1935). She arrived on the set to find one of the major players in the production had been dismissed, and she was immediately asked to step into the leading role in her place, beginning a seven year contract with Warner Brothers, after which she worked for studios Fox British, Eling Studios and The Rank Organisation.^[7]

During the 1930s, Withers was constantly in demand in lead roles in minor films and supporting roles in more prestigious productions. She was in Windfall (1935) and The Love Test (1935) and she had the lead in All at Sea (1935).

Withers supported in Dark World (1935), King of Hearts (1936), and Accused (1936). Her Last Affaire (1935) was her third film with Powell.

Withers followed it with She Knew What She Wanted (1936), Crown v. Stevens (1936) (directed by Powell), Crime Over London (1936), Pearls Bring Tears (1937), Action for Slander (1937), and Paradise for Two (1937).

She had the lead in You're the Doctor (1938) and was back to support for Kate Plus Ten (1938). Her best known work of the period was as one of Margaret Lockwood's friends in Alfred Hitchcock's The Lady Vanishes (1938).

Withers kept in support roles in Paid in Error (1938) and Strange Boarders (1938). She was in a Will Hay film Convict 99 (1938) and supported Jack Buchanan in The Gang's All Here (1939). Then she appeared in crime films Murder in Soho (1939) and Dead Men are Dangerous (1939).

She supported George Formby in Trouble Brewing (1939) and Tommy Trinder in She Couldn't Say No (1939). She was in a Robert Montgomery film Busman's Honeymoon (1939) and was reunited with Buchanan in Bulldog Sees It Through (1940). She was still supporting comics in Back-Room Boy (1942) with Arthur Askey.

Rising fame[edit]

Among her successes of the 1940s, and a departure from her previous roles, was the Powell and Pressburger film One of Our Aircraft Is Missing (1942), a topical World War II drama in which she played a Dutch resistance fighter who helps British airmen return to safety from behind enemy lines.^[8]

Powell and Pressburger then used her in a film they produced but did not direct, The Silver Fleet (1943). She played Helen, a significant second lead in the Clive Book directed 1944 comedy On Approval.

Withers was in They Came to a City (1945) directed by Basil Dearden and was one of several stars in Dead of Night (1945).

Withers was given a star part in Pink String and Sealing Wax (1945). It was well received and Withers was given the title role in The Loves of Joanna Godden (1947), which was a hit. In the cast was actor John McCallum whom Withers later married. They remained married until McCallum died in 2010.^[9]

Withers then starred in It Always Rains on Sunday (1948) which was one of the biggest hits of the year. In 1948 British exhibitors voted her the 8th most popular British star in the country.^[10][11]

Three comedies followed: the hugely popular Miranda (1948) with McCallum, and Once Upon a Dream (1949) and Traveller's Joy (1949), both directed by Ralph Thomas. Next she was third billed after Hollywood stars Gene Tierney and Richard Widmark in the tense thriller Night and the City (1950).^[12]

Withers took 13 months off for the birth of her first child, then returned to star as a doctor in White Corridors (1951), one of the most popular films of the year in Britain.^[13][14] She was one of many cameos in The Magic Box (1951) and was in a play Winter Journey.^[15]

Withers made three films with her husband, Derby Day (1952), Devil on Horseback (1954), and Port of Escape (1956).

In 1954 she starred with McCallum in the West End play Waiting for Gillian by Ronald Millar.

Australia[edit]

Withers first toured Australia in the stage play Simon and Laura. When McCallum was offered the position running J.C. Williamson theatres, they moved to Australia in 1959. Withers starred in a number of stage plays, including Rattigan's The Deep Blue Sea, Desire of the Moth, The First 400 Years (with Keith Michell), The Circle,^[16] A. R. Gurney's The Cocktail Hour, Time and the Conways, The Importance of Being Earnest, Beekman Place (for which she also designed the set) (1965),^[17] The Kingfisher, Stardust, Chekhov's The Cherry Orchard and Wilde's An Ideal Husband for the Melbourne Theatre Company; both productions toured Australia. They appeared together in the UK in The School for Scandal at the Duke of York's Theatre in London's West End and on the subsequent British Council tour of Europe in 1983–84 and in W. Somerset Maugham's The Circle at the Chichester Festival Theatre.^{[citation needed]}

Withers starred on Broadway with Michael Redgrave in The Complaisant Lover and in London with Alec Guinness in Exit the King.

Later career[edit]

Withers returned to films with the lead in Nickel Queen (1971), directed by McCallum.

She was in The Cherry Orchard (1974) on Australian TV.

In 1974, she appeared as Faye Boswell, the original governor of a women's prison, in the television series Within These Walls. Because Within These Walls had been a moderate success in Australia, she was approached by producers to play the role of the Governor in the Australian version titled Prisoner, although she declined, and the role was given to Patsy King.

