AMERICA- DAKODA WAR OF 1962 NOVEMBER 5

 

AMERICA- DAKODA WAR OF 1962 NOVEMBER 5

டகோட்டா போர் 1862 மின்னசோட்டா

ஒரு நேரத்தில் 300 இன் மாஸ் செயல்படுத்தல்

நவம்பர் 5,1862 இல்

1862 டகோட்டா போர் [தொகு]

முக்கிய கட்டுரை: 1862 டகோட்டா போர்

மினசோட்டாவின் மங்காடோவில் டகோட்டாவின் வெகுஜன தூக்கு

1862 வாக்கில், அதற்கு முந்தைய ஆண்டு தோல்வியுற்ற பயிர் மற்றும் குளிர்கால பட்டினியால், கூட்டாட்சி கட்டணம் தாமதமானது. உள்ளூர் வர்த்தகர்கள் சாண்டிக்கு இனி கடன் வழங்க மாட்டார்கள், மேலும் ஒரு வர்த்தகர் ஆண்ட்ரூ மைரிக் சொல்லும் அளவிற்கு சென்றார்,

'அவர்கள் பசியுடன் இருந்தால், அவர்கள் புல் சாப்பிடட்டும்.' [10] ஆகஸ்ட் 17, 1862 இல், ஒரு சில சாண்டீ ஆண்கள் ஒரு வெள்ளை விவசாயியையும் அவரது குடும்பத்தினரையும் கொலை செய்தபோது டகோட்டா போர் தொடங்கியது. மினசோட்டா ஆற்றங்கரையில் உள்ள வெள்ளை குடியிருப்புகள் மீது மேலும் தாக்குதல்களை அவர்கள் நடத்தினர் . சாண்டீ வர்த்தக இடுகையைத் தாக்கினார். பின்னர் குடியேறியவர்கள் இறந்தவர்களில் மைரிக்கை வாயில் புல் நிரப்பியதைக் கண்டனர். [11]

 சாண்டீ = வறுமை நிலையில் உள்ளோர் 

நவம்பர் 5, 1862 அன்று மினசோட்டாவில், நீதிமன்றங்களில், 303 சாண்டி டகோட்டா நூற்றுக்கணக்கான அமெரிக்க குடியேற்றவாசிகளை கற்பழிப்பு மற்றும் கொலை செய்த குற்றவாளிகள் எனக் கண்டறியப்பட்டது. அவர்களுக்கு தூக்கு தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களுக்கு ஒரு வழக்கறிஞராகவோ அல்லது சாட்சியாகவோ அனுமதிக்கப்படவில்லை, மேலும் பலர் நீதிபதியுடன் ஐந்து நிமிடங்களுக்கும் குறைவான நீதிமன்ற நேரத்திலேயே தண்டிக்கப்பட்டனர். [12] 1862 டிசம்பர் 26 அன்று மினசோட்டாவின் மங்காடோவில் தூக்கிலிடப்பட்டதன் மூலம் 38 சாண்டீ ஆட்களை தூக்கிலிட கையெழுத்திட்டபோது, ​​ஜனாதிபதி ஆபிரகாம் லிங்கன் 284 வீரர்களுக்கு மரண தண்டனை விதித்தார்.

நாற்பத்து மூன்று வயதான அலெக்சாண்டர் வில்கின் மரணதண்டனைக்கு கட்டளையிட்டார், இது யு.எஸ் வரலாற்றில் மிகப்பெரிய ஒற்றை வெகுஜன மரணதண்டனை ஆகும். [13]

பின்னர், அமெரிக்கா டகோட்டாவிற்கான ஒப்பந்த வருடாந்திரத்தை நான்கு ஆண்டுகளாக நிறுத்தி வைத்து, அந்த பணத்தை வெள்ளையினால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கும் அவர்களது குடும்பங்களுக்கும் வழங்கியது. ஜனாதிபதி லிங்கனின் உத்தரவின் பேரில் ரிமாண்ட் செய்யப்பட்ட ஆண்கள் அயோவாவில் உள்ள ஒரு சிறைக்கு அனுப்பப்பட்டனர், அங்கு பாதிக்கும் மேற்பட்டோர் இறந்தனர். [12]