Withers starred in the BBC adaptation of Hotel du Lac (1986), which was followed a year later by another BBC production of Northanger Abbey.

In 1989, she appeared at Brighton in England in The Cocktail Hour alongside her husband John and her daughter, Joanna - the play a success from New York starring Nancy Marchand, the previous year. In 1990, she appeared in ITV's adaptation of Ending Up. Her last screen performance was as the Australian novelist Katharine Susannah Prichard in the film Shine (1996), for which she and the other cast members were nominated for a Screen Actors Guild award for "Outstanding performance by a cast".

In 2002, aged 85, Withers appeared with Vanessa Redgrave in Oscar Wilde's Lady Windermere's Fan in London's West End.

In October 2007, aged 90 and 89 respectively, Withers and McCallum appeared in an extended interview with Peter Thompson on ABC TV's Talking Heads programme.^[6]

Death[edit]

Withers died on 15 July 2011 at her Sydney home, aged 94. Her husband, actor, television producer and studio executive John McCallum predeceased her on 3 February 2010.^[18][19]

Honours[edit]

Withers was appointed an Honorary Officer of the Order of Australia (AO) for services to drama, in the 1980 Australia Day Honours List.^[20] In the 2001 Queen's Birthday Honours List (UK), she was named a Commander of the Order of the British Empire (CBE). Withers was a JC Williamson Award recipient for lifetime achievement in 1999.^[21] In 1992 Googie Withers and John McCallum were founding patrons and active supporters of the Tait Memorial Trust in London. A Charity established by Isla Baring OAM, the daughter of Sir Frank Tait of J. C. Williamson's to support young Australian performing artists in the UK.^[22]

She was the subject of This Is Your Life in 1971 when she was surprised by Eamonn Andrews, whilst thinking she was going to be interviewed by her close friend Godfrey Winn. Although she knew Andrews, when he appeared as she entered the set, she asked him why he was no longer working as a presenter and was instead working as a floor manager.^[23]

Selected filmography[edit]

• The Girl in the Crowd (1935) – Sally
• The Love Test (1935) – Minnie
• Windfall (1935) – Dodie
• Her Last Affaire (1935) – Effie
• Dark World (1935) – Annie
• All at Sea (1935) – Daphne Tomkins
• She Knew What She Wanted (1936) – Dora
• Crown v. Stevens (1936) – Ella Levine
• Crime Over London (1936) – Miss Dupres
• Accused (1936) – Ninette Duval
• King of Hearts (1936) – Elaine
• Action for Slander (1937) – Mary
• Pearls Bring Tears (1937) – Doreen
• Paradise for Two (1937) – Miki
• The Green Cockatoo (1937) – (uncredited)
• Paid in Error (1938) – Jean Mason
• If I Were Boss (1938) – Pat
• Strange Boarders (1938) – Elsie
• Convict 99 (1938) – Lottie
• Kate Plus Ten (1938) – Lady Moya
• The Lady Vanishes (1938) – Blanche
• You're the Doctor (1938) – Helen Firmstone
• Trouble Brewing (1939) – Mary Brown
• Murder in Soho (1939) – Lola Matthews
• The Gang's All Here (1939) – Alice Forrest
• Dead Men are Dangerous (1939)
• She Couldn't Say No (1940) – Dora
• Busman's Honeymoon (1940) – Polly
• Bulldog Sees It Through (1940) – Toots
• Jeannie (1941) – Laundry Girl
• Back-Room Boy (1942) – Bobbie
• One of Our Aircraft Is Missing (1942) – Jo de Vries
• The Silver Fleet (1943) – Helène van Leyden
• On Approval (1944) – Helen Hale
• They Came to a City (1945) – Alice
• Dead of Night (1945) – Joan Cortland (segment "Linking Story") / (segment "The Haunted Mirror")
• Pink String and Sealing Wax (1945) – Pearl Bond
• The Loves of Joanna Godden (1947) – Joanna Godden
• It Always Rains on Sunday (1947) – Rose Sandigate
• Miranda (1948) – Clare Martin
• Once Upon a Dream (1949) – Carol Gilbert
• Night and the City (1950) – Helen Nosseross
• Traveller's Joy (1950) – Bumble Pelham
• White Corridors (1951) – Dr. Sophie Dean
• The Magic Box (1951) – Sitter in Bath Studio
• Lady Godiva Rides Again (1951) – Susan Foster (actress in clip, "The Shadow of the Orient") (uncredited)
• Derby Day (1952) – Betty Molloy
• Devil on Horseback (1954) – Mrs. Cadell
• Port of Escape (1956) – Anne Stirling
• The First 400 Years (1964)
• Nickel Queen (1971) – Meg Blake
• The Cherry Orchard (1974, TV Movie) – Ranevskaya
• Within These Walls (1974–1975, TV Series) – Prison Governess – Faye Boswell
• Screen Two (1986, TV Series) – Mrs. Allen / Mrs. Pusey / Leda Klein
• Melba (1988, TV Mini-Series) – Lady Armstrong
• Country Life (1994) – Hannah
• Shine (1996) – Katharine Susannah Prichard (final film role)

K.KAMARAJ ,RIGHT POLITICIAN EARN NO MONEY BORN 1903 JULY 15 - 1975 OCTOBER 2

 

K.KAMARAJ ,RIGHT POLITICIAN EARN NO MONEY 

BORN 1903 JULY 15 - 1975 OCTOBER 2

“பூகோளம் என்பது நதிகள், மலைகள், பயிர் வகைகள், மக்கள் வாழ்க்கை என்பதைக் பற்றிக் கூறும் கல்வி என்றால் பலரைவிட நான் நன்கறிவேன். புத்தகப் படிப்புதான் பூகோளம் என்றால் அது எனக்குத் தெரியாது, அது எனக்குத் தேவையும்மில்லை”.

காமராஜ்

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

கனரக கொதிகலன் தொழிற்சாலை என்ற மிகுமின் அழுத்த சக்தி மூலம் செயல்படும் ஒரு மாபெரும் தொழிற்சாலையை இந்தியாவில் நிர்மாணித்து தர ஒரு செக் நாட்டு நிறுவனம் முன்வந்தது. இதை தமிழகத்தில் தொடங்க, மத்திய அரசிடம் ஒப்புதல் வாங்கி வந்தார் காமராஜ். மத்திய அரசு துறை அதிகாரிகளும், செக்நாட்டு தொழில் முனைவர்களும் இணைந்து தமிழகத்தில் பொருத்தமான இடம் தேடி வலம் வந்தனர்.பரந்த வெளி, தூய்மையான நீர், தேவையான மின்சக்தி, போக்குவரத்துக்கான தொடர்வண்டி வசதி இத்தனையும் கூடிய ஓர் இடத்தைத் தமிழக அதிகாரிகளால் காட்டமுடியவில்லை. அலைந்து சோர்ந்து போன செக் நாட்டு தொழில் முனைவர்கள் அத்தொழில்கூடமமைக்க தமிழகத்தில் தக்க இடமில்லை என்ற முடிவெடுத்துக் கிளம்பத் தயாரானார்கள். இதைக் கேள்வியுற்ற காமராஜ் அவர்களையும் உடன் சென்றாய்ந்த நம்மவர்களையும் அழைத்தார். அமைதியாக விசாரித்தார். அதிகாரிகள் சுட்டி காட்டிய இடங்களையும் உடன் விசாரித்தார். அதிகாரிகள் சென்று காட்டிய இடங்களைப் பட்டியலிட்டனர். அவர்கள் கேட்க்கும் வசதிகள் ஒரு சேர அமைந்த இடத்தைக் காட்ட முடியவில்லை என்றனர்.

ஆனால் தமிழகத்தின் ஒவ்வொரு மாவட்டத்தின் மூலை முடுக்குகளையெல்லாம் தமது சுற்றுபயணங்கள் மூலம் நன்கறிந்திருந்த காமராஜ் ஒரு கணம் சிந்தித்து விட்டுக் “காவிரியாற்றங்கரையில் திருவெறும்பூர் என்ற ஊர் இருக்கிறதே, அந்த இடத்தைக் காட்டினீர்களா?”, அதிகாரிகள் இல்லையென்று தலையாட்டினார்கள்.“ஏன்?… இவங்க கேட்டிற எல்லா வசதிகளும் அங்கே இருக்கே, போய் முதல்ல அந்த இடத்தை காட்டிட்டு எங்கிட்ட வாங்க” என்றார்.என்ன ஆச்சர்யம்! அந்த இடத்தைப் பார்வையிட்ட செக் நாட்டு வல்லுனர்களுக்கு அந்த இடம் எல்லா வகைகளிலும் பொருத்தமான இடமாக தொன்றியது.

அங்கு உருவாகி இன்று உலக நாடுகளுக்கு தன் செய்பொருளை ஏற்றுமதி செய்யும் “பெல்” என்றழைக்கப்படும் பாரத் ஹெவி எலக்ட்ரிக்கல்ஸ் லிமிடெட் (BHEL) என்ற பெருமைவாய்ந்த நிறுவனமே அது.காமராஜ் ஆட்சிப் பொறுப்பேற்ற சில ஆண்டுகள் வரை எதிர்கட்சி மேடைகளில் அவர் உயர்நிலைப் படிப்பைக் கூட முடிக்காதவர், இவருக்கு ஆளும் ஆற்றல் எப்படியிருக்கும் என்று கிண்டல் வார்த்தைகளை வீசியதுண்டு.