கிளர்ச்சியின் போதும் அதற்குப் பின்னரும், பல சாண்டீ மற்றும் அவர்களது உறவினர்கள் மினசோட்டா மற்றும் கிழக்கு டகோட்டாவை விட்டு கனடாவுக்கு தப்பிச் சென்றனர், அல்லது ஜேம்ஸ் ரிவர் பள்ளத்தாக்கில் குறுகிய கால இடஒதுக்கீட்டில் குடியேறினர், மிசோரியின் கிழக்குக் கரையில் உள்ள க்ரோ க்ரீக் முன்பதிவுக்கு செல்ல வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. [ 12] ஒரு சிலர் யாங்க்டோனாயில் சேர்ந்தனர், மேலும் மேற்கு நோக்கி நகர்ந்து லகோட்டா குழுக்களுடன் இணைந்து அமெரிக்க இராணுவத்திற்கு எதிரான போராட்டத்தைத் தொடர்ந்தனர். [12]

மற்றவர்கள் மினசோட்டாவிலும் கிழக்கிலும் இருக்க முடிந்தது, 21 ஆம் நூற்றாண்டில் இருந்த சிறிய இட ஒதுக்கீடுகளில், சிசெட்டன்-வாஹ்பேடன், ஃப்ளாண்ட்ரூ, மற்றும் டகோட்டாஸில் உள்ள டெவில்ஸ் ஏரி (ஸ்பிரிட் லேக் அல்லது ஃபோர்ட் டோட்டன்) இட ஒதுக்கீடு உட்பட. சில நெப்ராஸ்காவில் முடிவடைந்தன, அங்கு சாண்டீ சியோக்ஸ் பழங்குடியினர் இன்று மிச ou ரியின் தென் கரையில் முன்பதிவு செய்துள்ளனர்.

கனடாவுக்கு தப்பிச் சென்றவர்கள் இப்போது ஒன்பது சிறிய டகோட்டா இருப்புக்களில் வசிக்கின்றனர், 

பசி வந்தால் புல்லை தின்னுங்கள் என்று சொன்ன வெள்ளையர்களை வாயில் புல்லை கடித்து கொண்டே அடிமைகள் வேட்டை ஆடினர் .303 பேருக்கு

மரண தண்டனை . 38 பேருக்கு ஒரே நாளில் தூக்கு .மீதிப்பேர் சிறையில் என்று லிங்கன் கருணை மீது நடவடிக்கை .

பாதிப்பேர் சிறையிலே மரணம்

DAKOTA WAR 1862 MINNESOTA

MASS EXECUTION OF 300 AT A TIME

ON NOVEMBER 5,1862

Dakota War of 1862[edit]

Main article: Dakota War of 1862

the mass hanging of Dakota in Mankato, Minnesota

By 1862, shortly after a failed crop the year before and a winter starvation, the federal payment was late. The local traders would not issue any more credit to the Santee and one trader, Andrew Myrick, went so far as to say,

"If they're hungry, let them eat grass."[10] On August 17, 1862 the Dakota War began when a few Santee men murdered a white farmer and most of his family. They inspired further attacks on white settlements along the Minnesota River. The Santee attacked the trading post. Later settlers found Myrick among the dead with his mouth stuffed full of grass.[11]

On November 5, 1862 in Minnesota, in courts-martial, 303 Santee Dakota were found guilty of rape and murder of hundreds of American settlers. They were sentenced to be hanged. No attorneys or witness were allowed as a defense for the accused, and many were convicted in less than five minutes of court time with the judge.[12] President Abraham Lincoln commuted the death sentence of 284 of the warriors, while signing off on the execution of 38 Santee men by hanging on December 26, 1862 in Mankato, Minnesota.

Forty-three-year-old Alexander Wilkin commanded the executions, which together amounted to the largest single mass execution in U.S. history.[13]

Afterwards, the US suspended treaty annuities to the Dakota for four years and awarded the money to the white victims and their families. The men remanded by order of President Lincoln were sent to a prison in Iowa, where more than half died.[12]

During and after the revolt, many Santee and their kin fled Minnesota and Eastern Dakota to Canada, or settled in the James River Valley in a short-lived reservation before being forced to move to Crow Creek Reservation on the east bank of the Missouri.[12] A few joined the Yanktonai and moved further west to join with the Lakota bands to continue their struggle against the United States military.[12]

Others were able to remain in Minnesota and the east, in small reservations existing into the 21st century, including Sisseton-Wahpeton, Flandreau, and Devils Lake (Spirit Lake or Fort Totten) Reservations in the Dakotas. Some ended up in Nebraska, where the Santee Sioux Tribe today has a reservation on the south bank of the Missouri.

Those who fled to Canada now have descendants residing on nine small Dakota Reserves, five of which are located in Manitoba (Sioux Valley, Long Plain, Dakota Tipi, Birdtail Creek, and Oak Lake [Pipestone]) and the remaining four (Standing Buffalo, Moose Woods [White Cap], Round Plain [Wahpeton], and Wood Mountain) in Saskatchewan.