அப்போது காமராஜ் மிக அடக்கமாக கூறினார், “பூகோளம் என்பது நதிகள், மலைகள், பயிர் வகைகள், மக்கள் வாழ்க்கை என்பதைக் பற்றிக் கூறும் கல்வி என்றால் பலரைவிட நான் நன்கறிவேன். புத்தகப் படிப்புதான் பூகோளம் என்றால் அது எனக்குத் தெரியாது, அது எனக்குத் தேவையும்மில்லை”.

.

சட்டத்தை இயற்றும் நாமே சட்டத்தைப் பின்பற்றவில்லை என்றால் மற்றவர்கள் சட்டத்தை எப்படி கடைப்பிடிப்பார்கள். முதலமைச்சர் என்றால் எப்படியும் போகலாமா?

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

முதலமைச்சராகப் பெருந்தலைவர் காமராஜர் பதவியில் இருந்த நேரம் ஒருநாள் இரவு கூட்டத்தில் கலந்துகொண்டு தனது வீட்டுக்குக்காரில் திரும்பினார்.சென்னையில் ஒரு வழிப்பாடை ஒன்றில் கார் சென்று கொண்டிருந்தது. அந்த வழியில் கார் செல்ல அனுமதி இல்லை. எனவே உடனே காமராஜர் காரை நிறுத்தச் சொன்னார்.

“ஏன் கார் செல்ல அனுமதியில்லாத பாதையில் செல்கிறார்? காரைத்திருப்பு” என டிரைவரிடனம் கண்டிப்புடன் சொன்னார். “ஐயா, இந்த ராத்திரி நேரத்தில் போக்குவரத்து ரொம்ப குறைவாகத்தானே இருக்குது. இந்தப்பாதை வழியே போனால் சீக்கிரம் வீட்டுக்குப் போய்விடலாம்” என்றார் டிரைவர்.

“இரவு நேரமென்றால் எப்படி வேண்டுமானாலும் போகலாமா? கூட்டம் இல்லை என்று இப்போது போனால் இது எப்போதும் பழக்கமாகிவிடும்.

சட்டத்தை இயற்றும் நாமே சட்டத்தைப் பின்பற்றவில்லை என்றால் மற்றவர்கள் சட்டத்தை எப்படி கடைப்பிடிப்பார்கள். முதலமைச்சர் என்றால் எப்படியும் போகலாமா?” என டிரைவரிடம் கூறிவிட்டு ஒழுங்கான பாதையில் செல்லுமாறு கட்டளையிட்டார்.

“சட்டம் இருந்தால் அதனை யாராக இருந்தாலும் மதித்து நடக்க வேண்டும்” என்பது காமராஜரின் எண்ணமாகும்.

Image may contain: one or more people

“உழைப்புக்கு ஏற்ற கூலி கேட்பதே சிறந்தது”-காமராஜ் -சிவகிரியில்

காமராஜர் ஒரு கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டு பேச இருந்த நேரத்தில் கூட்டத்திலிருந்த சிலர் “உழுபவனுக்கே நிலம் சொந்த்ம்” என ஓங்கி குரல் கொடுத்தார்கள். வர்களை அமைதியாக இருக்கும்படி சைகை காட்டினார்.

காமராஜர். பின்னர் பேசும் போது நீங்களெல்லாம் குரல் எழுப்பவது போல எல்லோரும் கேட்க ஆரம்பித்தால் “நூற்றுக்குத் தொண்ணூறு சதவீத மக்கள் பட்டினியால் கிடக்க வேண்டிய நிலை உருவாகிவிடும்.” என்றார் கூட்டம் அமைதியானது. எல்லோரும் காமராஜர் என்ன சொல்லப் போகிறார்? என ஆர்வத்துடன் இருந்தனர்.

‘உழுபவனுக்குநிலம் சொந்தம்’ என நாம் சொல்கிறோம். நெற்கதிரை அறுப்பதற்குச் செல்லும் தொழிலாளர்கள் ‘கதிர் அறுப்பவர்களுக்கே நெல் சொந்தம்’ என்றுசொல்லி நெற்கதிர்களை அவர்கள் வீட்டுக்கு எடுத்துச் சென்று விட்டால் கஷ்டப்பட்டு உழைத்த தொழிலாளர்களின் நிலை என்ன ஆகும்?

பின்னர் நெல்லை அரிசியாக ஆக்குவதற்கு அரிசி ஆலைக்குக் கொண்டு போகிறோம். அங்கு நெல்லை அரைத்துக் கொடுத்தவர் ‘தனக்கே அரிசி சொந்தம்’ என்று சொல்லிவிட்டால் நெல் உரிமையாளர்கள் நிலை என்னவாகும்?வெறும் கையோடுதானே திரும்ப வேண்டிய நிலைவரும். கடைசியில் சோறு சொந்தம்’ ன்று சொல்லிவிட்டால் எல்லோர் நிலையும் என்ன ஆகும்? பட்டினிதானே? இந்த நிலை நாட்டில் ஏற்படக்கூடாது.

“உழைக்கும் ஒவ்வொருவருக்கும் தங்கள் உழைப்புக்கு ஏற்றவாறு கூலி கேட்க வேண்டும் எனபதுதான் நல்லது” என எளிமையாக விளக்கம் தந்தார் காமராஜர்.“உழைப்புக்கு ஏற்ற கூலி கேட்பதே சிறந்தது” எனப்து காமராஜரின் கருத்து ஆகும்.

Image may contain: 1 person, standing and text

அரசப் பணியில் இருப்பவர்கள் லஞ்சம் வாங்கிவிட்டு தகாத செயல்களுக்கு துணை போக்க்கூடாது”

-காமராஜர்.

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

ஒருமுறை பெருந்தலைவர் காமராஜரும், எழுத்தாளர் சாவியும் ஊட்டியில் சந்தித்தார்கள். முதலமைச்சராக இருந்த காமராஜர், எழுத்தாளர் சாவியை அருகில் அழைத்து “ஊட்டி ஏரியை சுற்றுலாப் பயணிகள் வந்து தங்கும் வகையில் அழகு படுத்தணமுமாம். அதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என நான் வந்து பார்க்க வேண்டுமாம். வாருங்கள் படகில் போய்வருவோம்” என்றார்.படகு சவாரி செய்யும்போதே “ஊட்டினா.. அது பணக்கார்ர் களுக்கு மட்டும் உரிய இடம் என்ற நிலை இருக்கக்கூடாது. அதை ஏழைகளும் அனுபவிக்க வேண்டும். இந்த ஏரியைச்சுற்றி நிறைய மரங்கள் உள்ளன. இந்த மரங்களுக்கு நடுவே சின்ன காட்டேஜ்கள் கட்டி குறைந்த வாடைக்குக் கொடுக்க வேண்டும். சமையலுக்கு பாத்திரங்கள் கூட அரசாங்கமே கொடுத்திடனும். வாடையாக பத்து ரூபாய்க்கு மேல் வசூலிக்கக்கூடாது.

ஆனால் படுபாவிங்க இங்கே மரத்தைக்கூட வெட்டிவிடுகிறார்கள். மரத்தை வெட்டக்கூடாது என்று சட்டம் இருக்கிறது. சட்டம் இருந்த என்ன பலன்? கலெக்டரைக் கூப்பிட்டு நல்ல சாப்பாடு போட்டுவிட்டால்பதும் ‘வெட்டிக்கொள்ளுங்கள்’ எனச் சொல்லிவிடுவார்ள் என்ற மிகவும் வருத்தத்தோடு காமராஜர் சொல்லிக்கொண்டே போனார்.படகு போய்க்கொண்டே இருந்தது. சிறிது நேரத்தில் “அதோ அங்கே பாருங்கள் இப்போதுதானே இதைப்பற்றிச் சொன்னேன்” என்றார் காமராஜர்.

அங்கே பார்த்தால்… ஒருபெரிய மரம் வெட்டப்பட்டு சாய்ந்து கிடந்தது. கலெக்டருக்கு நல்ல சாப்பாடு கிடைத்துவிட்டதாக நினைத்தாராம் எழுத்தாளர் சாவி.அரசப் பணியில் இருப்பவர்கள் லஞ்சம் வாங்கிவிட்டு தகாத செயல்களுக்கு துணை போக்க்கூடாது” என்பது காமராஜரின் கொள்கையாகும்.

Image may contain: 1 person, closeup

தம்பி உனக்கு நான் வேறு நல்ல துண்டு வாங்கித் தருகிறேன். ஆனால் இந்த துண்டை நாம் தொடக்கூடாது.

ஏழைப் பிள்ளைகள் படிக்கும் பள்ளிக்குக் கொடுக்கக் கூடியதாகும். ஏழைகளுக்கு உதவுவதற்காகவே இந்த ஏற்பாடு

- காமராஜர்

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

முதல்வராக இருந்தபோது பெருந்தலைவர் காமராஜர், சுற்றுப்பயணம் செய்து கொண்டிருந்தார். அப்போது அவருக்கு நிறைய ஊர்களில கதர் துண்டுகள் போர்த்தி மரியாதை செய்தார்கள். நிறைய துண்டுகள் போர்த்தப்பட்டதைக் கவனித்த ஒரு தீவிர தொண்டர், “இவ்வளவு துண்டுகளையும் வைத்து காமராஜர் இனி என்ன செய்வார்? நம்மைப் போன்ற தொண்டர்களுக்குத்தானே கொடுக்கப்போகிறார்” என்று எண்ணி ஒரு பெரிய துண்டை எடுத்து தனக்கு வைத்துக்கொண்டார்.

கூட்டம் முடிந்து தங்கும் இடத்திற்கு வந்ததும் அந்த தொண்டரைக் காமராஜர் அழைத்து “ஒரு துண்டை நீ எடுத்து வைத்திருக்கிறாய் அல்லவா? அதை அந்த மூட்டையில் சேர்த்துவிடு” என்றார். அந்தத் தொண்டர் அதிர்ந்து நின்றார். “ஒரு சாதாரண துண்டை எடுத்ததற்கு இவ்வளவு தூரம் நினைவு வைத்து தலைவர் கேட்டுவிட்டாரே” என மனம் வருந்தினார்.

“தம்பி உனக்கு நான் வேறு நல்ல துண்டு வாங்கித் தருகிறேன். ஆனால் இந்த துண்டை நாம் தொடக்கூடாது. ஏனென்றால்..இதெல்லாம் சென்னையில் உள்ள பாலமந்திர் என்ற ஏழைப் பிள்ளைகள் படிக்கும் பள்ளிக்குக் கொடுக்கக் கூடியதாகும். ஏழைகளுக்கு உதவுவதற்காகவே இந்த ஏற்பாடு” என்றார் காமராஜர்.

“ஏழைகளுக்கு உதவிடுங்கள்” என்ற கருத்தை அழகாக விளக்கினார் காமராஜர்

Image may contain: 2 people, indoor

வீரமிருந்தால் என் நெஞ்சில் துப்பாக்கியால் சுடுங்கள். காந்தியடிகளைக் கோட்சே சுட்டுக் கொன்றான். அதனால் காந்தியடிகள் அமரரானார். அதைப் போலவே பெருமை எனக்கும் கிடைக்கட்டும்

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

“நோயினால் மடிந்தவர்களைவிட பயத்தினால் இறந்தவர்களே அதிகம்” என்பார்கள். எதற்கெடுத்தாலும் நாளும் பயந்து வாழுகின்ற மக்கள் உண்டு.

“அஞ்சி அஞ்சி சாவார் – அவர்அஞ்சாத பொருளில்லை அவனியிலே”

என பாட்டுக்கொரு புலவர் பாரதியார் தெளிவாக நாட்டு மக்களின் நிலையை அன்றேபடம் பிடித்துக் காட்டினார். “கோழையாய் வாழ்வதைவிட வீரனாகச் சாவதே மேல்” என்பது நாட்டுப்பற்று மிக்க நல்லவர்களின் கருத்தாகும்.நம் நாட்டு விடுதலைக்காகத் தூக்குக் கயிற்றை முத்தமிட்டவர்கள் ஏராளம். குண்டடிபட்டுச்செத்தவர்கள் ஏராளம். குண்டாந்தடியால் தாக்கப்பட்டவர்கள் ஏராளம். நாட்டுக்காக – விடுதலைக்காக, பாடுபட்ட நல்லவர்கள் வாழ்ந்த நம் நாட்டில், காமராஜர் வாழ்க்கையிலும் ஒரு சம்பவம் நடந்தது.1949ஆம் ஆண்டு திருச்சியில் ஒருபொதுக்கூட்டம் நடந்தது. தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் தலைவராக இருந்த காமராஜர் அந்தக் கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டு பேசும்போது கருணாநிதியின் தூண்டுதலில் குழப்பம் உண்டாக்க வெடிகளை வீசினார்கள்.

மேடை அருகே வெடி வெடித்ததும் கூட்டம் கலைய ஆரம்பித்தது.உடனே காமராஜர் “கூட்டத்தில் குழப்பம் உண்டாக்க நினைப்பவர்கள் இது மாதிரி வெடிப்பதில் பலனில்லை. வீரமிருந்தால் என் நெஞ்சில் துப்பாக்கியால் சுடுங்கள். காந்தியடிகளைக் கோட்சே சுட்டுக் கொன்றான். அதனால் காந்தியடிகள் அமரரானார். அதைப் போலவே பெருமை எனக்கும் கிடைக்கட்டும். வீரப்பரம்பரையிலே வந்தவர்கள் வியாதியில் கஷ்டப்பட்டு இறந்தார்கள் என்பது பெருமை கிடையாது” என அஞ்சாது உரையாற்றினார். கூட்டம் அமைதியானது.

Image may contain: 1 person, standing

“நீங்கள் ஏன் இங்கு நிற்கிறீர்கள். நீங்கள் போய் படுங்கள். என்னை யாரும் தூக்கிச் செல்ல மாட்டார்கள்”

எளிமையைக் கடைப்பிடிப்பதன்மூலம் சிறப்பான வாழ்க்கை வாழலாம் என்பதைக்கர்மவீர்ர் காமராஜர் அடிக்கடி உணர்த்தி வந்தார். முதலமைச்சராகப் பணி யாற்றிய காமராஜர் ஒருமுறை மதுரை விருந்தினர் மாளிகையில் தங்க நேரிட்டது.மின்சாரக் கோளாறு காரணமாக அப்போது மின்விளக்குகள் விருந்தினர் மாளிகையில் ஒளி வீசவில்லை. ரிப்பேர் செய்ய ஆட்கள் வந்திருந்தார்கள். அப்போது காமராஜர் “நான் படுக்க வேண்டும். எனவே அறையினுள் இருக்கும் கட்டிலை எடுத்து வந்து அந்த வேப்பமரத்தின் கீழ் வையுங்கள்” என்றார்.

வேப்பமரத்தின் கீழ் கட்டிலைக் கொண்டுவந்தார்கள். காமராஜர் கட்டிலில் படுத்துக்கொண்டார். அப்போது காமராஜரின் அருகில் காவலுக்காக ஒரு போலீஸ்காரர் நின்றார். அந்தப்போலீஸ் கார்ரைப் பார்த்த காமராஜர் “நீங்கள் ஏன் இங்கு நிற்கிறீர்கள். நீங்கள் போய் படுங்கள். என்னை யாரும் தூக்கிச் செல்ல மாட்டார்கள்” என்று கூறி அனுப்பி வைத்துவிட்டார்.தனது காவலுக்கு பல்வேறு படைகளோடு உலா வரும் அரசியல்வாதிகள் மத்தியில் காமராஜர் வித்தியாச மானவராக திகழ்ந்தார்.

QING DYNASTY-QIU JIN - Chinese feminist & revolutionary martyr BORN NOVEMBER 8,1875 - 1907 JULY 15

 

QING DYNASTY-QIU JIN - Chinese feminist & revolutionary martyr

BORN NOVEMBER 8,1875 - 1907 JULY 15

Qiu Jin (1875–1907) was a Chinese writer & poet, a strong-willed feminist who is considered a national hero in China. Also called “Jianhu Nüxia” (Woman Knight of Mirror Lake”), she was executed after participating in a failed uprising against the Qing Dynasty.

Qiu Jin was born in 1875 to a family of the gentry, and received an excellent education as was typical for a young woman of her position. She always loved to write, and in this period of her life she wrote many joyful poems on subjects ranging from flowers and the four seasons to visiting historical places and domestic activities. She also wrote about female heroes and warriors from Chinese history, in inspiring poems about their strength, courage, and beauty. One of her poems begins “Don’t tell me women / are not the stuff of heroes”. Her poetry reflected her self-confidence and desire to become an excellent female writer as valued by traditional Chinese culture.

When Qiu Jin was 19, she obeyed her father and married the son of a wealthy merchant, against her own wishes. Qiu became extremely unhappy in her marriage. She wrote of her husband, “That person’s behavior is worse than an animal’s….He treats me as less than nothing.” and “When I think of him my hair bristles with anger, it’s absolutely unbearable.” Her previous self-confidence was shaken and her dreams of becoming a recognized poet were abandoned. Her poetry from this period of her life was full of self-doubt and loneliness.

Boxer Rebellion Soldiers

Boxer Soldiers, courtesy Wikimedia Commons

During this period Qiu also began writing poetry about current events and the fate of China. After hearing of events such as the Boxer Rebellion and occupation of Beijing, she used her poetry, with literary allusion to heroines of the past, to express her conern about the fate of China and Chinese women. Qiu longed to serve her country but realized that that wasn’t possible as long as she was trapped in a conventional married life. Her marriage was an important catalyst in her development as a feminist and revolutionary.

In 1903, Qiu Jin moved with her husband to Beijing where he had purchased an official post. In Beijing, Qiu started reading feminist writings and became interested in women’s education.

Qiu Jin finally left her husband in 1903, leaving to study in Japan. She became vocal in her support for women’s rights, pressed for improved access to education for women in her journals and speech, and spoke out against the practice of foot-binding. Returning to China in 1905, she joined the Triads, an underground society who advocated for the overthrow of the Qing Dynasty, and other anti-Qing societies both Chinese and Japanese. She admired the Japanese for their disciplined military spirit and thought that it played an important role in the modernization of Japan.

“With all my heart I beseech and beg my two hundred million female compatriots to assume their responsibility as citizens. Arise! Arise! Chinese women, arise!”

In 1906 Qiu founded her own journal, “Zhongguo nubao” (Chinese women’s journal), which featured nationalist and feminist writings. Unlike traditional and other nationalist views that held women’s place as mothers and educators in a traditional family role, Qiu Jin saw the traditional family as oppressive to women.

Qiu was appointed head of the Datong school in the city of Shaoxing, Zhejiang Province, in 1907. The school was supposedly for sport teachers, but was actually used for the military training of revolutionaries. In the final years of her life, she frequently cross-dressed, wearing western-style men’s clothing, and practiced military drills and training with her students. She became well-known as a chivalrous woman for helping the poor and weak.

At this time, Qiu was working with her cousin Xu Xilin to unite and train fellow revolutionaries who also believed that China needed a western-style government. On July 6, 1907, Xu was caught and tortured for information before an uprising they had scheduled in Anqing in Angui Province. He was executed the next day.

Qiu Jin learned about her cousin’s death and the failed uprising a few days later. She was warned that officials would be coming for her at the Datong school, but she stayed anyway, writing to her sword sister Xu Yunhua that she was determined to die for the cause. On July 13, Qiu was arrested. Even after being tortured she refused to talk about her involvement in the scheduled uprising, but incriminating evidence was found at the school. On July 15, 1907, Qiu Jin was beheaded publicly in her home village of Shanyin, at the age of 31.

Shocked by the brutal execution of a woman, many Chinese were strengthened in their resentment of the Qing dynasty. Qiu Jin immediately became a national hero, and was the subject of poetry, drama, and numerous works of fiction. Much of her writing, including her poetry and letters to family and friends, was published after her death.

To this day, Qiu Jin is a symbol of women’s independence in China. She is now buried by Xī Hú (West Lake) in Hangzhou, where a statue of her marks her tomb.

Statue of Qiu Jin, feminist revolutionary, at her tomb by West Lake

Statue of Qiu Jin at her tomb by West Lake, courtesy Autumn-Gem.com

Image may contain: 1 person

சியூ சின் (Qiu Jin: நவம்பர் 8, 1875 – ஜூலை 15, 1907), (Xuanqing (சீனம்: 璿卿; பின்யின்: Xuánqīng) and Jingxiong (எளிய சீனம்: 竞雄; மரபுவழிச் சீனம்: 競雄; பின்யின்: Jìngxióng), sobriquet Jianhu Nüxia (எளிய சீனம்: 鉴湖女侠; மரபுவழிச் சீனம்: 鑑湖女俠; பின்யின்: Jiànhú Nǚxiá; நேர்பொருளாக "Woman Knight of Mirror Lake"), ஒரு சீனப் புரட்சியாளரும் பெண்ணிய எழுத்தாளரும் கவிஞரும் ஆவார். சிங் அரச மரபை எதிர்த்து செய்த கிளர்ச்சியில் தோல்வி கண்டார். பின்னர் தூகிலிடப்பட்டார். இவர் தேசிய போராட்ட வீராங்கனையாக சீனாவில் மதிக்கப்படுகிறார்.[1]

இளமை

1875 இல் சீனாவில் ஓர் உயர்குடியில் சின் பிறந்தார். சிறந்த கல்விகற்ற சின் எப்பொழுதும் எழுதுவதையே விரும்பினார். இக்காலத்தில் அவர் பல கருப்பொருட்களில் கவிதைகளை எழுதினார். மலர்கள், பருவகாலங்கள், வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க இடங்கள், நாட்டு நடவடிக்கைகள் குறித்த மகிழ்வுக் கவிதைகளை அவர் எழுதினார். மேலும் சீனவரலாற்றில் இடம்பெற்ற பெண் போராட்ட வீரர்கள், புரட்சியாளர்கள் ஆகியவர்கள் குறித்து எழுதினார். இவர்களைப் பற்றிய கவிதைகளில் அவர்களுடைய வலிமை, வீரம், அழகு ஆகியவற்றைக் குறித்து எழுச்சிமிகு பாடல்கள் இடம்பெற்றன. அவருடைய ஒரு கவிதை என்னிடம் சொல்லாதெ பெண் என்பவள் ஆணுக்குப் பயன் தருபவள் என்று எனத் தொடங்குகிறது. சியூவின் கவிதைகள் அவருடைய தன்னம்பிக்கையையும் அவருடைய பாரம்பரியமிக்க சீனக் கலாச்சாரத்தின் மதிக்கப்படக்கூடிய ஒரு சிறந்த பெண் எழுத்தாளராக வேண்டும் என்ற விருப்பத்தையும் எதிரொளித்தது.